III SA/Kr 289/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G., J. G. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 14 stycznia 2015r. znak: [...]; znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia 1. skargę odrzucić. 2. zwrócić skarżącemu J. G. wpis sądowy w kwocie 200 zł (dwieście złotych). W dniach 28 września 1999 r. i 28 lutego 2000 r. J. G., J. G. i M. G. złożyli do Prezydenta Miasta - Wydziału Mieszkalnictwa Urzędu Miasta wnioski o przyznanie prawa do lokalu komunalnego z zasobów Gminy. W wyniku ich rozpoznania Prezydent Miasta pismem z dnia 14 listopada 2014 r., doręczonym stronom w dniu 10 grudnia 2014 r. odmówił J. G., J. G. i M. G. prawa do mieszkania z zasobów mieszkaniowych Gminy. Podał, że zgodnie z § 54 ust. 11 pkt 1 uchwały Nr [...] Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy za osoby o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych nie są uznawane osoby posiadające jakikolwiek tytuł prawny do lokalu mieszkalnego lub innej nieruchomości, stanowiący podstawę do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Jednocześnie organ podkreślił, że okoliczność ta była przedmiotem badania w toku sprawy sądowej, zakończonej prawomocnym wyrokiem orzekającym eksmisję z orzeczeniem o braku uprawnień do lokalu socjalnego. Kwestionując powyższe stanowisko wnioskodawcy J. G. i J. G. w dniu 22 grudnia 2014 r. wezwali Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie tego aktu prawnego i przyznanie im wnioskowanego prawa do komunalnego lokalu mieszkalnego w K. Wskazali na szereg zastrzeżeń do prawidłowości dokonanych przez Prezydenta Miasta ustaleń faktycznych oraz interpretacji uchwały nr [...] Rady Miasta, na którą organ się powołał uznając, że wnioskowana pomoc im nie przysługuje. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 14 stycznia 2015 r., znak: [...]; znak: [...] doręczonej wnioskodawcom w dniu 21 stycznia 2015 r. Prezydent Miasta podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zacytował obszernie treść zastosowanych przepisów prawa, odnosząc do nich okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy poprzez stwierdzenie, że wnioskodawcy są właścicielami (J. G.) lub współwłaścicielami (J. G.) wskazanych nieruchomości. Skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 14 stycznia 2015 r., znak: [...]; znak: [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. G. i J. G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) określa zakres spraw, jakie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Jest to katalog zamknięty, co oznacza, że kategorie spraw nie mieszczące się w tym przepisie nie podlegają rozpoznaniu przez sądy administracyjne. W konsekwencji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z powołanym przepisem art. 3 § 2 Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Zakwestionowane pismo Prezydenta Miasta z dnia 14 stycznia 2015 r. jest odpowiedzią organu na pismo wnioskodawców z dnia 22 grudnia 2014 r. stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i nie mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalna skarga na odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wezwanie stanowi jedynie element procedury otwierającej drogę do sądowej kontroli legalności przedmiotu zaskarżenia. Jak podkreśla NSA w odniesieniu do analogicznej kwestii odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu lub uprawnienia złożone na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, "skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie. Wezwanie ma na celu jedynie umożliwienie radzie gminy załatwienia sprawy bez konieczności wnoszenia skargi do sądu" (postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2008 r., II OSK 1770/08, LEX nr 574449). Celem wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest m.in. uniknięcie postępowania przed sądem administracyjnym, czyli chodzi o usunięcie naruszenia prawa bez niepotrzebnego wdawania się w spór przed sądem administracyjnym. Skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy ewentualnemu wyeliminowaniu naruszenia prawa, którego dopuszczono się wcześniejszą uchwałą z zakresu administracji publicznej, to zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega nie odpowiedź wydana na skutek rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ale czynność, którą to prawo w ocenie jednostki naruszono (postanowienie NSA z dnia 16 października 2012 r., I OSK 2377/12, LEX nr 1269649). Prawo skargi do sądu administracyjnego przysługuje tylko na akt z zakresu administracji publicznej mający cechy aktu, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. w tym przypadku na pismo Prezydenta Miasta z dnia 14 listopada 2014 r., o czym w treści tego pisma strony zostały pouczone. Tym samym pismo organów gminy podjęte w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega odrębnemu zaskarżeniu. Uznając zatem, że sprawa ze skargi na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, orzeczono o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu w kwocie 200 zł. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.