III SA/Kr 420/13

PostanowienieWSA w Krakowie2014-06-09

Skład orzekający: Halina Jakubiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych po prawomocnym oddaleniu takiego wniosku przerywa bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi?
Ratio decidendi
Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie przerywa biegu terminu do opłacenia skargi i nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji sąd odrzuca skargę, jeśli wpis nie został uiszczony.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Wojewody o odmowie wymeldowania. Po wezwaniu do opłacenia skargi, zainicjowali postępowania w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych oraz zażalenia na zarządzenie wzywające do opłaty. Oba te postępowania zakończyły się prawomocnymi postanowieniami oddalającymi zażalenia i odrzucającymi skargę. Mimo to, skarżący ponownie wnieśli zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie opłacając go i wnosząc o zwolnienie od kosztów.
Rozstrzygnięcie
1. odrzucić zażalenie, 2. odmówić skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych, 3. odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 9 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. J. i T. J. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 22 maja 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego oraz wniosku S. J. i T. J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. J. i T. J. na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanawia 1. odrzucić zażalenie, 2. odmówić skarżącym zwolnienia od kosztów sądowych, 3. odrzucić skargę. S. J. i T. J. wnieśli skargę na decyzję Wojewody z dnia 11 marca 2013 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] 2013 r. znak [...] o odmowie wymeldowania K. K. z miejsca pobytu stałego z lokalu przy ul. K w N. Po wezwaniu ich do opłacenia skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 kwietnia 2013 r., skarżący zainicjowali dwa równoległe wpadkowe postępowania - w przedmiocie zwolnienia ich z obowiązku poniesienia kosztów sądowych oraz w przedmiocie zażalenia na ww zarządzenie. Pierwsze postępowanie zakończyło się wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia w dniu 6 lutego 2014 r. sygn. akt II OZ 113/14 oddalającego zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 420/13 odrzucające zażalenie na postanowienie z 5 września 2013 r. odrzucające zażalenie za postanowienie z 22 lipca 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 7 czerwca 2013 r. oddalającego wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych. Drugie postępowanie zakończyło się wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowienia z dnia 5 marca 2014 r., na podstawie którego Sąd odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2013 r. wzywające skarżących do uiszczenia wpisu. Postanowienie to nie zostało zaskarżone zażaleniem i jest prawomocne. Wobec uprawomocnienia się zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 kwietnia 2013 r. skarżący zostali zobowiązani na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 maja 2014 r. do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 kwietnia 2013 r. o wezwaniu ich do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie do 7 dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 27 maja 2014 r. Pismem nadanym w dniu 30 maja 2014 r. skarżący wnieśli zażalenie na ww zarządzenie, nie opłacając skargi we wskazanym przez Sąd terminie i wnosząc o zwolnienie ich od ponoszenia obowiązku opłacenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Za niedopuszczalną należy w szczególności uznać skargę kasacyjną wniesioną od orzeczenia, od którego nie przysługuje omawiany środek weryfikacyjny. Przepisy powyższe z uwagi na treść art. 198 p.p.s.a. mają również zastosowanie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego. Odnosząc powyższą regulację do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że droga zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uiszczenia wpisu od skarg na decyzję Wojewody została już wyczerpana, co stwierdza postanowienie Sądu z dnia 5 marca 2014 r. Należy zaznaczyć, że wezwanie do wykonania prawomocnych zarządzeń poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skarg nie nakłada na skarżących nowego obowiązku do uiszczenia wpisu, a jedynie aktualizuje obowiązek wynikający z zarządzeń poddanych kontroli instancyjnej. Pismo zawierające informację o obowiązku uiszczenia wpisu określonego wcześniejszymi zarządzeniami Przewodniczącego nie stanowi zarządzenia zaskarżalnego w myśl art. 227 § 1 p.p.s.a. Takiego charakteru tej czynności nie zmienia przy tym fakt, że wystosowanie do strony pisma następuje na skutek zarządzenia przewodniczącego, a pismo zawiera informacje zbliżone do elementów wezwania do uiszczenia opłaty (por. postanowienie WSA Poznań z 14 lipca 2008 r. II SO/Po 7/05 Legalis, postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2008 r. II OZ 574/08 Legalis, postanowienie NSA z dnia 15 maja 2009 r., II OZ 433/09, Legalis). Mając na uwadze powyższe, zażalenie skarżącego podlega odrzuceniu w oparciu o art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 198 p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. W związku z tym, że skarżący nie uiścili wpisu od skargi, podlega ona odrzuceniu na podstawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. (...)- Zgodnie natomiast z § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 czerwca 2014 r. O odrzuceniu skargi Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia. Omawiając kwestię ponownego wniosku skarżących o zwolnienie ich od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, wskazać należy, że po zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, Sąd ma obowiązek stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania, co też uczyniono na gruncie niniejszej sprawy. Jeżeli natomiast strona po doręczeniu jej takiego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wówczas bieg terminu do opłacenia skargi nie zostaje przerwany (tak: postanowienie NSA z dnia 21 marca 2012 r., II GZ 95/12, LEX nr 1138008). Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2010 r., II FZ 115/10). Mając na uwadze ww. okoliczności Sąd odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie podali zresztą żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby przyznanie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Orzeczenie w pkt 3 zapadło na gruncie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 260 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło