III SA/Kr 466/18

|Sygn. akt III SA/Kr 466/18 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.), WSA Ewa Michna, Protokolant: Tomasz Famulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2018 r., sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Nowym Sączu na uchwałę Rady Gminy Gródek nad Dunajcem z dnia 10 września 2014 r. nr LV/343/2014 w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem stwierdza nieważność § 52 ust. 2 i 3 oraz § 56 i § 59 ust. 4 załącznika do zaskarżonej uchwały Rada Gminy w Gródku nad Dunajcem podjęła uchwałę nr LV/343/2014 z dnia 10 września 2014 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem. Uchwałę podjęto na podstawie art.18 ust.2 pkt. 1, art. 22 oraz art.40 ust.2 pkt. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r, poz. 594 ze zm). Rada Gminy w Gródku nad Dunajcem w powyższej uchwale uchwaliła co następuje: § 1. Uchwala się Statut Gminy Gródek nad Dunajcem, o treści określonej w załączniku stanowiącym integralną część niniejszej uchwały. § 2. Tracą moc uchwały Rady Gminy w Gródku nad Dunajcem: Nr VIII/69/2003 z dnia 30 czerwca 2003 roku w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem /Dz. Urz. Woj. Mał. z 2003 r. Nr 269 poz.3112/, Nr XXI/165/2008 z dnia 17 września 2008 roku w sprawie zmian w Statucie Gminy Gródek nad Dunajcem /Dz. Urz. Woj. Mał. z 2008 r. Nr 755 poz. 5328/, Nr XLVI/348/2010 z dnia 6 października 2010 roku w sprawie zmian w Statucie Gminy Gródek nad Dunajcem /Dz. Urz. Woj. Mał. z 2010 r. Nr 621 poz. 4998/, Nr XXVI/154/2012 z dnia 25 lipca 2012 roku w sprawie zmian w Statucie Gminy Gródek nad Dunajcem /Dz. Urz. Woj. Mał. z 2012 r. poz. 5206/. § 3. Wykonanie uchwały powierza się Wójtowi Gminy. § 4. Uchwała podlega ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Województwa Małopolskiego i wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia. Skargę na powyższą uchwałę wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Okręgowy w Nowym Sączu, zaskarżając uchwałę w zakresie § 52 ust. 2 i 3 Statutu oraz § 56 i § 59 ust. 4 Statutu. Skarżący zarzucił zaskarżonej uchwale: istotne naruszenie art. 2, 7, 87 i 94 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 78, poz. 483 ze zm., dalej jako "Konstytucja RP") w związku z § 137, § 118 w związku z art. 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 283) oraz art. 91 ust. 1 i 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. 1990, Nr 32, poz. 191 ze zm.) poprzez powielenie w § 52 ust. 2 i 3 Statutu uregulowań zawartych w przepisach powyższej ustawy, i to w sposób niekompletny, określający w sposób odmienny zasady wydawania rozstrzygnięć nadzorczych; istotne naruszenie art. 14 ustawy o samorządzie gminnym, w brzmieniu wówczas obowiązującym, poprzez upoważnienie Rady Gminy w § 56 Statutu do zarządzania przeprowadzenia głosowania imiennego, podczas gdy regulacja prawna nakazująca podejmowanie uchwał w głosowaniu jawnym (a w innym trybie tylko wtedy, gdy konkretny przepis ustawy tak stanowi), miała charakter bezwzględnie obowiązujący, zaś ustawa o samorządzie gminnym przewidywała imienne głosowanie jedynie w dwóch przypadkach, nie statuując uprawnienia Rady do wprowadzenia wyjątków w tym zakresie; 3) istotne naruszenie art. 2 i 169 ust. 4 Konstytucji RP w zw. z art. 40 ust. 1 i 2 pkt 1 i art. 3 ust. 1 oraz art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez sformułowanie w § 59 ust. 4 Statutu zasad wyboru poprzez głosowanie bezwzględną większością ustawowego składu Rady w sposób przeczący idei dokonywania wyboru wariantu najlepszego poprzez głosowanie. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 52 ust. 2 i 3, § 56 i § 59 ust. 4 Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem. Skarżący podniósł, że w dniu 10 września 2014 roku Rada Gminy Gródek nad Dunajcem działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 1, art. 22 oraz art. 40 ust. 2 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym podjęła uchwałę numer LV/343/2014 w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem. Jako załącznik do wskazanej uchwały przyjęto Statut Gminy Gródek nad Dunajcem. Zgodnie z § 52 ust. 2 i 3 Statutu "Uchwała organu Gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od daty doręczenia uchwały" (ust. 2). "Nie stwierdza się nieważności uchwały organu Gminy po upływie jednego roku od daty jej podjęcia" (ust. 3). Paragraf 56 Statutu stanowi z kolei, że w przypadku gdy Rada postanowi o podjęciu uchwały w trybie głosowania imiennego, przepisy § 53 stosuje się odpowiednio. Na kartach do głosowania umieszcza się nazwisko i imię Radnego. Z kolei w myśl § 59 ust. 4 Statutu głosowanie bezwzględną większością ustawowego składu Rady oznacza, że przechodzi uchwała, wniosek lub kandydatura, która uzyskała liczbę całkowitą ważnych głosów oddanych za uchwałą, wnioskiem lub kandydatem, przewyższającą połowę ustawowego składu Rady, a zarazem tej połowie najbliższą. Skarżący zarzucił, że uchwała w przedmiocie uchwalenia statutu Gminy Gródek nad Dunajcem zapadła z istotnym naruszeniem powołanych w zarzutach skargi przepisów. Skarżący wskazał, że regulacja § 52 ust. 2 i 3 Statutu powiela normy zawarte w art. 91 ust. 1 i 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w sposób dosłowny, z pominięciem jednak treści drugiej części zdania art. 94 ust. 1 tejże ustawy, stanowiącego: "chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego". Zdaniem skarżącego treść art. 52 ust. 3 Statutu w powiązaniu z jego ust. 2 w sposób niedopuszczalny wkracza w materię rozstrzygnięć nadzorczych uregulowaną w sposób kompletny w ustawie o samorządzie gminnym i to w taki sposób, że sugeruje, iż żadna uchwała organu Gminy po upływie jednego roku od daty jej przyjęcia nie może podlegać rozstrzygnięciu nadzorczemu w postaci stwierdzenia jej nieważności. Skarżący podkreślił, że Rada Gminy z przekroczeniem delegacji ustawowej - z jednej strony unormowała materię, do której unormowania nie została upoważniona w ustawie (tj. dotyczącą rozstrzygnięć nadzorczych), a z drugiej strony uczyniła to w taki sposób, że wypaczyło to rzeczywistą treść normy ustawowej art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Rada Gminy w Gródku nad Dunajcem w § 56 Statutu nadała z kolei sobie samej uprawnienie do zarządzenia głosowania imiennego. Zdaniem skarżącego Rada Gminy przekroczyła delegację ustawową i w przepisie § 56 wprowadziła możliwość podejmowania decyzji przez Radę co do sposobu głosowania - imiennego - w sytuacji, gdy ustawa o samorządzie gminnym w sposób kompletny regulowała - w poprzednim stanie prawnym - kwestię tego, w jakich sprawach powinno odbyć się głosowanie imienne. Również w przypadku tego zarzutu należy podnieść, że uchwała rady gminy nie może regulować jeszcze raz tego, co jest już zawarte w obowiązującej ustawie, narusza bowiem prawo w sposób istotny, a w szczególności nie może regulować w pełni uregulowanych w ustawie instytucji w sposób odmienny. Z kolei w myśl § 59 ust. 4 Statutu głosowanie bezwzględną większością ustawowego składu Rady oznacza, że przechodzi uchwała, wniosek lub kandydatura, która uzyskała liczbę całkowitą ważnych głosów oddanych za uchwałą, wnioskiem lub kandydatem, przewyższającą połowę ustawowego składu Rady, a zarazem tej połowie najbliższą. Taka treść wskazanego przepisu narusza w sposób istotny art. 2 Konstytucji i wywodzoną z niego zasadę lojalności wobec adresata norm prawnych, a w szczególności jedną z zasad przyzwoitej legislacji, w postaci zasady określoności przepisu prawa (lege certa). Przepis ten przeplata definicję ważnego podjęcia uchwały bezwzględną większością głosów ustawowego składu w przypadku organu kolegialnego o nieparzystej liczbie członków, z próbą uregulowania zasady wyboru przez radę najlepszego z kilku wariantów. Został on jednak skonstruowany tak, że wprost wskazuje, iż w przypadku kilku uchwał, wniosków, czy kandydatur, z których każda z nich uzyskałaby taką większość - przechodzi ta uchwała, która uzyska najmniej głosów. Jest to rozwiązanie odwrotne do zasady wyboru przez głosowanie - tj. wyboru wariantu, który uzyskał najwięcej, a nie najmniej głosów. Takie sformułowanie przepisu § 59 ust. 4 Statutu może prowadzić do sytuacji wyboru wariantu, który nie uzyskał największej liczby głosów, w sytuacji osiągnięcia bezwzględnej większości ustawowego składu Rady w kilku głosowaniach nad stanowiącymi przedmiot wyboru uchwałami, wnioskami, czy kandydaturami. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy w Gródku nad Dunajcem wniósł o oddalenie skargi. Organ zgodził się ze skarżącym, że nie powinno się powielać przepisów ustawy, gdyż jest to normatywnie zbędne. Jednak zdaniem organu ukształtowana od lat praktyka jest zupełnie inna. Kwestionowany zapis jest rzeczywiście niekompletny, tyle tylko, że w swej istocie nie narusza przepisów prawa i nie jest z tymi przepisami sprzeczny. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego § 56 Statutu, w którym Rada Gminy została upoważniona do zarządzenia głosowania imiennego organ podniósł, że głosowanie imienne nie narusza ustawowej zasady jawności podejmowania uchwał. Zdaniem organu bezpodstawny jest zarzut istotnego naruszenia przepisów prawa poprzez zdefiniowanie terminu "bezwzględna większość ustawowego składu Rady", gdyż Statut dotyczy konkretnej gminy, to jest Gminy Gródek nad Dunajcem, gdzie ustawowy skład Rady Gminy wynosi 15 radnych, co jest liczbą nieparzystą. Zapis § 59 ust. 4 Statutu jest więc w ocenie organu prawidłowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu jest uchwała Rady Gminy Gródek nad Dunajcem Nr LV/343/2014 z dnia 30 września 2014 r. w sprawie uchwalenia Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem w zakresie § 52 ust. 2 i 3, § 56 oraz § 59 ust. 4 Statutu, to jest załącznika do powyższej uchwały. Zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego. Aktem takim jest każdy akt prawny zawierający normy o charakterze generalnym (czyli nie odnoszącym się do indywidualnie oznaczonego podmiotu, lecz do pewnej kategorii potencjalnych adresatów) i abstrakcyjnym (czyli nie "konsumowanym" poprzez jednokrotne zastosowanie, lecz mogącym zostać wykorzystanym w nieograniczonej liczbie przypadków w przyszłości) wydany przez ustawowo wskazany organ administracji (wyrok NSA z 1 dnia marca 2001 r. sygn. akt SA/Bk 1532/000 (OSP nr 11 z 2002 r., poz. 138). Skarga została wniesiona na podstawie art. 8 § 1, art. 50 § 1, art. 53 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z powyższymi przepisami kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Zgodnie z brzmieniem art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Prokurator nie jest ograniczony żadnym terminem przy wnoszeniu skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Do grupy takich aktów należy natomiast zaskarżona w rozpoznawanej sprawie uchwała. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne są między innymi właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uchwała organu jednostki samorządu terytorialnego jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa. Stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd następuje tylko w przypadku istotnego naruszenia prawa zgodnie z art. 147 § 1 p.p.s.a. W literaturze przyjmuje się, że podstawą do uchylenia takiego aktu powinno być każde istotne naruszenie prawa, bez względu na jego ustrojowoprawny, materialnoprawny lub procesowoprawny charakter. Akt organu jednostki samorządu terytorialnego jest natomiast zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej oraz z ustawami. W niniejszej sprawie wady i uchybienia występują. Skarga zasługiwała zatem na uwzględnienie. Podstawy nieważności aktu organu gminy określa art. 91 ust. 1 u.s.g., według którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Zgodnie z art. 91 ust. 4 u.s.g. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa. Przepisy art. 91 ust. 1 oraz ust. 4 u.s.g. wyróżniają zatem dwie kategorie wad uchwał lub zarządzeń organów gminy: istotne naruszenie prawa i nieistotne naruszenie prawa. Zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz z ustalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, do istotnego naruszenia prawa należy zaliczyć naruszenie przez organ gminy podejmujący uchwałę lub zarządzenie przepisów o właściwości, podjęcie takiego aktu bez podstawy prawnej, wadliwe zastosowanie normy prawnej będącej podstawą prawną podjęcia aktu. Sąd stwierdził nieważność powyższej uchwały w zakresie § 52 ust. 2 i 3 załącznika, to jest Statutu Gminy Gródek nad Dunajcem, zgodnie z którym "2. Uchwała organu Gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. O nieważności uchwały w całości lub części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od daty doręczenia uchwały. 3. Nie stwierdza się nieważności uchwały organu gminy po upływie jednego roku od daty jej podjęcia.". Sąd podziela stanowisko skarżącego, iż powołany wyżej zapis Statutu powiela, z pominięciem treści drugiej części zdania, art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 994 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.s.g."). Zgodnie bowiem z art. 94 ust. 1 u.s.g. "Nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały lub zarządzenia w terminie określonym w art. 90 ust. 1, albo jeżeli są one aktem prawa miejscowego.". Kwestionowany w skardze § 52 ust. 2 i 3 Statutu stanowi niedopuszczalną – zdaniem Sądu – gdyż pozbawioną podstawy prawnej modyfikację regulacji art. 94 ust. 1 u.s.g. Z żadnego bowiem przepisu prawa nie wynika upoważnienie rady gminy do zmiany regulacji prawnej dotyczącej materii rozstrzygnięć nadzorczych, w tym w szczególności zmiany prowadzącej do ograniczenia kompetencji nadzorczych poprzez wyłączenie możliwości ich stosowania (w formie stwierdzenia nieważności aktu) po upływie roku od daty podjęcia uchwały lub zarządzenia organu gminy. Organy gminy mogą podejmować działania wyłącznie na podstawie ustawy i w określonych ustawą granicach. W powyższym zakresie takiego ustawowego upoważnienia do działania brak. Niejasna jest także relacja § 52 ust. 2 i 3 Statutu do treści art. 94 ust. 1 u.s.g. Gdyby nawet przyjąć, że kwestionowany w skardze zapis Statutu jest "jedynie niekompletny", to należy stwierdzić, że taka regulacja narusza art. 2, 7 87 i 94 Konstytucji RP w związku z § 137, § 118 w związku z art. 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 283) poprzez naruszenie zasad poprawnej legislacji, legalizmu oraz zasad hierarchii źródeł prawa i zasad ustanawiania aktów prawa miejscowego jako aktów wydawanych na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie. Nie należy bowiem w aktach prawa miejscowego wprowadzać zapisów, które wprowadzają w błąd czy też rodzą wątpliwości interpretacyjne w zakresie relacji między regulacjami aktu prawa miejscowego a innymi regulacjami prawnymi. Zapisy w § 52 ust. 2 i 3 Statutu stanowią częściowo powtórzenie przepisów ustawowych, co stanowi o naruszeniu reguły określonej w § 137 w związku z § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej", która nie dopuszcza powtarzania w uchwałach przepisów ustawy. Skoro zaś kwestionowane zapisy uchwały stanowiły nie tylko powtórzenie przepisów ustawowych, ale nadto ich modyfikację, należy uznać, że doszło w ten sposób do istotnego naruszenia prawa. Z kolei § 56 Statutu stanowi: "W przypadku gdy Rada postanowi o podjęciu uchwały w trybie głosowania imiennego, przepisy § 53 stosuje się odpowiednio. Na kartach do głosowania umieszcza się nazwisko i imię Radnego.". Zgodnie z § 53 Statutu: "1. Głosowanie odbywa się w sposób jawny, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. 2. W głosowaniu biorą udział wyłącznie Radni.". Art. 14 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia kwestionowanej uchwały, to jest w dniu 10 września 2014 r. stanowił, iż "Uchwały rady gminy zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy ustawowego składu rady, w głosowaniu jawnym, chyba że ustawa stanowi inaczej.". Powyższa regulacja jest pełna, a w ustawie o samorządzie gminnym brak jest regulacji pozwalającej radzie gminy na wprowadzenie odmiennego trybu uchwalania uchwał. Należy podkreślić, że przedmiotowy przepis określa regułę mającą zastosowanie do wszystkich głosowań kolegialnego organu stanowiącego gminy, zaś skutkiem niedochowania wymagań określonych w tym przepisie powinna być nieważność uchwały jako sprzecznej z prawem. Powołany wyżej przepis art. 14 regulował w stanie prawnym obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej uchwały kwestię większości głosów, tzw. quorum oraz jawny charakter głosowania. Kwalifikowaną postacią głosowania jawnego jest głosowanie imienne. Ustawa o samorządzie gminnym przewiduje imienne głosowanie jedynie w dwóch przypadkach, a mianowicie przeprowadzenia referendum w sprawie odwołania wójta (burmistrza, prezydenta miasta) z powodu nieudzielania absolutorium z wykonania budżetu gminy (art. 28a ust. 5 u.s.g.) oraz przeprowadzenia referendum w sprawie odwołania wójta z przyczyny innej niż nieudzielenie wójtowi absolutorium (art. 28b ust. 4 u.s.g.). Stąd też wprowadzenie w statucie gminy odmiennych zasad imiennego głosowania stanowi rozwiązanie nieodpowiadające brzmieniu przepisów ustawowych. Skoro ustawodawca w sposób jednoznaczny uregulował w ustawie o samorządzie gminnym tryb głosowania i przypadki, w których głosowanie może być przeprowadzone imiennie, to należy uznać, że rada gminy nie jest upoważniona do wprowadzenia w statucie gminy innych reguł głosowania jawnego imiennego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 29.08.2017 r., sygn. akt II SA/Ol 531/17, LEX nr 2354806). Zgodnie z § 59 ust. 4 Statutu "Głosowanie bezwzględną większością ustawowego składu Rady oznacza, że przechodzi uchwała, wniosek lub kandydatura, która uzyskała liczbę całkowitą ważnych głosów oddanych za uchwałą, wnioskiem lub kandydatem, przewyższającą połowę ustawowego składu Rady, a zarazem tej połowie najbliższą.". Istotnie należy zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, iż taka regulacja powoduje, iż w przypadku głosowania w sprawach kilku uchwał, wniosków czy kandydatur, gdyby każda z nich uzyskała określoną przepisem większość, przeszłaby ta uchwała, wniosek czy też kandydatura, która uzyskałaby najmniej głosów. Powyższe stanowi zaprzeczenie zasady wyboru uchwały, wniosku, czy też kandydatury, która uzyskała najwięcej, a nie najmniej głosów. Z tej przyczyny także § 59 ust. 4 Statutu w sposób istotny narusza prawo. Zarzuty skargi są zatem uzasadnione. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona uchwała w zaskarżonym zakresie w sposób istotny narusza prawo i na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.