III SA/Kr 1029/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi J. P. na akt Prezydenta Miasta z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy objęcia projektem listy mieszkaniowej postanawia odrzucić skargę W odpowiedzi na pismo J. P. z 27 stycznia 2015 r. zawierające zastrzeżenia do projektu listy mieszkaniowej ze tytułu względów społecznych na rok 2014 Prezydent Miasta pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...] poinformował J. P. o zasadach, którymi kierowano się przy ocenie warunków socjalno - mieszkaniowych J. P. W piśmie tym Prezydent wyjaśnił, że nie znalazł podstaw do weryfikacji naliczonej punktacji i wskazał, że zarządzeniem nr [...] z dnia 25 marca 2015 r. ustalono ostateczną listę osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu z tytułu względów społecznych. Pismem z dnia 6 maja 2015 r. J. P. wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, jakiego, zdaniem J. P., organ ten dopuścił się poprzez wydanie opisanego wyżej pisma z 21 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 5 czerwca 2015 r. Prezydent Miasta podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, w związku z czym J. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Jako przedmiot zaskarżenia wyraźnie wskazała pismo Prezydenta Miasta z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...] i ponownie zakwestionowała prawidłowość naliczenia punktów stanowiących podstawę do sporządzenia listy mieszkaniowej. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Ponadto Prezydent zarzucił, że pismo z dnia 21 kwietnia 2015 r. nie zawiera władczego rozstrzygnięcia, a więc skarga na tego rodzaju pismo powinna zostać odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Nie ulega wątpliwości, że przedmiotem skargi J. P. jest pismo Prezydenta Miasta z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...], a nie zarządzenie tego organu nr [...] z dnia 25 marca 2015 r., którym ustalono ostateczną listę osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu z tytułu względów społecznych. W ocenie Sądu skarga ta jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, pismo Prezydenta Miasta z dnia 21 kwietnia 2015 r. znak: [...] nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów prawnych lub czynności mogących być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem ani decyzja administracyjna, ani postanowienie, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, czy rozstrzygające sprawę co do istoty ani też postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Ponadto Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w pełni stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 1922/12 że przedmiotem skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa "mogą być jedynie takie akty lub czynności organu, które łącznie spełniają następujące przesłanki: a. mają charakter władczy, chociaż nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1–3 ppsa; b. są podejmowane w sprawach indywidualnych, ponieważ akty o charakterze ogólnym zostały wymienione w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa; c. muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ działalność administracji została poddana sądowej kontroli tylko w zakresie sprawowania administracji publicznej; d. dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; oznacza to, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem (zaniechaniem określonego działania) organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność – por. postanowienie NSA z 27 września 1996 r. sygn. akt I SA 1326/96." Zdaniem Sądu, zaskarżone w niniejszej sprawie pismo Prezydenta Miasta nie spełnia przesłanek wskazanych w punktach a i d. Ten ostatni warunek (pkt d) nie jest spełniony, ponieważ uprawnienie do lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu gminy nie wynika wprost z przepisu ustawy, lecz powstaje w następstwie zawarcia umowy najmu (art. 20 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Dz. U. z 2005 r. nr 31, poz. 266). Podkreślić trzeba też, że Prezydent Miasta rozstrzygnął zarządzeniem nr [...] z dnia 25 marca 2015 r. o ostatecznym kształcie listy osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu z tytułu względów społecznych, zaś zaskarżone pismo nie stanowi jedynie informację o kryteriach, jakimi kierował się organ przy ocenie wniosku skarżącej o umieszczenie na tej liście. Jak wskazano wyżej, z treści skargi J. P. jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi nie jest zarządzenie Prezydenta Miasta nr [...] z dnia 25 marca 2015 r., lecz pismo tego organu z 21 kwietnia 2015 r. W ślad za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w przytoczonym wyżej postanowieniu z dnia 16 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 1922/12 oraz w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2082/13, a także wyrażonym w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08 (wszystkie powołane orzeczenia dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl), Sąd orzekający w niniejszej sprawie uważa, że zakresem kognicji sądów administracyjnych objęte są jedynie uchwały (zarządzenia) organów gminy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, a także skreślenia z tej listy. W niniejszej sprawie nie było to jednak przedmiotem zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a w związku z tym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa skargę odrzucił.