III SA/Kr 555/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu niedopełnienia obowiązku zwrotu licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 16 grudnia 2013 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2013 r. nr [...] nakładającą na M. W. karę pieniężną w wysokości 1 000 zł z tytułu niedopełnienia obowiązku zwrotu Prezydentowi Miasta licencji nr [...] na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Decyzja została doręczona M. W. do rąk pełnomocnika – radcy prawnego P. Z. W aktach administracyjnych zalega pełnomocnictwo do reprezentowania M. W. przez P. Z. w sprawach przed organami administracji rządowej i samorządowej oraz sądami administracyjnymi (k. 32). M. W., reprezentowany przez radcę prawnego P. Z., wniósł skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wykonaniu zarządzeń z dnia 27 marca 2014 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, oraz do złożenia odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki pocztowe zawierające powyższe wezwania, doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 kwietnia 2014 r. Wpisu nie uiszczono, pełnomocnictwa nie złożono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Stosownie do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("Sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd, zatem nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę adwokata) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Pełnomocnictwo, umocowujące radcę prawnego P. Z. między innymi do działania przed sądami administracyjnymi, zostało przedłożone w postępowaniu administracyjnym. Niezależnie od pełnomocnictwa znajdującego się w aktach administracyjnych, a umocowującego przy tym również do występowania przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik powinien w postępowaniu przed sądem administracyjnym złożyć do akt sądowych pełnomocnictwo, bądź też uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z dokumentu znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (utrwalony pogląd wyrażony m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.12.2010 r., sygn. I FSK 1612/10, LEX nr 740572, w wyrokach NSA: z dnia 7 października 2005 r., sygn. FSK 2137/04, Lex nr 247029; z dnia 26 maja 2006 r., sygn. II FSK 322/05, Lex nr 274867; z dnia 13 lutego 2009r., sygn. II FSK 1692/07). Jednak należy podkreślić, że art. 37 § 1 P.p.s.a. służy przede wszystkim możliwości ustalenia przez sąd czy pełnomocnik został rzeczywiście umocowany przez stronę. W sytuacji, gdy znajdujące się w aktach administracyjnych pełnomocnictwo pozwala sądowi ustalić ponad wszelką wątpliwość, że pełnomocnik został umocowany przez stronę do reprezentowania jej przed sądem administracyjnym, nie można uznać, że zachodzi podstawa do jego kwestionowania i w konsekwencji do odrzucenia skargi lub wzywania strony do jej podpisania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2011 r. sygn. II FSK 1824/10, z dnia 24 stycznia 2011 r. sygn. II FSK 1825/10, z dnia 19 czerwca 2012 r. sygn. II GSK 925/12, z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. I OSK 450/06, a także J.P. Tarno: "Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2010, wydanie 3, str. 135). Wobec powyższego należy uznać, że radca prawny P. Z. jest umocowany do działania w imieniu swojego mocodawcy skarżącego. Dlatego też zdaniem Sądu, wezwania w wykonaniu zarządzeń z dnia 27 marca 2014 r. doręczono skarżącemu skutecznie. W konsekwencji w sprawie wobec doręczenia pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 kwietnia 2014 r. odpisu zarządzeń o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, termin siedmiodniowy do ich uzupełnienia upłynął bezskutecznie z dniem 15 kwietnia 2014 r. Z wyżej wymienionych względów Sąd na podstawie wskazanych przepisów skargę odrzucił.