III SA/Kr 52/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 19 listopada 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2008 r. nr [...] odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym wraz z odsetkami z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. R. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania wskazując jako podstawę prawną wniosku art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podniósł, iż wszystkie okoliczności, które podniósł w skardze, są wystarczające do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz, że istnieje ważny interes strony w rozumieniu art. 224 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa albowiem nie prowadzi działalności gospodarczej zawieszonej na okres 2 lat, aktualnie, więc działalność nie przynosi dochodu, czego urząd nie sprawdził. Ponadto zwrócił uwagę na nowelizację art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej. Skarżący wskazał też, że jego wniosek jest uzasadniony przepisem art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia [...] 2009 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania decyzji z dnia 19 listopada 2008r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że wniosek dotyczy decyzji uznaniowej, jaką jest odmowa umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, która nie może stanowić podstawy do wystawienia tytułu wykonawczego i prowadzenia egzekucji na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym decyzja nie korzysta z atrybutów wykonalności i nie podlega wstrzymaniu. Dlatego wniosek skarżącego organ uznał za niezasadny. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 2 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w razie wniesienia skargi: na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba, że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd nie kontroluje zasadności odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, co do której rozstrzygnął organ, ale jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powtórzenie treści przepisu czy też tylko jego wskazanie. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy jednakże zauważyć, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, t. 1). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków materialnoprawnych nie wywołuje decyzja o odmowie umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, która nie może stanowić podstawy do wystawienia tytułu wykonawczego i prowadzenia egzekucji na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.). Tym samym decyzja taka nie podlega wstrzymaniu. Skutki materialnoprawne wywołuje natomiast decyzja określająca zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wobec skarżącego, która pozostaje poza granicami sprawy poddanej kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu. Granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjnoprawnego będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji (wyrok NSA z dnia 20.07.2005 r., I FSK 68/05, LEX nr 172990). Zgodnie, bowiem z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Granice sprawy w rozumieniu powyższego przepisu wyznacza przedmiot rozstrzygnięcia w zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego (wyrok NSA z dnia 2.11.2005 r., I FSK 264/05, LEX nr 187951). W niniejszej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej ostatecznej decyzji organu odwoławczego była odmowa umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę która nie podlega wykonaniu. Na marginesie należy stwierdzić, że skarżący nie podniósł żadnych przesłanek, od których art. 61 § 3 p.p.s.a. uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.