III SA/Kr 1380/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2014 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej A. G. – W. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 1 lipca 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. nr [...] o skierowaniu M. K. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. W podstawie prawnej decyzji powołano przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2014 r., poz. 600). W uzasadnieniu decyzji wskazane zostały następujące okoliczności stanu faktycznego i prawnego: Komendant Wojewódzki Policji zawnioskował do Starosty Powiatu o skierowanie M. K. na badania psychologiczne ze względu na przekroczenie liczby 24 punktów karnych otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Starosta wydał w dniu [...] 2014 r. decyzję Nr [...], na podstawie, której skierował M. K. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami z uwagi na przekroczenie przez niego liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W odwołaniu od ww. decyzji M. K. zarzucił naruszenie przepisu art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami poprzez błędną jego interpretację i przepisu art. 130 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie. Wniósł o uchylenie decyzji I instancji i o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu odwołania wskazane zostało, że organ przyjął błędną podstawę prawną rozstrzygnięcia – art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, podczas gdy prawidłowa to przepis art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b tej ustawy. Wskazane zostało ponadto, że decyzja została oparta na błędnym ustaleniu faktycznym, gdyż M. K. w dniu 27 lutego 2014 r. odbył szkolenie na podstawie przepisu art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zmniejszając posiadaną przez siebie liczbę punktów za naruszenie przepisów o ruchu drogowym. W dniu natomiast 28 października 2011 r. w wyniku badania psychologicznego otrzymał orzeczenie stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Organ odwoławczy na wstępie uzasadnienia decyzji przytoczył podstawy prawne zapadłego rozstrzygnięcia, stwierdzając, że zaistniała w sprawie przesłanka ustawowa skierowania M. K. na badania psychologiczne przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Zgodnie z przepisem art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b w zw. z art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o kierujących pojazdami starosta ma obowiązek skierowania na badania psychologiczne kierowcę w przypadku, gdy kierowca przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Przekroczenie przez M. K. liczby 24 punktów stwierdzone zostało wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji o skierowanie na badania psychologiczne, w którym wyszczególniono na dzień 27 lutego 2014 r. rodzaj i datę naruszeń przepisów ruchu drogowego przez M. K. oraz liczbę otrzymanych za nie punktów. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego wpływu odbytego przez M. K. szkolenia zmniejszającego liczbę punktów organ podniósł, że szkolenie odbyte na podstawie przepisu art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym i § 8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. z 2012 r., poz. 488) może skutkować odjęciem punktów karnych, ale tylko do czasu przekroczenia 24 punktów karnych. M. K. w okresie do 15 maja 2013 r. do 16 lutego 2014 r. otrzymał łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a szkolenie odbył w dniu 27 lutego 2014 r., zatem zgodnie z powyższym nie mogło ono spowodować zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Znaczące jest, że ostatnie naruszenie, które spowodowało przekroczenie dozwolonej liczby punktów miało miejsce w dniu 16 lutego 2014 r. i wyniku tego przekroczenia punktów M. K. obowiązany jest poddać się zgodnie z obowiązującymi przepisami badaniom psychologicznym. Nie ma również znaczenia okoliczność, że w dniu 28 października 2011 r. otrzymał orzeczenie stwierdzające brak przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Organ zaznaczył przy tym, że organ administracyjny orzekający w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne jest związany treścią ewidencji naruszeń przepisów o ruchu drogowym. Dopóki właściwy organ prowadzący te ewidencję nie dokona w niej zmian (zmniejszenia liczby punktów), starosta czy organ odwoławczy są związane taki stanem punktów, jaki jest aktualny na dzień orzekania w danej sprawie. Odnosząc się do wskazania błędnej podstawy prawnej decyzji I instancji – organ odwoławczy stwierdził, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. decyzję M. K. zarzucił jej naruszenie przepisu art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez błędne jego zastosowanie, wynikające z przyjęcia, że nie jest dopuszczalnym zmniejszenie liczby punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed rozpoczęciem szkolenia dopuściła się naruszeń, za które liczba punktów przekroczyła 24, podczas, gdy powołany przepis ustawy takiego ograniczenia nie przewiduje, a w konsekwencji naruszenie przepisu art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o kierujących pojazdami poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na skierowaniu skarżącego na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, pomimo, iż wskutek odbycia szkolenia liczba punktów skarżącego za naruszenie przepisów ruchu drogowego nie przekraczała 24. W uzasadnieniu skargi skoncentrowano się na wykazaniu, że brak jest w przepisach o ruchu drogowym ograniczenia zmniejszenia liczby punktów karnych wobec osoby, która przed rozpoczęciem szkolenia legitymowała się co najmniej 25 punktami karnymi za wyjątkiem wskazanym w art. 130 ust. 3 zd. 2 ustawy o kierujących pojazdami dotyczącym kierowcy w okresie 1 roku od dnia wydania prawa jazdy. Ponadto wskazano, że § 8 ust. 6 rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej i jako taki jest z nią niezgodny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji sąd bada czy zaskarżona decyzja nie narusza prawa oraz czy została wydana w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu. Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga M. K. nie podlega uwzględnieniu. W ocenie Sądu zachodzi w sprawie przesłanka z przepisu art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. B ustawy o kierujących pojazdami. Przepis ten stanowi, że starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu, jeżeli (...) przekroczyła liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. M. K. w okresie od 15 marca 2013 r. do 16 lutego 2014 r. dopuścił się pięciokrotnego naruszenia przepisów ruchu drogowego, za które zgodnie z przepisem art. 130 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym otrzymał w sumie 26 punktów. Potwierdza to wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 lutego 2014 r. Z akt sprawy wynika kwestia sporna związana z ustaleniem, czy M. K. zmniejszył posiadaną liczbę punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w wyniku odbycia szkolenia w Ośrodku Ruchu Drogowego i jakie ma to znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie. Zaznaczyć należy, że kwestia ta, jak i zgodność § 8 ust. 6 rozporządzenia w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego z ustawą Prawo o ruchu drogowym pozostają poza zakresem kontroli Sądu. Wynika to z zasady, że organ kierujący na badania psychologiczne kierowców (w sprawie Starosta) nie jest w żaden sposób uprawniony do weryfikacji informacji sporządzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji co do stanu zapisów w ewidencji kierowców dotyczących skarżącego. Nie jest władny również rozstrzygać, czy zmniejszyła się liczba punktów na skutek odbycia stosownego szkolenia. Sąd podziela w całej rozciągłości stanowisko wyrażone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2014 r. sygn. akt II SA/Sz 1296/13, że "w postępowaniu w przedmiocie skierowania na badania kontrolne zagadnienie ilości punktów zgromadzonych przez kierowcę nie podlega badaniu, gdyż jest ono pozostawione organom prowadzącym ewidencję (Policji). Decyzja w tej materii ma charakter związany, zobowiązujący starostę do wydania skierowania na skutek prawidłowego wniosku. Natomiast kontrola legalności decyzji, nawet tzw. związanej, nie może być ograniczona automatyzmem działania administracji publicznej, pomijającym istotne okoliczności faktyczne czy prawne. Chodzi przy tym nie o badanie ilości punktów i podstaw wniosku o skierowanie na badania, ale o spowodowanie wyjaśnienia zastrzeżeń co do legalności wniosku." Jedynie komendant wojewódzki policji posiada kompetencje ustawowe do dokonywania wpisów w ewidencji poprzez dokonywanie czynności materialno – technicznych a zainteresowany kierowca może skarżyć do sądu administracyjnego te czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 855/12, Lex nr 1363638). Starosta działał na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji i miał obowiązek uwzględnić jedynie fakt przekroczenia przez skarżącego dopuszczalnej liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Na marginesie sprawy jedynie Sąd zauważa, że odbyte przez skarżącego szkolenie nie mogło spowodować skutku w postaci zmniejszenia posiadanej przez niego liczby punktów, gdyż zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24. M. K. odbył szkolenie dopiero w dniu 27 lutego 2014 r., z czego wynika, że już po dniu umieszczenia wpisu o naruszeniu przepisów ruchu drogowego w postaci przekroczenia prędkości powyżej 50 km/h, które miało miejsce w dniu 16 lutego 2014r. Przypisano za to wykroczenie 10 punktów. W sumie na dzień 16 lutego 2014 r. skarżący posiadał na koncie 26 punktów. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę M. K. na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a.