III SA/Kr 1982/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Rzezawa na decyzję Marszałka Województwa Małopolskiego z dnia 17 września 2024 r., znak SR-IX.7427.17.2024.LS w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej postanawia odrzucić skargę. Gmina Rzezawa wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Marszałka Województwa Małopolskiego z 17 września 2024 r. (znak SR-IX.7427.17.2024.LS) w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej dla eksploatacji złoża kruszywa naturalnego Ostrów Królewski w gminie Rzezawa, jako przedsięwzięcia mogącego negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie. W skardze podano, że Gminie Rzezawa przysługuje status strony w postępowaniu, w którym wydano w.w. decyzję - z uwagi na treść art. 94 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Nadto skarżąca jednostka samorządu terytorialnego akcentowała, że status strony należałoby powiązać z właścicielami (użytkownikami wieczystymi) nieruchomości objętych zatwierdzaną przez organ dokumentacją hydrogeologiczną, na co naprowadza art. 80 ustawy Prawo geologiczne i górnicze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z przyczyn innych niż określone w punkach 1-5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do określonych przywołanym przepisem "innych przyczyn" niedopuszczalności skargi należy m.in. wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot, tzn. taki, który nie posiada legitymacji procesowej. Oczywisty (ewidentny) brak legitymacji skargowej jest podstawą do odrzucenia skargi, a przesłanka ta powinna zostać zbadana przez sąd już na wstępnym etapie rozpatrywania sprawy, przed przejściem do merytorycznej jej oceny (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2018 r., II OSK 1355/18; z 10 lipca 2019 r., I OSK 1222/19, postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007 r., II FSK 1337/06). Wyjaśnić przy tym należy, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje zasadniczo posiadanie interesu prawnego. Jak wynika bowiem z art. 50 § 1 p.p.s.a. - uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy kto ma w tym interes prawny. Powyższe oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Zaskarżony do sądu akt lub czynność może dotyczyć tylko własnej sprawy administracyjnej skarżącego, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. W rozpatrywanej sprawie Gmina Rzezawa wniosła skargę na decyzję Marszałka Województwa Małopolskiego z 17 września 2024 r. (znak SR-IX.7427.17.2024.LS) w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji hydrogeologicznej dla eksploatacji złoża kruszywa naturalnego. Jak wynika z rozdzielnika do tej decyzji, strona skarżąca otrzymała ten akt "do wiadomości". Dostrzec należy, iż stosownie do art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r., poz. 1290; dalej "ustawa") – w którym to przepisie skarżąca Gmina upatrywała materialnoprawnej podstawy do wywodzenia własnego interesu prawnego w tej sprawie - właściwy organ administracji geologicznej przesyła kopie decyzji (podkreślenie Sądu) dotyczących dokumentacji geologicznych, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3 (a więc także stanowiącą dokumentację hydrogeologiczną – por. punkt 2 przepisu) m.in. organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego, których terytoriów dotyczy dokumentacja geologiczna. Wynikający z art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy obowiązek przesyłania kopii decyzji dotyczących dokumentacji geologicznych organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego, których terytoriów dotyczy dokumentacja geologiczna, nie stanowi źródła interesu prawnego po ich stronie i nie czyni z nich strony przedmiotowego postępowania administracyjnego. Jak celnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 kwietnia 2021 r. (sygn. akt II GSK 791/18) – określony wskazanym przepisem obowiązek dotyczy wyłącznie sytuacji przesyłania kopii decyzji właściwym organom wykonawczym jednostek samorządu terytorialnego, a nie zaś doręczenia decyzji stronie. NSA wskazywał, że zgodnie z art. 95 i art. 96 ustawy, w celu ochrony złóż kopalin w procesie planowania i zagospodarowania przestrzennego, konieczne jest ich udokumentowanie i zatwierdzenie przez właściwy organ administracji geologicznej. Przepisy te nakładają bowiem na gminy obowiązek ujawnienia ich w aktach planowania przestrzennego. W ocenie NSA, obowiązek z art. 94 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezpośrednio koresponduje z art. 95, jak i art. 96 ustawy, nie zmienia to jednak faktu, że przepis ten, tj. art. 95 ustawy, również nie może stanowić podstawy prawnej interesu prawnego jednostek samorządu terytorialnego, bowiem nie wpływa on na sferę ich praw i obowiązków. Jak natomiast słusznie stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 19 września 2017 r. (sygn. akt VI SA/Wa 363/17) na etapie postępowania o zatwierdzenie dodatku do dokumentacji hydrogeologicznej stroną jest wyłącznie wnioskodawca, gdyż postępowanie to wpływa wyłącznie na jego interes prawny. Mając przedstawione rozważania na uwadze i podzielając stanowisko zawarte w przywołanych orzeczeniach sądów administracyjnych oraz towarzyszącą im argumentację, Sąd stwierdził, że strona skarżąca (Gmina Rzezawa) nie dysponuje w tej sprawie legitymacją skargową. Powyższe skutkowało odrzuceniem skargi, o czym Sąd orzekł w oparciu o - przywołany na wstępie - art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.