III SA/Kr 455/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-11-21
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie dla adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinno zostać podwyższone w przypadku, gdy sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia?Ratio decidendi
Wynagrodzenie dla adwokata ustanowionego z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, które wynosi 120 zł, powinno zostać podwyższone w przypadku, gdy sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Połączenie spraw nie tworzy jednej nowej sprawy, a jedynie jest podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową, co nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że są one nadal samodzielnymi sprawami.Stan faktyczny
Adwokat D. W., ustanowiony z urzędu w ramach prawa pomocy, złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie. Adwokat wykazał, że opinia została sporządzona i przekazana stronie, a koszty pomocy nie zostały uiszczone. Sprawa dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego. Wniosek dotyczył dwóch połączonych spraw.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi D. W. wynagrodzenie w kwocie 240 zł powiększone o podatek VAT.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. III SA/Kr 455/13 w sprawie ze skarg S. G. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 lutego 2013 r. nr [...] z dnia 15 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać z sum budżetowych pozostających do dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi D. W. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w K kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie 16 stycznia 2014 r. sygn. III SA/Kr 455/13 podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Ustanowiony dla skarżącego adwokat (k. 82) wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie mecenasa D. W. (k. 93) w piśmie datowanym na dzień 5 listopada 2014 r. zatytułowanym "Odmowa sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego" wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 16 stycznia 2014 r. w niniejszej sprawie. Oświadczył, że koszty udzielonej pomocy nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyjaśniając, że sporządzoną opinię przekazał stronie okazał jej odpis oraz kopię recepisu nadania przesyłki rejestrowanej na adres skarżącego.
Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 250 ppsa, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez adwokata ustanowionego z urzędu (§1 rozp.).
Zgodnie z §20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach niniejsze sprawy oświadczenie, o jakim mowa w §20 powołanego rozporządzenia zostało złożone przez adwokata.
Z kolei zwrócenia uwagi wymaga, że stosownie do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 22 grudnia 2004 r. w przypadku gdy pomoc prawna udzielona przez pełnomocnika ustanowionego w ramach przyznanego prawa pomocy polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinien on wykazać, że opinia ta została sporządzona i przekazana stronie. Sąd ustalając czy pomoc prawna w tej formie została rzeczywiście udzielona stronie może jednak poprzestać na oświadczeniu pełnomocnika (sygn. OZ 720/04 ONSAiWSA 05/5/93). Mając to na uwadze należy stwierdzić, że jeśli w okolicznościach rozstrzyganego przypadku adwokat złożył stosowne oświadczenie wraz z okazanymi kopiami dokumentów źródłowych świadczących o sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i przesłaniu jej do strony, to zachodzą warunki by przyznać adwokatowi należne wynagrodzenie (por. także postan. NSA z 12.07.2004 r. II FSK 1187/04).
W myśl §2 ust. 2 powołanego rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 5 rozporządzenia przepis §18 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez adwokata aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej adwokatowi przysługuje opłata w wysokości 120 zł stosownie do §18 ust. 1 pkt. 2 lit. b. w związku z pkt. 1 lit. c) powołanego rozporządzenia. Uwzględniając jednocześnie fakt, że w realiach rozstrzyganego przypadku, sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia (vide: protokół k. 43), ustaloną opłatę należało zwielokrotnić do kwoty 240 zł (z wyliczenia 120x2=240). Chociaż bowiem połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wykazują znaczne podobieństwo stanu prawnego oraz zbieżność przedmiotową, to jednak w takich przypadkach zdaniem NSA nie mogą być traktowane jak sprawa pojedyncza (por. wyrok NSA z 6.11.2009 r. I OSK 392/09 oraz postanowienie WSA w Krakowie z 30.03.2010 r. III SA/Kr 635/08). Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia nie oznacza bowiem, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę a tylko jest podyktowane względami technicznymi oraz ekonomią procesową. To zaś nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami (por. H. Knysiak-Molczyk komentarz do art. 111 Lex Polonica oraz wyrok NSA z 1.04.2010 r. II OSK 2060/09 a także postanowienie NSA z 10.06.2008 r. II FZ 231/08).
Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło