III SA/Kr 2206/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Ewelina Dziuban Protokolant Sekretarz Sądowy Kinga Ładyga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2025 r. sprawy ze skargi S. B. na czynność Wójta Gminy Drwinia z dnia 18 stycznia 2024 r., nr. RK.6624.1.12.2024 w przedmiocie zmiany numeru porządkowego budynku mieszkalnego oddala skargę. Uzasadnienie: Zawiadomieniem z dnia 18 stycznia 2024 r., znak: RK.6624.1.12.2024, Wójt Gminy D., działając na podstawie art. 47a, ust.1, pkt.1, ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2023 r., poz. 1752 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r., poz. 1368, zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów) poinformował, że dla części budynku mieszkalnego (w ewidencji gruntów i budynków oznaczonego identyfikatorem nr 50), stanowiącej własność S. M. - zwanej dalej skarżącą - znajdującej się na działce ewidencyjnej o numerze [...] w obrębie M., zmieniony został numer porządkowy z 4/3 na 4 C. W związku z powyższym poinformowano skarżącą o wynikającym z art. 47b ust. 1 powołanej ustawy obowiązku umieszczenia w miejscu widocznym na ścianie frontowej budynku albo ogrodzeniu tablicy z nadanym numerem w terminie 30 dni od dnia otrzymania niniejszego zawiadomienia o ustaleniu tego numeru. Uzasadniając powyższe organ podał, że zgodnie z art. 47a ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz § 9 pkt. 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organ prowadzący ewidencję miejscowości, ulic i adresów dokonuje zmian w ewidencji z urzędu, w przypadku gdy istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie. Dotychczasowy numer porządkowy powoduje przypisanie zameldowanych pod nim osób do nieprawidłowego okręgu wyborczego w Centralnym Rejestrze Wyborczym. Ponadto nie spełnia wymogów § 6 ust. 1-3 ww. rozporządzenia oraz nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie. Nadto poinformowano o obowiązku zmiany zameldowania na pobyt stały lub czasowy na nowy numer adresowy. Zgłoszenie pobytu stałego lub czasowego można dokonać osobiście, przez pełnomocnika lub elektronicznie za pomocą profilu zaufanego lub e-dowodu. Należy również dopełnić zmian adresowych w instytucjach, urzędach, a także dokumentach (np. prawo jazdy, działalność gospodarcza, ZUS, KRUS, urząd skarbowy, ośrodek zdrowia, bank, operatorów sieci, pracodawca oraz inne). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wniesionej na powyższą czynność skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: 1) art. 47a ust. 2 w zw. z art. 47a ust 4 pkt 5 lit a. Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz § 9 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, poprzez ich wadliwe zastosowanie, a to bezpodstawne dokonanie czynności materialnotechnicznej polegającej na ustaleniu dla przedmiotowego budynku numeru porządkowego 4C w miejsce dotychczasowego numeru 4/3, podczas gdy brak było podstaw do dokonania rzeczonej czynności, zwłaszcza że dotychczasowa numeracja przez kilkadziesiąt lat nie powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu, była uznawana za unikalną i czytelną w identyfikacji w terenie, a nadto zmiana numeracji może skutkować utrudnieniem wykorzystywania numeracji; 2) art. 2 Konstytucji RP (zasada demokratycznego państwa prawnego) oraz art. 7 Konstytucji RP (zasada działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa) poprzez brak umożliwienia skarżącej zapoznania się, w stosownym terminie, z materiałem zebranym w aktach sprawy oraz wypowiedzenia się co do niego przed dokonaniem przedmiotowej czynności materialno-technicznej oraz brak wskazania w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący motywów podjętej czynności, w tym: - brak przedstawienia jakichkolwiek dowodów wskazujących, że dotychczasowa numeracja powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu, nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie, - zbycie milczeniem faktu, iż zmiana numeracji powoduje szereg negatywnych konsekwencji dla stron, - brak rozważenia i wyjaśnienia, jakie argumenty przemawiały przeciwko zachowaniu dotychczasowego stanu rzeczy, w szczególności że został on ukształtowany w długim okresie historycznym oraz czy z kolei ta zmiana nie będzie skutkować utrudnieniem wykorzystywania numeracji. Powyższe uchybienia, zdaniem skarżącej skutkowały wadliwym dokonaniem przedmiotowej czynności materialnotechnicznej. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organ nie wykazał, iż dotychczasowy numer nieruchomości skarżącej zawiera wady utrudniające jej wykorzystanie, nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie, a jedynie ograniczył się do wskazania w dwóch zdaniach, że "istniejąca numeracja porządkowa zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie. Dotychczasowy numer porządkowy powoduje przypisanie zameldowanych pod nim osób do nieprawidłowego okręgu wyborczego w Centralnym Rejestrze Wyborczym. Ponadto nie spełnia wymogów § 6 ust. 1-3 ww. rozporządzenia oraz nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie." Organ nie zauważył, że dokonana przez niego zmiana może powodować, iż dla stosownych służb problematyczne będzie dotarcie do przedmiotowej nieruchomości. Nadto skarżąca nie wiedziała, jaki materiał dowodowy został zebrany w sprawie, a w konsekwencji nie mogła się do niego ustosunkować przed wydaniem rzeczonego zawiadomienia oraz zgłosić wniosków dowodowych. Zdaniem skarżącej powyższe uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w wyniku opisanego uchybienia została ona pozbawiona możliwości wzięcia udziału w istotnej części postępowania wyjaśniającego. Gdyby Skarżąca miała możliwość to podjęłaby stosowną inicjatywę dowodową celem wykazania, iż nie zaistniały utrudnienia w korzystaniu z dotychczasowej numeracji budynku, zapewniona jest przedmiotowa unikalność dotychczasowego adresu i jego czytelna identyfikacja w terenie, co mogłoby skutkować odmiennym orzeczeniem organu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu zgodności z prawem (legalności) zaskarżonego aktu (odpowiednio decyzji, postanowienia) z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Ratio legis tego rodzaju regulacji rozszerzającej kontrolę sądu administracyjnego poza zakres decyzji i postanowień, jest w tym, by sądowa kontrola obejmowała także takie działania administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach, zapewniających ich uczestnikom określone gwarancje procesowe, ale również dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznoprawnej, w stosunkach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy, lub inne jednostki organizacyjne, za pośrednictwem których państwo realizuje swoje zadania (por. T. Woś: (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Komentarze LexisNexis, Wyd. 4, kom. do art. 3 ustawy). Podkreślić należy, że kwestia nadania numeru porządkowego nieruchomości została uregulowana w art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym). Stosownie do treści ust. 1 art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera między innymi dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania (art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Zgodnie z art. 47a ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest zatem następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym (tak np. wyroki: NSA z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 6/07, LEX nr 447879, NSA z dnia 18 stycznia 2002 r., sygn. akt SA/Bk 1074/01, ONSA 2003/2/65, NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11, LEX nr 1149370, WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Go 760/10, LEX nr 953222). Formę czynności materialno -technicznej przybiera także rozstrzygnięcie o odmowie nadania lub o odmowie zmiany numeru porządkowego. Skoro z powyższego wynika, że nadanie, zmiana numeru porządkowego nieruchomości podejmowane są w drodze czynności materialno - technicznej z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to w takim trybie czynności w tym przedmiocie mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona przez skarżącą na czynność Wójt Gminy D. z dnia 18 stycznia 2024 r., znak: RK.6624.1.12.2024, w przedmiocie zmiany numeru porządkowy budynku mieszkalnego podlegała zatem rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 i 2 oraz 53 § 2, P.p.s.a. skargę na czynność tego rodzaju wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia dowiedzenia się o tej czynności bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie skargę należało uznać za skutecznie wniesioną, a to wobec przywrócenia skarżącej terminu do jej wniesienia postanowieniem z dnia 7 lutego 2025 r. (k. 35 akt sądowych). Skarga ta jednak nie mogła zostać uwzględniona. Podstawy formalne i procesowe tego rodzaju działań władczych organów gminy wyraża art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r. poz. 1368; zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów). Według zawartych w nich postanowień zmiana na wniosek numeru porządkowego budynku, następuje na podstawie danych określonych w art. 47a ust. 6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz dokumentów załączonych do wniosku, wypełnionego według wzoru wskazanego w rozporządzeniu. Natomiast przesłanki materialnoprawne aktualizacji danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, ich uzupełnienia lub zmiany zostały wskazane w § 9 rozporządzenia. W orzecznictwie sądowym, jako utrwalony traktuje się pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym (zob. wyrok NSA z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 6/07, LEX nr 447879, NSA z dnia 18 stycznia 2002 r., sygn. akt SA/Bk 1074/01, ONSA 2003/2/65). Z przepisów art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów wynika, że nadanie, a więc i zmiana na wniosek numeru porządkowego budynku, następuje na podstawie danych określonych w art. 47a ust. 6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz dokumentów załączonych do wniosku, którego wzór określa wskazane rozporządzenie. Organ przed podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie nadania, zmiany, lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego powinien zatem dokonać analizy przedstawionych danych i dokumentów mając na uwadze treść obowiązujących przepisów. Pomimo tego, że działania właściwego organu w przedmiocie nadania, zmiany, lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego, nie przybierają formy decyzji administracyjnej, to jednak w sytuacji, gdy kwestia nadania numeru, odpowiednio jego zmiany lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego, jest czynnością z zakresu administracji publicznej, poddanej kontroli sądu administracyjnego, to podjęcie tego rodzaju czynności przez organ powinno być umotywowane. Brak uzasadnienia stanowiska organu w sytuacji, kiedy czynność nadania, zmiany, odmowy zmiany, czy odmowy nadania nowego numeru porządkowego podlegają kontroli sądu administracyjnego powoduje, że czynność ta uchyla się spod kontroli Sądu. Motywy przyjętego przez organ stanowiska powinny być znane stronie, której praw i obowiązków podjęta czynność dotyczy. W istocie powinny być one przez organ uzewnętrznione wraz z dokonaniem czynności. Działanie organu w takim przypadku także polega na stosowaniu prawa i wywiera wymierne skutki w sferze praw i obowiązków adresata rozstrzygnięcia. Działanie organu władzy publicznej mieszczące się w jego prawem określonych kompetencjach, ale noszące znamiona arbitralności i nie poddające się kontroli i nadzorowi, nie może być uznane za zgodne z prawem. Z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika ponadto prawo każdego obywatela do podania podstawy prawnej, na jakiej organ podjął konkretną działalność (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 893/14; LEX nr 1513776). W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że wskazanie w uzasadnieniu podjętej czynności w przedmiocie zmiany numeru porządkowego przedmiotowego budynku, iż: "Dotychczasowy numer porządkowy powoduje przypisanie zameldowanych pod nim osób do nieprawidłowego okręgu wyborczego w Centralnym Rejestrze Wyborczym. Ponadto, nie spełnia wymogów § 6 ust. 1-3 ww. rozporządzenia oraz nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie.", stanowi wystarczające uzewnętrznienie podjętej czynności z podaniem przyczyn konieczności dokonania takiej zmiany. Patrząc bowiem na postanowienia w szczególności § 6 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, z których jednoznacznie wynika, że numery porządkowe przyjmują postać liczb całkowitych w przedziale od 1 do n, a w przypadku braku możliwości nadania numeru porządkowego w postaci wyłącznie liczby całkowitej stosuje się liczbę całkowitą uzupełnioną wielką literą alfabetu od A do Z, to stwierdzić należy, iż stanowiło to wystarczającą podstawę do dokonanie owej zmiany, także z uwagi na wskazane okoliczności braku zapewnienia unikalności dotychczasowego numeru porządkowego związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie, a także błędnego przypisania zameldowanych pod nim osób do nieprawidłowego okręgu wyborczego w Centralnym Rejestrze Wyborczym. Te z ostatnich okoliczności wynikają z pisma sygnalizacyjnego do organu Dyrektora Delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Tarnowie, przesłanego e-mailem. Nawet jeżeli by można mieć zastrzeżenia natury procesowej co do tej formy komunikacji, to nie można skutecznie zarzucić organowi niewłaściwego działania. Postępowanie w tym przedmiocie jest bowiem uproszczone i ma w założeniu jedynie sprowadzać się do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości opartego m.in. na aktualnym stanie faktycznym i prawnym nieruchomości, wynikającym z odrębnych dokumentów. Czynności nadania lub zmiany numeru porządkowego nieruchomości dokonywane są na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa, mają jednostronny charakter, skierowane są do właścicieli (współwłaścicieli) nieruchomości lub też władających nimi, dla których ustalany jest numer porządkowy, a z ich wydaniem wiążą się obowiązki – chociażby obowiązek umieszczenia tabliczki z numerem porządkowym nieruchomości (por. D. Felcenloben, Prawo geodezyjne i kartograficzne. Komentarz; Wplters Kluwer, Warszawa 2024, s. 896). Aktywność zatem właściwego organu sprowadza się do zebrania dokumentów na okoliczność zasadności argumentacji wskazanej w uzasadnieniu podjętej czynności (tu: o zmianie i nadaniu numeru porządkowego). Organ nie ma więc obowiązku stosowania całej procedury poprzedzającej wydanie decyzji administracyjnej. Co więcej, ochronie prawnej nie podlega nadanie konkretnego numeru porządkowego, a strona może jedynie domagać się nadania nieskonkretyzowanego numeru. Ustalanie bowiem takich numerów, jak Sąd już podkreślił na wstępie, jest zadaniem własnym gminy (art. 47a ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficzne) i zależy od spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 27 maja 20120 r., sygn. akt III SA/Lu 264/20 i powołany tamże wyrok NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OSK 2702/17). Wbrew zatem postawionym w skardze zarzutom organ administracji, nie uchybił przepisom postępowania, w szczególności obowiązkom wynikającym z art. 7 (zasady prawdy obiektywnej) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako k,p.a.) poprzez nieuzewnętrznienie podjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia w zgodzie z praworządnością, art. 8 k.p.a. (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów), czy art. 10 k.p.a. "...poprzez brak umożliwienia skarżącej zapoznania się, w stosownym terminie, z materiałem zebranym w aktach sprawy oraz wypowiedzenia się co do niego przed dokonaniem przedmiotowej czynności materialno-technicznej" skoro postępowanie przedmiotowe jest uproszczone, jak i art. 11 k.p.a. (zasady przekonywania), ani też przepisom prawa materialnego, w tym norm konstytucyjnych, w stopniu skutkującym stwierdzeniem bezskuteczności kontrolowanej czynności. Skarżąca wiedziała o przystąpieniu do podjęcia czynności zmiany numeru porządkowego oraz o podstawach takiej zmiany, jak wynika z treści pisma z dnia 6 stycznia 2024 r. W dniu 10 października 2024 r. złożyła też wniosek o dostęp do akt, działając wówczas przez pełnomocnika. Wbrew więc twierdzeniom miała zagwarantowany czynny udział, a czego wyrazem jest jej brak zgody na dokonanie przedmiotowej zmiany w piśmie z dnia 20 sierpnia 2024 r. (k. 6 akt administracyjnych). Wobec powyższego nie można było organowi zarzucić skutecznie działania, które kwalifikowałoby się jako naruszające prawo. Jakkolwiek art. 47b ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego zawiera dyrektywę zachowania w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, to jednak nie oznacza, że w każdym przypadku uwarunkowania historyczne mają decydujące znaczenie. Jeżeli by nawet uznać, że w niniejszej sprawie pozostawienie dotychczasowego numeru porządkowego miałoby uwarunkowania historyczne, to bezsprzecznie dotychczasowe oznaczenie porządkowe budynku skarżącej nie spełnia wymogów § 6 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Zarzuty skargi w tym zakresie, że organ nie "...przedstawił jakichkolwiek dowodów wskazujących, że dotychczasowa numeracja powodowała utrudnienia w jej wykorzystywaniu, nie zapewnia unikalności związanego z nim adresu i czytelnej identyfikacji w terenie" są więc nieuzasadnione, bo niespełnienie wymogów ze wskazanego co dopiero § 6 ust. 1-3 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, samo przez się oznacza brak zapewnienia unikalności adresu i jego czytelnej identyfikacji w terenie. W tych okolicznościach uwzględnienie uwarunkowań historycznych, na które powołuje się skarżąca, nie byłoby nawet możliwe. Skarga nie mogła zatem odnieść zamierzonego skutku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł, jak w sentencji wyroku.