III SA/Kr 536/13

PostanowienieWSA w Krakowie2013-05-31

Skład orzekający: Janusz Kasprzycki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność umieszczenia aplikanta na liście klasyfikacyjnej po ukończeniu aplikacji ogólnej, wraz z określeniem liczby uzyskanych punktów i miejsca na liście, może być samodzielnym przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Czynność umieszczenia aplikanta na liście klasyfikacyjnej po ukończeniu aplikacji ogólnej nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ponieważ nie kreuje ona bezpośredniego obowiązku lub uprawnienia wynikającego z przepisu prawa ani nie potwierdza takiego obowiązku lub uprawnienia. Stanowi ona jedynie element postępowania o przyjęcie na aplikację sędziowską lub prokuratorską, a jej prawidłowość podlega kontroli w ramach zaskarżenia decyzji o odmowie przyjęcia na te aplikacje.
Stan faktyczny
Skarżący F. Ł. wniósł skargę na czynność Dyrektora Szkoły polegającą na ogłoszeniu listy kwalifikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz sprzeczność rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z ustawą. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na inne podstawy niż te, które ostatecznie przyjął sąd. Sprawa była rozpoznawana w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200,00 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 31 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 maja 2013 r. sprawy ze skargi F. Ł. na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] w K w przedmiocie ogłoszenia listy kwalifikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem opłaconego wpisu od skargi. F. Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...]w K, polegającą na wydaniu zarządzenia nr [...] z dnia [...] 2013 r. w sprawie ogłoszenia listy kwalifikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej. Skarżący wniósł jednocześnie o przeprowadzenie postępowania sądowego w trybie uproszczonym. Do dokonania zaskarżonej czynności doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Zarządzeniem nr [...] z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie ogłoszenia listy kwalifikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej, Dyrektor [...] Szkoły [...] w K ogłosił w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej. Skarżący umieszczony został na przedmiotowej liście na miejscu [...]. O kolejności miejsc zdecydowała liczba punktów, na którą złożyła się: suma punktów uzyskanych z zaliczonych sprawdzianów oraz łączna ocena przebiegu praktyk. Do sumy punktów uzyskanych ze wszystkich sprawdzianów wliczono także średnią arytmetyczną liczby punktów ze sprawdzianów przeprowadzonych w dwóch terminach (pierwszym i poprawkowym), a to zgodnie z regulacją § 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 października 2011 r. - w sprawie odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej (Dz. U. z 2011 r., nr 217, poz. 1292, dalej jako "rozporządzenie"). Natomiast wystawiona przez patrona koordynatora łączna ocena stanowiła średnią arytmetyczną ocen przyznanych przez patronów poszczególnych praktyk. W dniu [...] 2013 r., skarżący otrzymał dyplom ukończenia aplikacji ogólnej o sygn. [...] wydany przez Dyrektora [...] Szkoły, w którym wpisano uzyskaną przez skarżącego liczbę punktów wynikającą z ogłoszonej w dniu 19 lutego 2013 r. listy klasyfikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej, tj. 40,5 pkt. Na liczbę punktów złożyła się suma ocen z 9 sprawdzianów wiedzy (35,5 pkt) oraz łączna ocena z praktyk wystawiona przez patrona koordynatora (5 pkt). Ocena z drugiego sprawdzianu (2,5 pkt) stanowiła średnia arytmetyczną liczby punktów uzyskanych w obu terminach: pierwszym i poprawkowym. Pismem z dnia 19 lutego 2013 r. skarżący wezwał Dyrektora [...] Szkoły [...] w K do usunięcia naruszenia prawa. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem nr [...] z dnia [...] 2013 r. obliczono, że w trakcie aplikacji uzyskał ze sprawdzianów i praktyk w sumie 40,5 pkt, co oznacza, że uwzględniając oceny z terminów poprawkowych sprawdzianów, organ naruszył przepis art. 26 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (t. jedn. Dz. U. 2009 r., poz. 1230 ze zm., dalej jako "ustawa"). W skardze na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] w K, polegającą na ogłoszeniu zarządzeniem nr [...] z dnia [...] 2013 r. listy kwalifikacyjnej aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej, skarżący podtrzymał zarzut naruszenia art. 26 ust. 3 ustawy, wskazując jednocześnie, że nie otrzymał od organu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący podniósł nadto, że rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 października 2011 r. w sprawie odbywania aplikacji ogólnej, sędziowskiej i prokuratorskiej, na podstawie którego doszło do obliczenia punktów ze złożonych przez niego sprawdzianów, jest sprzeczne z ustawą i jako akt niekonstytucyjny nie powinno być podstawą jakichkolwiek czynności organów. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Szkoły [...] w K wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga winna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Uzyskana przez skarżącego liczba punktów 40,5, potwierdzona ogłoszoną listą klasyfikacyjną aplikantów III rocznika aplikacji ogólnej oraz zajęta [...] pozycja na tej liście, skutkowały wydaniem przez Dyrektora [...] Szkoły decyzji z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia skarżącego na aplikację sędziowską i na aplikację prokuratorską. Od przedmiotowej decyzji Skarżący wniósł odwołanie do Ministra Sprawiedliwości. Postanowienie Dyrektora [...] Szkoły z dnia [...] 2013 r., znak: [...], którym odmówiono skarżącemu wydania nowego dyplomu ukończenia aplikacji ogólnej wskazującego, iż Skarżący uzyskał wynik łączny 41,5 pkt, zamiast - jak w dyplomie wydanym w dniu [...] 2013 r. - wynik łączny 40,5 pkt, zostało zaskarżone zażaleniem do Ministra Sprawiedliwości. Odwołanie skarżącego od decyzji Dyrektora [...] Szkoły z dnia [...] 2013 r., nr [...] oraz zażalenie Skarżącego na postanowienie Dyrektora Krajowej Szkoły z dnia [...] 2013 r., znak: [...] zostały przekazane przez Dyrektora Krajowej Szkoły do rozpatrzenia Ministrowi Sprawiedliwości wraz z aktami sprawy przy piśmie z dnia 22 kwietnia 2013 r., nr [...] i oczekują na rozpoznanie. Organ uznał, że skarga na czynność Dyrektora Krajowej Szkoły dotyczy spraw pomiędzy tymi samymi stronami, które są obecnie w toku. W piśmie procesowym z dnia 24 maja 2013 r. skarżący podtrzymał zarzuty co do niezgodnego z prawem działania Dyrektora Krajowej Szkoły oraz podniósł, że skarga nie powinna ulec odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., bowiem zaskarżona przez niego w odwołaniu do Ministra Sprawiedliwości decyzja z dnia [...] 2013 r., nr [...] oraz czynność objęta niniejszą skargą to dwie samodzielne, różne i odrębne czynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić, jednakże z innych przyczyn niż wskazane przez organ w odpowiedzi na skargę. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej jako P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1-5 tego przepisu), wniesienie skargi nie jest dopuszczalne. Czynność umieszczenia na liście klasyfikacyjnej aplikantów, którzy ukończyli aplikację ogólną, nie ma charakteru aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. i nie może być samodzielnym przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej. Zarówno w piśmiennictwie (por. np. T. Woś w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz – pr. zbiorowa pod red. T. Wosia, Wyd. III Lexis Nexis 2009, str. 61 i n.), jak i w orzecznictwie (por. np. postanowienia NSA z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt II FSK 581/08, z dnia 12 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08, z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1916/11) przyjmuje się, że akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. musi łącznie spełniać następujące warunki: 1. nie może mieć charakteru decyzji lub postanowienia, 2. musi mieć charakter publicznoprawny, czyli mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, 3. musi być skierowana do indywidualnie oznaczonego podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie ani służbowo, 4. musi dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienia tego podmiotu, do którego skierowany jest akt. Powyższe oznacza, że akt lub czynność z zakresu administracji publicznej wówczas poddana jest kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. gdy jej przedmiotem jest ustalenie, stwierdzenie czy potwierdzenie uprawnienia wynikającego z przepisu prawa i bezpośrednio służącego temu podmiotowi, który skarży akt lub czynność albo obowiązku obciążającego ten podmiot. Oznacza to zarazem, że to z przepisu prawa ma wynikać obowiązek organu administracji publicznej ustalenia, stwierdzenia lub potwierdzenia obowiązku lub uprawnień adresata tego aktu lub czynności. Wprawdzie ustawa równoznacznie traktuje akty lub czynności objęte przepisem art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., a zdaniem skarżącego przedmiotem skargi jest akt z zakresu administracji publicznej, to zdaniem Sądu umieszczenie skarżącego na określonym miejscu listy klasyfikacyjnej z zaznaczeniem liczby uzyskanych punktów, bliższe jest rozumieniu czynności o charakterze materialno-technicznym, niż aktu. Dla istoty rozstrzygnięcia rozróżnienie to w sprawie nie ma zresztą doniosłości prawnej. Zgodnie z przepisem art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, Dyrektor Krajowej Szkoły, w terminie 14 dni od zakończenia aplikacji ogólnej, ogłasza w Biuletynie Informacji Publicznej listę klasyfikacyjną aplikantów. Lista zawiera imiona, nazwiska aplikantów, z podaniem liczby punktów uzyskanych przez każdego aplikanta w trakcie aplikacji ogólnej, oraz liczbę porządkową wskazującą jego miejsce na liście. W świetle przepisu art. 26 ust. 1 ustawy, sporządzenie listy klasyfikacyjnej jest czynnością, która ma miejsce po zakończeniu aplikacji ogólnej. Ukończenie aplikacji warunkowane jest uzyskaniem pozytywnych ocen ze wszystkich sprawdzianów i praktyk, a zakończenie aplikacji ogólnej następuje zgodnie z art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z upływem 12 miesięcy od terminu rozpoznania tej aplikacji ustalonego Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości. W myśl art. 26 ust. 4 ustawy świadectwem ukończenia aplikacji ogólnej jest dyplom wydawany przez Dyrektora Krajowej Szkoły, a więc akt deklaratywny, w którym – według ustalonego Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości wzoru – wskazuje się okres odbywania aplikacji oraz łączną liczbę punktów z wszystkich sprawdzianów i praktyk objętych programem aplikacji. Przepis art. 28 ust. 1 ustawy stanowi, że osoba która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22 pkt 1-4, może w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej listy klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2 złożyć do Dyrektora Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej. Nadto, zgodnie z ust. 2 tego artykułu kandydaci na aplikację specjalistyczną przedstawiają dodatkowo zaświadczenia o zdolności do pełnienia obowiązków sędziego lub prokuratora. Przepis art. 29 ust. 1 ustawy stanowi, że Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje decyzję w sprawie przyjęcia na aplikację sędziowską albo prokuratorską. Decyzję tę zgodnie z art. 29 ust. 2 Dyrektor Krajowej Szkoły wydaje według kolejności umieszczenia kandydatów na liście klasyfikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, do miejsca wyczerpania limitu przyjęć na te aplikacje. W świetle powyższych regulacji umieszczenie na liście klasyfikacyjnej (możliwe tylko wobec osoby, która ukończyła aplikację ogólną – w rozumieniu art. 26 ust. 1 ustawy), oraz zajęcie określonej liczbą porządkową pozycji na tej liście wyznaczonej liczbą uzyskanych punktów, ma charakter czynności doniosłej prawnie, nie spełnia jednak przesłanki kreacji bezpośredniego obowiązku lub uprawnienia wynikającego z przepisu prawa, albo potwierdzenia takiego obowiązki lub uprawnienia. Umieszczenie na liście klasyfikacyjnej stanowi tylko element postępowania o przyjęcie na aplikację sędziowską lub prokuratorską, o którą były aplikant aplikacji ogólnej może, ale nie musi się ubiegać, a które kończy się wydaniem decyzji w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację. Przedstawione uregulowania prawne prowadzą do wniosku, że czynność ustalenia liczby punktów uzyskanych przez aplikanta aplikacji ogólnej oraz czynność ustalenia liczby porządkowej wskazującej z uwagi na uzyskaną sumę punktów miejsce aplikanta na liście klasyfikacyjnej ogłaszanej w trybie art. 26 ust. 2 ustawy przez Dyrektora Krajowej Szkoły, nie ma charakteru czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a i nie może stanowić samoistnego przedmiotu skargi do sądu administracyjnego. Kontrola zgodności z prawem prawidłowego ustalenia liczby punktów uzyskanych przez aplikanta aplikacji ogólnej oraz prawidłowość kolejności miejsca na liście klasyfikacyjnej determinowanego uzyskaną liczbą punktów, stanowi natomiast element kontroli zgodności z prawem decyzji w przedmiocie odmowy przyjęcia na aplikację sędziowską lub prokuratorską. Zgodnie z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 oraz art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), postanowił skargę odrzucić. Zwrot kosztów orzeczono na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że zwrot całości uiszczonego wpisu przysługuje skarżącemu od pisma odrzuconego lub cofniętego. Z uwagi na fakt, że skarżący uiścił wpis w kwocie 200 zł, kwota ta z urzędu podlega zwrotowi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło