III SA/Kr 1030/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Sędziowie WSA Bożenna Blitek (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzje Wojewody z dnia 11 sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Zaskarżoną decyzją z dnia 11 sierpnia 2009r. Nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2009 r. nr [...] orzekającą w stosunku do J. S. o: "utracie prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy od dnia 09.01.2007 r. z powodu: nieusprawiedliwionego nie zgłoszenia się do pracy w dniach 09, 10, 11 stycznia 2007r." Powyższe decyzje zostały wydane po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 676/07, którym uchylono decyzję Wojewody z dnia [...] 2007 r. Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Zaskarżone decyzje zostały poprzedzone następującymi faktami: W dniu [...] 2006 r. J. S., na mocy decyzji Starosty Powiatu nr [...], została uznana za osobę bezrobotną, przy czym jednocześnie organ odmówił J. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych. W dniu 29.11.2006 r. Powiatowy Urząd Pracy skierował J. S. na przygotowanie zawodowe u pracodawcy B. G. prowadzącej działalność "[...]" w A przy ul. B (nr umowy [...]). Szkolenie miało się odbyć w okresie od dnia 01.12.2006 r. do dnia 31.05.2007 r., w ramach projektu "Jutro nie umiera nigdy" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Pracy oraz budżetu jednostki samorządu terytorialnego. J. S. oświadczyła na piśmie, że wyraża zgodę na skierowanie jej do tego pracodawcy, że zaznajomiła się z okolicznościami pozbawienia możliwości kontynuowania przygotowania zawodowego i zobowiązała się do przestrzegania zasad pracy. Decyzją Starosty Powiatu z dnia [...] 2006 r. wydaną na podstawie art. 9 ust.1 pkt 14 lit. b, art. 53 ust. 3 i 6 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) przyznano skarżącej prawo do stypendium w wysokości 532,90 zł miesięcznie w okresie odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy, począwszy od dnia 01.12.2006 r. W dniu 3 stycznia 2007 r. J. S. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy, że pracodawca B. G. nie dopełnia swoich obowiązków wynikających z § 7 ust.1 pkt. 1, 2, 3, 4, 5, 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu i przygotowania zawodowego w miejscu pracy (Dz. U. z 2004r. Nr 185, poz.1912), gdyż nie zapoznała jej z obowiązkami i uprawnieniami związanymi z zajmowanym stanowiskiem oraz z regulaminem pracy, nie przeszkolono jej w zakresie przepisów BHP i przepisów przeciwpożarowych, a także nie wydano jej listy obecności za miesiąc styczeń 2007 r. Pismem opatrzonym datą 12 stycznia 2007 r., którego wpływ Powiatowy Urząd Pracy odnotował w dniu 07.02.2007 r. (bez adnotacji, czy i kiedy nadano pocztą lub złożono osobiście) J. S. złożyła wniosek o rozwiązanie umowy o przygotowanie zawodowe z winy pracodawcy oraz o zawieszenie przygotowania zawodowego w trybie natychmiastowym. Wskazała, że obowiązki które miała wykonywać u pracodawcy B. G. były zupełnie inne niż określone w umowie o przeszkoleniu zawodowym, gdyż miała m.in. pracować w charakterze recepcjonistki podczas gdy w pensjonacie nie było przeznaczonego do tego miejsca, a nadto została zobligowana do całodobowej pracy w pensjonacie, w tym do sprzątania, przygotowywania i wydawania posiłków, do czego nie była uprawniona z racji nie posiadania pracowniczej książeczki zdrowia dla celów sanitarno-epidemiologicznych. W dniu 6 lutego 2007 r. Starosta Powiatu zawarł z Panią B. G. - pracodawcą skarżącej - aneks do umowy o odbywaniu przygotowania zawodowego przez bezrobotnego. Na mocy tego aneksu rozwiązano umowę o przygotowanie zawodowe J. S. z dniem 09.01.2007 r. motywując to nieusprawiedliwionymi nieobecnościami w pracy J. S. w dniach 9, 10 i 11 stycznia 2007 r. Decyzją z dnia [...] 2007 r. Starosta Powiatu orzekł w stosunku do J. S. utratę statusu bezrobotnego na okres 90 dni oraz utratę prawa do stypendium w okresie odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy począwszy od dnia 09.01.2007 r. z powodu nieusprawiedliwionej nieobecności. Jako podstawę prawną podano art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy, § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu oraz przygotowania zawodowego w miejscu pracy oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98. poz. 1071). Na uzasadnienie podano, że J. S. nie stawiła się do pracy w dniach 9, 10 i 11 stycznia 2007 r. i w żaden sposób nie usprawiedliwiła niestawiennictwa. J. S. odwołując się od powyższej decyzji zarzuciła, że pracodawca nie dopełnił swoich obowiązków określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy, o czym wcześniej pisemnie zawiadomiła Powiatowy Urząd Pracy. Wojewoda decyzją z dnia [...] 2007r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Na uzasadnienie organ odwoławczy podał, że organ pierwszej instancji nie wyjaśnił zarzutów J. S. dotyczących niezgodnego z umową z dnia 29.11.2006 r. zorganizowania przygotowania zawodowego w miejscu pracy pomimo istnienia dowodów wskazujących na nieprawidłowości w tej sprawie. Ponadto, zdaniem Wojewody, zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie ze względu na skargę z dnia 27.02.2007 r. na działalność pracowników Powiatowego Urzędu Pracy przekazaną do Przewodniczącego Rady Powiatu oraz możliwość zaangażowania w sprawę Wojewódzkiego Urzędu Pracy oraz Państwowej Inspekcji Pracy. Wojewoda uznał, że dopiero stan prawny ustalony przez Radę Powiatu w zestawieniu ze stanem faktycznym ustalonym w pierwszej instancji pozwoli wyjaśnić jednoznacznie stan sprawy. Rozpatrując ponownie sprawę Starosta Powiatu decyzją z dnia [...] 2007 r. znak [...] orzekł o pozbawieniu J. S. z dniem 9 stycznia 2007 r. prawa do stypendium. Jako podstawę prawną wskazano art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a, art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu i przygotowania zawodowego w miejscu pracy. W uzasadnieniu podano, że Wojewoda uchylił decyzję z dnia [...] 2007r. wydaną w stosunku do J. S. "nie kwestionując równocześnie okoliczności jej niestawiennictwa w pracy w wyżej wymienionych dniach". Organ podał, że "na dzień dzisiejszy J. S. nie spełnia warunków do otrzymywania stypendium albowiem, zgodnie z art. 53 ust 6 w/w ustawy tylko ". W odwołaniu od powyższej decyzji J. S. zarzuciła, że organ wydał decyzję w kwestii pozbawienia jej prawa do stypendium bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w przedmiocie przyczyn rozwiązania umowy o przygotowanie zawodowe i w tym zakresie nie uwzględnił wskazówek Wojewody. Decyzją Wojewody Nr [...] z dnia [...] 2007 r. decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy. Wojewoda wskazał, że utrata stypendium jest spowodowana rozwiązaniem umowy o przygotowanie zawodowe z dniem 09.01.2007 r. Ponadto podał, że zgodnie z art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy stypendium przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania przygotowania zawodowego, a zatem w przypadku zakończenia odbywania takiego przygotowania stypendium nie przysługuje. Organ zaznaczył, że w dniu 06.02.2007 r. umowa o przygotowanie zawodowe została rozwiązana z dniem 09.01.2007 r., zatem od dnia 09.01.2007 r. odwołującej się nie przysługuje prawo do stypendium. W wyniku rozpatrzenia skargi J. S. - która ponowiła zarzuty zawarte w odwołaniu podkreślając, że to pracodawca nie dopełnił obowiązków spoczywających na nim zarówno z mocy rozporządzenia jak i z umowy o przeszkolenie zawodowe, a nadto zarzucając, że nadal nie otrzymała od pracodawcy listy obecności za miesiąc styczeń 2007 r. oraz dokumentów związanych z zakończeniem szkolenia zawodowego – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał wskazany na wstępie wyrok z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 676/07, którym uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] 2007 r. Nr [...] i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyroku z dnia 5 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że "organy nie dokonały wystarczających ustaleń faktycznych dotyczących sposobu zorganizowania przygotowania zawodowego przez pracodawcę B. G. pomijając zarzuty jakie pojawiły się ze strony skarżącej J. S. W tym kontekście zwraca uwagę niezastosowanie się przez Starostę Powiatu do treści uzasadnienia decyzji Wojewody z dnia [...] 2007r., w którym wskazano na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego we wskazanym wyżej zakresie. Wskazania te były dla organu I instancji wiążące. Organ I instancji nie ustosunkował się do zarzutów wysuwanych przez skarżącą w sprawie zakresu jej obowiązków w czasie odbywania przeszkolenia zawodowego. Bezspornym jest, że skarżąca powiadomiła organ, iż pracodawca nie wywiązuje się z podpisanej umowy w sprawie przeszkolenia zlecając jej zadania nie objęte umową i nie prowadząc szkolenia na stanowisko określone w umowie. Ponadto organ I instancji nie wyjaśnił kwestii nieusprawiedliwionych nieobecności skarżącej w pracy, które były powodem rozwiązania umowy o prowadzenie przeszkolenia zawodowego. Organ nie ustalił po czyjej stronie leżała wina nieusprawiedliwienia nieobecności. W związku z tym nie zostało ustalone czy wina za rozwiązanie umowy o odbywanie przeszkolenia zawodowego leży po stronie skarżącej a następnie czy były podstawy do odebrania jej statusu osoby bezrobotnej i prawa do stypendium. Wyjaśnienia wymaga zwłaszcza kwestia daty rozwiązania umowy tj. od 09.01.2007r. w kontekście daty aneksu do umowy o odbywaniu przygotowania zawodowego tj. 06.02.2007r." Zdaniem Sądu, nie wyjaśniając powyższego organy naruszyły przepis art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), który stanowi, iż rozpatrując sprawę organ administracji publicznej jest zobowiązany w wyczerpujący sposób zabrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Nadto organy naruszyły art. 10 § 1 kpa, zgodnie z którym należy zapewnić czynny udział w każdym stadium postępowania, a także umożliwić wypowiedzenie się w kwestii zebranych dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji, a brak jest w aktach sprawy dowodu świadczącego o wypełnieniu tego obowiązku. Sąd podkreślił, że obowiązek ten w postępowaniu administracyjnym przekłada się na prawo strony do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, a zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartym w wyroku z dnia 05.06.2006 r. sygn. akt I OSK 911/05 (opubl. LEX nr 266267) - naruszenie prawa do czynnego udziału w postępowaniu jest podstawą do uchylenia decyzji o ile to naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd zwrócił uwagę na treść art. 81 kpa, który stanowi, że w sytuacji, gdy okoliczności faktyczne zostały ustalone w postępowaniu, w którym strona nie miała możliwości wzięcia udziału w postępowaniu ani strona nie miała możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów przed wydaniem decyzji, okoliczności takich nie uznaje się ze udowodnione i nie można ich brać pod uwagę. W ponownym postępowaniu w niniejszej sprawie Starosta Powiatu wydał w dniu [...] 2009 r. nr [...] orzekającą w stosunku do J. S. o: "utracie prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy od dnia 09.01.2007 r. z powodu: nieusprawiedliwionego nie zgłoszenia się do pracy w dniach 09, 10, 11 stycznia 2007r." Jako podstawę prawną wskazano art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 9 ust. 1 pkt 14 lit a i art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy, § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 24 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu oraz przygotowania zawodowego w miejscu pracy oraz art. 104 kpa. Na uzasadnienie podano, że bezspornym jest fakt nieobecności w pracy J. S. w dniach 8 -12 stycznia 2007 r., a nadto – zdaniem tego organu – "dni 09, 10 i 11 stycznia 2007r. nie zostały usprawiedliwione". Organ w uzasadnieniu przytoczył treść oświadczenia J. S. z dnia 29.11.2006 r. oraz treść oświadczenia podpisanego w dniu rejestracji w Karcie Rejestracyjnej, podał, że J. S. podpisała wpisy, iż nie osiągnęła dochodu za miesiąc grudzień 2006 r. i "analogicznie" za miesiące od stycznia 2007 r. do kwietnia 2007 r. Organ przytoczył korespondencję z 7 lutego 2007 r. podpisaną przez J. S. oraz treść e-maila z 14 kwietnia 2007 r., z których wynikałoby, że J. S. domaga się rozliczenia z pracodawcą za prace wykonane przez nią dla pracodawcy w okresie grudzień – styczeń 2007 r. Nadto w uzasadnieniu podano sygnatury akt spraw toczących się przed sądem cywilny i sadem pracy. Organ nie wyjaśnił związku przytoczonych oświadczeń, treści korespondencji znanej organowi przed wydaniem decyzji uchylonych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. oraz spraw toczących się przed sądem cywilnym z rozstrzygnięciem decyzji z dnia 4 maja 2009 r. Decyzja została doręczona J. S. w dniu 5 maja 2009 r. W dniu [...] 2009 r. Wojewoda wydał decyzję Nr [...], orzekł uchylił decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2009 r. nr [...] i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Uzasadnienie decyzji zostało sporządzone w formie pisma skierowanego do J. S., w którym podano jakie dotychczas decyzje były w tej sprawie wydane, że J. S. wniosła skargi "na bezczynność organu w sprawie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2008 roku, sygn. akt III SA/Kr 676/07" oraz na bezczynność Powiatowego Urzędu Pracy oraz że od decyzji z dnia [...] 2009 r. J. S. "złożyła odwołanie 19 maja 2009 roku, które wpłynęło wraz z aktami do Urzędu Wojewódzkiego 27 maja 2009 roku", a następnie przytoczono treść art. 27 i art. 53 ust. 6 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz treść § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy w sprawie szczegółowych warunków odbywania stażu i przygotowania zawodowego w miejscu pracy. Organ podał, jakie dni niezdolności do pracy ustalił w oparciu o kopie zwolnień lekarskich i opisał korespondencję prowadzoną z J. S. przez Powiatowy Urząd Pracy w sprawie dni udzielenia jej dni wolnych od pracy w dniu 9, 10 i 11 stycznia 2007 r. ujawniając, że pierwsze pismo J. S. w tej sprawie wpłynęło do tego Urzędu w dniu 10 stycznia 2007 r. Nadto Wojewoda organ podał, że w rozpatrywanym odwołaniu (którego do akt nie dołączono) J. S. podniosła, "iż w dniach 9, 10 i 11 stycznia 2007 roku nie została wpuszczona do pracy ponieważ pracodawca pozamykał furtkę i bramę oraz nie odbierał telefonu" oraz podał, że pracodawca "kilkakrotnie podnosił", że odwołująca się posiadała "własny klucz, którym posługiwała się w celu dostania się do miejsca pracy". Organ ten stwierdził, że "organ odwoławczy po dokładnym przeanalizowaniu sprawy zauważył uchybienia formalnoprawne w zaskarżonej decyzji, w postaci błędnej daty utraty stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy, co ma wpływ na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Organ I instancji, w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, niewłaściwie zastosował również art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy". Organ podkreślił, że powyższe okoliczności stały się podstawą rozstrzygnięcia sprawy i "odnosząc się" do zarzutu odwołującej się, że "pracownicy PUP nie dostosowali się do orzeczenia Sądu Administracyjnego, które zapadło w sprawie" organ poinformował J. S., że "organ I instancji, po odniesieniu się do zarzutów zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, mógł wydać zarówno decyzję podtrzymującą poprzednie stanowisko, jak również decyzję przychylającą się do Pani twierdzeń. Obie decyzje byłyby prawidłowe". Przed wydaniem decyzji z dnia [...] 2009 r. przez Starostę Powiatu Powiatowy Urząd Pracy wystosował do J. S. dwa wezwania. Pierwsze oznaczone nr [...] opatrzone datą 22 czerwca 2009 r. zawierało wezwanie "do złożenia wyjaśnień w sprawie nr [...]" i prośbę do udostępnienia trzech orzeczeń Sądu Rejonowego. Wezwanie nie określało w jakim dniu, czy terminie J. S. powinna się zgłosić do urzędu podając tylko nr pokoju i godziny przyjęć. W wezwaniu podano, że "treść w/w rozstrzygnięć pozwoli na zapoznanie się z całością materiału sprawy i może mieć wpływ na jej merytoryczne rozstrzygnięcie" nie wskazując okoliczności, na jakie ma być przeprowadzony dowód i w jakiej sprawie, a w szczególności czy w sprawie o nr [...] czy też o nr [...]. Wezwanie wysłane 25.06.2009 r. zwrócono do organu po wydaniu decyzji z dnia [...] 2009 r. Drugie wezwanie, opatrzone datą 24 czerwca 2009 r. w sprawie zgłoszenia się J. S. w dniu 29 czerwca 2009 r. w celu potwierdzenia gotowości podjęcia pracy zwrócono do Urzędu w 10 lipca 2009 r., a więc po wyznaczonym terminie i po wydaniu decyzji z dnia [...] 2009 r. To drugie wezwanie doręczono J. S. w dniu 16 lipca 2009 r. Decyzją z dnia [...] 2009 r. nr [...] Starosta Powiatu wydał decyzję w brzmieniu niemal identycznym (podstawa prawna, rozstrzygnięcie, uzasadnienie i pouczenie) jak decyzja z dnia [...] 2009 r. nr [...]. Za wyjątkiem daty i niewielkich w treści przeróbek decyzja ta stanowi kopię decyzji z dnia [...] 2009 r. Od decyzji powyższej J. S. wniosła odwołanie, w którym podkreśliła, że organ (w odwołaniu określono, że osoba wydająca i podpisująca z upoważnienia Starosty decyzję) "po raz kolejny nie dostosował się do wyroku prawomocnego Sądu Administracyjnego". Nadto odwołująca się powtórzyła zarzuty zawarte we wcześniejszych pismach do organu i odwołaniach, że na terenie pensjonatu nie było takiego stanowiska pracy jak recepcja, że nie był realizowany program przygotowania zawodowego, że jej praca była wykonywana bez nadzoru, że na teren zakładu pracy nie została wpuszczona w dniach 9, 10 i 11 stycznia 2007 r. J. S. podniosła także, że pomówieniami są sugestie jakoby miała składać fałszywe oświadczenia o dochodach w miesiącach od stycznia do kwietnia 2007 r., a nadto, że nie wie dlaczego miałaby dostarczać do organu wyroki sądu powszechnego nie dotyczące PUP. Wojewoda – po rozpatrzeniu powyższego odwołania - wydał decyzję z dnia 11 sierpnia 2009 r. nr [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Decyzja ta – za wyjątkiem samego rozstrzygnięcia – ma niemal identyczne brzmienie w zakresie przytoczenia podstawy prawnej i znacznej części uzasadnienia jak decyzja tego organu z dnia [...] 2009 r. Nr [...]. I to uzasadnienie decyzji ma formę pisma skierowanego do J. S. W uzasadnieniu pomijając niektóre nieistotne zdania z uzasadnienia decyzji z dnia [...] 2009 r. dodano streszczenie dalsze decyzje i wybrano niektóre zarzuty z odwołania J. S. Nadto Wojewoda podniósł, że J. S. złożyła "powództwo przeciwko B. G. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" i Powiatowi – Powiatowemu Urzędowi Pracy do Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny o stwierdzenie nieważności umowy" i zarzucił, że odwołująca się "odmówiła" udostępnienia wyroku Sądu, a "w związku z powyższym organ I instancji orzekała na podstawie posiadanych akt". Organ odwoławczy stwierdził, że J. S. nie uwiarygodniła faktu usprawiedliwionego niestawiennictwa w dniach 9-11 stycznia 2007 roku. I zaznaczył, że "organ I instancji dostosował się do zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: wydał orzekającą o utracie prawa do stypendium z tytułu odbywania przygotowania zawodowego w miejscu pracy od 9 stycznia 2007 roku z powodu: nieusprawiedliwionego nie zgłoszenia się do pracy w dniach 9, 10, 11 stycznia 2007 roku". W czterech końcowych akapitach uzasadnienia decyzji organ "omawia" kwestie związane z zarzutem zawartym w odwołaniu dotyczącym sugestii organu o fałszywe oświadczenia o dochodach w miesiącach od stycznia do kwietnia 2007 r. stwierdzając m.in., że "organ II instancji nie może w niniejszym postępowaniu orzekać w sprawie złożenia nieprawdziwego oświadczenia". Od powyższej decyzji Wojewody skargę złożyła J. S. podając, że od lutego 2007 roku nikt w Powiatowym Urzędzie Pracy nie chce jej wysłuchać w związku z przygotowaniem zawodowym, na jakie Urząd ten ją skierował. Skarżąca zarzuciła, że Urząd chroni "rzekomego pracodawcę, który złamał wszystkie przepisy w związku z tym przygotowaniem zawodowym", gdyż nawet w aktach sprawy są wyjaśnienia B. G. a brak jest jakichkolwiek wyjaśnień skarżącej, o które organ prosił ją dopiero po wydaniu decyzji czy brak . jest konfrontacji. Skarżąca zarzuciła, że organ w żaden sposób nie dąży do wyjaśnienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi nie ustosunkowując się do zarzutów skargi a w uzasadnieniu odpowiedzi streszczając przebieg postępowania i przytaczając fragmenty uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza z urzędu, że z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt III SA/Kr 676/07 organy obu instancji nie przeprowadziły żadnego postępowania za wyjątkiem wysłania do J. S. dwóch wezwań, które zostały przez pocztę zwrócone po wydaniu decyzji przez organ I instancji. Sąd stwierdza z urzędu, że w aktach brak odwołania J. S. od decyzji organu I instancji z dnia [...] 2009 r. (nr [...]), w wyniku którego Wojewoda wydał w dniu [...] 2009 r. decyzję Nr [...] uchylającą decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2009 r. Sąd stwierdza z urzędu, że nadesłane akta administracyjne to zbiór luźnych kart (także dokumentów czy ich kopii nie związanych ze sprawą) ułożonych w sposób dowolny bez chronologii, ponumerowanych na jednej stronie lub na obu stronach nie wyłączając ponumerowania niektórych czystych stron i bez zachowania kolejności numerów (przy braku części kolejnych numerów). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 200 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p. p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zdaniem Sądu, skarga J. S. jest w pełni uzasadniona. Na wstępie rozważań Sąd zwraca uwagę na treść przepisu 153 p.p.s.a, który to przepis jest przepisem bezwzględnie obowiązującym i brzmi: "Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia." Treść powyższego przepisu oznacza, że organ administracyjny rozpoznając sprawę po uchyleniu decyzji przez Sąd jest zobowiązany do przyjęcia jako własną ocenę prawną dokonaną przez Sąd a nadto jest zobligowany do wykonania wytycznych Sądu. Także Sąd orzekający w tej sprawie ponownie – jak w niniejszym postępowaniu – jest związany oceną prawną dokonaną przez Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 marca 2008 r. (sygn. akt III SA/Kr 676/07). Stanowisko powyższe jest przesądzone w jednoznacznym orzecznictwie sądownictwa administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "Zasada związania oceną prawną sądu wyrażająca się treścią art. 153 p.p.s.a. co do dalszego postępowania obliguje organ do wykonania wytycznych sądu. Uchybienia w tym zakresie brane są pod uwagę przez sąd z urzędu, celem zapewnienia realizacji obowiązującej w polskim prawie zasady sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji. W przypadku, gdy sprawa po raz drugi trafia do organu administracyjnego - po uchyleniu decyzji tego organu przez sąd - organ ten związany jest oceną prawną wyrażoną przez ten sąd. Oznacza to, iż nie może on swobodnie według własnego uznania kształtować sytuacji prawnej stron postępowania" (wyrok z dnia 9 listopada 2007 r., sygn. akt I OSK 106/07 (opubl. LEX nr 427631); "Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże w sprawie ten sąd", oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy" (wyrok z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 407/06, opubl. LEX nr 362477); "Związanie samego wojewódzkiego sądu administracyjnego w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, a zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania poprzez treść nowego wyroku" (wyrok z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 506/05 opubl. LEX nr 187499). Stanowisko to w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie podkreślając zasadność poglądów wyrażonych w orzeczeniach wojewódzkich sądów administracyjnych stwierdzających m.in. "Naruszenie przez organy administracyjne postanowień powołanego art. 153 p.p.s.a. uzasadnia możliwość powtórnego zaskarżenia aktu lub czynności na tej podstawie i spowoduje jej uchylenie przez sąd. Stanowi to gwarancję przestrzegania przez te organy związania orzeczeniem sądu administracyjnego" (wyrok z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 747/08 opubl. LEX nr 489460); "1. Naruszenie przepisu art. 153 p.p.s.a. powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. 2. Ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd administracyjny ogranicza się do kontroli, czy organy administracji prawidłowo uwzględniły wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku. (wyrok z dnia 27 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1636/08 opub. LEX nr 533710). Mając powyższe wskazania na względzie Sąd stwierdza, że organy administracyjne obu instancji naruszyły przepis art. 153 p.p.s.a. i naruszenie to miało charakter rażący albowiem całkowicie zlekceważyły stanowisko Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 5 marca 2008 r. (sygn. akt III SA/Kr 676/07) a także wszelkie wytyczne co do dalszego postępowania. Organy nie zauważyły stwierdzeń Sądu, że "organ I instancji nie ustosunkował się do zarzutów wysuwanych przez skarżącą w sprawie zakresu jej obowiązków w czasie odbywania przeszkolenia zawodowego" i "bezspornym jest, że skarżąca powiadomiła organ, iż pracodawca nie wywiązuje się z podpisanej umowy w sprawie przeszkolenia zlecając jej zadania nie objęte umową i nie prowadząc szkolenia na stanowisko określone w umowie". W ponownym postępowaniu organy nie tylko w dalszym ciągu naruszyły art. 77 § 1 kpa nie wyjaśniając stanu faktycznego zarówno w kwestii stawianych przez skarżącą zarzutów co do zakresu jej obowiązków w czasie odbywania przeszkolenia zawodowego, ale nie wyjaśniły – zgodnie z przepisami kpa, a zwłaszcza zgodnie z art. 81 kpa wskazanym wprost w wyroku Sądu z dnia 5 marca 2008 r. – "kwestii nieusprawiedliwionych nieobecności skarżącej w pracy, które były powodem rozwiązania umowy o prowadzenie przeszkolenia zawodowego", a w szczególności "po czyjej stronie leżała wina nieusprawiedliwienia nieobecności" i "w związku z tym nie zostało ustalone czy wina za rozwiązanie umowy o odbywanie przeszkolenia zawodowego leży po stronie skarżącej a następnie czy były podstawy do odebrania jej statusu osoby bezrobotnej i prawa do stypendium" Organy nie wyjaśniły także kwestii "daty rozwiązania umowy tj. od 09.01.2007r. w kontekście daty aneksu do umowy o odbywaniu przygotowania zawodowego tj. 06.02.2007r." Do wyjaśnienia powyższego organy obu instancji zostały bezwzględnie zobligowane, jednakże – co wynika z akt administracyjnych – po wyroku Sądu z dnia 5 marca 2008 r. organy nie przeprowadziły żadnego postępowania wydając decyzje w sposób dowolny, bez zachowania elementarnych zasad zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego. W szczególności Sąd podkreśla, że wszystkie decyzje wydane przez organy administracyjne po wyroku Sądu z dnia 5 marca 2008 r. zostały wydane bez zachowania art. 107 § 3 kpa, który stanowi: "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej (...)." Z wydanych decyzji w żaden sposób nie wynika, czy i jakie dowody organ przeprowadził, na których dowodach oparł się, a jakim dowodom i z jakich przyczyn odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Sąd stwierdza nadto, że organy administracyjne obu instancji, mimo ustawowego obowiązku i wytkniętego przez Sąd uchybienia co do naruszenia art. 10 kpa zlekceważyły i ten obowiązek. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy administracyjne przeprowadzą pełne postępowanie dowodowe zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, wyjaśnią w sposób nie budzący wątpliwości wszelkie zarzuty wysuwanych przez skarżącą w sprawie zakresu jej obowiązków w czasie odbywania przeszkolenia zawodowego, ustalą wszelkimi dostępnymi środkami i w sposób nie budzący wątpliwości po czyjej stronie leżała wina nieusprawiedliwienia nieobecności skarżącej w dniach 9-11 stycznia 2007 r., wyjaśnią też kwestię "daty rozwiązania umowy tj. od 09.01.2007r. w kontekście daty aneksu do umowy o odbywaniu przygotowania zawodowego tj. 06.02.2007r.", a więc przeprowadzą postępowanie wskazane przez Sąd w wyroku z dnia 5 marca 2008 r., do czego były zobowiązane, a czego nie dopełniły. W ponownym postępowaniu organy zachowają wszelkie zasady postępowania administracyjnego, a szczególności zwrócą uwagę na udokumentowanie wypełnienia reguł z art. 10 kpa i 81 kpa, do czego było zobligowane wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r., a czego nie uczyniły. Wojewódzki Sąd Administracyjny mając powyższe na względzie, w oparciu o wskazane wyżej przepisy, a zwłaszcza wobec treści art. 153 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. orzekł – jak w sentencji.