III SA/Kr 635/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Ewa Michna (spr.) Asesor WSA Magdalena Gawlikowska Protokolant starszy referent Dominika Duda-Malik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2025 r. sprawy ze skargi S. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 31 stycznia 2025 r., znak SKO.SW/4101/123/2023 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 16 czerwca 2023 r., określił S. F. (dalej: skarżąca) prowadzącej Publiczne Przedszkole "H." nr [...] w K. należną kwotę zwrotu dotacji przyznanej w 2020 r. w łącznej wysokości 272 368 zł. W uzasadnieniu organ podał, że 2 stycznia 2019 r. wydał decyzję nr 1/9 zezwalającą na założenie ww. przedszkola publicznego, do którego będzie uczęszczało 88 dzieci. Decyzję wydano po uzyskaniu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z 29 sierpnia 2018 r. stwierdzającej, że zostały spełnione warunki higieniczno-sanitarne przyjęcia powyższej liczby dzieci w czterech salach zajęciowych z zastrzeżeniem, że w trzech salach zajęciowych może znajdować się 21 dzieci, a w czwartej sali – 25 dzieci. Skarżąca otrzymała na ww. przedszkole z budżetu Gminy Miejskiej Kraków w 2020 r. kwotę dotacji w wysokości 1 418 600,15 zł. Na podstawie analizy dokumentacji przekazanej przez organ prowadzący kontrolowane przedszkole oraz dokumentów w wersji elektronicznej otrzymanych drogą mailową, kontrolujący ustalili, że w 2020 r. część dotacji w wysokości 262 650,36 zł została pobrana w nadmiernej wysokości. Powyższe wynikało z wykazania przez skarżącą do dotacji 64 dzieci, które zostały przyjęte powyżej limitu wynikającego z ww. opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, w tym 42 dzieci, które zostały przyjęte również z naruszeniem zasady określającej maksymalną liczbę dzieci w oddziale, a która liczba wynosiła 25, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli ((t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2736 z późn. zm.). W odwołaniu od decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego przez dokonanie błędnej wykładni art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 439) w zw. z art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 z późn. zm.) przez przyjęcie, że o prawidłowości pobrania na dziecko dotacji oświatowej stanowi wyłącznie kwestia momentu zapisu dziecka do przedszkola, nie zaś sam fakt posiadania przez dane dziecko przymiotu ucznia/wychowanka przedszkola: 2) przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3. art. 75 § 1 oraz art. 78 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 31 stycznia 2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium podzieliło w całości stanowisko organu I instancji zawarte w rozstrzygnięciu uzasadnieniu decyzji. Stwierdziło, że dokonane przez organ I instancji wyliczenia matematyczne są prawidłowe. W roku szkolnym 2019/2020 (styczeń-sierpień 2020 r.) zostały przekroczone limity w trzech oddziałach przedszkolnych: – jednym oddziale: w czerwcu limit przekroczono o 4 dzieci (4 dzieci x kwota dotacji na ucznia 1 227,31 zł); od lipca do sierpnia limit przekroczono o 10 dzieci (2 miesiące x 10 x 1 217,05 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za te miesiące 29 250,24 zł. – w drugim oddziale: od marca do maja limit przekroczono o 1 dziecko (3 x 1 x 1 227,31 zł); w czerwcu o dwoje dzieci (1 x 2 x 1227,31 zł); w lipcu i sierpniu o 5 dzieci (2 x 5 x 1 217,05 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 18 307,05 zł; – w trzecim oddziale: w czerwcu limit przekroczono o 4 dzieci (4 x 1 227,31 zł); od lipca do sierpnia limit przekroczono o 12 dzieci (2 x 12 x 217,05 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 34 118,44 zł. – z kolei w roku szkolnym 2020/2021 (tj. wrzesień-grudzień 2020 r.) limity były przekroczone w 4 oddziałach przedszkolnych: – w jednym oddziale: we wrześniu limit przekroczono o 19 dzieci [1 x 19 x 1 217,05 zł); w październiku limit przekroczono o 23 dzieci (1x 23 x 1 217,05 zł); w listopadzie limit przekroczono o 25 dzieci (1 x 25 x 1 212,35 zł); w grudniu limit przekroczono o 26 dzieci (1x 26 x 1 212,36 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 112 946,46 zł; – w drugim oddziale: we wrześniu limit przekroczono o 8 dzieci (1 x 8 x 1 217,05 zł); w październiku limit przekroczono o 9 dzieci (1x 9 x 1 217,05 zł); w listopadzie i grudniu limit przekroczono o 9 dzieci (2 x 9 x 1 212,36 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 42 512,33 zł; – w trzecim oddziale od września do grudnia przekroczono limit o 4 dzieci, przy czym we wrześniu i październiku kwota dotacji na ucznia wynosiła 1 217,05 zł (2 x 4 x 1 217,05 zł), natomiast w listopadzie i grudniu kwota dotacji na ucznia wynosiła 1 212,36 zł (2 x 4 x 1212,36 zł). Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 19 435,28 zł; – w czwartym oddziale: we wrześniu i październiku przekroczono limit o 4 dzieci [2 x 4 x 1 217,05 zł) w listopadzie przekroczono limit o 2 dzieci (1 x 2 x 1 212,36 zł); natomiast w grudniu przekroczono limit o 3 dzieci (1 x 3 x 1 212,36 zł]. Łączna wysokość nadmiernie pobranej dotacji wynosi dla tego oddziału za ww. miesiące 15 798,20 zł. Kolegium podzielił nadto ustalenia organu I instancji, że kontrolujący omyłkowo nie przyporządkował 2 dzieci od września do października i 2 innych dzieci od listopada do grudnia do żadnej z grup funkcjonujących w ramach 4 oddziałów przedszkolnych i w związku z tym błędnie przyjął liczbę dzieci nie uwzględniając 2 dzieci, które zgodnie z informacjami organu prowadzącego oraz dziennikami zajęć zostały przypisane do grup z ww. ostatniego oddziału przedszkolnego. Wobec tego dopuszczalna liczba dzieci w sali liczącej do 21 osób zwiększyła się względem protokołu odpowiednio od września do grudnia o 2 dzieci, co miało przełożenie na liczbę dzieci, na które została pobrana dotacja w nadmiernej wysokości. Tym samym należy również zakwestionować kwoty dotacji przyznanej na wymienione dzieci, które nie powinny były zostać wykazane do naliczenia dotacji, bowiem zostały zapisane ponad limit wynikający z opinii sanitarnej przewidzianej dla danej sali, w której funkcjonował ww. oddział przedszkolny. Słusznie organ I instancji przyjął, że łączna kwota dotacji pobrana w nadmiernej wysokości z uwagi na przekroczenie limitów sanitarnych w poszczególnych salach przedszkolnych wynosi 272 368 zł. Wykazanie przez organ I instancji, że faktycznie do oddziałów zapisanych było więcej niż odpowiednio 21 dzieci, 25 dzieci, 21 dzieci, 21 dzieci jest wystarczające i prawidłowe. Zdaniem Kolegium w rozpoznawanej sprawie punktem wyjścia powinna być opinia sanitarna, z której wynika, że w lokalu Przedszkola "H." nr [...] w K. mogło przebywać 88 dzieci w 4 salach zajęciowych z zastrzeżeniem, że w trzech salach zajęciowych może znajdować się 21 dzieci, a w pozostałej czwartej sali może znajdować się 25 dzieci. Kolegium podkreśliło, że skoro dotacja oświatowa wypłacana jest organowi prowadzącemu placówkę w celu zrealizowania zadań oświatowych w zakresie kształcenia, wychowania i opieki (art. 3 ustawy o finasowaniu zadań oświatowych), to trzeba uznać, że zadania te powinny być wykonywane w sposób bezpieczny i higieniczny. Organ prowadzący placówkę musi zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki działania placówki (ar. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe). Dlatego też z racji braku spełnienia wystarczających warunków bezpieczeństwa i higieny, w ocenie Kolegium, dotacja została pobrana przez skarżącą w nadmiernej wysokości. Odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów, Kolegium wskazało, że organ I instancji dokładnie zebrał cały materiał dowodowy, który umożliwił precyzyjne ustalenie, że skarżąca pobrała dotację oświatową w nadmiernej wysokości oraz ustalenie wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Kolegium podkreśliło, że na podstawie zebranego materiału dowodowego organ pierwszej instancji bardzo dokładnie ustalił stan faktyczny. W ocenie Kolegium wystarczające do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy było wykazanie, że przedszkole przyjęło do poszczególnych oddziałów dzieci w sposób sprzeczny z wiążącymi ograniczeniami i pobierało na te dzieci dotację oświatową. Okoliczności te były wystarczające i konieczne do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego i zostały one w całości wykazane, udowodnione i ocenione przez organy obu instancji. Dodatkowo są one niesporne w sprawie, gdyż przyznała je także skarżąca, która nie kwestionowała ustaleń kontrolnych co do przekroczenia limitów sanitarnych w poszczególnych salach zajęciowych oraz limity dla poszczególnych oddziałów wynikające z rozporządzenia. Zdaniem Kolegium argumentacja skarżącej i wnioskowane przez nią dowody dotyczą wątków pobocznych, nie mających bezpośredniego znaczenia dla istoty sprawy. To bowiem organ prowadzący przedszkole, a nie organ dotujący decyduje o tym jaka liczba dzieci jest zgłaszana do naliczenia dotacji (art. 33 ustawy o finasowaniu zadań oświatowych). Wysokość dotacji przekazywanej miesięcznie uzależniona jest bowiem od rzeczywistej liczby uczniów niepublicznej szkoły lub placówki. Stąd też jednostka samorządu terytorialnego, aby mogła realizować zadania oświatowe, musi mieć wiedzę odnośnie do faktycznego stanu liczbowego uczniów. Źródłem tej wiedzy jest informacja od podmiotu prowadzącego niepubliczną szkołę lub placówkę (wyroki NSA: z 19 czerwca 2024 r., I GSK 1659/20; z 8 lutego 2023 r., I GSK 1795/21; z 30 stycznia 2020 r., I GSK 201/18; 1 września 2015 r., II GSK 1594/14). Wprawdzie pogląd ten dotyczył placówek niepublicznych, jednak identyczne zasady odnoszą się również do nie samorządowych przedszkoli publicznych. W przypadku pobierania dotacji w nadmiernej wysokości liczy się tylko fakt jej pobrania w wysokości wyższej niż niezbędna na finansowanie dotowanego zadania. Kolegium stwierdziło, że nie stoi na przeszkodzie prowadzeniu postępowania i wydaniu decyzji fakt, że organ dotujący przyjmował cyklicznie podawane przez organ prowadzący przedszkole informacje o liczbie uczniów i otrzymywanej dotacji oraz zatwierdził roczne sprawozdanie z wykorzystania dotacji. Postępowanie ma bowiem na celu jedynie potwierdzenie, że podmiot otrzymujący dotację ma obowiązek zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, a obowiązek ten powstaje z mocy prawa. Nie jest nadto rolą organu orzekającego weryfikacja poprawności wyliczeń stawek dotacji na ucznia. W niniejszej sprawie istotne jest bowiem to jakie kwoty rzeczywiście zostały pobrane przez Przedszkole i czy zostały pobrane zasadnie. Skoro wykazano jaka kwota na ucznia została rzeczywiście pobrana i że na wskazaną grupę dzieci dotacja w ogóle nie powinna być pobrana w tej części, to nie ma już potrzeby badać innych okoliczności, gdyż nie należą one do istoty sprawy. W skardze wniesionej do skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez fachowego pełnomocnika. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia: 1. przepisów postępowania, mające wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, tj. art. 6 k.p.a. oraz art. 75 § 1 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. przez przeprowadzenie postępowania bez poszanowania zasady praworządności, co wyrażało się w braku uwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącą, których rozpoznanie miało istotne znaczenie dla ustalenia stanu faktycznego sprawy; 2. przepisów postępowania, mające wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, tj. art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez brak prawidłowego ustalenia okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie oraz brak przeprowadzenia swobodnej oceny zgromadzonych w sprawie dowodów tj.: – brak poczynienia ustaleń w zakresie prawidłowego realizowania zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki w stosunku do wszystkich wychowanków placówki; – błędne stwierdzenie, że limity dotyczące liczby dzieci jaka może znajdować się w danej sali lub w oddziale odnosi się do wszystkich zapisanych dzieci, a nie do dzieci faktycznie znajdujących się w danym momencie w placówce; – błędne ustalenie, że niedopuszczalne jest prowadzenie zajęć w systemie zmianowym, w sytuacji gdy żaden przepis prawa nie zabrania takiego sposobu prowadzenia zajęć, a nadto z uwagi na pandemię COVID-19 było to uzasadnione wnioskami rodziców, którzy pracowali zdalnie i zależało im na opiece nad dziećmi w określonych godzinach; 3. przepisów postępowania, mające wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia, tj. art. 8 § 1 k.p.a. przez naruszenie zasady zaufania obywateli działania organów administracji - zakwestionowania dotacji pobranej na dzieci, które faktycznie uczęszczały do placówki prowadzonej przez skarżącą, zatem skarząca poczyniła wydatki na tych uczniów, a nadto brak uwzględnienia okoliczności związanych z pandemią koronawirusa i koniecznością dostosowania się do panujących warunków; 4. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 252 ust. 1 pkt. 2 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. art. 34 ust. 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych przez ich błędną wykładnię skutkującą nieprawidłowym przyjęciem, że przyjęcie do oddziału przedszkolnego wyższej liczby uczniów, niż wynikający z rozporządzenia limit skutkuje pobraniem dotacji w nadmiernej wysokości w kwocie odpowiadającej iloczynowi stawki dotacji oraz liczby uczniów przyjętych ponad ów limit, podczas gdy jest to przepis organizacyjny, a nie dotyczący prawidłowości pobrania dotacji, a przestrzeganie owego limitu należy oceniać wyłącznie przez pryzmat funkcjonowania przedszkola, a nie kwestie dotyczące pobrania dotacji oświatowej W uzasadnieniu skargi powtórzone zostały dotychczasowe argumenty. W szczególności skarżąca podkreśliła bezzasadną odmowę wnioskowanych przez nią dowodów w sprawie. Skarżąca podkreślała również, że organ powinien dokonać ustaleń czy "wysokość stawki dotacji oświatowej została ustalona w sposób prawidłowy". Zdaniem skarżącej organ dotacyjny miał możliwość bieżącego sprawdzania informacji przekazywanych zgodnie z wnioskami dotacyjnymi i nie miał do nich zastrzeżeń, pomimo że w jego posiadaniu znajdowała się opinia Inspektora Sanitarnego. Zdaniem skarżącej organ I instancji w dokonywanych wyliczeniach był niekonsekwentny, czego nie dostrzegło Kolegium. Zdaniem skarżącej, przekroczenie limitu wynikającego z opinii Inspektora Sanitarnego nie miało znaczenia dla sprawy, ponieważ dotacja była przekazywana na każde dziecko zapisane do przedszkola. W odpowiedzi Kolegium wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskrzonej decyzji. W replice skarżąca podkreślała, że normy prawa nie zawierają kompetencji tak dla organów sanitarnych, jak i straży pożarnej, aby w odniesieniu do przedszkoli wskazywać limity uczniów. Opinie winny się odnosić do spełnienia lub nie warunków budynków ZL II. Organy błędnie, a priori skupiły się na liczbie dzieci zapisanych do przedszkola, przy czym zdaniem skarżącej w jednej Sali mogły przebywać dwie grupy. Organy błędnie też przyjęły, że przedszkole nie mogło pracować w systemie zmianowym. Skarżąca podkreśliła, że cele kształcenia zostały zrealizowane i organy tego elementu nie kwestionowały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie ponieważ organy prawidłowo przyjęły, że tylko liczba dzieci zapisanych i uczęszczających do przedszkola w ramach limitów sanitarnych określonych w opinii organu inspekcji sanitarnej przy uzyskiwaniu zezwolenia na prowadzenie przedszkola, daje podstawę do prawidłowego wnioskowania o przyznanie dotacji. Odnosząc się na wstępie do zarzutów naruszenia przepisów procesowych to Sąd podkreśla, że stan faktyczny został w sprawie ustalony prawidłowo. Organy przyjmując za kluczowe w sprawie limity liczby dopuszczalnych uczniów (przedszkolaków) w każdym z pomieszczeń przedszkolnych – słusznie odmówiły przeprowadzenia takich dowodów, które nie miały związku z istotnymi w sprawie okolicznościami faktycznymi. Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Słusznie organy przyjęły, że nie miało w sprawie znaczenia czy skarżąca realizowała zadania w zakresie prawidłowego kształcenia (okoliczności dotyczące procesu kształceniowego i wychowawczo-opiekuńczego w ogóle nie były przedmiotem zarzutów organu); nie miały również znaczenia okoliczności dotowania innych placówek czy też planów budżetowych – na danych rok. Istotne jest, że podstawą ustaleń i wyliczeń były liczby dopuszczalnego zagęszczenia poszczególnych pomieszczeń przedszkola w zestawieniu z liczbami faktycznie uczęszczających (i przebywających w tych pomieszczeniach) przedszkolaków. Z tych to powodów Sąd uznał za niezasadne zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Nie były również zasadne zarzuty naruszenia prawa materialnego. Bezspornie, przy wydawaniu decyzji na założenie przez skarżącą przedszkola publicznego, niezbędna była opinia organu inspekcji sanitarnej. Opinia ta, wydana na wniosek samej skarżącej, została sporządzona na podstawie art. 168 ust. 4 pkt 3 lit. d Prawa oświatowego. Przepis ten stanowi, że spełnienie wymagań bezpiecznych i higienicznych warunków nauki i pracy (określonych w wymienionych w tym przepisie aktach prawnych) potwierdza się przez m.in. dołączenie do zgłoszenia odpowiednio pozytywnej opinii właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego. Wydana w sprawie opinia była co do zasady pozytywna, ale też zawierała zastrzeżenia co do maksymalnej liczby dzieci, które mogły się znajdować w konkretnych pomieszczeniach. Skarżąca nie kwestionowała tych zastrzeżeń i wynikających z nich ograniczeń co do liczby dzieci, które mogły przebywać w poszczególnych pomieszczeniach przedszkola. Sąd zwraca uwagą, że orzecznictwo dopuszcza składanie skarg na wydawane w trybie ww. art. 168 ust. 4 pkt 3 lit. d Prawa oświatowego opinie organów inspekcji sanitarnej (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 września 2024 r., V SA/Wa 617/24). Niezależnie od faktu, że Sąd nie rozpatrywał skargi na opinię organu inspekcji sanitarnej, a więc nie badał w sposób szczegółowy, czy zasadnie w opinii tej zawarto ograniczenia dotyczące maksymalnego zagęszczenia poszczególnych pomieszczeń - nie wydaje się aby umieszczone w tej opinii zastrzeżenie o maksymalnej liczbie dzieci w każdym pomieszczeniu, było niezgodne z prawem lub też w ogóle umieszczone bez podstawy prawnej. Oczywistym jest bowiem, że organ inspekcji sanitarnej wydając pozytywną opinię – dokona stosownych obliczeń co do maksymalnego zagęszczenia pomieszczeń (o konkretnej powierzchni) przedszkolnych. Na tym bowiem m.in. polega ocena spełnienia lub niespełnienia warunków bezpieczeństwa i higieny nauki w takich pomieszczeniach. Nie były więc zasadne zarzuty skarżącej dotyczące braku podstawy prawnej do wydania opinii inspektora sanitarnego w tym zakresie. Nie były również zasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 252 ust. 1 pkt. 2 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 16 ust. 1 w zw. z art. art. 34 ust. 1 i 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Powołany wyżej art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych stanowi, że dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo przyjęły, że jeżeli skarżąca wykazywała liczby dzieci przekraczające normatyw wynikający z wydanej w sprawie opinii inspektora sanitarnego, to za dotację wypłaconą za każde dziecko ponad limity określone w tej opinii, należało uznać za dotację pobraną w nadmiernej wysokości w rozumieniu ww. przepisu. Podobnie, racje miały organy odwołując się do § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie szczegółowej organizacji publicznych szkół i publicznych przedszkoli określającego maksymalna ilość przedszkolaków w oddziale (25). Z akt wynika, że organy w sposób szczegółowy wyliczyły liczby "ponadlimitowych" przedszkolaków z uwzględnieniem konkretnych oddziałów, konkretnych miesięcy i zmieniających się kwot dotacji w poszczególnych miesiącach. Słusznie organy wskazywały też, że to na organie prowadzącym przedszkole ciąży obowiązek zgłaszania prawidłowej liczby dzieci – zgodnie z art. 33 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Sam fakt przyznania i wypłacenia dotacji przez organ samorządu terytorialnego po otrzymaniu zgłoszeń przesłanych w trybie ww. art. 33 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych nie uniemożliwia późniejszych ustaleń w trybie kontroli prawidłowości wypłacania i wykorzystania dotacji, że dotacja została przyznana i wypłacona w nadmiernej wysokości. Z tych to powodów Sąd uznał, że nie miały znaczenia okoliczności dotyczące potencjalnej wiedzy organu o "ponadlimitowych" przedszkolakach (tj. liczbach przekraczających limity zagęszczenia zawarte w opinii sanitarnej) ponieważ czym innym jest procedura przyznawania i wypłacania dotacji w oparciu o informacje organu prowadzącego przekazywane w trybie art. 33 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, a czym innym są ustalenia dokonywane w późniejszej kontroli w trybie art. 38 powołanej ustawy. Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.).