III SA/Kr 1746/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2016 r. znak [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. Sąd odrzucił skargę M. M. na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2016 r. znak [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. W dniu 5 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. B. D. W dniu 15 maja 2017 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego adw. B. D. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Wojewody z dnia 26 września 2016 r. znak [...]. Pełnomocnik podniosła, że w przypadku uznania, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 27 kwietnia 2017 r., to jest z chwilą doręczenia pełnomocnikowi z urzędu zarządzenia dziekana ORA o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu, pełnomocnik wniosła o potraktowanie tego wniosku jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, gdyż wyznaczony z urzędu pełnomocnik akta zbadał w najszybszym możliwym terminie, to jest w dniu 8 maja 2017 r., z uwagi na dni wolne od pracy i święto narodowe w dniach 1 i 3 maja 2017 r. Pełnomocnik podniósł, że okres od 1 do 7 maja 2017 r. był okresem urlopowym. Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł pełnomocnik skarżącego. Postanowieniem z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt I OZ 1382/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Zaznaczyć przy tym należy, że art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne w konkretnej sprawie, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Sąd zauważa, że skarżący ponosi skutki działań lub zaniechań swojego pełnomocnika. Z kolei pełnomocnik powinien działać w interesie i na rzecz mocodawcy przy dołożeniu takiej samej staranności, jak przy prowadzeniu swoich spraw. Sąd zwraca uwagę, że pełnomocnik skarżącej jest adwokatem, a więc pełnomocnikiem profesjonalnym i jego działania powinien cechować profesjonalizm. Pełnomocnik skarżącego wniósł o potraktowanie wniosku jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Stwierdził, iż wyznaczony z urzędu pełnomocnik akta zbadał w najszybszym możliwym terminie, to jest w dniu 8 maja 2017 r. z uwagi na dni wolne od pracy i święto narodowe w dniach 1 i 3 maja 2017 r. oraz fakt, że okres od 1 do 7 maja 2017 r. był okresem urlopowym. Sąd podkreśla, ż pełnomocnik otrzymał, jak sama przyznał, zarządzenie Dziekana ORA w dniu 27 kwietnia 2017 r., a więc od tego dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 4 maja 2017r. W dniu 15 maja 2017 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego adw. B. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wniosek ten został w ocenie Sądu złożony w terminie, gdyż pełnomocnik skarżącego z aktami zapoznał się w dniu 8 maja 2017 r., a więc dochowany został w tym przypadku termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. Jednakże brak jest okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W ocenie Sądu twierdzenie, że pierwszym możliwym terminem do zbadania akt był 8 maja 2017 r. świadczy o tym, iż pełnomocnik skarżącego nie zachował należytej staranności i nie dołożył wszelkich starań, by ustrzec się uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Sąd zauważa, że dni 28 kwietnia 2017 r. oraz 2 maja i 4 maja 2017 r. były dniami roboczymi, a więc możliwe było zapoznanie się z aktami w tym terminie. Bez znaczenia jest również argument, iż okres od 1 do 7 maja 2017 r. był okresem urlopowym, gdyż pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, aby w tym okresie przebywał na urlopie. Ponadto Sąd zwraca uwagę na możliwość udzielania przez pełnomocnika dalszego pełnomocnictwa na czas ewentualnego urlopu. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi.