III SA/Kr 1630/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Renata Czeluśniak WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 maja 2017 r. sprawy ze skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. nr [...] na podstawie art. 61 § 1, art. 61 a § 1, art. 124 § 1 i 2, art. 125 § 1 oraz art. 138 § 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23) – dalej: "k.p.a." utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania K. Ś. – dalej skarżący, zasiłku okresowego na miesiąc czerwiec 2016 r. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika następujący stan faktyczny: W dniu 3 czerwca 2016 r. K. Ś., zwrócił się z prośba o przyznanie zasiłku okresowego na miesiąc czerwiec 2016 r. Prezydent Miasta po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] 2016 r. nr [...] przyznał skarżącemu zasiłek okresowy w wysokości 20 zł od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 29 lutego 2016 r. oraz w wysokości 301 zł na okres od 1 marca 2016 r. do 30 listopada 2018 r. W związku z powyższym organ działając na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a odmówił wszczęcia postępowania uznając, że postępowanie w tych sprawach nie może być wszczęte. Pismem z dnia 14 lipca 2016 r. skarżący zaskarżył wszystkie decyzje wydane w miesiącu maju, czerwcu i lipcu. W piśmie tym nie wskazał żadnych zarzutów pod adresem zaskarżonych decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie podzieliło stanowisko organu I instancji przedstawione w uzasadnieniu tego postanowienia. Organ odwoławczy powołując się na treść art. 61 k.p.a. wskazał, że postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego można wydać jeżeli są spełnione następujące przesłanki: żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn. Organ zauważył, że przesłanka ogólna tj. niemożność wszczęcia postępowania z "innych przyczyn" nie została sprecyzowana w przepisach i na niejako charakter otwarty, niemniej przyczyny odmowy wszczęcia postępowania winny być umotywowane poprzez wykazanie przeszkód, czy to o charakterze faktycznym czy prawnym, znanych już w chwili złożenia wniosku. Jak wskazano w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2011 r. sygn. akt II SA/Ol m893/11 przez "inne uzasadnione przyczyny" o których mowa w art. 61 a § 1 k.p.a. należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowania administracyjne już się toczy albo zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przeszkoda przedmiotowa oraz podmiotowa we wszczęciu postępowania zaistniała w przedmiotowej sprawie. W piśmie z dnia K. Ś. wniósł skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzje i postanowienia, które nie uchylają decyzji i postanowień Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w miesiącach od czerwca do listopada 2016 r. W odpowiedziach na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skarg i podtrzymało swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa. Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 119 pkt 3 ppsa, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W ocenie Sądu skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji nie naruszają prawa. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organów, zarówno w ustaleniu stanu faktycznego sprawy, jak i oceny prawnej w świetle mających zastosowanie przepisów. Na wstępie wskazać należy, że skarżący K. Ś. nie wskazał, na czym polega naruszenie prawa w odniesieniu do skarżonego postanowienia. W skardze zaskarżył wszystkie decyzje i postanowienia, które nie uchylają decyzji i postanowień Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w miesiącach od czerwca do listopada 2016 r. Przy tak sformułowanym zarzucie trudno ustosunkować się do skargi. Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2016 r. utrzymujące w mocy postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania zasiłku okresowego na miesiąc czerwiec 2016 r. Ocena legalności zaskarżonego aktu wymagała zatem ustalenia, czy organ dokonał prawidłowego zastosowania art. 61a k.p.a. Przepis ten stanowi, że gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na tle przytoczonej regulacji zauważa się, że jej zastosowanie może mieć miejsce na wstępnym etapie badania wniosku, tj. gdy nie trzeba w sprawie przeprowadzić postępowania wyjaśniającego po to, by stwierdzić, że sprawa wywołana konkretnym wnioskiem powinna zakończyć się odmową wszczęcia postępowania administracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 1609/13; LEX nr 1665665). Co równie istotne, ustawodawca wprowadził w art. 61a § 1 k.p.a. dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Pierwszą z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną, a drugą zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Przyczyny te nie zostały w wymienionym przepisie skonkretyzowane jednakże nie ulega wątpliwości, że dotyczy to sytuacji, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia np. gdy żądanie wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, w której prowadzone jest już postępowanie, wydano w sprawie rozstrzygnięcie, albo brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia zgłoszonego żądania (wyrok NSA z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 2159/12; LEX nr 1497293). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania administracyjnego dotyczył przyznania mu zasiłku okresowego w ramach udzielenia mu pomocy finansowej na miesiąc czerwiec 2016 r. Tymczasem decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] 2016 r. przyznano już skarżącemu zasiłek okresowy od dnia 1 lutego 2016 r. do dnia 29 lutego 2016 r. w kwocie 20 zł oraz od dnia 1 marca 2016 r. do dnia 30 listopada 2018 r. w kwocie 301 zł. Zauważyć należy, że postępowanie zakończone ww. decyzją, jak i postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego w niniejszym postępowaniu dotyczyły tej samej osoby (skarżącego) oraz obejmowały co najmniej ten sam przedmiot (zasiłek okresowy). Słusznie zatem organy obu instancji uznały, że okoliczność ta niepodważalnie wyklucza możliwość wszczęcia kolejnego postępowania w tej samej sprawie. Zarówno Prezydent Miasta jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonały zatem prawidłowego zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. w realiach kontrolowanego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.