III SA/Kr 216/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. – B. i J. B. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10.02.2010r. sygn. akt III SA/Kr 996/09 odrzucającym skargę R. S. – B. i J. B. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 09.08.2005r. Nr [...] w przedmiocie trybu kierowania osób ubiegających się o umieszczenie w domu pomocy społecznej zlokalizowanym poza terenem Gminy Miejskiej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10.02.2010r. sygn. akt III SA/Kr 996/09 odrzucił skargę R. S. – B. i J. B. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 09.08.2005r. Nr [...] w przedmiocie trybu kierowania osób ubiegających się o umieszczenie w domu pomocy społecznej zlokalizowanym poza terenem Gminy Miejskiej, uzasadniając orzeczenie okolicznością niewyczerpania przez skarżących trybu zaskarżenia poprzedzającego wniesienie skargi na zarządzenie Prezydenta Miasta tj. niewezwaniem Prezydenta o usunięcie naruszonego prawa. Postanowienie zostało doręczone skarżącym w dniu 25.02.2010r. Uprawomocniło się w dniu 30.03.2010r. Pismem nadanym w dniu 19.03.2010r. R. S. – B. i J. B. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego w/w prawomocnym postanowieniem. W uzasadnieniu wniosku o wznowienie podali, że Sąd nie dopełnił wymagań określonych art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), gdyż nie udzielił skarżącym, występującym bez profesjonalnego pełnomocnika istotnych z punktu rozpoznania skargi na w/w zarządzenie Prezydenta Miasta wskazówek. Według skarżących Sąd powinien pouczyć strony, że złożenie skargi jest "bezowocne" wobec tego, że nie poprzedzili skargi wezwaniem o usunięcie naruszonego prawa. Sąd jedynie odrzucił skargę. Gdyby natomiast, w ocenie skarżących, Sąd poinformował ich o konieczności wniesienia tego rodzaju wezwania w odpowiednim czasie, skarga byłaby rozpoznana. Jako podstawę prawną wznowienia skarżący wskazali art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c i pkt 2 i 3 oraz art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Do wniosku o wznowienie skarżący dołączyli skierowane do Prezydenta Miasta wezwanie o usunięcie naruszonego prawa z dnia 16.03.2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek R. S. – B. oraz J. B. z 22.03.2010r. stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 10.02.2010r. sygn. akt III SA/Kr 996/09 w rozumieniu art. 270 i nast. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek odnosi się wprost do postępowania, które toczyło się przed tut. Sądem w sprawie ze skargi R. S.- B. oraz J. B. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia 09.08.2005r. Nr [...] w przedmiocie trybu kierowania osób ubiegających się o umieszczenie w domu pomocy społecznej zlokalizowanym poza terenem Gminy Miejskiej – stąd wskazanie przez skarżących za podstawę prawną wniosku o wznowienie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie ma wpływu na ocenę prawną wniosku. Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę o wznowienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania z uwagi na brak w niej ustawowej podstawy wznowienia. Nie stanowi bowiem ustawowej podstawy wznowienia postępowania okoliczność, która zaistniała w ocenie skarżących – tj. brak ze strony Sądu informacji i wskazówek co do czynności procesowych, do których Sąd jest zobowiązany wobec stron działających bez adwokata lub radcy prawnego na podstawie art. 6 p.p.s.a. Przepis ten stanowi o czynnościach procesowych, które dokonywane są przez strony w toku postępowania sądowoadministarcyjnego, natomiast nie odnoszą się do czynności, które powinny być podjęte przez strony z punktu widzenia skuteczności złożenia skargi, jeszcze przed wszczęciem postępowania sądowoadministarcyjnego. Tego rodzaju czynnością jest złożenie do organu wezwania o usunięcie naruszonego prawa na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowoadministarcyjnego dotyczą ściśle postępowania sądowego oraz orzeczenia wydanego w toku tego postępowania. Uzasadnienie skargi o wznowienie R. S. – B. i J. B. nie stanowi z tego względu ustawowej podstawy skargi o wznowienie postępowania, stąd też skarga ta podlega na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.