III SA/Kr 1649/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie: WSA Bogusław Wolas WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 15 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 sierpnia 2024 r., znak: IG.II.7221.91.2024.AM, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. Zaskarżonym przez K. K., zwanego dalej skarżącym, postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2024 r., znak: IG.II.7221.91.2024.AM, Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2024 poz. 1151 ze zm. – zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym), utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 27 czerwca 2024 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 grudnia 2022 r., nr 172/2022. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Decyzją nr 172/2022 z dnia 30 grudnia 2022 r. Prezydent Miasta Krakowa umorzył postępowanie w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych dotyczących budynków położonych na działce ewidencyjnej nr [...], obr. [...] jednostka ewidencyjna K. - P. Pismem z dnia 28 kwietnia 2024 r. skarżący zwrócił się o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją, podnosząc że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2024 r., znak: GD-06.6622.2.67.2023, Prezydent Miasta Krakowa, odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją. Organ podał, że wnioskodawca nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu ewidencyjnym zakończonym kwestionowaną decyzją, a zatem nie posiada również interesu prawnego do skutecznego wznowienia postępowania administracyjnego. Na ww. postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Podniósł w nim, że jego zdaniem nietrafione jest twierdzenie organu pierwszej instancji dotyczące statusu strony postepowania. Skarżący uważa bowiem, ze postepowanie w sprawie planowanej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części może dotyczyć interesu właścicieli nieruchomości sąsiednich i wówczas zmiana taka może oddziaływać na te nieruchomości poprzez stworzenie lub niekorzystną zmianę ograniczeń lub uciążliwości. Twierdzi więc, że jest to źródłem interesu prawnego, gdyż istnieją przepisy go chroniące. Wymienionym na wstępie postanowieniem Małopolski Wojewódzki Inspektor nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W związku z faktem, iż okolicznością wskazaną przez skarżącego jako podstawa wznowienia był art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. (strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu) organ podał, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest wyłącznie osoba, której interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo która żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Innymi słowy pojęcie strony jakim posługuje się art. 28 k.p.a., może być wyprowadzone tylko z przepisów prawa materialnego, czyli z normy prawnej, która stanowi podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Przepisami prawa materialnego w oparciu o które ustalono krąg stron postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 30 grudnia 2022 r. były przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2024 r., poz. 219 – zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1a i 1b Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości (art. 20 ust. 2 pkt 1a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Natomiast w odniesieniu do gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli, informacje gromadzone w ewidencji obejmują dane osób lub innych podmiotów, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 20 ust. 2 pkt 1b Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Z kolei § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków daje podstawę do ujawnienia w ewidencji gruntów i budynków danych dotyczących: użytkowników wieczystych gruntów; jednostek organizacyjnych sprawujących zarząd lub trwały zarząd nieruchomościami; państwowych osób prawnych, którym Skarb Państwa powierzył w stosunku do jego nieruchomości wykonywanie prawa własności lub innych praw rzeczowych; organów administracji publicznej, które gospodarują nieruchomościami wchodzącymi w skład zasobu nieruchomości Skarbu Państwa oraz gminnych, powiatowych i wojewódzkich zasobów nieruchomości; użytkowników gruntów państwowych i samorządowych. Postępowanie administracyjne, zakończone kwestionowaną decyzją, dotyczyło umorzenia postępowania w sprawie odmowy aktualizacji danych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków dla obrębu nr [...], jednostka ewidencyjna K. – P., polegającej na ujawnieniu klasy budynku według PKOB (Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych) - 1122 (budynki o trzech i więcej mieszkaniach) oraz głównej funkcji budynku - 1122.Dw (budynek o trzech i więcej mieszkaniach) dla budynku oznaczonego identyfikatorem [...]. W ocenie organu odwoławczego skarżący nie miał interesu prawnego do występowania jako strona w postępowaniu zakończonym ww. decyzją. W trakcie ww. postępowania, na podstawie wypisu z rejestru gruntów dla działki ewidencyjnej nr [...] ustalono bowiem, że skarżącemu nie przysługiwał jakikolwiek tytuł prawny do nieruchomości upoważniający go do uczestnictwa w tym postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Prawidłowość tych ustaleń potwierdza też analiza wpisów w księdze wieczystej nr [...], gdzie prawo własności przedmiotowej działki wpisane jest na rzecz K. K. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, dotyczących ochrony właścicieli nieruchomości sąsiednich organ wyjaśnił, że należy rozróżnić charakter postępowania administracyjnego dotyczącego aktualizacji danych ewidencyjnych, prowadzonego w trybie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego, od postępowań prowadzonych w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725). Jak to wskazano na wstępie, zgodnie z art. 28 k.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Z kolei w postępowaniach prowadzonych w trybie przepisów Prawa budowlanego interes prawny do udziału w postępowaniu w charakterze strony rozumiany jest odmiennie niż na gruncie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego, co pośrednio wynika z innego charakteru tych postępowań. Jak ustaliły organy w oparciu o decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki z dnia 23 maja 2024 r., znak: RPE.5160.4.2022.KBR, po dokonaniu przez organ analizy map ewidencyjnych, które wykazały bezpośrednie sąsiedztwo działki stanowiącej własność skarżącego z działką, której właścicielem był K. K. i na której realizowana była inwestycja w postaci robót budowalnych (część działki nr [...] obręb [...] P., przy ul. P. [...] w K.), skarżącemu powinien przysługiwać status strony w postępowaniu naprawczym. Kluczem dla przyznania skarżącemu statusu strony w prowadzonym przez organ budowlany postępowaniu naprawczym było zatem właśnie bezpośrednie sąsiedztwo z działką będącą przedmiotem postępowania naprawczego i związana z inwestycją potencjalna możliwość oddziaływania obiektu na obszar sąsiedni. Jednakże postępowania dotyczące aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków mają inny charakter. Interes prawny w postępowaniu ewidencyjnym mają niewątpliwie osoby, które mogą domagać się dokonania wpisu w tej ewidencji. Status prawny stron postępowania określają przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Sama ewidencja gruntów z ustawowej definicji przyjętej w art. 2 pkt 8 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, stanowi system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Oznacza to, że ewidencja jest wyłącznie publicznym rejestrem, w którym odzwierciedla się dane dotyczące stanu prawnego nieruchomości, a wynikające z dokumentów, którym przepisy prawa przypisują walor źródła danych ewidencyjnych. Ewidencja z założenia ma charakter wtórny, jest wyłącznie "kalką" dokumentów, które z mocy przepisów prawa stanowiły podstawę dokonanych w niej wpisów. W konsekwencji, każdy wpis w ewidencji jest deklaratoryjny, nie kreuje żadnego prawa. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że w zakresie możliwości oceny interesu prawnego wnioskodawcy, powołującego się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. na wstępnym etapie (przez wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania) orzecznictwo sądów administracyjnych jest rozbieżne. Organ odwoławczy podzielił jednak pogląd dominujący w orzecznictwie, zgodnie z którym w przypadku ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania nie określa przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k.p.a., wniosek składa podmiot niebędący stroną, bądź nie został zachowany termin do jego złożenia określony w art. 148 k.p.a., organ administracyjny wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). Te ustalenia muszą być oczywiste, jednoznaczne. W pozostałych przypadkach organ jest zobowiązany wznowić postępowanie i merytorycznie zbadać wniosek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 kwietnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 1448/17). W ocenie organu odwoławczego, z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem brak interesu prawnego po stronie skarżącego jest w świetle materiału dowodowego oczywisty i nie wymaga podjęcia w tym zakresie dodatkowych ustaleń. Tym samym rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji dokonane w oparciu o analizę formalnych podstaw wznowienia postępowania, należy uznać za prawidłowe. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, wnosząco jego uchylenie i uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że uprawnione organy wydały dwa sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący podniósł, że na organie administracji spoczywa obowiązek rozpatrzenia słusznego interesu prawnego strony i jego uwzględnienia. Uważa więc, że w związku z tym nie jest konieczne wykazanie przez stronę naruszenia jej interesu prawnego. Stroną postępowania jest nie tylko osoba, której interes prawny zostaje naruszony określonymi robotami budowlanymi, ale też osoba, na której nieruchomości obiekt budowlany może oddziaływać. Skoro powołał się na interes prawny wynikający z negatywnego oddziaływania wpływu zmiany przeznaczenia budynków nieruchomości bezpośrednio graniczącej z jego nieruchomością, to niezależnie od tego, czy interes prawny został naruszony, dysponuje legitymacją procesowa do udziału w postępowaniu dotyczącym legalności zmiany przeznaczenia wskazanych budynków. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli są postanowienia właściwych w sprawie wznowienia postępowania organów obydwu instancji, które odmówiły wznowienia postępowania, zakończonego decyzją nr 172/2022 z dnia 30 grudnia 2022 r., mocą której Prezydent Miasta Krakowa umorzył postępowanie w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych, dotyczących budynków położonych na działce ewidencyjnej nr [...], obr. [...] jednostka ewidencyjna K. - P. Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola według wyżej wskazanych kryteriów nie wykazała, by organy naruszyły obowiązujące przepisy w stopniu skutkującym uchyleniem wydanych postanowień o odmowie wznowienia postępowania. Jak stanowi art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – zwanej dalej w skrócie - k.p.a.) wznawia się postępowanie w sytuacji wystąpienia jednej z przesłanek wyliczonych w tym paragrafie. Z kolei postanowienia art. 149 § 3 k.p.a. wskazują, że organ odmawia wznowienia postanowieniem. Wniesienie podania przez stronę nie wszczyna więc automatycznie postępowania wznowieniowego, tylko uruchamia fazę wstępną tego postępowania. W fazie tej organ powinien ustalić, czy wznowienie postępowania jest w określonym przypadku dopuszczalne (z przyczyn podmiotowych i przedmiotowych). Poprzedza ona ustalenie, czy przyczyny wznowienia wskazane przez wnioskodawcę faktycznie wystąpiły, gdyż ta kwestia może zostać merytorycznie rozważona dopiero po wydaniu postanowienia, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a.(tj., postanowienia o wznowieniu postępowania). Dopuszczalność wszczęcia omawianego nadzwyczajnego trybu postępowania uzależniona jest zatem od stwierdzenia, że z żądaniem wznowienia postępowania wystąpił podmiot do tego uprawniony, a zatem strona, której przysługuje interes prawny (art. 28 k.p.a.), podmiot ten powołał się w złożonym podaniu na okoliczność stanowiącą jedną z przesłanek wznowienia (art. 145 § 1 pkt 1-8, art. 145a § 1 i art. 145b § 1 k.p.a.), jak też podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w terminie określonym w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. W tej fazie postępowania organ administracji bada również, czy nie występują negatywne przesłanki przedmiotowe dla wznowienia postępowania, np. czy wniosek jest złożony w postępowaniu, które nie zostało zakończone ostateczną decyzją administracyjną. W przypadku zaistnienia jednej z ww. przesłanek uniemożliwiających wznowienie postępowania - organ powinien postanowieniem odmówić wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Przepis ten stanowi jedyny właściwy sposób negatywnego załatwienia podania o wznowienie postępowania z przyczyn formalnych (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 2179/22; LEX nr 3749872). W doktrynie i orzecznictwie sądowym nie ulega jednak wątpliwości, że odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 k.p.a. następuje wtedy, gdy wznowienie postępowania jest z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych niedopuszczalne. Chodzi zatem wyłącznie o przyczyny formalne, a nie merytoryczne. Do przyczyn podmiotowych zalicza się przede wszystkim złożenie wniosku przez osobę w sposób oczywisty niebędącą stroną. Z kolei przyczyny przedmiotowe obejmują złożenie żądania po upływie ustawowego terminu (jeżeli nie został on przywrócony), a także sytuacje, gdy sprawa nie została rozstrzygnięta w formie decyzji albo postanowienia zaskarżalnego, lub gdy decyzja (odpowiednio postanowienie) nie była ostateczna, bądź gdy podniesiono inne zarzuty niż określone w art. 145, 145a, 145aa i 145b k.p.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lipca 2023 r., sygn. akt II OSK 2656/20, "(...) w orzecznictwie odnoszącym się do zagadnienia dopuszczalności odmowy wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych, dominuje taki kierunek, w którym eksponuje się, że jeśli istnieją wątpliwości, co do legitymacji podmiotu składającego wniosek o wznowienie postępowania, gdy zachodzi potrzeba badania tej legitymacji na gruncie akt sprawy, to wydanie decyzji powinno być poprzedzone postanowieniem o wznowieniu postępowania, o jakim mowa w art. 149 § 1 k.p.a., a to z uwagi na konieczność przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia, a więc realizacji dyspozycji art. 149 § 2 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 1196/20, LEX nr 3098255, a także wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1332/09; 22 czerwca 2010 r., sygn. akt II OSK 1286/09; 7 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1747/07; 1 lutego 2008 r., sygn. akt II OSK 1981/06; 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1716/06; 9 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1331/06, CBOSA.nsa.gov.pl). Wydanie na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienia o odmowie wznowienia postępowania z uwagi na brak legitymacji procesowej wnioskodawcy uzasadnione jest jedynie w oczywistych przypadkach, a zatem, jak trafnie wskazano w wyroku NSA z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt II GSK 1020/18, "(...) gdy bez koniecznych czynności postępowania wyjaśniającego można stwierdzić po stronie żądającego wszczęcia postępowania brak interesu prawnego". Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie, organy wydały prawidłowe rozstrzygnięcia o odmowie wznowienia postępowania. Skarżący pismem z dnia 28 kwietnia 2024 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją, jak wskazał w tym piśmie "...nr 172/2022 z dnia 27.08.2020 GD-06.6620.3.3.2021..." podnosząc że bez własnej winy nie brał udziału w tym postępowaniu. Wniosek ten został jednakże uzupełniony pismem skarżącego (k. 14 akt administracyjnych), z którego treści wynika, że dotyczy on "...uchylenia decyzji z dnia 30-12-2022 R Prezydenta Miasta Krakowa nr 172/2022 ZNAK Gd-06.6620.3.3.2021." O ile na tym etapie działania organów właściwych w sprawie wznowienia, po wniesieniu podania, można by dopatrzeć się niejednoznacznego ustalenia, którego z postępowań tak naprawdę wznowienia żąda skarżący, to treść jego pisma uzupełniającego podanie o wznowienie, zdaje się usuwać te wątpliwości i pozwalała organom stwierdzić, że dotyczy to postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 30 grudnia 2022 r. nr 172/2022 Prezydenta Miasta Krakowa o umorzeniu postępowanie w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych mimo, iż w dalszym ciągu skarżący usilnie nawiązywał do postępowania dotyczącego zmiany sposobu użytkowania budynku, nie rozróżniając, jak się zdaje, obydwu postępowań, a przyjmując ich wzajemne powiązanie. Wobec tego uznać należało, że racje miały jednak orzekające organy, iż z oczywistych względów skarżący nie miał interesu prawnego w żądaniu wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o umorzeniu postępowanie w sprawie odmowy aktualizacji danych ewidencyjnych. Organy przekonywująco wskazały, że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania wydaje się m. in. w sytuacji, gdy bez koniecznych czynności postępowania wyjaśniającego można stwierdzić po stronie żądającego wszczęcia postępowania brak interesu prawnego. Organy podniosły zasadnie, że zgodnie z art. 20 ust. 2 pkt 1a i 1b Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się właścicieli nieruchomości, a w przypadku nieruchomości Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego - oprócz właścicieli inne podmioty, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości (art. 20 ust. 2 pkt 1a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Natomiast w odniesieniu do gruntów, dla których ze względu na brak księgi wieczystej, zbioru dokumentów albo innych dokumentów nie można ustalić ich właścicieli, informacje gromadzone w ewidencji obejmują dane osób lub innych podmiotów, które władają tymi gruntami na zasadach samoistnego posiadania (art. 20 ust. 2 pkt 1b Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Z treści zaś wpisów w księdze wieczystej nr [...], dotyczących działki nr [...] (objętej postępowanie aktualizacyjnym) wynikało, że prawo własności przedmiotowej działki wpisane jest na rzecz innej niż skarżący osoby. W takim stanie rzeczy trafnie podkreślił w zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy, że brak interesu prawnego po stronie skarżącego jest w świetle materiału dowodowego oczywisty i nie wymagał podjęcia w tym zakresie dodatkowych ustaleń. Podkreślił jednocześnie trafnie organ, że postępowania dotyczące aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków mają inny charakter od postępowań z zakresu Prawa budowlanego. Interes prawny w postępowaniu ewidencyjnym mają niewątpliwie osoby, które mogą domagać się dokonania wpisu w tej ewidencji. Status prawny stron postępowania określają przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy wyjaśnił jednocześnie, że ustalił, iż odrębnie od postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych, toczyło się postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, w którym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki wydał w dniu 23 maja 2024 r., znak: RPE.5160.4.2022.KBR, decyzję. To w postępowaniu naprawczym związanym z tą inwestycją budowlaną skarżącemu powinien przysługiwać status strony z uwagi na sąsiedztwo nieruchomości z działką będącą przedmiotem tego właśnie postępowania i potencjalną możliwością oddziaływania obiektu budowlanego tej inwestycji na obszar sąsiedni. Skarżący jednakże zdaje się w dalszym ciągu nie rozróżniać obydwu postępowań administracyjnych o czym świadczy treść skargi. Stawiane tam zarzuty organom właściwym w sprawie wznowienia rozpatrywanego postępowania są całkowicie chybione, skoro skarżący upatruje źródła swojego interesu prawnego w domaganiu się wznowienia postępowania zakończonego decyzją o odmowie aktualizacji danych ewidencyjnych w tym, że wynika on z, jak podniósł, "...negatywnego oddziaływania wpływu zmiany przeznaczenia budynków nieruchomości bezpośrednio graniczącej z jego nieruchomością...", co daje mu legitymację procesową w domaganiu się wznowienia przedmiotowego postępowania administracyjnego. W tym zakresie całkowicie myli się skarżący. Nawet więc, gdyby właściwe w sprawie organy wezwały jeszcze skarżącego o jednoznaczne sprecyzowanie, którego z postępowań domaga się on wznowienia, to w ocenie Sądu, w przypadku ustalenia, że jednak skarżącemu nie chodziło o postępowanie aktualizacyjne, lecz prowadzone przed organami nadzoru budowlanego, to nie mogły by wydać innego rozstrzygnięcia, jak o odmowie wznowienia postępowania, w tym wypadku z przyczyn przedmiotowych. Skarga jest więc całkowicie niezasadna i z tego powodu nie mogła wywrzeć zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł, jak w sentencji wyroku.