III SA/Kr 1264/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. T. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt. III SA/Kr 1264/10 w części dotyczącej spraw ze skarg K. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 05 lipca 2010 r. nr [...], z dnia 05 lipca 2010 r. nr [...], z dnia 05 lipca 2010 r. nr [...], z dnia 05 lipca 2010 r. nr [...], z dnia 05 lipca 2010 r. nr [...], z dnia 19 sierpnia 2010 r. nr [...], z dnia 19 sierpnia 2010 r. nr [...], w przedmiocie zasiłków celowych postanawia: oddalić wniosek. W piśmie datowanym na dzień 11 grudnia 2012 r., które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło dnia 21 grudnia 2012 r. adwokat P. T. mieniący się pełnomocnikiem skarżącego z substytucji pełnomocnika z urzędu K. T. – T. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej wykonanej z urzędu, które nie zostały opłacone w całości lub w części przez skarżącego oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Jak wynika z akt po przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie na jego rzecz adwokata (k. 72 i n.) Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła tegoż w osobie mecenas K. T. – T. (k. 83), która sporządziła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w opisanej części (k. 94 i n.) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (k. 90 i n.) Przy takim układzie kwestia uwzględnienia wniosku złożonego przez adwokata P. T. nieco się komplikuje. Po pierwsze przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie stanowi, że wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu otrzymuje wyznaczony pełnomocnik. Przez wyznaczonego adwokata rozumieć należy adwokata wskazanego przez właściwą Okręgową Radę Adwokacką. Skoro zaś w niniejszej sprawie ORA pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego wyznaczyła adwokat K. T. –T., to tylko i wyłącznie ona posiada ten przymiot. Po drugie w świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, że przyznanie – wyznaczonemu pełnomocnikowi – kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nastąpić może wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa nie powoduje bowiem zwolnienia wyznaczonego przez ORA adwokata od udzielenia pomocy prawnej z urzędu, nie oznacza też, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w imieniu wyznaczonego pełnomocnika. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną. Natomiast w wyniku powyższego nie następuje zmiana osoby pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wyznaczonego przez właściwą korporację. Również wymagane oświadczenie, dotyczące opłacenia kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, powinno być złożone przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu (por. postanowienie NSA z 22.12.2010 r. sygn. II OZ 1288/10, postanowienie NSA z 17.03.2010 r. sygn. I OZ 184/10 i powołaną w jego uzasadnieniu uchwałę SN z 28.06.2006 r. sygn. III CZP 27/06, postanowienie SN z 7.11.2006 r. sygn. I CZ 78/06 oraz postanowienie WSA w Olsztynie z 27.04.2011 r. sygn. II SA/Ol 942/10) Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji.