III SA/Kr 1854/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r. wniosku M. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia 50% z kwoty stanowiącej zasiłek dla bezrobotnych postanawia odmówić przywrócenia M. K. terminu do wniesienia skargi M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia 27 sierpnia 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. nr [...], orzekającą o umorzeniu 50% z kwoty 3469,2 zł, czyli 1734,6 zł, stanowiącej zasiłek dla bezrobotnych z Funduszu Pracy za okres od 20.10.2009 r. do 19.04.2010 r. Obowiązek zwrotu tej kwoty, jako nienależnie pobranego świadczenia orzekł Prezydent Miasta w decyzji z dnia [...] 2012 r. nr [...]. Skarga został nadana przesyłką pocztową w dniu 29 listopada 2012 r., zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 29 sierpnia 2012r., przy czym na potwierdzeniu odbioru widnieje odręczny podpis "R. K." z zaznaczeniem, że przesyłkę doręczono dorosłemu domownikowi. W skardze datowanej na 29 listopada 2012 r. zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że syn skarżącej R. K. odebrał przesyłkę poleconą zawierającą decyzję w sierpniu podczas nieobecności skarżącej i nie przekazał jej skarżącej. Kilka dni "temu" skarżąca odkryła ten dokument. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W sprawie skarżąca wniosła skargę z uchybieniem powyższego terminu skoro skarga został nadana przesyłką pocztową w dniu 29 listopada 2012 r. natomiast zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 29 sierpnia 2012r., a odbiór decyzji potwierdził dorosły domownik. Doszło, zatem do doręczenia zastępczego zaskarżonej decyzji określonego w art. 72 P.p.s.a. Stosownie do treści tego przepisu, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i wyznacza początek biegu terminu do podjęcia czynności prawnej. Adresat przesyłki może obalić to domniemanie wykazując, że doręczenie zastępcze było wadliwe (niezgodne z treścią art. 72 P.p.s.a.), albo też pismo w ogóle nie dotarło do rąk adresata. Zgodnie z kolei z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. W świetle art. 86 i 87 P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego. Stosownie do art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie domagającej się przywrócenia terminu ciąży obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy. O braku winy można mówić, gdy wnioskodawca dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Dokonanie oceny wystąpienia tej przesłanki musi nastąpić na podstawie wszystkich okoliczności konkretnej sprawy i z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można i należy wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd ocenia, zatem, czy strona uprawdopodobniła okoliczności, które powołała na usprawiedliwienie opóźnienia w dokonaniu czynności procesowej oraz czy te okoliczności są tego rodzaju, że nie można przypisać winy za to opóźnienie. W sprawie skarżąca, jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi wskazała fakt przekazania przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję przez syna będącego dorosłym domownikiem z opóźnieniem. Fakt, iż dorosły domownik, który dokonał odbioru korespondencji i nie przekazał jej do rąk adresata we właściwym czasie, nie wyłącza winy skarżącego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować, jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.11.2011 r. sygn. II FZ 623/11 (LEX nr 1070091). Warunkiem doręczenia przesyłki osobie nie będącej adresatem jest to, że odbierający pismo zobowiąże się do jej przekazania odbiorcy. Strona będzie ponosić konsekwencje, jakie wynikają z doręczenia pisma nawet wówczas, gdy pismo jest doręczane podczas jej nieobecności w miejscu zamieszkania (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 174/09, LEX nr 564244 i z dnia 25 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 60/11, https://cbois.nsa.gov.pl). Sąd w pełni podziela powyższe stanowisko, dlatego też odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.