III SA/Kr 265/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2022 r. sprawy ze skargi K. J. z dnia 5 czerwca 2021 r. postanawia skargę odrzucić. W dniu 5 czerwca 2021 r. skarżący K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "pismo procesowe strony sprawy sądowo administracyjnej w sprawie ze stosunku służbowego f-sza Policji". W wykonaniu zarządzenia Sędziego, pismem z dnia 9 września 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania, czy ww. pismo jest skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a jeżeli tak, to o jednoznacznie wskazanie w sposób zrozumiały i czytelny, co jest przedmiotem zaskarżenia, a mianowicie: czy jest nim akt lub czynność z zakresu administracji publicznej (jeżeli tak to jaki/jaka, z jakiej daty i jakiego organu), czy też jest nim może bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, a jeżeli tak to w jakim zakresie – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wezwanie zostało uznane za doręczone w dniu 24 września 2021 r. Postanowieniem z dnia 29 września 2021 r. sygn. akt III SA/Kr 822/21, tut. Sąd odrzucił skargę skarżącego z dnia 5 czerwca 2021 r., z uwagi na nieuzupełnienie dostrzeżonych braków skargi. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego z dnia 11 października 2021 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III OZ 1220/21, uchylił ww. postanowienie z dnia 29 września 2021 r., wskazując, że WSA przedwcześnie odrzucił skargę, bowiem uczynił to 29 września 2021 r., tj. w terminie na uzupełnienie braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpatrzenia niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, zwana dalej p.p.s.a.), sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest zatem związany stanowiskiem NSA wyrażonym w postanowieniu z dnia 9 grudnia 2021 r. sygn. akt III OZ 1220/21. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga, której braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia. Przy czym chodzi tutaj wyłącznie o tzw. brak istotny, tzn. taki, którego występowanie stoi w opozycji do możliwości nadania skardze dalszego biegu. W niniejszej sprawie, wysłane do skarżącego wezwanie z dnia 9 września 2021 r. zostało uznane za doręczone w dniu 24 września 2021 r. Tym samym termin do uzupełnienia dostrzeżonych braków skargi upływał w dniu 1 października 2021 r. Jak wynika z akt sprawy w terminie do tego przewidzianym skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Co więcej, w zażaleniu z dnia 11 października 2021 r. na postanowienie o odrzuceniu skargi w dalszym ciągu nie sprecyzował złożonej skargi wskazując, że "strona nie ma obowiązku precyzowania wystąpienia procesowego i wniosków dla sprawy sadowej w nim zawartych (...)". Z tego względu Sąd nie uwzględnił zażalenia w trybie art.195 § 2 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności, to brak precyzyjnego wskazania przez skarżącego konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., w skardze i w pismach procesowych uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. Wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych w razie niedopełnienia przez stronę wymogu wyraźnego i precyzyjnego wyrażania oświadczeń procesowych i zaistnienia wątpliwości co do znaczenia i zamysłu żądania zawartego w piśmie, sąd administracyjny nie może dokonywać wyboru lub oceny wniosków strony według własnego uznania, lecz zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosków objętych pismem, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. II OZ 140/07 oraz postanowienie NSA z dnia 27 maja 2014 r. II GSK 1157/15). W niniejszej sprawie nie można wydedukować zamysłu skarżącego, dlatego też wezwano go o sprecyzowanie przedmiotu skargi. W tym stanie rzeczy, skoro pomimo prawidłowego wezwania, skarżący nie uzupełnił dostrzeżonych braków skargi, to należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a., orzec o jej odrzuceniu.