III SA/Kr 444/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 lutego 2010 r. Nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. Nr [...] z dnia 12 lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłków celowych z dnia 12 lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego specjalnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika skargę kasacyjną M. P. od wyroku sądu z dnia 9 marca 2011 r. jako wniesioną po terminie. Wnioskiem z dnia 7 października 2010 r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. We wniosku podano, że po dokonaniu weryfikacji informacji zawartych w otrzymanym dnia 30 września 2011 r. postanowieniu sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, pełnomocnik ustalił, iż istotnie doszło do przekroczenia 30-dniowego terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. Zgodnie bowiem z wpisami do dziennika korespondencji przychodzącej prowadzonego przez sekretariat Kancelarii wyrok wraz z uzasadnieniem do przedmiotowej sprawy został otrzymany 28 kwietnia 2011 r. Dalej wskazano, że z uwagi na okoliczność, iż pełnomocnik skarżącego równolegle prowadził także inne postępowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym (łącznie 49 postępowań), celem uniknięcia sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, na bieżąco monitorował stan spraw i terminów do wniesienia skarg kasacyjnych korzystając z pomocy aplikanta adwokackiego. Pełnomocnik podniósł, że na bieżąco dopytywał aplikanta o stan spraw skarżącego, a w szczególności o terminy wniesienia poszczególnych skarg kasacyjnych. Na dowód powyższego dołączył do wniosku korespondencję elektroniczną prowadzoną w sprawie ze skarg M. P. Mając na uwadze powyższe okoliczności pełnomocnik skarżącego podniósł, że w przedmiotowej sprawie dochował wszelkiej staranności i nie dopuścił się żadnego niedbalstwa w wykonywaniu swoich obowiązków. Zaznaczył, że z oczywistych względów nie jest w stanie sprawdzić osobiście wszystkich dat wpływu doręczanej korespondencji sądowej, lecz musi opierać się w tym zakresie na personelu kancelarii, w tym aplikantach. Na poparcie swojego stanowisko pełnomocnik przywołał orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 1935 r. C III 1146/34. Jednocześnie wskazał, że organizacja wewnętrzna pracy kancelarii funkcjonuje w sposób właściwy, czego dowodem są prowadzone skrupulatnie dzienniki zarówno korespondencji przychodzącej, jak i wychodzącej. Na końcu pełnomocnik zaznaczył, że w dniu otrzymania postanowienie sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej powziął wiadomość o uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego. W związku z tym uznać należy, ze termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Analizując wyjaśnienia przedstawione przez stronę skarżącą Sąd uznał, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu nie została w niniejszej sprawie uprawdopodobniona, a okoliczności podnoszone przez pełnomocnika we wniosku nie zasługują na uwzględnienie. W szczególności za brak winy nie może zostać uznane korzystanie przez profesjonalnego pełnomocnika z pomocy aplikanta adwokackiego zatrudnionego w jego kancelarii. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2010 r. sygn. akt I OZ 946/10 stwierdził, że ustanowiony pełnomocnik odpowiada za błędy i zaniechania pracownika kancelarii. Jeżeli pracownik kancelarii odpowiedzialny za korespondencję dopuści się zaniedbania to jest ono traktowane jako wina pełnomocnika profesjonalnego, który jako jego przełożony zlecił mu wykonanie takiego zadania. Właściwa organizacja wewnętrznej pracy kancelarii jest bowiem traktowana jako dochowanie staranności warunkującej brak winy w uchybieniu terminu. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 1331/06 stwierdzono natomiast, że zaniedbania osób (pracowników kancelarii), którymi posłużył się pełnomocnik strony przy uzupełnianiu braków formalnych skargi były zaniedbaniami tegoż pełnomocnika w uchybieniu terminowi. W postanowieniu tym sąd stwierdził ponadto, że przedstawiciele zawodów zaufania publicznego tacy jak: adwokaci, radcowie prawni, doradcy podatkowi oraz notariusze, jako profesjonaliści muszą zachować szczególną staranność przy wykonywaniu swojej działalności. Są oni odpowiedzialni materialnie za szkody wyrządzone wskutek niedbalstwa, lekkomyślności, nieudolności, niekompetencji oraz muszą obowiązkowo posiadać ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Odpowiadają nie tylko za szkody wyrządzone własnymi działaniami czy zaniechaniami, ale także za spowodowane przez pracowników, aplikantów i inne osoby angażowane do pracy w kancelarii. Powyższe stanowisko Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. W konsekwencji stwierdzić należy, że powołane przez pełnomocnika okoliczności uzasadniające, jego zdaniem, przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie. Wysłanie skargi kasacyjnej z przekroczeniem przewidzianego do terminu z uwagi na dużą ilość korespondencji sądowej prowadzonej w innych sprawach skarżącego i korzystanie z pomocy aplikanta adwokackiego nie może stanowić okoliczności potwierdzającej brak winy pełnomocnika. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić bowiem tylko wówczas, gdy pełnomocnik dołożył wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. W ocenie Sądu profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego w niniejszej sprawie nie dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności polegającej na złożeniu skargi kasacyjnej w przewidzianym do tego terminie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., orzekł, jak w sentencji postanowienia.