III SA/Kr 689/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi P. P. na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] z dnia 21 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty stypendium za miesiąc grudzień 2010r. postanawia: odrzucić skargę Skarżący P. P. wniósł dnia 16 maja 2011 ( data nadania) za pośrednictwem Dyrektora [...] Szkoły [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] (dalej [...]) polegającą na stwierdzeniu, w piśmie z dnia 21 marca 2011 r. że skarżący nie zachował prawa do stypendium aplikanta aplikacji ogólnej za miesiąc grudzień 2010 r. a w konsekwencji na odmowie wypłacenia tego stypendium. W skardze zawarto wniosek o stwierdzenie bezskuteczności powyższej czynności, o uznanie uprawnienia skarżącego do pobierania przysługującego mu stypendium za miesiąc grudzień 2010 r., oraz o zobowiązanie Dyrektora Szkoły do wypłaty należnego stypendium w kwocie 3300 zł. wraz z ustawowymi odsetkami. Skarżący podniósł, że wniesienie skargi poprzedzone zostało nadanym 5 kwietnia 2011 r., skierowanym do Dyrektora Szkoły wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa przez wypłacenie stypendium za m-c grudzień 2010 r. z odsetkami. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący upatruje naruszenie prawa przez Dyrektora Szkoły w błędnej wykładni treści przepisów art. 42 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm. - dalej ustawa). Wskazano, że decyzją z dnia [...] 2011 r., Nr [...] Dyrektor odmówił przyznania skarżącemu stypendium za m-c grudzień 2010 r. W następstwie wniesionego przez skarżącego odwołania od decyzji z dnia [...] 2011 r. Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] 2011 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora umorzył postępowanie pierwszej instancji. Minister Sprawiedliwości zajął stanowisko, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa przyjmując, że zarówno przyznanie aplikantowi stypendium na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, jak i zachowanie prawa do jego pobierania z art. 42 ust. 4 nie stanowi materii decyzyjnej i nie wymaga załatwienia w formie decyzji, a ma charakter czynności materialno – technicznej. Zarazem Minister Sprawiedliwości wskazał w uzasadnieniu tej decyzji, że kwestia czy w konkretnej sprawie występuje stan zachowania prawa do pobierania stypendium nie była przedmiotem badania w postępowaniu odwoławczym. Po wydaniu decyzji przez Ministra Sprawiedliwości, w nawiązaniu do wniosku o wypłatę stypendium w piśmie z dnia 21 marca 2011 r. Dyrektor stwierdził, że skarżący nie zachował prawa do stypendium i odmówił wypłaty skarżącemu stypendium z tym uzasadnieniem, że przez osobę ubiegającą się o kontynuowanie szkolenia na określonej aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej należy rozumieć aplikanta aplikacji ogólnej, który na liście klasyfikacyjnej aplikantów zajął miejsce umożliwiające przyjęcie go na tę aplikację. Skarżący zajął [...] miejsce na liście. Wyznaczony zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 marca 2010 r. limit po 75 miejsc na aplikację sędziowską i na aplikację prokuratorską oznacza, że skarżący był usytuowany na miejscu niepozwalającym na przyjęcie na aplikację specjalistyczną, i w konsekwencji nie zachował prawa do pobierania stypendium po zakończeniu aplikacji ogólnej. Po otrzymaniu tego pisma skarżący wniósł do Dyrektora wyżej opisane wezwanie z dnia 5.04.2011 do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przez wypłacenie stypendium za miesiąc grudzień 2010 r. wraz z odsetkami od 1 stycznia 2011 r. Dyrektor nie odpowiedział na wezwanie. Uzasadniając wnioski skargi skarżący wskazał, że interpretacja art. 42 ust. 4 ustawy przedstawiona przez Dyrektora stawia de facto znak równości pomiędzy osobą ubiegającą się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej a osobą przyjętą na jedną z tych aplikacji. Stanowi tym samym bezpodstawne ograniczenie prawa przyznanego obywatelom przez ustawodawcę. Wskazując na wykładnię literalną i systematyczną interpretowanego przepisu, skarżący wskazywał, że aplikant aplikacji ogólnej, który ubiega się o kontynuowanie szkolenia to aplikant który: 1. ukończył aplikację ogólną, 2. spełnia kryteria określone w art. 22 pkt 1-4 ustawy, 3. jest zdolny ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków sędziego lub prokuratora, 4. złożył do Dyrektora wniosek o kontynuowanie szkolenia w przewidzianym terminie. Skarżący powyższe wymogi spełnił. Dyrektor [...] Szkoły [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie prezentując takie samo stanowisko jak wyrażone wcześniej w uzasadnieniu decyzji z [...] 2011 r. oraz w piśmie do skarżącego z dnia 21 marca 2011 r., że przez osobę ubiegającą się o kontynuowanie szkolenia w rozumieniu art. 42 ust. 4 ustawy, rozumieć należy tylko takiego aplikanta, który na liście klasyfikacyjnej zajął miejsce umożliwiające przyjęcie na aplikację specjalistyczną, a zajęte przez skarżącego miejsce na pozycji [...] listy, nie dawało możliwości przyjęcia na żadną z nich. Dalszą część odpowiedzi na skargę poświęcono uzasadnieniu przyjętej wykładni powołanego przepisu. W piśmie procesowym z dnia 7 lipca 2011 r. skarżący zawarł obszerną polemikę ze stanowiskiem Dyrektora w kwestii wykładni art. 42. ust. 4 ustawy. Na rozprawie dnia 18 kwietnia 2012 r. pełnomocnik Dyrektora [...] Szkoły [...] zmienił stanowisko procesowe i wniósł o odrzucenie skargi na odmowę wypłaty stypendium za m-c grudzień 2010 r. z powodu niedopuszczalności drogi postępowania sądowoadministrcayjnego. Z przedstawionych akt postępowania m.in. wynika, że; - skarżący złożył w dniu 13.12.2010 r. wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej ewentualnie prokuratorskiej wraz z wnioskiem o wypłacenie stypendium z m-c grudzień 2010 r. - decyzją z dnia [...] 2010 r. Dyrektor odmówił przyjęcia skarżącego na aplikację sędziowską i prokuratorską. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu. Podniesiony na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. zarzut, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego wymaga rozważenia w pierwszej kolejności, albowiem ustalenie, że sprawa w której wniesiono skargę nie należy do właściwości sądu administracyjnego, obliguje Sąd administracyjny do odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej ustawa p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres i rodzaje aktów poddanych kognicji sądów administracyjnych określa przepis art. 3 § 2 pkt 1 -8 ustawy. W myśl art. 3 § 3 Sądy administracyjne orzekają, także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Jest poza sporem, że ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. 2009 r. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.) nie zawiera przepisów szczególnych w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a., przewidujących sądowoadministracyjną kontrolę innych niż decyzje aktów Dyrektora Szkoły. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na ; 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność; ( a od 11.04.2011 r.) także przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. Ustawa o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury w przepisach art. 23 ust. 1-3, art. 29 ust., 1, 4 i 5, 40. ust. 1 i 6, art. 41 ust. 1; 4 i 5, art. 44 ust. 5, 8, art. 51. ust. 1 i 5 określa sprawy, których załatwienie następuje w drodze decyzji Dyrektora [...] Szkoły [...] i w których podstawę sądowoadministracyjnej kontroli stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Sądowoadministracyjnej kontroli mógłby zatem podlegać na zasadach ogólnych tylko taki akt lub czynność Dyrektora [...] Szkoły [...], który miałby charakter aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący walor takiej czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przydaje odmowie pismem z dnia 21 marca 2011 wypłaty skarżącemu stypendium za miesiąc grudzień. Rozważając to stanowisko wyjść należy od analizy przepisów ustawy o KSSiP- dalej ustawa. Prowadzi to do następujących ustaleń; Ustawa przewiduje trzy formy aplikacji; aplikację ogólną, sędziowską i ( lub) prokuratorską ( art. 2 ust. 1 pkt 1), przy czym jednym z warunków kontynuowania szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, jest ukończenie aplikacji ogólnej ( art. 28 ust. 1). Przyjęcie na aplikację ogólną następuje na podstawie decyzji Dyrektora [...] Szkoły ( art. 23 ust. 1). Aplikacja ogólna trwa 12 miesięcy, a Minister Sprawiedliwości w drodze zarządzenia określa termin rozpoczęcia aplikacji ogólnej ( art. 25 ust. 1 i 2). Przepis art. 42 ust. 1 ustawy stanowi, że Dyrektor [...] Szkoły "przyznaje" aplikantowi na jego wniosek stypendium na czas aplikacji ogólnej, sędziowskiej oraz aplikacji prokuratorskiej. Przepisy ustawy przyznanie aplikantowi aplikacji ogólnej stypendium łączą wyłącznie z wnioskiem osoby posiadającej status aplikanta tej aplikacji, gdyż ustawa nie określa sytuacji, w których mogła by nastąpić odmowa takiemu wnioskowi. "Przyznanie" stypendium w rozumieniu ustawy ma zatem bardziej charakter aktu niż czynności, albowiem jego podjęcie wymaga ustalenia czy składający wniosek mieści się w kręgu uprawnionych do jego złożenia. Przyznanie stypendium aplikantowi aplikacji ogólnej ma zarazem charakter aktu jednorazowego, który ze swej istoty może być podjęty względem osoby mającej status aplikanta tej aplikacji i na czas jej trwania. Jest to zatem jednorazowy akt materialno – techniczny uruchamiający prawo do pobierania stypendium przez czas trwania aplikacji ogólnej wynikające ze statusu aplikanta aplikacji ogólnej i złożonego wniosku. Akt "przyznania" stypendium nie kreuje prawa do pobierania stypendium. W myśl natomiast przepisu art. 42 ust. 4, aplikant aplikacji ogólnej, który ubiega się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył aplikację ogólną. Przepis art. 28 ust. 1 stanowi, że osoba która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22 pkt 1-4 może, w terminie 14 dni od ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej listy kwalifikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora [...] Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej. Nadto przepis art. 28 ust. 2 określa zaświadczenia jakie kandydaci na aplikację sędziowską lub prokuratorską przedstawiają dodatkowo w związku z powyższym wnioskiem. Wzajemna relacja pomiędzy przepisami art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 28 ust. 1 dowodzi, że zachowanie prawa do pobierania przysługującego stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym aplikant zakończył aplikację ogólną następuje z mocy prawa w sytuacji gdy łącznie spełnione zostaną następujące przesłanki: 1. aplikant aplikacji ogólnej w czasie jej trwania miał przyznane i pobierał stypendium; 2. aplikant ukończył aplikację ogólną i jego nazwisko umieszczone zostało na liście kwalifikacyjnej aplikantów z podaniem liczby uzyskanych punktów oraz liczby porządkowej miejsca na tej liście; 3. lista klasyfikacyjna została ogłoszona przez Dyrektora [...] Szkoły w Biuletynie Informacji Publicznej; 4. w terminie 14 dni od ogłoszenia tej listy aplikant złożył do Dyrektora [...] Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej. Powyższe uregulowania prowadzą do wniosku, że osoba która ukończyła aplikację ogólną, na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy zachowuje z mocy prawa prawo ( a właściwie uprawnienie) do pobierania stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończyła aplikację, po spełnieniu warunków określonych ustawą. Zachowanie prawa do pobierania stypendium za okres oznaczony przepisem art. 42 ust. 4 in fine ustawy, nie jest uzależnione od złożenia wniosku w tym przedmiocie, ani tym bardziej od aktu, którego przedmiotem byłoby przyznanie, czy potwierdzenie zachowania prawa. Stanowisko to znajduje poparcie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2012 I OSK 2075/11 / Lex nr 1107473/, stwierdzającego, że prawo do pobierania stypendium na podstawie ustawy przysługuje z mocy prawa, a wydanie decyzji w sprawie uprawnienia przysługującego z mocy prawa jest działaniem bez podstawy prawnej. Konsekwencją przyjętej w ustawie konstrukcji, że zachowanie prawa do pobierania stypendium przez osobę, która ukończyła aplikację ogólną w sytuacji określonej art. 42 ust. 4 następuje z mocy prawa jest, iż czynność spełniająca to prawo, polega na czysto technicznej czynności wypłaty stypendium w formach przewidzianych dla realizacji tego uprawnienia. Trzeba mieć na uwadze, że nabycie uprawnienia do pobierania stypendium przez czas trwania aplikacji ogólnej, pozostaje w związku z aktem jakim jest decyzja Dyrektora [...] Szkoły w przedmiocie przyjęcia na tę aplikację i wynika z więzi prawnej łączącej aplikanta ze Szkołą. Wynikające ze stosunku aplikacji ogólnej uprawnienie do pobierania stypendium w zasadzie ustaje z chwilą jej zakończenia. W świetle regulacji zawartych w przepisach art. 26 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 i 2, ukończenie aplikacji ogólnej następuje z upływem terminu 12 miesięcy od terminu rozpoczęcia określonego zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości pod warunkiem uzyskania pozytywnych ocen ze wszystkich sprawdzianów i praktyk objętych programem aplikacji. Zakończenia aplikacji ogólnej nie jest związane z potrzebą wydania decyzji w tym przedmiocie. Ustawa przewiduje tylko, iż świadectwem ukończenia aplikacji ogólnej jest dyplom wydawany przez Dyrektora [...] Szkoły ( art. 26 ust. 4), a więc akt o charakterze deklaratywnym. Przewidziana zatem art. 42 ust. 4 ustawy sytuacja zachowania prawa do pobierania ( a właściwie uprawnienia do pobierania) stypendium, za okres do końca miesiąca następującego po miesiącu zakończenia aplikacji ogólnej, stanowi wyjątek od zasady, iż stypendium to przysługuje na czas aplikacji i w związku z aplikacją. Zarazem w sytuacji określonej art. 42 ust. 4 do pobrania stypendium uprawniona jest osoba, której już nie służy przymiot aplikanta aplikacji ogólnej, wobec jej zakończenia, a jeszcze nie nabyła statusu aplikanta aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, który powstaje w następstwie decyzji Dyrektora [...] Szkoły wydanej w trybie art. 29 ust. 1 ustawy, i o który dopiero się ubiega. W istocie zatem zrealizowanie prawa do pobrania stypendium, zachowanego na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy, sprowadzać się może tylko do żądania wypłaty kwoty odpowiadającej wysokości stypendium ustalonej na podstawie art. 52 pkt 4 ustawy, rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. Czynność ta jak wyżej wskazano ma charakter wyłącznie techniczno – materialny. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego podlegające kontroli sądu administracyjnego akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą łącznie spełniać następujące warunki: 1. nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia, 2. muszą mieć charakter publicznoprawny, czyli mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, 3. muszą być skierowane do indywidualnie oznaczonego podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie lub służbowo, 4. muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienia tego podmiotu do którego skierowany jest akt lub czynność. ( Por. np. T. Woś w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz – pr. Zbiorowa pod red. T. Wosia, Wyd. III, Lexis Nexis 2009 str. 61 i n., czy postanowienia NSA z 1.10.2009 II FSK 581/08, Lex nr 573469 czy z 12.10.2008r., II GSK 340/08, Lex nr 515325). Stanowisko to Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę podziela. Na tle powyższych warunków, które poddają kontroli sądu administracyjnego inne niż decyzje czy postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, czynność wypłaty stypendium byłemu aplikantowi aplikacji ogólnej, na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy, nie ma jednak – zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – charakteru czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wprawdzie adresatem tej czynności – wypłaty stypendium – byłby skarżący, już nie podporządkowany organizacyjnie lub służbowo Dyrektorowi [...] Szkoły. Przydanie Dyrektorowi [...] Szkoły [...] kompetencji do wydawania, w określonych w ustawie sprawach decyzji administracyjnych, a w szczególności w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację ogólną ( a także aplikacje specjalistyczne), niewątpliwie sytuuje Dyrektora [...] Szkoły na płaszczyźnie funkcjonalnej w systemie organów administracji publicznej. Nie każda jednak czynność takiego organu musi się mieścić w zakresie działalności administracji publicznej, a w konsekwencji nie każda czynność materialno – techniczna organu administracji publicznej może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego ( por. np. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8.06.200 r., III ZP 11/00, OSNP 200/19/702, Lex nr 40475, czy postanowienie NSA z 8.04.2008 r., II GSK 485/07 Lex nr 506505). Wypłata stypendium jako wypłata środków pieniężnych ma charakter czynności faktycznej. Nie każde działanie organu administracji publicznej podlega kontroli sądów administracyjnych. W sprawie istnieje spór pomiędzy skarżącym a Dyrektorem [...] Szkoły co do tego czy skarżący mimo, iż znalazł się na liście klasyfikacyjnej i złożył w terminie przewidzianym art. 28 ust. 1 ustawy wniosek o przyjęcie na aplikację sędziowską, ma przymiot osoby ubiegającej się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej w rozumieniu art. 42 ust. 4, skoro nie zmieścił się w limicie miejsc dla tej aplikacji. Przepisy ustawy nie przydają Dyrektorowi [...] Szkoły kompetencji do rozstrzygnięcia tego sporu jednostronnym aktem w formie decyzji, co podkreślił Minister Sprawiedliwości w decyzji z dnia [...] 2011 r., znak [...] uchylającej decyzję odmawiającą przyznania stypendium i umarzającej postępowanie pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie tego sporu ma znaczenie prejudycjalne dla czynności wypłaty kwoty odpowiadającej stypendium. Zarazem ostateczna decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2011r. przesądziła w sprawie, że odmowa dokonania czynności materialno - technicznej - wypłaty stypendium nie może być dokonana w formie decyzji administracyjnej, podlegającej kontroli sądowo administracyjnej. Należy też mieć na uwadze, że skarżący jako strona sporu nie ma przymiotu aplikanta, a więc nie istnieje między stronami więź wynikająca z organizacyjnego podporządkowania. Natomiast przedmiotem sporu jest kwestia, czy w określonym stanie faktycznym mającym zawiązek z ukończeniem aplikacji ogólnej skarżący zachował uprawnienie do świadczenia majątkowego w postaci stypendium za jeden miesiąc. W tym sporze strony mają równorzędny status, gdyż jak wyżej wskazano Dyrektorowi [...] Szkoły nie służy prawo do jednostronnego podjęcia aktu w przedmiocie odmowy przyznania tego uprawnienia. Z tych względów uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, że spór o spełnienie przesłanek do żądania wypłaty stypendium byłemu aplikantowi aplikacji ogólnej na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.), ma charakter sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 kodeksu postępowania cywilnego z roszczenia o zapłatę, której rozpoznanie nie zostało poddane postępowaniu administracyjnemu (art. 2 § 3 kpc). Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13.10.2011 r. sygn. II SA/Wa 1076/11 ( niepubl.). W tej sytuacji sprawa o wypłatę stypendium za m-c grudzień 2010 r. na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).