II SO/Kr 7/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu w K. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić wniosek Skarżący P. B. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Prokuratorowi Okręgowemu w K. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Po złożeniu tego wniosku skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 34 maja 2008 r. o uiszczenie wpisu w wysokości 100 zł stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193). Zarządzenie to stało się prawomocne z dniem 10 września 2008 r. na skutek oddalenia zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł i wezwanie to otrzymał w dniu 22 października 2008 r. Po otrzymaniu tego wezwania skarżący złożył w dniu 30 października 2008 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OZ 460/10 odrzuceniem zażalenia. Następnie skarżący w dniu 24 marca 2009 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata Zarządzeniem z dnia 15 września 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł pod rygorem odrzucenia wniosku i wezwanie to otrzymał skarżący w dniu 7 października 2010 r. 15 października 2010 r. skarżący po raz kolejny złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata i postępowanie z tego wniosku zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1025/11 odrzuceniem zażalenia. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący złożył 15 marca 2011 r. i również postępowanie z tego wniosku zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1026/11 odrzuceniem zażalenia. 16 stycznia 2012 r. skarżący składa kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy (akta sądowe, tom II, karty nr 331-332) i postępowanie z tego wniosku zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I OZ 639/12 odrzuceniem zażalenia (akta sądowe, tom II, karty nr 377-379). Skarżący ponownie został wezwany do wykonania zarządzenia o uiszczenie kwoty 100 zł tytułem wpisu od wniosku i wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu 31 października 2012 r. (akta sądowe, tom II, karta nr 390). Jak wynika z akt sprawy skarżący w dniu 10 sierpnia 2012 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Takim oismem jest także wniosek o wymierzenie grzywny. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Wniosek, od którego pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący P. B. pomimo prawidłowego wezwania, w przewidzianym 7 - dniowym terminie, nie uiścił należnego wpisu od wniosku. Skarżący złożył co najmniej kilka wniosków o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, i jak wynika z uzasadnienia, kilkoma postanowieniami Naczelny Sąd Administracyjny odrzucał środki zaskarżenia w postępowaniach prowadzonych na skutek wniosków skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowienia wydane w przedmiocie prawa pomocy jako niekończące postępowania w danej sprawie nie posiadają atrybutu powagi rzeczy osądzonej i można je - stosownie do art. 165 P.p.s.a. - uchylać i zmieniać wskutek zmiany okoliczności sprawy. Takie postanowienie posiada jednak cechę prawomocności. Stosownie do art. 168 § 1 P.p.s.a. postanowienia sądu stają się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od nich środek odwoławczy lub jeśli sąd odwoławczy oddalił bądź odrzucił środek odwoławczy. Jak wynika z akt sprawy Sąd po zakończeniu postępowania z wniosku skarżącego z dnia 16 stycznia 2012 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, ponownie wezwał – zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. – skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia, wyznaczając kolejny ustawowy 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu oraz wskazując rygor jego nieziszczenia (odrzucenie). Skarżący zaś w odpowiedzi na to wezwanie złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy wyraźnie wskazać, że jeżeli skarżący po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu, a przed upływem 7-dniowego terminu do jego uiszczenia, wystąpi do Sądu z kolejnym (ponownym) wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wówczas, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany ani zawieszony. Prawomocność postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych oznacza obowiązek zobowiązanej strony do uiszczenia wymaganego wpisu i od tego obowiązku nie zwalnia stronę ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Tym samym ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia kończącego postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 95/12, opub. w LEX nr 1138008). Sąd w tej sprawie w całości akceptuje ww. stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. W ocenie Sądu rozpoznawanie kolejnych wniosków skarżącego o przyznanie praw pomocy nie tylko mogłoby prowadzić, ale wręcz prowadzi w tej sprawie do uniemożliwienia prowadzenia postępowania głównego wskutek ciągłego rozpoznawania kolejnych wniosków i skutkuje nadmiernym wydłużeniem postępowania, i w istocie uniemożliwia zakończenie sprawy głównej. Tym samym należy wskazać, że jeżeli zatem Sąd po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy postanowi prawomocnym orzeczeniem odmówić stronie zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów lub prawomocnie odrzuci zażalenie kończące postępowanie w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, po czym ponownie wezwie do uiszczenia należnego wpisu, to wystąpienie z kolejnym wnioskiem w tym przedmiocie, nie powinno spowodować zwolnienia strony od skutków niezastosowania się do tego wezwania Sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a i art. 64 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji i odrzucono wniosek.