III SA/Kr 146/16

Kraków, dnia 17 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. z dnia 4 listopada 2015r. uzupełnionej pismem z dnia 29 listopada 2015r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 25 września 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nr [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Powyższa decyzja organu II instancji została skutecznie doręczona na adres skarżącej w dniu 7 października 2015 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje na nią skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia. W dniu 5 listopada 2015 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej) skarżąca wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2015 r. W dniu 6 listopada 2015 r. (piątek) skarga została zarejestrowana w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , a następnie Sąd w dniu 10 listopada 2015 r. przekazał powyższą skargę do organu administracji za pośrednictwem którego powinna być wniesiona tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego , o czym skarżąca została powiadomiona. Z kolei w dniu 3 grudnia 2015r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo z dnia 29 listopada 2015 r. zatytułowane "skarga" i adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , które wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy zostało przekazane przez organ do tut. Sądu pismem z dnia 27 stycznia 2016r. W skardze zarzucono , że decyzja została rozpatrzona nierzetelnie, przewlekle i jest dla skarżącej krzywdząca , natomiast organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) – dalej "ppsa" skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ppsa. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 ppsa decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 24/13, LEX nr 1298474, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r. sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351). Z kolei zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2015 r. została doręczona w dniu 7 października 2015 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej zaskarżoną decyzję wynika , że jej odbioru dokonał szwagier . Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem swój bieg od dnia 8 października 2015 r., a upływał w dniu 6 listopada 2015 r. (piątek). Ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był zatem dzień 6 listopada 2015 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 5 listopada 2015 r., a więc w terminie otwartym do jej wniesienia, jednakże nadała ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zamiast za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego - organu administracji właściwego w sprawie. Sąd przekazał tę skargę do właściwego organu administracji w dniu 10 listopada 2015r. informując o powyższym skarżącą. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, jak to uczyniła skarżąca, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania lub przekazania skargi przez sąd lub pracownika sądu na adres właściwego organu administracji publicznej. Skoro zatem skarga została nadana przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej w dniu 10 listopada 2015 r., to należało uznać, że wniesiona została po upływie przewidzianego w ustawie terminu, który jak wskazano powyżej , upłynął w dniu 6 listopada 2015 r. Pismo skarżącej z dnia 29 listopada 2015r. zatytułowane "skarga" i prawidłowo wniesione do tut. Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostało potraktowane w niniejszej sprawie jako uzupełnienie wcześniej wniesionej skargi z dnia 4 listopada 2015r. , gdyż oba pisma w istocie stanowiły skargę na tę samą decyzję. Jedynie na marginesie należy zauważyć , że gdyby nawet pismo skarżącej z dnia 29 listopada 2015 r. zostało potraktowane jako odrębna skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 września 2015 r. nr [...], wniesiona z zachowaniem trybu określonego w art.54 § 1 ppsa , to i tak skargę tę należałoby odrzucić jako wniesioną po upływie 30 – dniowego terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.