III SA/Kr 773/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt j. w., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...], uchylającą w całości decyzję organu I instancji w przedmiocie zasiłku celowego i przekazującą organowi I instancji sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący w dniu 27 stycznia 2011 r. wniósł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 lutego 2011 r. umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, przyznał natomiast skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niego adwokata z urzędu. W wyniku wniesionego przez skarżącego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym, umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 316/11, oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 marca 2011 r. Pismem z dnia 1 czerwca 2011 r. Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczył skarżącemu pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M. S. Pismem z dnia 1 lipca 2011 r. wyznaczona z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. S. - wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej podnosząc, że o wyznaczeniu przez Okręgową Izbę Radców Prawnych została poinformowana pismem z dnia 1 czerwca 2011 r., doręczonym jej w dniu 6 czerwca 2011 r. Pełnomocnik wskazała na wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 14 września 2010 r., sygn. 2934/06 oraz na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 610/10 podnosząc, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W takich wypadkach niedochowanie terminu uznaje się za wynik okoliczności, na które zarówno skarżący jak i jego pełnomocnik nie mieli wpływu, co uzasadnia brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Dodała ponadto, że w niniejszej sprawie termin 30 dni od dnia zawiadomienia jej o wyznaczeniu do występowania w sprawie jeszcze nie upłynął. Do wniosku dołączona została skarga kasacyjna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej w skrócie - p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepis art. 87 § 1 i 2 ustawy stanowi z kolei, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z § 4 w/w przepisu równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jak również po zapoznaniu się ze stanowiskiem skarżącego. W konsekwencji uznaje się, jak trafnie podnosi pełnomocnik skarżącego z urzędu, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09, Lex Omega nr 564223). W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że rozstrzyganie przez Sąd w przedmiocie wniosku o ustanowienie radcy prawnego z urzędu stanowiło niezależną od strony i jej pełnomocnika przeszkodę do wniesienia skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Uznać, zatem należy, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony, a tym bardziej jej pełnomocnika. Także pozostałe przesłanki przywrócenia terminu zostały w niniejszej sprawie spełnione. Ustanowiona z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. S. - wraz z wnioskiem przedłożyła skargę kasacyjną, a więc dokonała czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Z przedstawionego przez pełnomocnik z urzędu przebiegu postępowania wynika, że po wyznaczeniu jej do występowania w sprawie podjęła niezbędne czynności zmierzające do przygotowania materiału pozwalającego na wniesienie skargi kasacyjnej i ten środek zaskarżenia wniosła dołączając do wniosku o przywrócenie terminu wraz z odpisami. Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.