III SA/Kr 1427/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 2 sierpnia 2016 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty z dnia [...] 2016 r. nr: [...] orzekającej o skierowaniu Z. D. posiadającego uprawnienia do kierowania w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E, T na badania psychologiczne przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdami. Skargę na powyższą decyzje złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z. D. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), określanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. - jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06, opub. w LEX nr 192964). Stosownie do powyższych uregulowań zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie danego aktu. Przechodząc do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 sierpnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania Z. D. na badania psychologiczne wskazać należy, że strona skarżąca we wniosku nie wskazała na żadne konkretne okoliczności, które miały by spowodować powstanie znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności potwierdzających zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stanowisko takie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela powyższy pogląd. Istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji jest, iż do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre takie jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12, opub. w Lex Omega nr 1166174 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12, opub. w Lex Omega nr 1137672). Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, ale musi precyzyjnie wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 768/12, opub. w Lex Omega nr 1145639). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2010 r. sygn. akt II FZ 595/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, przy czym wymaga zauważania, że wykonanie badań lekarskich nie może rodzić samo w sobie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ istotą decyzji o skierowaniu na badania lekarskie jest poddanie się badaniom, a nie będące ich potencjalną konsekwencją cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdem silnikowym. Decyzja o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym w razie ewentualnego stwierdzenia na podstawie badań lekarskich istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdem będzie podlegała zaskarżeniu w odrębnym trybie. Wyjaśniając bliżej, skierowanie na badanie lekarskie nie oznacza automatycznie pozbawienia prawa jazdy, a ma na celu jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do stanu zdrowia osób, które uporczywie naruszają przepisy prawa o ruchu drogowym. Samo wykonanie badania nie może spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.