III SA/Kr 1215/14

Kraków, dnia 3 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia pozostawić wniosek o ustanowienie adwokata bez rozpoznania. W dniu 28 sierpnia 2014 r. skarżący G. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. W treści wniosku podał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a na jego majątek składa się piętro w starej kamienicy o powierzchni ok. 100 m2, przy czym czynsz za wynajem lokali mieszkalnych zajął komornik w związku z zadłużeniem alimentacyjnym wynoszącym ok. 140.000 zł. Skarżący nie posiada innych nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Na dochód skarżącego składa się jedynie zasiłek stały w kwocie 529 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że ma przyznany umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe i leczy się na przewlekłe choroby, a na leki wydaje ok. 100 zł miesięcznie. Skarżący podał również, iż mieszka w hotelu robotniczym, a miesięczna opłata za pokój wynosi ok. 600 zł. Postanowieniem z dnia 10 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1215/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata. Zdaniem referendarza sądowego, skarżący nadużywa instytucji prawa pomocy, gdyż inicjuje szereg spraw przed Sądem, których przedmiotem są decyzje organów wywołane zachowanie skarżącego, który nie podjął negocjacji w celu zawarcia kontraktu socjalnego. Referendarz sądowy wskazał również na wątpliwości związane z potrzebą ustanawiania pełnomocnika na etapie postępowania przed sądem l instancji. Od powyższego postanowienia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw, w którym nie zgodził się z twierdzeniami referendarza, że nadużywa prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego G. P. o ustanowienie adwokata. Ww. rozstrzygnięcie zostało uchylone wskutek zażalenia skarżącego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt I OZ 192/15. Sąd drugiej instancji wskazał na potrzebę uzyskania dodatkowych wyjaśnień ze strony skarżącego co do jego sytuacji majątkowej i finansowej na podstawie art. 255 P.p.s.a. Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. WSA w Krakowie wezwał skarżącego G. P. w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy przez przedłożenie następujących dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów oraz zobowiązań finansowych: - kopii decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, - dokumentów dotyczących zobowiązań alimentacyjnych, - dowodów wpłaty za mieszkanie w hotelu robotniczym, jak również o przedłożenie innych posiadanych dokumentów oraz wskazanie dodatkowych okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej i uzasadniających przyznania prawa pomocy – w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Na ww. wezwanie Sądu, G. P. przedłożył za pismem z dnia 21 kwietnia 2015 r. kopię decyzji o przyznaniu zasiłku stałego, dokumenty dotyczące zobowiązań alimentacyjnych, dowody wpłaty za mieszkanie w hotelu robotniczym. W związku z faktem, że dokonane tym pismem uzupełnienie wniosku o ustanowienie adwokata zostało złożone w pierwszej z wymienionych w nim spraw, tj. sprawy o sygn. akt III SA/Kr 1213/14, Sąd wezwał skarżącego G. P. do podpisania pisma z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1215/14 bądź nadesłania pisma uzupełniającego wniosek o ustanowienie adwokata na wezwanie Sądu z dnia 3 kwietnia 2015 r., własnoręcznie podpisanego pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe, skarżący przesłał pismo z dnia 20 maja 2015 r., wskazując, że dotyczy ono spraw o sygn. akt III SA/Kr 1213/14, III SA/Kr 1214/14, III SA/Kr 1215/14, III SA/Kr 1216/14, III SA/Kr 1217/14, do którego dołączony był jeden własnoręcznie podpisany przez skarżącego egzemplarz pisma z dnia 21 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez G. P. sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 października 2014 r., postanowienie to utraciło moc, a wniosek – wobec uchylenia przez NSA postanowienia z dnia 12 grudnia 2014 r. – podlega ponownemu badaniu przez Sąd. Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 257 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W okolicznościach niniejszej sprawy, skarżący G. P. został zobowiązany przez Sąd do przedłożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień w trybie art. 255 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 P.p.s.a., okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Skarżący zadośćuczynił temu obowiązkowi, jednakże uzupełnienie wniosku o ustanowienie adwokata złożył w jednym egzemplarzu do pięciu spraw sądowych. Wskazać zatem należy, że niedołączenie wymaganej liczby odpisów pisma uzupełniającego wniosek o ustanowienie adwokata na wezwanie Sądu uznać należało za brak formalny tego pisma w rozumieniu art. 49 P.p.s.a., który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów tego pisma przez sąd (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13; LEX nr 1404016 oraz postanowienia NSA z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt II GZ 263/14; LEX nr 1467705 i z dnia 10 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 856/14; LEX nr 1461906). Z tej przyczyny, pismem z dnia 5 maja 2015 r., doręczonym w dniu 14 maja 2015 r., G. P. został wezwany do podpisania pisma z dnia 21 kwietnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 1215/14 bądź nadesłania pisma uzupełniającego wniosek o ustanowienie adwokata na wezwanie Sądu z dnia 3 kwietnia 2015 r., własnoręcznie podpisanego – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi, skarżący przesłał pismo z dnia 20 maja 2015 r., wskazując, że dotyczy ono spraw o sygn. akt III SA/Kr 1213/14, III SA/Kr 1214/14, III SA/Kr 1215/14, III SA/Kr 1216/14, III SA/Kr 1217/14, do którego dołączony był jeden własnoręcznie podpisany przez skarżącego egzemplarz pisma z dnia 21 kwietnia 2015 r. Pismo z dnia 20 maja 2015 r. zostało włączone do akt postępowania o sygn. III SA/Kr 1213/14, jako pierwszej z wymienionych przez skarżącego spraw. W konsekwencji uznać należało, że nie doszło do skutecznego uzupełnienia wniosku o ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie, bowiem stanowiące to uzupełnienie pismo z dnia 21 kwietnia 2015 r. obarczone było brakiem formalnym, którego skarżący G. P. nie uzupełnił w terminie określonym wezwaniem Sądu. Stosownie bowiem do treści art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony. Skoro zaś wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata nie został uzupełniony w zakreślonym terminie, zachodziła konieczność pozostawienia go bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji.