III SA/Kr 755/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski ( spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi O. G. na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] z dnia 21 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty stypendium za miesiąc grudzień 2010r. postanawia: odrzucić skargę Skarżący O. G. wniósł dnia 6 czerwca 2011 (data nadania) za pośrednictwem Dyrektora [...] Szkoły [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na czynność Dyrektora [...] Szkoły [...] (dalej [...]) z dnia 21 marca 2011 r. znak [...] polegającą na odmowie wypłacenia stypendium za miesiąc grudzień 2010 r. W skardze zawarto wniosek o stwierdzenie bezskuteczności powyższej czynności na podstawie art. 146 p.p.s.a. oraz o stwierdzenie obowiązku Dyrektora Szkoły [...] wynikającego z przepisu prawa, to jest wypłacenia stypendium za miesiąc grudzień 2010 r. w kwocie 2818,72 zł. Skarżący podniósł, że wniesienie skargi poprzedzone zostało nadanym 4 kwietnia 2011 r., skierowanym do Dyrektora Szkoły wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący upatruje naruszenie prawa przez Dyrektora Szkoły w błędnej wykładni treści przepisów art. 42 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm. - dalej ustawa). Wskazano, że decyzją z dnia [...] 2010 r. Nr [...] Dyrektor odmówił przyjęcia skarżącego na aplikację sędziowską oraz prokuratorską a decyzją z dnia [...] 2011 r., Nr [...] Dyrektor odmówił przyznania skarżącemu stypendium za m-c grudzień 2010 r. W następstwie wniesionego przez skarżącego odwołania od decyzji z dnia [...] 2011 r. Minister Sprawiedliwości decyzją z dnia [...] 2011 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Szkoły i umorzył postępowanie pierwszej instancji. Minister Sprawiedliwości zajął stanowisko, że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa przyjmując, że zarówno przyznanie aplikantowi stypendium na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy, jak i zachowanie prawa do jego pobierania z art. 42 ust. 4 nie stanowi materii decyzyjnej i nie wymaga załatwienia w formie decyzji, a ma charakter czynności materialne - technicznej. Zarazem Minister Sprawiedliwości wskazał w uzasadnieniu decyzji, że kwestia czy w konkretnej sprawie występuje stan zachowania prawa do pobierania stypendium, nie była badana w postępowaniu odwoławczym. Po wydaniu tej decyzji, w nawiązaniu do wniosku o wypłatę stypendium w piśmie z dnia 21 marca 2011 r. Dyrektor Szkoły [...], odmówił wypłaty skarżącemu stypendium z tym uzasadnieniem, że przez osobę ubiegającą się o kontynuowanie szkolenia na określonej aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej należy rozumieć aplikanta aplikacji ogólnej, który na liście klasyfikacyjnej aplikantów zajął miejsce umożliwiające przyjęcie go na tę aplikację. Skarżący zajął [...] miejsce na liście. Wyznaczony zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 marca 2010 r. limit po 75 miejsc na aplikację sędziowską i na aplikację prokuratorską oznacza, że skarżący był usytuowany na miejscu niepozwalającym na przyjęcie na aplikację specjalistyczną, i w konsekwencji nie zachował prawa do pobierania stypendium po zakończeniu aplikacji ogólnej. Po otrzymaniu tego pisma skarżący wniósł do Dyrektora Szkoły [...] wyżej opisane wezwanie z dnia 4 kwietnia 2011 r. do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przez stwierdzenie bezskuteczności czynności odmowy wypłaty stypendium oraz wypłatę stypendium za miesiąc grudzień 2010 r. wraz z odsetkami od 27 grudnia 2010 r. Dyrektor nie odpowiedział na wezwanie. Uzasadniając wnioski skargi skarżący zajął stanowisko, że wypłata bądź odmowa wypłaty stypendium ma charakter czynności materialno - technicznej w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego o tym czy osoba spełnia warunki z art. 42 ust. 4 ustawy decyduje wykładnia językowa tego przepisu. Zgłaszając wniosek o kontynuowanie szkolenia, osoba która pobierała stypendium w trakcie aplikacji ogólnej, wypełnia przesłankę "ubiegania się", co winno skutkować zachowaniem prawa do stypendium. Wskazując na funkcję interpretowanego przepisu, skarżący wskazał, że ustawodawca nie chciał pozostawiać aplikantów po ukończeniu aplikacji ogólnej, a przed rozstrzygnięciem przyjęcia na aplikację specjalistyczną, bez środków do egzystencji. Dyrektor [...] Szkoły [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie prezentując takie samo stanowisko jak wyrażone wcześniej w uzasadnieniu decyzji z [...] 2011 r. oraz w piśmie do skarżącego z dnia 21 marca 2011 r., że przez osobę ubiegającą się o kontynuowanie szkolenia w rozumieniu art. 42 ust. 4 ustawy, rozumieć należy tylko takiego aplikanta, który na liście klasyfikacyjnej zajął miejsce umożliwiające przyjęcie na aplikację specjalistyczną, a zajęte przez skarżącego miejsce na pozycji [...] listy, nie dawało możliwości przyjęcia na żadną z nich. Dalszą część odpowiedzi na skargę poświęcono uzasadnieniu przyjętej wykładni powołanego przepisu. Na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 pełnomocnik Dyrektora [...] Szkoły [...] zmienił stanowisko procesowe i wniósł o odrzucenie skargi na odmowę wypłaty stypendium za m-c grudzień 2010 r. z powodu niedopuszczalności drogi postępowania sądowoadministracyjnego. Z przedmiotowych akt postępowania wynika, m.in. że - skarżący zajął [...] pozycję na liście klasyfikacyjnej aplikantów, którzy ukończyli aplikację ogólną 2009/2010 ustalonej Zarządzeniem Dyrektora Szkoły [...] z [...] 2010 r. Nr [...] - decyzją z dnia [...] 2010 Nr [...] Dyrektor Szkoły [...] odmówił przyjęcia skarżącego na aplikację sędziowską i prokuratorską w związku ze złożonym wnioskiem o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej ewentualnie prokuratorskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega odrzuceniu. Podniesiony na rozprawie 18 kwietnia 2012 r. zarzut, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego wymaga rozważenia w pierwszej kolejności, albowiem ustalenie, że sprawa w której wniesiono skargę nie należy do właściwości sądu administracyjnego, obliguje Sąd administracyjny do odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej ustawa p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zakres i rodzaje aktów poddanych kognicji sądów administracyjnych określa przepis art. 3 § 2 pkt 1 - 8 ustawy. W myśl art. 3 § 3 Sądy administracyjne orzekają, także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Jest poza sporem, że ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. 2009 r. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.) nie zawiera przepisów szczególnych w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a., przewidujących sądowoadministracyjną kontrolę innych niż decyzje aktów Dyrektora [...] Szkoły. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na; 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność; (a od 11.04.2011r.) także przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. Ustawa o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury w przepisach art. 23 ust. 1-3, art. 29 ust., 1, 4 i 5, 40. ust. 1 i 6, art. 41 ust. 1; 4 i 5, art. 44 ust. 5, 8, art. 51. ust. 1 i 5 określa sprawy, których załatwienie następuje w drodze decyzji Dyrektora [...] Szkoły [...] i w których podstawę sądowoadministracyjnej kontroli stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 1 p. p. s. a. Sądowoadministracyjnej kontroli mógłby zatem podlegać na zasadach ogólnych tylko taki akt lub czynność Dyrektor Szkoły [...], który miałby charakter aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący walor takiej czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przydaje odmowie pismem Dyrektora [...] z dnia 21 marca 2011 wypłaty skarżącemu stypendium za m-c grudzień 2010 r. Rozważając to stanowisko wyjść należy od analizy przepisów ustawy o KSSiP – dalej ustawy. Prowadzi to do następujących ustaleń: Ustawa przewiduje trzy formy aplikacji; aplikację ogólną, sędziowską i ( lub) prokuratorską ( art. 2 ust. 1 pkt 1), przy czym jednym z warunków kontynuowania szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, jest ukończenie aplikacji ogólnej (art. 28 ust. 1). Przyjęcie na aplikację ogólną następuje na podstawie decyzji Dyrektora Krajowej Szkoły ( art. 23 ust. 1). Aplikacja ogólna trwa 12 miesięcy, a Minister Sprawiedliwości w drodze zarządzenia określa termin rozpoczęcia aplikacji ogólnej ( art. 25 ust. 1 i 2). Przepis art. 42 ust. 1 ustawy stanowi, że Dyrektor Krajowej Szkoły "przyznaje" aplikantowi na jego wniosek stypendium na czas aplikacji ogólnej, sędziowskiej oraz aplikacji prokuratorskiej. Przepisy ustawy przyznanie aplikantowi aplikacji ogólnej stypendium łączą wyłącznie z wnioskiem osoby posiadającej status aplikanta tej aplikacji, gdyż ustawa nie określa sytuacji, w których mogła by nastąpić odmowa takiemu wnioskowi. "Przyznanie" stypendium w rozumieniu ustawy ma zatem bardziej charakter aktu niż czynności, albowiem jego podjęcie wymaga ustalenia czy składający wniosek mieści się w kręgu uprawnionych do jego złożenia. Przyznanie stypendium aplikantowi aplikacji ogólnej ma zarazem charakter aktu jednorazowego, który ze swej istoty może być podjęty względem osoby mającej status aplikanta tej aplikacji i na czas jej trwania. Jest to zatem jednorazowy akt materialno - techniczny uruchamiający prawo do pobierania stypendium przez czas trwania aplikacji ogólnej wynikające ze statusu aplikanta aplikacji ogólnej i złożonego wniosku. Akt "przyznania" stypendium, nie kreuje prawa do pobierania stypendium. W myśl natomiast przepisu art. 42 ust. 4, aplikant aplikacji ogólnej, który ubiega się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, zachowuje prawo do pobierania przysługującego mu stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończył aplikację ogólną. Przepis art. 28 ust. 1 stanowi, że osoba która ukończyła aplikację ogólną oraz spełnia kryteria określone w art. 22 pkt 1-4 może, w terminie 14 dni od ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej listy kwalifikacyjnej aplikantów, o której mowa w art. 26 ust. 2, złożyć do Dyrektora Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej. Nadto przepis art. 28 ust. 2 określa zaświadczenia jakie kandydaci na aplikację sędziowską lub prokuratorską przedstawiają dodatkowo w związku z powyższym wnioskiem. Wzajemna relacja pomiędzy przepisami art. 42 ust. 1 i 4 oraz art. 28 ust. 1 dowodzi, że zachowanie prawa do pobierania przysługującego stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym aplikant zakończył aplikację ogólną następuje z mocy prawa w sytuacji gdy łącznie spełnione zostaną następujące przesłanki: 1. aplikant aplikacji ogólnej w czasie jej trwania miał przyznane i pobierał stypendium; 2. aplikant ukończył aplikację ogólną i jego nazwisko umieszczone zostało na liście kwalifikacyjnej aplikantów z podaniem liczby uzyskanych punktów oraz liczby porządkowej miejsca na tej liście; 3. lista klasyfikacyjna została ogłoszona przez Dyrektora Krajowej Szkoły w Biuletynie Informacji Publicznej; 4. w terminie 14 dni od ogłoszenia tej listy aplikant złożył do Dyrektora Krajowej Szkoły wniosek o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej. Powyższe uregulowania prowadzą do wniosku, że osoba która ukończyła aplikację ogólną, na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy zachowuje z mocy prawa prawo ( a właściwie uprawnienie) do pobierania stypendium do końca miesiąca następującego po miesiącu, w którym zakończyła aplikację, po spełnieniu warunków określonych ustawą. Zachowanie prawa do pobierania stypendium za okres oznaczony przepisem art. 42 ust. 4 in fine ustawy, nie jest uzależnione od złożenia wniosku w tym przedmiocie, ani tym bardziej od aktu, którego przedmiotem byłoby przyznanie, czy potwierdzenie zachowania prawa. Stanowisko to znajduje poparcie w Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2012 r. sygn. I OSK 2075/11 /Lex nr 1107473/, stwierdzającego, że prawo do pobierania stypendium na podstawie powyższej ustawy przysługuje z mocy prawa, a wydanie decyzji w sprawie uprawnienia przysługującego z mocy prawa, jest działaniem bez podstawy prawnej. Konsekwencją przyjętej w ustawie konstrukcji, że zachowanie prawa do pobierania stypendium przez osobę, która ukończyła aplikację ogólną w sytuacji określonej art. 42 ust. 4 następuje z mocy prawa jest, iż czynność spełniająca to prawo, polega na czysto technicznej czynności wypłaty stypendium w formach przewidzianych dla realizacji tego uprawnienia. Trzeba mieć na uwadze, że nabycie uprawnienia do pobierania stypendium przez czas trwania aplikacji ogólnej, pozostaje w związku z aktem jakim jest decyzja Dyrektora [...] Szkoły w przedmiocie przyjęcia na tę aplikację i wynika z więzi prawnej łączącej aplikanta ze Szkołą. Wynikające ze stosunku aplikacji ogólnej uprawnienie do pobierania stypendium w zasadzie ustaje z chwilą jej zakończenia. W świetle regulacji zawartych w przepisach art. 26 ust. 1 w zw. z art. 25 ust. 1 i 2, ukończenie aplikacji ogólnej następuje z upływem terminu 12 miesięcy od terminu rozpoczęcia określonego zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości pod warunkiem uzyskania pozytywnych ocen ze wszystkich sprawdzianów i praktyk objętych programem aplikacji. Zakończenia aplikacji ogólnej nie jest związane z potrzebą wydania decyzji w tym przedmiocie. Ustawa przewiduje tylko, iż świadectwem ukończenia aplikacji ogólnej jest dyplom wydawany przez Dyrektora Krajowej Szkoły ( art. 26 ust. 4), a więc akt o charakterze deklaratywnym. Przewidziana zatem art. 42 ust. 4 ustawy sytuacja zachowania prawa do pobierania ( a właściwie uprawnienia do pobierania) stypendium, za okres do końca miesiąca następującego po miesiącu zakończenia aplikacji ogólnej, stanowi wyjątek od zasady, iż stypendium to przysługuje na czas aplikacji i w związku z aplikacją. Zarazem w sytuacji określonej art. 42 ust. 4 do pobrania stypendium uprawniona jest osoba, której już nie służy przymiot aplikanta aplikacji ogólnej, wobec jej zakończenia, a jeszcze nie nabyła statusu aplikanta aplikacji sędziowskiej lub prokuratorskiej, który powstaje w następstwie decyzji Dyrektora [...] Szkoły wydanej w trybie art. 29 ust. 1 ustawy, i o który dopiero się ubiega. W istocie zatem zrealizowanie prawa do pobrania stypendium, zachowanego na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy, sprowadzać się może tylko do żądania wypłaty kwoty odpowiadającej wysokości stypendium ustalonej na podstawie art. 52 pkt 4 ustawy, rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości. Czynność ta jak wyżej wskazano ma charakter wyłącznie techniczno - materialny. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane jest stanowisko, w myśl którego podlegające kontroli sądu administracyjnego akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą łącznie spełniać następujące warunki: 1. nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia, 2. muszą mieć charakter publicznoprawny, czyli mieścić się w zakresie działalności administracji publicznej, 3. muszą być skierowane do indywidualnie oznaczonego podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie lub służbowo, 4. muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa rozumianych jako bezpośrednio wynikające z przepisów prawa obowiązki lub uprawnienia tego podmiotu do którego skierowany jest akt lub czynność. ( Por. np. T. Woś w Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz - pr. Zbiorowa pod red. T. Wosia, Wyd. III, Lexis Nexis 2009 str. 61 i n., czy postanowienia NSA z 1.10.2009 II FSK 581/08, Lex nr 573469 czy z 12.10.2008r., II GSK 340/08, Lex nr 515325). Stanowisko to Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę podziela. Na tle powyższych warunków, które poddają kontroli sądu administracyjnego inne niż decyzje czy postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, czynność wypłaty stypendium byłemu aplikantowi aplikacji ogólnej, na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy, nie ma jednak - zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - charakteru czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Wprawdzie adresatem tej czynności - wypłaty stypendium - byłby skarżący, już nie podporządkowany organizacyjnie lub służbowo Dyrektorowi Krajowej Szkoły. Przydanie Dyrektorowi [...] Szkoły [...] kompetencji do wydawania, w określonych w ustawie sprawach decyzji administracyjnych, a w szczególności w przedmiocie przyjęcia lub odmowy przyjęcia na aplikację ogólną (a także aplikacje specjalistyczne), niewątpliwie sytuuje Dyrektora [...] Szkoły na płaszczyźnie funkcjonalnej w systemie organów administracji publicznej. Nie każda jednak czynność takiego organu musi się mieścić w zakresie działalności administracji publicznej, a w konsekwencji nie każda czynność materialno - techniczna organu administracji publicznej może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego ( por. np. uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z 8.06.200 r., III ZP 11/00, OSNP 200/19/702, Lex nr 40475, czy postanowienie NSA z 8.04.2008 r., II GSK 485/07 Lex nr 506505). Wypłata stypendium jako wypłata środków pieniężnych ma charakter czynności faktycznej. Nie każde działanie organu administracji publicznej podlega kontroli sądów administracyjnych. W sprawie istnieje spór pomiędzy skarżącym a Dyrektorem [...] Szkoły co do tego czy skarżący mimo, iż znalazł się na liście klasyfikacyjnej i złożył w terminie przewidzianym art. 28 ust. 1 ustawy wniosek o przyjęcie na aplikację sędziowską, ma przymiot osoby ubiegającej się o kontynuowanie szkolenia na aplikacji sędziowskiej i prokuratorskiej w rozumieniu art. 42 ust. 4, skoro nie zmieścił się w limicie miejsc dla tych aplikacji. Przepisy ustawy nie przydają Dyrektorowi Krajowej Szkoły kompetencji do rozstrzygnięcia tego sporu jednostronnym aktem w formie decyzji, co podkreślił Minister Sprawiedliwości w decyzji z dnia [...] 2011 r., znak [...] uchylającej decyzję odmawiającą przyznania stypendium i umarzającej postępowanie pierwszej instancji. Rozstrzygnięcie tego sporu ma znaczenie prejudycjalne dla czynności wypłaty kwoty odpowiadającej stypendium. Zarazem ostateczna decyzja Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] 2011r. przesądziła w sprawie, że odmowa dokonania czynności materialno - technicznej - wypłaty stypendium nie może być dokonana w formie decyzji administracyjnej, podlegającej kontroli sądowo administracyjnej. Należy też mieć na uwadze, że skarżący jako strona sporu nie ma przymiotu aplikanta, a więc nie istnieje między stronami więź wynikająca z organizacyjnego podporządkowania. Natomiast przedmiotem sporu jest kwestia, czy w określonym stanie faktycznym mającym zawiązek z ukończeniem aplikacji ogólnej skarżący zachował uprawnienie do świadczenia majątkowego w postaci stypendium za jeden miesiąc. W tym sporze strony mają równorzędny status, gdyż jak wyżej wskazano Dyrektorowi [...] Szkoły nie służy prawo do jednostronnego aktu w przedmiocie odmowy przyznania tego uprawnienia. Z tych względów uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, że spór o spełnienie przesłanek do żądania wypłaty stypendium byłemu aplikantowi aplikacji ogólnej na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury ( Dz. U. Nr 26, poz. 157 z późn. zm.), ma charakter sprawy cywilnej w rozumieniu art. 1 kodeksu postępowania cywilnego z roszczenia o zapłatę, której rozpoznanie nie zostało poddane postępowaniu administracyjnemu ( art. 2 § 3 kpc). Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13.10.2011 r. syg. II SA/Wa 1076/11 ( niepubl.). W tej sytuacji sprawa o wypłatę stypendium za m-c grudzień 2010 r. na podstawie art. 42 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).