III SA/Kr 481/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 3 października 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi Międzyzakładowej Komisji Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność" w Nowym Sączu na uchwałę Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 24 stycznia 2017 r. nr XXXV/355/2017 w przedmiocie rozwiązania Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych w Nowym Sączu postanawia I. skargę odrzucić, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Rada Miasta Nowy Sącz w dniu 24 stycznia 2017 r. podjęła uchwałę nr XXXV/355/2017 w sprawie rozwiązania Zespołu Palcówek Oświatowo -Wychowawczych w Nowym Sączu. Pismem z dnia 31 lutego 2017 r. Międzyzakładowa Komisja NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty i Wychowania w Nowym Sączu wezwała Radę Miasta Nowy Sącz do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Uchwałą nr XXXVII/368/2017 z dnia 21 lutego 2017 r. Rada Miasta Nowego Sącza odmówiła uwzględnienia wezwania Międzyzakładowej Komisji NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty i Wychowania w Nowym Sączu do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 27 marca 2017 r. Międzyzakładowa Komisja NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty i Wychowania w Nowym Sączu wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Nowy Sącz z dnia 24 stycznia 2017 r. Nr XXXV/355/2017. Zakwestionowanej uchwale zarzucono naruszenie prawa materialnego, a to: 1) art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty poprzez jego niezastosowanie i niedokonanie prawidłowej procedury przekształcenia Zespołu Placówek Oświatowo - Wychowawczych w Nowym Sączu w sytuacji, gdy zaskarżoną uchwałą dokonano de facto zmiany siedziby Międzyszkolnego Ośrodka Gimnastyki Korekcyjnej w Nowym Sączu z ulicy Jagiellońskiej 37 na ulicę Nadbrzeżną 77, a tym samym przekształcenia MOGK oraz istotnego ograniczenia zakresu działania ZPO-W; 2) art. 5 ust. 5a w związku z art. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty poprzez uzasadnienie uchwały czynnikami ekonomicznymi i rzekomymi oszczędnościami, w sytuacji gdy przepis ten stanowi, że zakładanie i prowadzenie placówek szkolno - wychowawczych należy do zadań (obowiązków) własnych miast na prawach powiatu; 3) art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów, prawnych poprzez ustalenie, że zaskarżona uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, podczas gdy akty prawa miejscowego ogłaszane są w wojewódzkim dzienniku urzędowym. W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały oraz zawnioskowała o przeprowadzenie dowodu z dokumentów szczegółowo opisanych w skardze, jak i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podano, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny strony skarżącej wynikający z art. 19 ustawy o związkach zawodowych. Wskazano, że 80% załogi Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych w Nowym Sączu stanowią członkowie Związku Zawodowego Solidarność. Obejście przepisów o przekształceniu placówki - tj. art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty - narusza interesy pracownicze nauczycieli i pracowników niepedagogicznych tam zatrudnionych. Zmiana siedziby Międzyszkolnego Ośrodka Gimnastyki Korekcyjnej ograniczy w sposób radykalny zakres działania tej placówki i spowoduje w konsekwencji redukcję etatów. Uchwała ta nie ma charakteru stricte organizacyjnego. Budynek przy ulicy Jagiellońskiej 37 nie stanowi jedynie siedziby Zespołu, ale także stanowi siedzibę Międzyszkolnego Ośrodka Gimnastyki Korekcyjnej (MOGK). Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych siedzibą szkoły w rozumieniu art. 58 ust. 1 ustawy o systemie oświaty jest dokładnie wskazany adres, pod którym się ona mieści, a nie jedynie oznaczenie miejscowości. Przeniesienie siedziby szkoły stanowi przekształcenie szkoły w rozumieniu art. 59 ust. 6 powyższej ustawy, a procedura jego dokonania wynika z odpowiednio stosowanych art. 59 ust. 1 i 2 tej ustawy. Zmiana siedziby szkoły wymaga zmian w jej statucie. Rada Miasta nie dokonała zmian w statucie MOGK i nie podjęła uchwały intencyjnej o przekształceniu placówki. Nie powiadomiła rodziców uczniów. Nie uzyskała opinii Kuratora Oświaty i związków zawodowych. Uchwała o rozwiązaniu Zespołu Placówek Oświatowo - Wychowawczych w Nowym Sączu stanowi podstawę do utworzenia nowego zespołu zwanego Zespół Szkół i Placówek w Nowym Sączu z siedzibą przy ul. Nadbrzeżnej 77. Uchwała o zamiarze przekształcenia szkoły (czy zespołu szkół), jak i uchwała przekształcająca szkołę (zespół szkół) mogą być także aktami podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego, stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, np. gdy zmiana siedziby wiąże się ze zmianami prawno-pracowniczymi nauczycieli. Zarówno zmiana siedziby zespołu szkół jak i placówki wymaga wdrożenia procedury przekształcenia w rozumieniu art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Procedura przekształcenia nie może być zastąpiona dwiema uchwałami: o rozwiązaniu zespołu i powołaniu nowego. W wyniku uchwały Rady Miasta dojdzie do całkowitej zmiany organizacyjnej ZPOW i zmiany jej działań statutowych. Zmiana siedziby Zespołu pogorszy warunki do ćwiczeń dla dzieci i młodzieży. Nauczyciele nie będą mogli w sposób bezpieczny realizować zadań statutowych w sposób, który nie narażałby podopiecznych na wypadek. Zajęcia z gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, są zajęciami z wychowania fizycznego. Pomieszczenia, w których powinny się odbywać ćwiczenia z dziećmi, podlegają takim samym przepisom BHP jak sale gimnastyczne do wychowania fizycznego. Sale lekcyjne w Gimnazjum nr 5, które mają być przystosowane i służyć za sale do gimnastyki korekcyjnej nie spełniają wymogów BHP. Ogromna ilość sprzętu do ćwiczeń korekcyjnych (bieżnie, rowerki, wiosła, orbitreki, platformy wibracyjne, ławeczki szwedzkie, stepy o różnej wielkości, ponad 30 piłek o bardzo dużej średnicy, stół do ping ponga, karimaty, drobne przybory mieszczące się w kilku szafach), spowoduje całkowite zajęcie powierzchni proponowanych sal. Proponowane w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały trzy sale lekcyjne o powierzchni około 60 m2 każda i wysokości 3m, nie są w stanie pomieścić ww. sprzętu, nie mówiąc o prowadzeniu jakichkolwiek ćwiczeń. W ocenie skarżących nie będzie można realizować w pełni zadań statutowych MOGK. W żadnej z zaproponowanych sal w Gimnazjum Nr 5 i Szkoły Podstawowej nr 20 nie będzie można prowadzić gier i zabaw korekcyjnych (ważnej części procesu korekcyjno-kompensacyjnego) ze względu na brak fizycznych możliwości tj. brak wysokości, powierzchni, odpowiedniej wentylacji. Innym zadaniem statutowym jest doprowadzanie ogólnej sprawności fizycznej dzieci do stanu uznanego za prawidłowy - tzw. kompensacji. Są to zajęcia mające na celu wyrównywanie niedoborów ruchu. Polegają w głównej mierze na grach zespołowych i zabawach ruchowych ogólnorozwojowych. Takie ćwiczenia w proponowanych salach lekcyjnych będą niemożliwe ze względu na małe rozmiary sal i małą wysokość. Przy takich rozmiarach Sali powinno być zabronione jakiekolwiek bieganie. Dojdzie do pogorszenie bezpieczeństwa i dostępności położenia miejsca odbywania się zajęć korekcyjnych. W jednym miejscu będzie funkcjonować Szkoła Podstawowa nr 20, Gimnazjum nr 5, oddziały przedszkolne i proponowane Sportowe Liceum. Będzie to ogromny kompleks. Parking położony obok szkoły jest już przeładowany. Szkoła Podstawowa nr 20 i Gimnazjum nr 5 położone są obok dużego, ogólnodostępnego obiektu sportowego i basenu, do którego zjeżdżają się mieszkańcy miasta i okolicznych miejscowości. Natomiast aktualna lokalizacja położona jest w bezpiecznym miejscu, w samym centrum miasta na Plantach i jest wygodna dla wszystkich rodziców. Konsekwencją zaskarżonej uchwały dojdzie do zmiany działań statutowych ZPO-W. Zmiana dowolnego z elementów aktu założycielskiego szkoły jest przekształceniem szkoły, o którym mowa w art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Identycznie w tej kwestii wypowiedziano się w innych orzeczeniach sądów administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 3 lutego 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 1590/14 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 lipca 2008 r. sygn. akt I OSK 235/08). Wbrew uzasadnieniu uchwały nastąpi faktyczne przekształcenie placówki. Będzie to skutkowało zmianą sytuacji prawnej pracowników zatrudnionych w ZPO-W i dojdzie do redukcji etatów pracowników niepedagogicznych. W ramach nowego zespołu, zakresy obowiązków (np. konserwatora, sekretarki, księgowej) będą się pokrywać. Zmiana siedziby wymusi limit przyjęć dzieci. Dojdzie do radykalnego zmniejszenia powierzchni użytkowej przeznaczonej do ćwiczeń. Nastąpi redukcja etatów pedagogicznych. Po trzecie, w nowym zespole przy ul. Nadbrzeżnej dojdzie do połączenia placówek feryjnych i nieferyjnych. Będzie to miało bezpośrednie konsekwencje dla uprawnień pracowniczych (m.in. uprawnień urlopowych nauczycieli). Po czwarte, zmienią się warunki pracy i miejsce jej świadczenia dla pracowników ZPO-W. Uchwała Rady Miasta z dnia 24 stycznia 2017 r. nr XXXV/355/2017 w uzasadnieniu wymienia wymierne oszczędności, co jest niedopuszczalne prawnie. Art. 5 ust. 5a w związku z art. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty stanowi, że zakładanie i prowadzenie placówek szkolno-wychowawczych należy do zadań (obowiązków) własnych miast na prawach powiatu. Obowiązek zapewnienia dostępności do placówek szkolno-wychowawczych spoczywa bezpośrednio na jednostkach samorządu. Argumenty natury ekonomicznej nie mogą być główną przesłanką zamiaru przekształcenia szkół. Podejmując działania zmierzające do reorganizacji sieci placówek oświatowych organy gminy nie mogą pomijać stanowiska społeczności lokalnej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 Konstytucji gmina to ogół jej mieszkańców. Rada Miasta Nowego Sącza zignorowała natomiast szeroki protest rodziców 900 dzieci uczęszczających do ZPO-W wyrażony w Liście Otwartym opublikowanym na łamach portalu Sądeczanin. Zgodnie z § 3 zaskarżonej uchwały wchodzi ona w życie z dniem ogłoszenia, podczas gdy akty prawa miejscowego ogłaszane są w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Stanowi to rażące naruszenie art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych. Rada Miasta Nowego Sącza pomijając wymóg publikacji uchwały dokonała rażącego naruszenia prawa skutkującego jej nieważnością. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Nowego Sącza wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi wywodzono brak interesu prawnego po stronie skarżącej. W przypadku nie uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł o jej oddalenie wskazując na bezzasadność zarzutu naruszenia art. 59 ust. 6 ustawy o systemie oświaty. Na mocy zaskarżonej uchwały rozwiązuje się wyłącznie Zespół, a nie wchodzące w jego skład placówki. Zgodnie z brzmieniem art. 62 ust. 5 zdanie drugie ustawy o systemie oświaty w przypadku wyłączenia szkół lub placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu przepisów art. 58 i 59 nie stosuje się. Przepisy art. 59 ust. 1-5 i art. 58, do których odsyła art. 59 ust. 6 odnoszą się do różnych sytuacji i przewidują wyraźnie odmienne procedury. W sytuacji rozwiązania zespołu (art. 62 ust. 5) nie podejmuje się ani uchwały intencyjnej, ani nie podlega ona opiniowaniu przez związki zawodowe. Z art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty wynika, że rozwiązanie zespołu szkół jako jednostki budżetowej ma charakter organizacyjny i nie skutkuje likwidacją szkół wchodzących w jego skład. Konsekwencje takie wywołuje dopiero uchwała o likwidacji podjęta w odniesieniu do każdej ze szkół wchodzących wcześniej w skład zespołu. W żadnym razie rozwiązanie zespołu szkół nie może być utożsamiane z likwidacją szkół. Likwidacja zespołu powoduje jedynie, że wchodzące dotychczas w jego skład jednostki odzyskują samodzielność organizacyjną. W sytuacji rozwiązania zespołu szkół organ ma swobodę decydowania i nie jest zobowiązany inicjować żadnych konsultacji. Zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 5 ust. 5a w związku z art. 2 pkt 3 ustawy z systemie oświaty również jest nietrafny i pozbawiony podstaw prawnych, jak i faktycznych. Zaskarżona uchwała nie likwiduje żadnej z placówek wchodzących w skład rozwiązanego zespołu. Nietrafny jest zarzut naruszenia art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych poprzez ustalenie, że zaskarżona uchwała wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, podczas gdy akty prawa miejscowego ogłaszane są w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Zaskarżona uchwała w sprawie rozwiązania zespołu placówek nie stanowi aktu prawa miejscowego, gdyż nie dotyczy ona zachowań powtarzalnych i wielokrotnych, zaś jej adresatem nie są ogólnie rodzice, czy opiekunowie prawni dzieci objętych nauką i zajęciami we wszystkich placówkach publicznych wchodzących w skład zespołu. Rozwiązanie zespołu placówek związane jest jedynie ze zmianą organizacyjną zasad funkcjonowania jednostek, które wchodziły w jego skład. Rozwiązanie zespołu placówek nie wpływa bezpośrednio na sferę praw i obowiązków uczniów korzystających z zajęć, ich rodziców czy opiekunów prawnych. Rozwiązanie zespołu placówek nie wpływa na ich sytuację, lecz jedynie dotyka sfery organizacyjnej związanej z zasadami zarządzania jednostkami wchodzącymi w skład zespołu. Kwestionowana uchwała nie podlega zatem publikacji jako akt prawa miejscowego, o których mowa w art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania organu administracji co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu (danej uchwały), organ nie naruszył prawo. Zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nie będące aktami prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Takim aktem jest uchwała w przedmiocie rozwiązania zespołu szkół. Zgodnie z art. 147 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę nie będącą aktem prawa miejscowego, stwierdza nieważność tej uchwały w całości lub w części albo stwierdza, że została wydana z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie jej nieważności. W przypadku niezasadności skargi Sąd skargę oddala, a w przypadku ustalenia, że interes prawny strony skarżącej nie został naruszony – skargę odrzuca. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Rada Miasta Nowego Sącza w dniu 24 stycznia 2017 r. podjęła uchwałę nr XXXV/355/2017 w sprawie rozwiązania Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych w Nowym Sączu, ul. Jagiellońska 37. Ww. uchwała w sprawie rozwiązania Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych przy ul. Jagiellońskiej 37 w Nowym Sączu, dalszej części będzie zwana w skrócie "uchwałą". Projekt tejże uchwały nie był przekazany stronie skarżącej do zaopiniowania. Z treści tej uchwały wynika, że dotyczy ona jedynie rozwiązania z dniem 31 sierpnia 2017 r. Zespołu Placówek Oświatowo-Wychowawczych przy ul. Jagiellońskiej 37 w Nowym Sączu, w skład której wchodził Międzyszkolny Ośrodek Sportowy w Nowym Sączu przy ul. Lenartowicza 4 oraz Międzyszkolny Ośrodek Gimnastyki Korekcyjnej w Nowym Sączu przy ul. Jagiellońskiej 37. Sąd w tej sprawie nie może objąć rozpoznaniem inne uchwały, chociażby nawet zostały one podjęte na podstawie zaskarżonej w tej sprawie uchwały. Każda bowiem uchwała podlega odrębnemu zaskarżeniu. Zgodnie z art. 62 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r. poz. 1943, z późn. zm.) organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo szkół i placówek może wyłączyć z zespołu niektóre szkoły lub placówki, włączyć do zespołu inne szkoły lub placówki, a także może rozwiązać zespół. W przypadku wyłączenia szkół lub placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu przepisów art. 58 i 59 ustawy o systemie oświaty nie stosuje się. Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2015 r poz. 1881, z późn. zm.) stanowi, że organizacja związkowa reprezentatywna w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1240), ma prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Nie dotyczy to założeń projektu budżetu państwa oraz projektu ustawy budżetowej, których opiniowanie regulują odrębne przepisy. Stosownie zaś do postanowień art. 19 ust. 2 ww. ustawy, organy władzy i administracji rządowej oraz organy samorządu terytorialnego kierują założenia albo projekty aktów prawnych, o których mowa w ust. 1, do odpowiednich władz statutowych związku, określając termin przedstawienia opinii nie krótszy jednak niż 30 dni. Termin ten może zostać skrócony do 21 dni ze względu na ważny interes publiczny. Skrócenie terminu wymaga szczególnego uzasadnienia. Bieg terminu na przedstawienie opinii liczy się od dnia następującego po dniu doręczenia założeń albo projektu wraz z pismem określającym termin przedstawienia opinii. Nieprzedstawienie opinii w wyznaczonym terminie uważa się za rezygnację z prawa jej wyrażenia. Istotą sporu w tej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy uchwała obejmująca swoim rozstrzygnięciem rozwiązanie zespołu placówek oświatowo-wychowawczych podlega opiniowaniu w trybie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1881, z późn. zm.), czy też nie podlega. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 29 listopada 2010 r. sygn. akt I OPS 2/10 orzekł, że uchwała o zamiarze likwidacji szkoły i uchwała o likwidacji szkoły, podjęte na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o systemie oświaty, są aktami prawnymi podejmowanymi w sprawie objętej opiniowaniem przez odpowiednie władze statutowe związku zawodowego stosownie do przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Wskazana uchwała dotyczy kwestii interpretacji przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych, a wywody w niej zawarte odnoszą się do odmiennej sytuacji faktyczno-prawnej. Nie można zrównywać uchwały o zamiarze likwidacji szkoły lub o jej likwidacji z uchwałą dotyczącą likwidacji zespołu szkół. Uchwała w sprawie likwidacji szkoły ma charakter aktu generalnego. Natomiast uchwała w sprawie likwidacji zespołu szkół nie stanowi o likwidacji szkół wchodzących w skład tego zespołu. Uchwała w sprawie likwidacji zespołu szkół stanowi akt organizacyjny nieposiadający charakteru przepisów powszechnie obowiązujących. Taka uchwała zakreśla krąg osób zainteresowanych jej działaniem (co nie oznacza, że naruszających ich interes prawny) jedynie do grona pedagogicznego i pracowników szkół tworzących likwidowany zespół. Działanie takiej uchwały ma charakter wewnętrzny i nie powoduje konieczności obrony praw ludzi pracy, ich interesów zawodowych i socjalnych, do czego związki zawodowe zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych zostały powołane. Tym samym zaskarżona uchwała dotycząca likwidacji zespołu szkół nie jest aktem prawnym w rozumieniu art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o związkach zawodowych, którego projekt winien być skierowany do zaopiniowania do odpowiednich władz statutowych związku. Takie stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądowym (wyrok NSA z 3 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 1402/08; wyrok WSA w Bydgoszczy z 13 października 2009 r. sygn. akt II SA/Bd 587/09; wyrok NSA z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 54/11; wyrok NSA z 12 kwietnia 2011 r. sygn. akt I OSK 54/11). Sąd w tym składzie pogląd ten akceptuje. Oznacza to, że w tej sprawie interes prawny strony skarżącej nie został naruszony brakiem skierowania do zaopiniowania zaskarżonej uchwały. Skoro tak, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu. Powołany przepis stanowi bowiem, że jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego, to sąd skargę odrzuca. Przepisem szczególnym jest w tej sprawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 446, z późn. zm.) w związku z art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w tej sprawie Sąd z urzędu zwrócił stronie skarżącej cały uiszczony wpis od odrzuconej skargi. Wobec odrzucenia skargi, Sąd nie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w postanowieniu.