III SA/Kr 716/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Tadeusz Wołek (spr.) Protokolant Katarzyna Dydaś po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, z dnia [...] [...] oraz postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] [...] II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] 2007 r. określił kwotę podatku VAT w zgłoszeniu celnym SAD [...] z dnia [...] 2007r., w prawidłowej wysokości - 11.701 PLN w stosunku do skarżącego P. F. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu [...] 2007r, złożone zostało przez skarżącego zgłoszenie celne do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu w odniesieniu do używanego uszkodzonego samochodu osobowego marki Subaru, rok produkcji 2006, poj. silnika 3000 cm3, importowanego z USA. Zgłaszający wykazał w zgłoszeniu celnym kwotę podatku VAT w wysokości 8.552 PLN, liczoną od podstawy 38.874 PLN, przy zastosowaniu stawki 22 %. Przed zwolnieniem towaru do procedury Naczelnik Urzędu Celnego: - decyzją celną z dnia [...] 2007r. określił całkowitą kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 4. 256 PLN, - decyzją podatkową z dnia [...] 2007r., określił kwotę podatku akcyzowego w prawidłowej wysokości 6.368 PLN, należną z tytułu importu pojazdu. Decyzja celna oraz podatkowa miały wpływ na kwotę podatku VAT, należną z tytułu importu pojazdu, ponieważ zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług określa, że jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Prawidłowa kwota podatku VAT została wyliczona w sposób następujący: - podstawa opodatkowania podatkiem VAT - wartość celna ustalona przez organ celny (42.564 PLN), powiększona o cło liczone od tej wartości celnej (4.256 PLN), oraz powiększona o podatek akcyzowy obliczony w prawidłowej wysokości (6.368 PLN) = 53.188 PLN, stawka VAT - 22 %, kwota VAT-11.701 PLN. P. F. wniósł odwołanie od powyższej decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług, zarzucając jej naruszenie art. 33 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez uznanie, że podana w zgłoszeniu celnym spornego samochodu kwota podatku została wskazana nieprawidłowo, a organ zobowiązany był wydać decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i ustalenie podatku VAT w wysokości zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skarżący podniósł, że w zgłoszeniu celnym wykazana została kwota podatku VAT w wysokości 8 552 zł. liczona od podstawy 38874 zł. przy zastosowaniu stawki 22%. Zdaniem skarżącego, brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazana przez niego kwota podatku jest nieprawidłowa. Wartość podatku VAT obliczona została w oparciu o cenę transakcyjną pojazdu zgodnie z przedłożonymi dokumentami potwierdzającymi dokonanie zakupu. Zatem wartość wynikająca z tych dokumentów była podstawą obliczenia podatku i wskazania jego wysokości. Cena zakupu była taka jak wynika to z dokumentu sprzedaży. Pojazd nie był sprawny - mimo jego wieku, wymagał wielu napraw i wymiany części. Zatem zadeklarowana wartość była prawidłowa. Realna możliwość kwestionowania przez organ celny wartości transakcyjnej wskazanej w zgłoszeniu przez zgłaszającego byłaby możliwa, gdyby organ ten ustalił w sposób prawidłowy wartość pojazdu tej marki, uszkodzonego, ale na rynku amerykańskim a nie polskim, czyli na terytorium tego państwa, w którym zawarta została umowa sprzedaży. Z opinii biegłego wynika ustalona wartość pojazdu na rynku USA w wysokości 11.800 USD, co zbieżne jest ze zgłoszeniem celnym. Wobec powyższego jako wartość celną pojazdu należało przyjąć wartość wynikającą z dokumentu zakupu, a nie inną ustaloną w toku postępowania przez organ celny. Zatem także i wartość należnego podatku VAT winna odpowiadać kwocie wskazanej przez podatnika. Postanowieniem z dnia [...] 2007 r. Dyrektor Izby Celnej zwrócił sprawę organowi I instancji w celu dokonania wymiaru uzupełniającego podatku od towarów i usług z tytułu importu na podstawie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej. Wskazał, że organ nieprawidłowo dokonał obliczenia podatku wskutek niewłaściwego ustalenia wartości celnej towaru, która wchodzi do podstawy opodatkowania podatkiem VAT. Decyzją z dnia [...] 2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego zmienił decyzję własną z dnia [...] 2007 r. w ten sposób, że określoną w sentencji kwotę podatku VAT-11.701 zł. zmienił na kwotę 11.820 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że organ celny I instancji decyzją z dnia [...] 2007 r. dokonał ponownych przeliczeń w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej i wyliczonej od niej kwoty cła uzyskując: wartość celną 42 994 zł., kwota cła 4299 zł. Ponadto decyzją podatkową z dnia [...] 2008 r. organ I instancji po dokonaniu ponownego przeliczenia i określił kwotę akcyzy w wysokości 6432 zł. Po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 22.04.2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2007r., zmienioną decyzją tego samego organu z dnia [...] 2007r. Jako podstawę prawną decyzji organ odwoławczy wskazał art. 207, art. 210 § 1 i § 4, art. 230 § 3 i § 4, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zmianami), art. 2 pkt 7, art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust.13, ust. 15, art. 34 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r., nr 54, poz. 535 ze zmianami). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że kwestia ustalenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu towaru na obszar celny Wspólnoty stanowi pochodną zagadnień celnych. Ustalenia dotyczące elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania tym podatkiem dokonane zostały w ramach postępowania celnego, a swój wyraz znalazły w decyzji celnej, w której określono, między innymi, prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego. W rozstrzygnięciu w sprawie celnej organ pierwszej jak i drugiej instancji obszernie wyjaśnił, na czym polegały jego wątpliwości, co do uznania deklarowanej wartości celnej towaru jako wiarygodnej. Zakwestionowanie deklarowanej wartości celnej, a w konsekwencji odrzucenie jej jako wartości transakcyjnej i przyjęcie dla obliczenia wartości celnej metody "ostatniej szansy" było wynikiem zgromadzenia i przeanalizowania szerokiego materiału dowodowego. W pierwszej kolejności organ celny porównał ceny pojazdów tej samej marki, co samochód będący przedmiotem spornej odprawy, po jakich oferowane są one na rynku kraju wywozu. Uwzględniając te dane oraz informację o stopniu uszkodzeń badanego pojazdu jak i inne ustalenia poczynione przez rzeczoznawcę samochodowego stwierdzono, iż wartość podana przez Stronę jest znacznie zaniżona. Wobec zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2.07.1993r. określające niektóre przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny, deklarowana wartość celna nie mogła zostać przyjęta za podstawę do ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego oraz należności podatkowych. W rezultacie wartość celną ustalono w oparciu o cenę pojazdu przywiezionego wskazaną przez rzeczoznawcę z uwzględnieniem uszkodzeń. Cena ta ustalona została z uwzględnieniem warunków na rynku polskim nie zaś amerykańskim. Dane na temat cen na rynku kraju eksportu służą jedynie zweryfikowaniu prawidłowości deklarowanej w zgłoszeniu wartości celnej. Nie ma możliwości przyjmowania najniższej lub najwyższej z odnalezionych w ten sposób cen towaru. Nie ma też podstaw prawnych do przyjmowania na przykład jakiejś średniej wartości spośród tych ustalonych na - tutaj - rynku amerykańskim. Wynika to z jednej strony z faktu, iż w grę wchodzi wartość pojazdu używanego noszącego już pewne bardzo indywidualne cechy będące wynikiem tego używania przez konkretną lub konkretne osoby. Stąd też przyjmowanie jakiejś średniej wartości ustalonej w zasugerowany wyżej sposób nie znajdowałoby żadnego uzasadnienia. Z tego względu również wartość, o której skarżący pisze w swoim odwołaniu, tj. kwota 11.800 USD, nie mogła zostać przyjęta do wyliczenia prawidłowej kwoty podatku VAT. Poza tym, z art. 181 a RWKC oraz z art. 29, art. 30 i art. 31 WKC wynika, między innymi, że w przypadku, gdy zaistnieją okoliczności uzasadniające odrzucenie metody wartości transakcyjnej oraz kolejnych metod ustalania wartości celnej, o których szeroko napisano w zaskarżonej decyzji organu celnego pierwszej instancji, wartość celna ustalana jest z wykorzystaniem tzw. metody ostatniej szansy. Ta zaś wymaga, aby wartość celną towaru ustalano na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, przy czym, przy ustalaniu wartości w taki sposób, nie można opierać się, między innymi, na cenach towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu (w tym przypadku - na rynku amerykańskim). Innymi słowy - ceny pojazdów na rynku USA posłużyć mogły jedynie do dokonania weryfikacji prawdziwości i wiarygodności deklarowanej wartości. Organ odwoławczy wskazał, że nie kwestionuje obliczeń należności podatkowych w podatku od towarów i usług, nie stwierdził też żadnych nieprawidłowości w decyzji podatkowej. Decyzja podatkowa, jako decyzja ściśle związana z rozstrzygnięciem w sprawie celnej, dzieli los tej ostatniej. W związku zaś z tym, że decyzja Naczelnika Urzędu Celnego wydana w sprawie celnej została utrzymana w mocy, koniecznym staje się obecnie utrzymanie w mocy również zaskarżonej decyzji podatkowej. P. F. wniósł skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając jej naruszenie: - art. 33 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od towarów i usług, poprzez uznanie, że podana w zgłoszeniu celnym spornego samochodu kwota podatku została wskazana nieprawidłowo; - art. 80 k.p.a. tj. przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów polegające na dowolnej ocenie materiału dowodowego z pominięciem istotnej części dowodów zarówno w ocenie okoliczności zakupu samochodu, jak i jego rzeczywistej wartości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie przekazanie sprawy organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia. Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe argumenty oraz podał, że fakt uszkodzenia pojazdu znalazł również potwierdzenie w opinii rzeczoznawcy z dnia 15.04.2007 roku. Wynika z niej, że pojazd był niekompletny i niesprawny technicznie. Na chwilę wydania opinii pojazd był całkowicie niesprawny i nie było możliwości jego uruchomienia. Z opinii biegłego wynika, że wartość pojazdu na rynku USA wynosi 11.800 USD, co jest zbieżne ze zgłoszeniem celnym. Ceny samochodów marki Subaru na rynku amerykańskim są znacznie niższe niż na rynku polskim. Organ celny odmówił wiarygodności przedłożonych przez zgłaszającego dokumentów w zakresie potwierdzenia ceny nabycia spornego pojazdu. Zdaniem skarżącego nie podważono skutecznie wiarygodności przedstawionych dokumentów, a organ celny przy określeniu wartości rynkowej pojazdu wziął pod uwagę nie cenę pojazdu obowiązująca na rynku USA lecz cenę pojazdu na rynku polskim. Uczyniono to pomimo faktu, że z opinii rzeczoznawcy samochodowego wynika, że wartość samochodu na rynku USA została ustalona na kwotę 11.800 USD, która została określona jako wartość pojazdu w stanie uszkodzonym, niekompletnym, wymagającym naprawy, bez możliwości uruchomienia. Nie wzięto pod uwagę również specyfiki rynku amerykańskiego. Deklarowana wartość celna towaru była prawidłowa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uzasadniał konieczności odstąpienia od podstawowej metody ustalania wartości celnej w oparciu o cenę transakcyjną i zastąpienia jej "metodą ostatniej szansy". Błędne było działanie organów celnych, które kwestionowały wartość celną samochodu przez odwołanie się do cen rynkowych w Polsce. Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego albo, gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Organy celne są wówczas upoważnione do oceny przedłożonych dokumentów nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem materialnym dotyczącym informacji w nich zawartych, w celu wyeliminowania przypadków wprowadzania na polski obszar celny towarów o zaniżonej wartości celnej. Konieczne jest, zatem łączne spełnienia dwóch przesłanek: braku wiarygodności dokumentów lub braku samych dokumentów oraz wskazania przez organ celny przyczyn braku wiarygodności dokumentów. Organy celne nie kwestionując formalnej wiarygodności dokumentów stwierdzających wartość celną sprowadzonego przez skarżącego samochodu, zakwestionowały jego wartość transakcyjną, z uwagi na, ich zdaniem, niską cenę wskazaną w fakturze zakupu. Ocena prawna zawarta w zaskarżonej decyzji budzi zastrzeżenia. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniającej jej odrzucenie jest dopuszczalna wtedy, gdy okaże się, że była ona rażąco niska. Stwierdzenie, że cena była rażąco niska zakłada jej porównanie z innymi cenami. Ocena w tym zakresie musi być dokonana w oparciu o ceny obowiązujące w kraju sprzedawcy. Kwestionowanie materialnej wiarygodności informacji i dokumentów powinno następować z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności zakupu. W sprawie fakt zakupu samochodu niesprawnego, z uszkodzonym silnikiem stanowi z pewnością indywidualną okoliczność, którą należy uwzględnić przy badaniu wiarygodności ceny wynikającej z umowy kupna sprzedaży. Niedopuszczalne jest ustalenie zaniżenia ceny transakcyjnej przez jej porównanie z cenami samochodów podobnych obowiązujących na rynkach innych krajów, niż kraj eksportu. Weryfikacja zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej towaru w pierwszej kolejności musi skutecznie podważyć dane wynikające z przedłożonych dokumentów przy uwzględnieniu cen obowiązujących w miejscu zawarcia transakcji, aby można było ustalić wartość celną towaru w oparciu o jedną z metod wskazanych we Wspólnotowym Kodeksie Celnym. Z ustaleń organów celnych nie wynika, by przeprowadzono postępowania na okoliczność ustalenia cen obowiązujących w miejscu zawarcia przez skarżącego transakcji kupna samochodu z uwzględnieniem indywidualnych cech transakcji. W tym stanie rzeczy, zakwestionowanie wartości transakcyjnej, jako wartości celnej, nie mało uzasadnionych podstaw i uczynione zostało w sposób dowolny, z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Wartością transakcyjną jest cena (zapłacona lub należna). W gospodarce wolnorynkowej, w warunkach wysokiej konkurencji, nie jest wykluczone oferowanie nawet na tym samym rynku różnych cen przez różnych producentów, a nawet różnych cen przez tego samego producenta, w zależności od szczegółowych warunków dotyczących warunków płatności, dostawy czy ilości sprzedawanego towaru. Wartość transakcyjna zależy od wielu czynników związanych z indywidualną transakcją lub obiektywnymi warunkami na rynku sprzedawcy. W przedmiotowej sprawie należało uwzględnić stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość, jak zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że argumenty zawarte w skardze odnoszą się w przeważającej części do kwestii wartości celnej oraz zasadności jej zakwestionowania. Zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracji celnej dotyczy natomiast podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, obliczenie którego jest uzależnione od ustalenia elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania, tj. wartości celnej oraz cła. Stąd też odniósł się w odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze, podkreślając równocześnie, że uznanie prawidłowości ustaleń organu co do wartości celnej oraz kwoty cła odnosi się również do uznania prawidłowości ustaleń, co do podstawy opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towaru. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego wskazał, że w sprawach celnych nie znajdują zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz ustawy - Ordynacja podatkowa (w szczególności zaś dział IV Ordynacji, zawierający regulacje odnoszące się do postępowania podatkowego). W Ordynacji podatkowej znajduje się analogiczny przepis, którego naruszenia Dyrektor Izby Celnej jednak nie stwierdza. W zaskarżonej decyzji organ celny dokonał analizy wszystkich dowodów zgromadzonych w postępowaniu zarówno pierwszo-jak i drugoinstacyjnym, wyjaśniając, którym z nich odmówiono wiarygodności i dlaczego. W szczególności organy celne wskazały, jakie materiały dowodowe zgromadziły, w jaki sposób wpłynęły one na ocenę wiarygodności zadeklarowanej wartości celnej oraz w jaki sposób przeprowadzone zostały obliczenia należności celnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygnatura III SA/Kr 715/08 uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 22.04.2008 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r. skierowaną do skarżącego P. F. - określającą całkowitą pierwotnie księgowaną kwotę wynikającą z długu celnego w wysokości 4 256 zł., należną z tytułu importu samochodu osobowego marki Subaru, zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu wg zgłoszenia celnego SAD [...] z dnia [...], oraz uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2008 r. wydaną w trybie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej zmieniającą w zakresie kwoty długu celnego decyzję z [...] 2007 r. i określającą kwotę cła na poziomie 4 299 zł. W sprawie tej postanowieniem z dnia [...] 2007r. Dyrektor Izby Celnej w oparciu o art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej zlecił organowi I instancji dokonanie wymiaru uzupełniającego. Organ celny I instancji decyzją z dnia [...] 2007r. określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w wysokości 43 zł. stanowiącej różnicę między kwotą cła obliczoną pierwotnie w decyzji organu I instancji z dnia [...] 2007r. a kwotą, jaką uzyskano z wyliczenia przeprowadzonego z uwzględnieniem uwag zawartych w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej. Postanowieniem z dnia [...] 2008r. Dyrektor Izby Celnej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji celnej z dnia [...] 2007r., a następnie decyzją z dnia [...] 2008r. stwierdził nieważność tej decyzji. W dniu [...] 2008r. organ I instancji wydał w trybie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej decyzję zmieniającą w zakresie kwoty długu celnego decyzję z [...] 2007 r. i określił kwotę cła na poziomie 4.299 zł. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że prawidłowe wyliczenie wartości celnej powinno być dokonane w następujący sposób: 72 100 :1,1= 65 545,45 wartość pomniejszona o zwyczajową marżę 10%, 65 545,45 :1,22= 53725,77 (pomniejszona o kwotę 22% VAT), 53725,77: 1,136= 47293,81 (pomniejszona o kwotę 13, 6% podatku akcyzowego), 47293,81: 1,1= 42 994,37 (pomniejszona o kwotę cła 10%). Przyjmując tak wyliczoną wartość jako podstawę 42 994,37: 10 % = 4299 zł. Różnica pomiędzy kwotą cła obliczoną w decyzji z dnia [...] 2007 r. a wyżej obliczoną kwotą wynosi 43 zł (4299 - 4256 = 43 zł.). Decyzją z dnia 22.04.2008 r. Dyrektor Izby Celnej po rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji celnej organu I instancji z dnia [...] 2007 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję zmienioną decyzją z dnia [...] 2008 r. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie w uwzględnieniu zarzutów w niej podniesionych. Decyzja celna oraz podatkowa określająca podatek akcyzowy miały wpływ na kwotę podatku od towarów i usług, należną z tytułu importu pojazdu, ponieważ art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług określa, że jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Nie ulega wątpliwości, że kwestia ustalenia podatku od towarów i usług z tytułu przywozu towaru na obszar celny Wspólnoty stanowi pochodną zagadnień celnych. Ustalenia dotyczące elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania tym podatkiem dokonane zostały w ramach postępowania celnego, a swój wyraz znalazły w decyzji celnej, w której określono, między innymi, kwotę wynikającą z długu celnego. Zgodnie z treścią art. 240 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. III SA/Kr 715/08 uchylił decyzje w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, które stanowiły podstawę do wydania zaskarżonych decyzji podatkowych pozostawiając w obrocie prawnym decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] 2007r. określającą całkowitą pierwotnie księgowaną kwotę wynikającą z długu celnego. Ponadto postanowieniem z dnia [...] 2008r. Dyrektor Izby Celnej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji celnej uzupełniającej - wymiarowej z dnia [...] 2007r., a następnie decyzją z dnia [...] 2008r. stwierdził nieważność tej decyzji. W sprawie poddanej kontroli Sądu, decyzja zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji z dnia [...] 2007 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru zostały, więc wydane w oparciu o decyzje celne wyeliminowane z obrotu prawnego, co ma wpływ na treść decyzji podatkowych. Dlatego też orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie wskazanych przepisów określając, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane (art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Koniecznym także w tej sytuacji, stało się wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] 2007 r. o zwrocie sprawy organowi I instancji celem dokonania wymiaru uzupełniającego podatku od towarów i usług z tytułu importu na podstawie art. 230 § 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie, bowiem z treścią art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do jej końcowego załatwienia. Przy ponownym rozpoznaniu odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, organ odwoławczy uwzględni treść decyzji określających kwotę długu celnego (art.153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).