III SA/Kr 1188/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. D. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg M. B. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 września 2009 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie zasiłków celowych postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokat K. D. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K, kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Postanowieniami z dnia 26 lutego 2010 r. ustanowiono dla skarżącego w sprawach prowadzonych pod sygnaturami akt III SA/Kr 1188/09 i III SA/Kr 1189/09 adwokata, którego, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w osobie mecenas K. D. (k. 28 akt o sygn. III SA/Kr 1188/09 i k. 28 akt o sygn. III SA/Kr 1189/09). Wyznaczona adwokat podjęła w sprawach czynności przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie jeszcze przed ich połączeniem do wspólnego rozpoznania (vide: protokół rozprawy k. 34). Po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku (k. 38) sporządziła zaś i wniosła skargę kasacyjną (k.59-64). Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał zawartego w skardze kasacyjnej wniosku adwokat o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które zgodnie z oświadczeniem adwokat nie zostały opłacone ani w całości ani w części (vide: k. 60). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku zostało ono złożone przez adwokata pośród treści skargi kasacyjnej (vide: k. 245). Podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5 (§2 ust. 2). Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi wysokość stawek minimalnych konkretyzuje umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 ust. 1 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej adwokatowi, który prowadził sprawę w I instancji przysługuje stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b) opłata w wysokości 120 zł. Kwota ta odpowiada bowiem 50% stawki określonej w §18 ust. 1 pkt. 1 lit. c). Uwzględniając jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku dwie sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, ustaloną opłatę należało odpowiednio zwielokrotnić do kwoty 240 zł (z wyliczenia120x2=240). Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08). Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia zwielokrotniona w ten sposób opłata ulega jeszcze powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.