II SO/Kr 13/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta B. w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi z dnia 13 czerwca 2011 r. postanawia: 1. wymierzyć Burmistrzowi Miasta B. grzywnę w kwocie 3000 zł ( trzy tysiące złotych) 2. zasądzić od Burmistrza Miasta B. na rzecz J.K. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania . II SO/Kr 13/11 Uzasadnienie postanowienia z dnia 17 października 2011 r. W dniu 8 sierpnia 2011 r. J.K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta R. za niewywiązanie się z obowiązku przekazania sądowi jego skargi z dnia 13 czerwca 2011 r. na bezczynność tego organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarżący podał, że w dniu 13 czerwca 2011 r. wniósł, za pośrednictwem Burmistrza Miasta R. , skargę na bezczynność organu w załatwieniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej złożonego w dniu 22 kwietnia 2011 r. (kopia tej skargi, z prezentatą Urzędu Miasta B. została dołączona do wniosku). Wskazał też wnioskodawca, że nie jest to pierwszy przypadek zaniedbywania przez Burmistrza Miasta B. obowiązku terminowego przekazywania skarg Sądowi: WSA w Krakowie wymierzył już grzywny w sprawach II SA/Kr 18/10, II SA/Kr 19/10 i II SA/Kr 1/11. Skarżący zarzucił, że nie przekazując jego skargi na bezczynność, Burmistrz Miasta R. przekroczył wyznaczony przepisem szczególnym tj. art. 21 pkt 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej 15 - dniowy termin dla przekazania akt sprawy i odpowiedzi na skargę W dniu 19 sierpnia 2011 r. doręczono Burmistrzowi Miasta R. odpis wniosku skarżącego z dnia 8 sierpnia 2011 r. i równocześnie wezwano do złożenia odpowiedzi na ten wniosek. Burmistrz Miasta R. do chwili obecnej nie przekazał do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami. Nie udzielił również odpowiedzi na złożony przez skarżącego wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przypadku skargi w sprawie, której przedmiotem jest dostęp do informacji publicznej termin do złożenia odpowiedzi na skargę wynosi 15 dni, a to wobec szczególnej regulacji ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym prawem. Nieprzekazanie sądowi skargi, odpowiedzi na nią i akt sprawy w sprawie, w której ustawodawca wymaga szczególnej dyscypliny, i pomimo wcześniejszego doręczenia wniosku skarżącego, stanowi istotne naruszenie przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a., co upoważnia sąd do uwzględnienia wniosku skarżącego i wymierzenia temu organowi grzywny na podstawie wskazanych wyżej przepisów. Zaznaczyć należy, że orzeczenie sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny ma charakter uznaniowy, a wpływ na treść rozstrzygnięcia mogą mieć wszystkie okoliczności sprawy w szczególności zaś to, czy grzywna spełni swoje funkcje, jak duże było przekroczenie terminu i jakie były przyczyny nieprzekazania skargi w terminie. Wobec jednak dalszego milczenia organu w niniejsze sprawie, nie jest możliwe wskazanie okoliczności choć po części usprawiedliwiających jego zwłokę . Wskazać też należy, że także w innych sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej Burmistrz Miasta R. przekazywał Sądowi skargi z opóźnieniem, co powodowało składanie wniosków o wymierzenie grzywny (sygn. akt II SO/Kr 22/09, II SO/Kr 19/10, II SO/Kr 18/10, II SO/Kr 1/11, II SO/Kr 4/11). Zdaniem sądu za odpowiednią do naruszenia przepisów prawa popełnionego przez Burmistrza Miasta R. , stopnia zawinienia organu oraz całokształtu okoliczności sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy nie zostały w ogóle przekazane do sądu należy uznać grzywnę w wysokości 3.000 zł. Grzywna we wskazanej wysokości w ocenie sądu, spełnia zarówno funkcję represyjną, jak i prewencyjną. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.