III SA/Kr 1212/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 26.08.2009r. Nr [...] w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 26.08.2009r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia wydawania umundurowania i wyekwipowania lub wypłacania równoważników p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A. O. w skardze na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 26.08.2009r. Nr [...] uchylającą w całości decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] 2009r. i zawieszającą A. O. wydawanie umundurowania i wyekwipowania lub wypłacanie równoważników od dnia 15.11.2007r. tj. od dnia zastosowania wobec skarżącego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia prawomocnego wyroku sądowego lub umorzenia postępowania karnego – wniósł o przywrócenie terminu do "wniesienia odwołania od w/w decyzji". Uzasadnił wniosek tym, że w dniu 01.09.2009r. jego żona M. D. – O. odebrała list polecony zawierający w/w decyzję, ale z niewyjaśnionych przyczyn zagubiła go, nie otwierając go uprzednio. W związku tym skarżący nie był świadomy treści decyzji i pouczenia o środku zaskarżenia. Wiedzę o tym uzyskał dopiero w miesiącu październiku, już po upływie terminu na zaskarżenie decyzji. Dodał też, że pracuje poza miejscem stałego zamieszkania i w miesiącu wrześniu nie przebywał pod adresem, na który przesłano decyzję organu II instancji. Z akt wynika, że skarga została sporządzona w dniu 03.11.2009r., a w nagłówku została określona jako wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dowódcy Jednostki Wojskowej. Do skargi załączona została koperta, z której wynika, że skarga została przesłana do Jednostki Wojskowej przez Jednostkę Wojskową w dniu 04.11.2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek A. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od decyzji Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia 26.08.2009r. Nr [...] (nazwany mylnie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania) nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ustawa wskazuje warunki (o charakterze formalnym), jakie strona musi spełnić, by wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 § 1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. W niniejszej sprawie warunek dopełnienia czynności należy uznać za spełniony, biorąc pod uwagę okoliczność równoczesnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniesienia przez A. O. skargi do Sądu na decyzję z 26.08.2009r. Nr [...]. Co do zachowania 7 - dniowego terminu do wniesienia wniosku liczonego od ustania przyczyny uchybienia – należy uznać, że skarżący nie wykazał w sposób jednoznaczny kiedy ustała przyczyny uchybienia terminowi. Mianowicie, podał, że w miesiącu, kiedy przesyłka pocztowa z decyzją II instancji została dostarczona pod adres wskazany jako korespondencyjny, tj. w miesiącu wrześniu 2009r. nie przebywał w domu. Przesyłkę w dniu 01.09.2009r. odebrała jego żona. Ostatecznie o treści decyzji i pouczeniu o zaskarżeniu dowiedział się w miesiącu październiku 2009r., już po upływie terminu do wniesienia skargi, nie wskazując konkretnej daty. Za datę z kolei wniesienia wniosku oraz skargi należy przyjąć 4.11.2009r. tj. datę przesłania jej do organu właściwego (organu II instancji) przez Jednostkę Wojskową. Jako, że Sąd nie może domniemywać, że strona uchybiła terminowi, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym oraz stanowiskiem doktryny należy przejść do rozważań w przedmiocie tego czy strona zawiniła uchybieniu terminowi do dokonania czynności sądowej, wobec której wnosi o przywrócenie terminu. Wypowiedział się w tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 11.06.2008r. sygn. akt I FZ 228/08 oraz w postanowieniu z 13.06.2008r. sygn. akt I OZ 376/08. Pogląd ten został również zaprezentowany w doktrynie: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005r.). Przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest dopełnienie obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd przyjmuje przy tym obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Podanych przez A. O. okoliczności niedochowania terminu do wniesienia skargi nie można uznać za okoliczności, które nie zostały przez niego zawinione. Nieobecność pod adresem wskazanym jako korespondencyjny w okresie biegu terminu do wniesienia skargi i nieprzekazanie mu przesyłki pocztowej przez żonę są to okoliczności, które co prawda leżą po stronie skarżącego, niemniej jednak w ocenie Sądu skarżący miał obiektywnie rzecz ujmując możliwość podjęcia starania w większym zakresie by decyzja organu II instancji została mu przekazana. Jest to jedynie kwestia organizacji i właściwych ustaleń między domownikami. Podkreślić należy, że doręczenie decyzji nastąpiło zgodnie z zasadami określonymi w art. 138 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 1964r., Nr 43, poz. 296) w zw. z art. 65 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił A. O. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez niego zawinione.