III SA/Kr 699/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Dorota Dąbek (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 r. na rozprawie skargi A w K o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 685/11 w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia skargę odrzucić. postanowienia WSA w Krakowie z dnia 28 maja 2013r. Postanowieniem z dnia 22 września 2011r., sygn. akt III SA/Kr 685/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił bez rozpatrzenia skargę A w K na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 maja 2011r. Nr [...] o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania strony od pisma Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 7 kwietnia 2011r. Nr [...] o nierozpatrzeniu protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu o numerze [...] pt. "Katalog reguł przyczyniających się do poprawy dostępu w rynku pracy grup osób w szczególnej sytuacji". W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, iż zgodnie z art. 30c ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009r. nr 84, poz. 712), skargę do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się wraz z kompletną dokumentacją, zaś wniesienie niekompletnej skargi powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. WSA w Krakowie wyjaśnił, iż z uwagi na brak właściwego pouczenia w informacji z dnia 11 maja 2011r. co do kompletności skargi, strona skarżąca została wezwana o wskazanie daty otrzymania zaskarżonego pisma z dnia 11 maja 2011r. (pod rygorem jej odrzucenia) oraz o złożenie wniosku o dofinansowanie i informacji w przedmiocie oceny projektu wraz z kartami ocen (pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, iż strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi, a zatem należało pozostawić ją bez rozpoznania. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt II GSK 2206/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną A w K na powyższe postanowienie WSA w Krakowie. Pismem z dnia 28 maja 2012r. A w K wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA/Kr 685/11. Jako podstawę prawną wznowienia wskazała art. 273 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sam mógł pozyskać brakujące dowody na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona skarżąca stwierdziła, że Sąd mógł przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe z dokumentów na podstawie art. 106 § 3 w/w ustawy, gdyż było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powodowało nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Strona skarżąca wskazała również na art. 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podnosząc, iż zasadę koncentracji materiału dowodowego Sąd mógł osiągnąć realizując system prekluzyjny nakładając na strony obowiązek przedstawienia od razu wszystkich znanych faktów i dowodów pod rygorem utraty prawa ich późniejszego powoływania. Zdaniem strony skarżącej, Sąd czuwa w ten sposób nad przebiegiem postępowania dowodowego w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy, a ponadto może zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika (art. 91 § 3 w/w ustawy). Strona skarżąca powołała się także na art. 1 ustawy z dnia 25 marca 2011r. o ograniczeniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz. U. nr 106, poz. 622), którym zmieniono brzmienie art. 220 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z nowym brzmieniem § 1 pkt 1 i pkt 2 tego przepisu, organ administracji publicznej nie może żądać zaświadczenia ani oświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeżeli: 1) znane są one organowi z urzędu, 2) możliwe są do ustalenia przez organ. Dodała, iż dowody zostały pozyskane jej staraniem w dniu 24 kwietnia 2012r. na mocy wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga dotyczyła wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt III SA/Kr 685/11 zakończonego postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 22 września 2011r. Rozpoznając tę skargę o wznowienie, WSA w Krakowie uznał swą właściwość w niniejszej sprawie biorąc pod uwagę fakt, że skarga kasacyjna na to postanowienie nie podlegała merytorycznemu rozpoznaniu, lecz została odrzucona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 grudnia 2011r., II GSK 2206/11. Sąd w niniejszym składzie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko (por. postanowienie NSA z dnia 12 listopada 2008r., I OSK 1047/08), że w takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny nie jest "sądem, który ostatnio orzekał w sprawie" w rozumieniu art. 275 zd. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.). Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, jeśli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w ustawie. Nadzwyczajny charakter tego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu powoduje, że wznowienie postępowania sądowego może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Uwzględniają one konieczność wznowienia na nowo procesu dotkniętego przyczynami nieważności (art. 271 p.p.s.a.), właściwymi przyczynami restytucyjnymi (art. 273 p.p.s.a.) oraz faktem wydania orzeczenia na podstawie aktu normatywnego, uznanego następnie przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą (art. 272 p.p.s.a). Stosownie do art. 281 zd. pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Celem tego badania jest zatem stwierdzenie, czy zostały spełnione warunki formalne, które umożliwiają rozpatrzenie skargi o wznowienie postępowania. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-274 p.p.s.a. poprzez powołanie jedynie przepisu ustawy procesowej, jak również w sytuacji, gdy powołana podstawa treściowo odpowiada powyższym przepisom, jednakże z oceny akt wynika, że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia, nie może prowadzić do wznowienia postępowania sądowego. W takiej sytuacji sąd władny jest do odrzucenia skargi o wznowienie (np. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2013r., II OSK 2307/12; postanowienie NSA z dnia 27 listopada 2012r., II OSK 1281/12). W niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia wskazał przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że "można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Opierając w niniejszej sprawie skargę o wznowienie postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. strona skarżąca podniosła, że dowody, o które wzywał ją sąd w poprzednim postępowaniu uzyskała w dniu 24 kwietnia 2012r., a sąd w poprzednim postępowaniu mógł przeprowadzić postępowanie uzupełniające dowodowe z dokumentów, gdyż było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie powodowało nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Wskazać należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Istotą tej przesłanki wznowienia postępowania jest fakt późniejszego ujawnienia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych istniejących w dacie wydania orzeczenia kwestionowanego w drodze wznowienia postępowania, lecz nieznanych organowi orzekającemu i stronie, która nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, a które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Ze zwrotu "z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" wynika, że chodzi tutaj o wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nie ujawnionych i wówczas nieujawnialnych, bo nie znanych stronom. Podstawą wznowienia postępowania mogą być zatem tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Rozumieć przez to należy, że niemożność skorzystania z określonych środków dowodowych zachodzi wtedy, kiedy brak jest obiektywnej możliwości powołania się na nie (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2009 r., II FSK 837/09). Przyjąć należy więc, że "nowymi" okolicznościami (środkami dowodowymi) w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu są tylko takie, które nie były znane rozstrzygającym sprawę organom w dacie podejmowania końcowego rozstrzygnięcia chociaż obiektywnie wtedy istniały, a strona nie miała jakichkolwiek możliwości ich procesowego wykorzystania. Nie dotyczy to zatem takich okoliczności i dowodów, które były w poprzednim postępowaniu jawne, a tylko strona ich nie przedłożyła. W przeciwnym bowiem razie skarga o wznowienie postępowania służyłaby naprawianiu błędów strony popełnionych przy prowadzeniu poprzedniej sprawy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 624). W ocenie Sądu powyższa przesłanka nie została w niniejszej sprawie spełniona, a zatem nie ma podstaw do wznowienia postępowania w sprawie III SA/Kr 865/11. Stwierdzić należy, że dokumenty, o których pisze strona skarżąca, a których brak stanowił podstawę pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w poprzednim postępowaniu sądowym, nie stanowią nowego dowodu w rozumieniu art. 273 §2 p.p.s.a., który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Chodziło bowiem nie o nowe dowody, lecz o wniosek strony do organu o przyznanie dofinansowania oraz jego załączniki, które strona mogła i powinna była dołączyć do skargi. Oznacza to, że podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności nie stanowiły podstawy wznowienia w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji, odrzucając skargę o wznowienie postępowania sądowego o sygn. akt III SA/Kr 685/11 zakończonego postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 22 września 2011r., jako nie opierającą się na ustawowej podstawie wznowienia.