III SA/Kr 297/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. G. K., A. G. K., A. G. K., S. G. K., D. P., I. W., H. K., H. M., J. M., A. M., B. G. B., W. G. B., K. G. B., A. S., J. S., A. S., W. S., J. G. B., A. G., M. G., E. Z., W. M., A. M., B. M., S. M., A. K. M., C. Ł., J. Ł., Z. S., J. S., J. W., A. K., J. Ł., J. Ł., Z. S., T. G. B. na uchwałę Rady Miasta z dnia 28 września 2006r. Nr [...] w przedmiocie utworzenia parku kulturowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargi. W dniu 28 września 2006r. Rada Miasta podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie utworzenia parku kulturowego. Została ona podjęta na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 i 9, art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz.1591 z późn. zm.) oraz art. 16 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r. nr 162, poz. 1568 z późn. zm.). Pismem z dnia 2 czerwca 2007r. skarżący M. G. K., A. G. K., A. G. K., S. G. K., D. P., I. W., H. K., H. M., J. M., A. M., B. G. B., W. G. B., K. G. B., A. S., J. S., A. S., W. S., J. G. B., A. G., M. G., E. Z., W. M., A. M., B. M., S. M., A. K. M., C. Ł., J. Ł., Z. S., J. S., J. W., A. K., J. Ł., J. Ł., Z. S., T. G. B. wnieśli skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta domagając się stwierdzenia jej nieważności z wyjątkiem paragrafu 12. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący nie poprzedzili jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Podstawą do wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przedmiotową uchwałę będącą aktem prawa miejscowego, jest art. 3 § 2 pkt 5 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego". Warunkiem zatem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia. Dopiero bezskuteczność takiego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie powyższy warunek uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia nie został spełniony. Skarżący w piśmie z dnia 21 lipca 2007r. stwierdzili, że pismami z dnia 28 marca 2007r., 29 marca 2007r., 30 marca 2007r. i 2 kwietnia 2007r. wezwali Radę Miasta do usunięcia naruszeń ich interesów prawnych przez zaskarżoną uchwałę. Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy prowadzi jednak do wniosku, że skarżący wezwali jedynie do usunięcia naruszenia swoich interesów prawnych uchwałą Rady Miasta Nr [...] z dnia [...] 2007r., która uchyliła zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę. Nie dopełnili natomiast warunku poprzedzenia niniejszej skargi na uchwałę Rady Miasta Nr [...] wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego wywołanego przez tę właśnie uchwałę. Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że skarżący nie spełnili przesłanki warunkującej skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego im środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Na marginesie jedynie można zaznaczyć, że niezależnie od powyższej przeszkody formalnej uniemożliwiającej merytoryczne rozpoznanie niniejszej sprawy, zachodzi w niej także przesłanka bezprzedmiotowości postępowania sądowego, z uwagi na to, że zaskarżona niniejszą skargą uchwała Rady Miasta Nr [...] z dnia 28 września 2006r. w sprawie utworzenia parku kulturowego została uchylona przez uchwałę Nr [....] z dnia [...] 2007r. w sprawie utworzenia parku kulturowego. Następnie wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził nieważność uchwały Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie utworzenia parku kulturowego eliminując z mocą ex tunc skutki prawne tej uchwały. Jednakże w dniu 28 października 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił ten wyrok WSA i skargę oddalił (sygn. akt [...]). Tym samym do obrotu prawnego powróciła uchwała Nr [...] z dnia [...] 2007r. w sprawie utworzenia parku kulturowego, natomiast zaskarżona w niniejszym postępowaniu uchwała Rady Miasta Nr [...] z dnia 28 września 2006r. w sprawie utworzenia parku kulturowego utraciła moc obowiązującą. Na skutek zatem wydanego już po wniesieniu skargi orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, doszło w niniejszej sprawie do powstania przesłanki bezprzedmiotowości postępowania sądowego.