III SA/Kr 311/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 grudnia 2012 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2012 r. znak [...] odmawiającą przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego. Skarga zawierała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej w dniu 11.01.2013r. a skarga została wniesiona dopiero w dniu 26.02.2013r., po upływie ustawowego 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej został wezwany przez Sąd do uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik, pismem z dnia 15.07.2013 r. wyjaśnił, że niezachowanie terminu do wniesienia przez skarżącą skargi wynikło z ogólnego jej stanu zdrowia i z podeszłego wieku ze szczególnym podkreśleniem zdiagnozowanego zwyrodnienia obydwu stawów kolanowych i choroby krążeniowej (żylaki). Pełnomocnik wyjaśnił pryz tym, że w miesiącu styczniu i lutym 2013r. choroba skarżącej nasiliła się, w związku z czym skarżąca nie była w stanie dochować terminu do wniesienia skargi. Skarżąca miała badanie stawu kolanowego w dniu 13.06.2013r. a wynik badania został załączony do pisma pełnomocnika. Generalnie pełnomocnik wskazał, że charakter i przebieg choroby skarżącej miał wpływ na możliwość prowadzenia jej własnych spraw i skarżąca nie ponosi z tej racji winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia przyczyn niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd przyjmuje, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi, przy czym zaznaczeniu podlega okoliczność, że orzekający w tej sprawie Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, czy składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skarżąca zachowała siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Należy zatem rozpoznać przedmiotowy wniosek pod względem merytorycznym (por. postanowienie NSA z dnia 2 lutego 2011 r., I OZ 65/11, opubl. w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd przyznaje, że zły stan zdrowia ogólnie rzecz biorąc może być przeszkodą w podejmowaniu zwykłych czynności dnia codziennego, tym bardziej przeszkodą w podejmowaniu czynności procesowych jak wniesienia skargi, niemniej zwrócić należy uwagę, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20.12.2011r. sygn. akt II OZ 1324/11 Lex nr 1152320: "Nie każda choroba jest przeszkodą do dokonywania określonej czynności procesowej. Za taką przeszkodę uznaje się z reguły nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli strona może nadać pismo w ustawowym terminie, korzystając z pomocy domowników. Również zwolnienie lekarskie nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę oraz nadania pisma osobiście lub przy pomocy osoby trzeciej". Odnosząc powyższą tezę do niniejszej sprawy, wskazać trzeba, że nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione, iż w czasie, w którym skarżąca winna wnieść skargę to jest od 12.01.2013r. do dnia 11.02.2013r. znajdowała się w stanie wyłączającym możliwość działania, choćby przez domowników. W uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu wskazane zostało jedynie, że skarżąca w miesiącach styczeń i luty 2013 szczególnie poddana była uciążliwościom złego stanu zdrowia, gdy tymczasem właśnie w miesiącu lutym (26.02.2013r.) skarga została i to osobiście złożona w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Powyższe uzasadnia odmowę uwzględnienia wniosku skarżącej według przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a.