III SA/Kr 685/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu "A" w K. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2011r. przyznającego stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi "A" w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia: odrzucić sprzeciw Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 września 2011 r. pozostawił bez rozpatrzenia skargę "A" w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 maja 2011 r. nr [...], w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Strona skarżąca złożyła 27 października 2011r. osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, składając równocześnie wniosek o przyznania prawa pomocy przez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowieniem z dnia 15 lipca 2011r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata, oddalając wniosek w pozostałej części. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu został wysłany przesyłką pocztową, awizowaną pierwszy raz dnia 25 listopada 2011r.(piątek). Drugi raz przesyłkę awizowano dnia 5 grudnia 2011r.(poniedziałek), podjęta zaś została dnia 12 grudnia 2011r.( poniedziałek). Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla strony skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A. Ż. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011r. sygn. akt II GSK 2206/11 odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną, z uwagi na niedopełnienie wymaganych prawem warunków jej sporządzenia. Strona skarżąca złożyła w dniu 19 grudnia 2011r. osobiście sporządzony sprzeciw od postanowienia Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy stronie przysługuje prawo do wniesienia sprzeciwu, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw złożony po tym terminie, sąd odrzuca, w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. Jak stanowi art. 65 § 1 sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Z kolei zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. § 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei zgodnie z art. 111 § 1 kodeksu cywilnego termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Jak wynika z akt sprawy pierwsza próba doręczenia przesyłki zawierającej odpis postanowienia referendarza miała miejsce dnia 25 listopada 2011r. co wynika z informacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Tego dnia złożono przesyłkę w placówce pocztowej o czym zawiadomiono adresata zawiadomieniem umieszczonym w oddawczej skrzynce pocztowej ( skrzynce listowej), i od tego dnia należy liczyć okres 14 dni, w którym możliwy był jej odbiór. Zgodnie z art. 73 par. 4 p.p.s.a. po upływie tego terminu, a więc z upływem dnia 9 grudnia 2011r. z mocy ustawy nastąpił skutek doręczenia (ustawowe domniemanie doręczenia). W oparciu o art. 259 p.p.s.a. należy stwierdzić, że siedmiodniowy termin na złożenie sprzeciwu od postanowienia referendarza upłynął z dniem 16 grudnia 2011r. Wniesienie przez stronę skarżącą datowanego na 13 grudnia sprzeciwu w dniu 19 grudnia 2011r. nastąpiło zatem z uchybieniem tego terminu.do jego wniesienia. Nie może zmienić tego stanu fakt, iż strona skarżąca odebrała przesyłkę dnia 12 grudnia 2011r.i w ciągu siedmiu dni od tej daty wniosła sprzeciw .Skutek prawny doręczenia postanowienia od którego biegł termin 7do wniesienia sprzeciwu nastąpił dnia 9.12.2011.i termin ten upłynął 16.12.2011r.Zgodnie z art.85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10 "Późniejszy odbiór pisma nie obala wynikającego z przepisu art. 73 § 1 p.p.s.a. domniemania doręczenia. Nie zmienia to zatem zakresu skutków prawnych tego trybu doręczenia." Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela powyższe stanowisko. , Sprzeciw został wniesiony z uchybieniem terminu i jako taki podlegał odrzuceniu w oparciu o art.259 par.2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.. Należy tylko zaznaczyć, iż nieskuteczne wniesienie sprzeciwu nie spowodowało utraty mocy przez postanowienie przyznające stronie skarżącej adwokata.