III SA/Kr 501/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt III SA/Kr 841/09 odrzucającym skargę K. J. w przedmiocie niewykonania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1032/08 wydanego w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem z 25 września 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 841/09. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt. III SA/Kr 1036/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego postanowieniem z dnia 25 września 2009 r. sygn. akt. III SA/Kr 841/09. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 25 września 2009 r. sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania jest to, że skarga została wniesiona od nieprawomocnego orzeczenia. W piśmie skarżącego z dnia 9 czerwca 2010 r. (data wpływu na prezentacie sądowej -14 czerwca 2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie sądu o sprecyzowanie charakteru skargi datowanej na dzień 8 grudnia 2009 r. skarżący wyjaśnił, że podtrzymuje wszystkie wcześniejsze zarzuty i wnosi o wznowienie postępowania m.in. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Kr 841/09. W skardze z dnia 8 grudnia 2009 r. skarżący odniósł się przede wszystkim do działania organów administracji, zarzucając im m.in. niewykonanie wyroku, jaki zapadł przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie toczącej się pod sygnaturą III SA/Wa 1032/08 ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2005 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 30 kwietnia 2005 r. własnej decyzji z dnia [...] 1999 r. o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przesłanki wznowienia postępowania określone zostały w przepisach art. 271, art. 272 i art. 273 p.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 271 pkt 1 i 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, ewentualnie gdy strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Ponadto, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Można również żądać wznowienia postępowania w sytuacji, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) lub gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Podstawą wznowienia postępowania może być także późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Ostatnią podstawą uzasadniającą wznowienie postępowania jest późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3). Zgodnie natomiast z art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W przypadku powołanej przez skarżącego przesłanki z art. 273 § 2 p.p.s.a., termin ten liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o istnieniu nowych okoliczności faktycznych i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania sądowego. W skardze z dnia 8 grudnia 2009 r. skarżący nie przytoczył żadnych z opisanych w powyższych przepisach przesłanek wznowieniowych, a kwestia ewentualnego niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostaje bez znaczenia dla wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Ponadto powołanie przez skarżącego w piśmie z 9 czerwca 2010 r. (będącym odpowiedzią na wezwanie sądu) art. 273 § 2 p.p.s.a. oraz okoliczności dowiedzenia się o podstawie wznowienia z orzeczenia NSA zamieszczonego w internetowej bazie orzeczeń sądowych nie może być również uznane za spełnienie wymogu, wskazanego w art. 279 p.p.s.a., gdyż wyroki sądów administracyjnych wydane w innych sprawach nie stanowią nowych okoliczności czy też środków dowodowych, o jakich mowa w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. Ugruntowany jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, zgodnie z którym samo sformułowanie podstawy wznowienia poprzez powołanie się na przepisy art. 271 i art. 273 p.p.s.a nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2007 r., sygn. akt II FSK 1201/06, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 maja 2010 r., sygn. II SA/GL 50/10). Podzielając w pełni ten pogląd, stwierdzić należy, że skarżący, mimo, iż przywołał odpowiedni przepis, w którym mowa jest o przesłankach wznowienia postępowania, to jednak w niniejszej sprawie przesłanki te nie zachodzą. Wobec powyższego uznając, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie na podstawie art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., orzekł o odrzuceniu skargi.