II SO/Kr 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 09 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2025 r., sygn. akt II SO/Kr 10/25 wydanym w sprawie z wniosku P. M. o wymierzenie grzywny Gminnej Komisji Wyborczej w K. Z. za nieprzekazanie skargi P. M. z dnia 24 października 2024 r. na bezczynność Gminnej Komisji Wyborczej w K. Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 października 2024 r. postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt II SO/Kr 10/25, oddalił złożony przez P. M. wniosek o wymierzenie grzywny Gminnej Komisji Wyborczej w K. Z. za nieprzekazanie skargi P. M. z dnia 24 października 2024 r. na bezczynność Gminnej Komisji Wyborczej w K. Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 7 października 2024 r. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 4 lipca 2025 r. W dniu 1 października 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem tego Sądu z dnia 27 czerwca 2025 r. sygn. akt II SO/Kr 10/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, zwana dalej: "p.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić przy tym należy, że przepis ten dotyczy prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. Chodzi zatem o orzeczenie końcowe, mające znamiona "zamykającego", czyli załatwiającego sprawę. W związku z powyższym, przepis art. 270 p.p.s.a. nie daje możliwości wznowienia postępowania incydentalnego – wpadkowego, które nie kończy postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, nawet, gdy jest ono prawomocne. Przedmiotem wznowienia mogą być zatem zarówno wyroki (art. 132 p.p.s.a.), które rozstrzygają sprawę merytorycznie, co do istoty, jak i postanowienia, ale kończące postępowanie sądowe oraz, które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160 p.p.s.a.). W konsekwencji nie jest możliwe wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową. (por. postanowienie NSA z 13 maja 2009 r. sygn. akt II OZ 393/09, postanowienie NSA z 23 października 2018 r. sygn. akt I OZ 942/18, postanowienie WSA w Warszawie z 10 lipca 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 1333/19 – orzeczenia dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Tożsame stanowisko prezentuje Naczelny Sąd Administracyjny, który wskazał, że w przepisach art. 270-285 p.p.s.a. nie ma podstaw do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie (por. postanowienie NSA z 22 czerwca 2006r. sygn. akt I GZ 2/06). Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 czerwca 2025r. sygn. akt II SO/Kr 10/25 w zakresie wymierzenia grzywny wydawano w postępowaniu zainicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie to rozstrzygało jedynie zagadnienie o charakterze incydentalnym. Tym samym nie rozstrzygało ono merytorycznie sprawy i nie kończyło ono postępowania sądowego. Ww. postanowienie nie mogło więc być przedmiotem skargi o wznowienie Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 276 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.