III SA/Kr 188/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2014 r. w sprawie ze skargi D.O. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia 11 października 2013 r. znak: [....] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę D.O. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia 11 października 2013 r. znak: [....] . Postanowieniem tym organ odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty T. z dnia 1 sierpnia 2013 r. znak: [....] . Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 97 §1 pkt 4 kpa w związku z art. 6, art. 7 i art. 8 kpa, a także art. 29, art. 30 i art. 33 Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z art. 153 Kodeksu cywilnego i § 36 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podkreślić trzeba, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ma charakter ograniczony, a jej zakres przedmiotowy został określony postanowieniami art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 zm.), zwanej dalej "ppsa". Zgodnie z art. 3 § 2 ppsa kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, czynności, względnie bezczynność organów administracji publicznej i przewlekłe prowadzenie postępowania w określonych wypadkach. Zwrócić należy uwagę, że w myśl art. 3 § 2 pkt 1 ppsa skarga do sądu przysługuje na każdą decyzję administracyjną, lecz w wypadku postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym skarga, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy na postanowienie służy zażalenie, względnie jeśli postanowienie kończy postępowanie bądź rozstrzyga sprawę co do istoty. Jeżeli postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego nie mieści się w jednej z tych trzech kategorii, wówczas skarga na nie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie MWINGiK w K. o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Postanowienie tego rodzaju nie kończy postępowania administracyjnego, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Wydawane jest bowiem w toku postępowania administracyjnego, zaś odnosi się do procesowej kwestii incydentalnej. Pozostaje zatem do rozważenia, czy na postanowienie takie – w razie wydania go przez organ I instancji – służyłoby zażalenie. Przepis art. 101 § 3 kpa do dnia 10 kwietnia 2011 r. stanowił, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Wobec takiego brzmienia przepisu przyjmowano w doktrynie i orzecznictwie, że zażalenie przysługuje na wszystkie rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia, tj. postanowienie o zawieszeniu postępowania, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania oraz postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Natomiast nowa regulacja, wprowadzona ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 6, poz. 18), weszła w życie 11 kwietnia 2011 r. i zmieniła treść art. 101 § 3 kpa. Przepis ten obecnie stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 1617/12, że obecnie treść art. 101 § 3 kpa należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). W powołanym orzeczeniu podkreślono, że w przepisie tym użyto określenia postanowienie "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne. Dlatego tak samo należy przyjąć, że postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania. NSA podkreślił też, że za taką interpretacją art. 101 § 3 kpa przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu, gdyż istotą nowelizacji art. 101 § 3 kpa było pozostawienie środka zaskarżenia na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie należy do kategorii postanowień, na które zażalenie nie przysługuje, a w takiej sytuacji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ppsa, nie służy na nie również skarga do sądu administracyjnego. Ubocznie natomiast tylko zauważyć należy, że skoro zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (por. także wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2013 r. sygn. akt II OSK 2296/12 i powołane w nim orzeczenia innych sądów), to za błędne należy uznać pouczenie zawarte w postanowieniu MWINGiK w K. z dnia 11 października 2013 r. znak: [....] o przysługującym zażaleniu do Głównego Geodety Kraju. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.