III SA/Kr 1128/15

PostanowienieWSA w Krakowie2016-03-04

Skład orzekający: Referendarz Sądowy Grzegorz Karcz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może zostać oddalony, jeśli strona nie udzieliła dodatkowych wyjaśnień na wezwanie sądu, mimo że jej oświadczenia majątkowe wzbudziły wątpliwości?
Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ strona skarżąca nie udzieliła dodatkowych wyjaśnień na wezwanie sądu, które miały na celu weryfikację jej oświadczeń majątkowych. Brak współpracy ze strony wnioskodawcy, w kontekście wątpliwości co do jego sytuacji finansowej, uniemożliwia sądowi pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując na odbywanie kary pozbawienia wolności i brak środków do życia. Wobec wątpliwości co do jego sytuacji majątkowej, sąd wezwał go do złożenia dodatkowych oświadczeń dotyczących m.in. źródeł dochodów i majątku rodziców oraz sposobu finansowania wynagrodzenia pełnomocnika. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić wniosek. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoimi rodzicami. Zadeklarował brak nieruchomości, zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, swoich dochodów. Uzasadniając swoje starania podał, że od 2014 r. odbywa karę pozbawienia wolności. Jej koniec został wyznaczony na 2017 r. Twierdzi, że nie posiada żadnego majątku ani na wolności ani w zakładzie karnym. Utrzymuje, że nie ma oszczędności ani rzeczy które mógłby spieniężyć a środki pochodzące z ich sprzedaży przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Na posiada także wierzytelności, które mógłby spieniężyć. Powiada, że nie ma dla niego również pracy w zakładzie karnym przez co brak jest widoków na to aby mógł zarobić na koszty i opłaty w tej sprawie. Wobec tego, że oświadczenia skarżącego zwarte we wniosku odnośnie rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego wzbudziły wątpliwości, zarządzeniem z dnia 08.01.2016 r. poproszono skarżącego (dokonując doręczenia do rąk jego pełnomocnika adw. K. M.) o dodatkowe oświadczenia mające na celu wyjaśnienie: ▪ z jakich środków opłaca wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru? ▪ jakie jest źródło i wysokość dochodów rodziców skarżącego z którymi jak deklaruje w rubryce 6 formularza PPF pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym? Jakie należą do nich nieruchomości, zasoby pieniężne i przedmioty wartościowe? ▪ jaka jest wysokość stałych miesięcznych obciążeń rodziców skarżącego związanych z utrzymaniem domu/mieszkania i opłacenia mediów (czynsz, prąd, gaz, woda, telefon, rtv)? Zarządzenie nie zostało wykonane. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych o ile nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie strony zgodnie z wolą ustawodawcy ma być "dokładne", a owa "dokładność" stopniowana jest przeświadczeniem sądu, że strona okoliczności te wykazała, czyli przedstawiła je w sposób przekonywujący, bo generalnie ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r. FZ 165/04). W realiach niniejszej sprawy oświadczenie zawarte we wniosku wzbudzało wątpliwości. Ta jednak nie udzieliła na wezwanie dodatkowych wyjaśnień o które była proszona. To powoduje, że przyznanie stronie w takich warunkach prawa pomocy nie znajduje dla siebie wystarczających podstaw. W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym powtórzyć trzeba, że ponieważ prawo do sądu nie ma charakteru absolutnego i może być przedmiotem uzasadnionych prawnie ograniczeń (postan. NSA z 15 marca 2006 r. II OZ 258/06), to sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy (por. postan. NSA z 31 marca 2005 r. I FZ 63/05). Równocześnie skarżący powinien sobie uzmysłowić, że niedostosowanie się do wezwania o którym mowa w art. 255 ppsa należy interpretować na niekorzyść wnioskodawcy (por. postan. NSA z 12 stycznia 2006 r. II OZ 1405/05). Tym bardziej, że wszystkie pytania dotyczyły wyłącznie weryfikacji rzetelności oświadczeń składanych przez stronę. Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 §1 oraz art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło