III SA/Kr 1124/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego po wniesieniu sprzeciwu M. Ś. od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2015 r., w zakresie punktu I postanowienia w sprawie ze skargi M. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 131/12 postanawia: umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie wniosku o ustanowienie radcy prawnego Skarżący w sporządzonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Objaśniając swoją sytuację rodzinną podał, że nie pozostaje z kimkolwiek we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek uwidocznił, że w jego skład wchodzi nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym o pow. 102 m2 i domek kampingowy. Deklaruje brak zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Swój stały miesięczny dochód oszacował na 905 zł netto renty. Uzasadniając swoje starania podniósł, że obecnie jest osobą ubogą. Utrzymuje się z renty w wysokości 905 zł netto. Twierdzi, że pozostaje sam a gospodarstwie. Podnosi, że ma zasądzone alimenty na córkę w wysokości 100 zł. Oświadcza, że otrzymywana renta z trudem wystarcza na bieżące potrzeby. Twierdzi, że ze względu na trudną sytuacją majątkową korzysta z pomocy bliskich i życzliwych mu osób. Wywodzi, że na alimenty przeznacza 100 zł, na żywność ok. 300 zł, na rehabilitację 100 zł, na podatek od nieruchomości ok. 20 zł (w skali miesiąca), na wodę 40 zł, na prąd 100 zł, na lekarstwa 80 zł, na utrzymanie samochodu 100 zł. Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie umorzył postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie wniosku o ustanowienie radcy prawnego (w punkcie I postanowienia) oraz zwolnił skarżącego od kosztów sądowych (w punkcie II postanowienia). W zakresie pkt. I ww. postanowienia skarżący wniósł skutecznie sprzeciw. Z urzędu stwierdza się, że w prawomocnie zakończonym postępowaniu, którego wznowienia domaga się skarżący, postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 r. przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie radcy prawnego (k. 56 sygn. akt. III SA/Kr 131/12), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa M. K. (k. 103 akt o sygn. j.w.). Akta sprawy dokumentują, że przyznane stronie z tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postanowienie z innych przyczyn ( niż określone w pkt 1 i 2 art. 161 § 1 P.p.s.a.) stało się bezprzedmiotowe. W prawomocnie zakończonym postępowaniu, którego wznowienia domaga się skarżący, postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 r. przyznano mu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujące ustanowienie radcy prawnego (k. 56 sygn. akt. III SA/Kr 131/12), którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie mecenasa M. K. (k. 103 akt o sygn. j.w.). Akta sprawy dokumentują, że przyznane stronie z tym zakresie prawo pomocy nie zostało cofnięte. Jednocześnie w dniu 22 stycznia 2015 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego otrzymał pismo, w którym skarżący cofnął udzielone mu pełnomocnictwo. Sąd stwierdza, że jeżeli przyznane mu prawo pomocy zostało zrealizowane poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu to nie może on wnioskować o wyznaczenie kolejnej osoby do pełnienia funkcji pełnomocnika, (por. postanowienia NSA: z dnia 4 stycznia 2011 r., II OZ 1313/10, LEX nr 743790, z dnia 11 stycznia 2011 r., II OZ 1320/10, LEX nr 743797, z dnia 7 września 2011 r., I OZ 654/11, LEX nr 964712, oraz z dnia 22 grudnia 2011 r., II FZ 806/11, LEX nr 1151495). Mając więc na uwadze przytoczone okoliczności jak i powołane wyżej orzecznictwo wniosek skarżącego o ustanowienie radcy prawnego należało uznać za bezprzedmiotowy, a w związku z tym postanowiono jak sentencji działając na podstawie z art. 161 §1 pkt. 3 P.p.s.a. w związku z art. 260 P.p.s.a.