III SA/Kr 782/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Barbara Pasternak Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2010 r. sprawy ze skargi A. G., M. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 21 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do operatu oraz zmian w ewidencji gruntu skargę oddala Decyzją znak [...] z dnia 21 maja 2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania A. G. i M. G. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2008 r. znak [...] orzekającą o: I. odrzuceniu zarzutów A. G. do zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu A w zakresie zmodernizowanych działek ewidencyjnych 783, 784 i 824 położonych w A, II. aktualizacji zmodernizowanego operatu ewidencyjnego obrębu A jedn. ewid. B przyjętego do zasobu Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno –kartograficznej Filia w C w dniu 27 sierpnia 2001 r. za Nr [...] przez wprowadzenie z urzędu zmian zawartych w dokumentacji geodezyjnej sporządzonej przez geodetę uprawnionego przyjętej do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 23 lipca 2008 r. za Nr [...]. W podstawie prawnej decyzji organu Odwoławczego wskazano przepisy art. 138 § 1 pkt 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego- dalej kpa – oraz art. 7 lit. b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.). Uzasadniając decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazał okoliczności w jakich doszło do wydania przez Starostę decyzji z dnia [...] 2008 r., ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę decyzji oraz podstawy prawne decyzji. Ustalono, że pod rządami przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, na przestrzeni lat 1999-2005 r. prowadzona była etapami modernizacja operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu A. Część kartograficzna operatu przyjęta została do zasobu w Wojewódzkim Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno –Kartograficznej Fila w C w dniu 27 sierpnia 2001 r. za Nr [...]. Natomiast część tzw. opisowa operatu przyjęta została do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 29 listopada 2005 r. za Nr [...]. Wyłożony projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów i budynków obrębu A, stał się obowiązującym operatem ewidencji gruntów i budynków od dnia 29 listopada 2005 r., a informację o tym obwieścił Starosta w Dzienniku Urzędowym Województwa Nr [...] z dnia [...] 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając skargę A. G. i jej żyjącego wówczas męża K. G., na bezczynność Starosty Powiatowego w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych do operatu ewidencji gruntów, w wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. III SAB/Kr 30/07 zajął stanowisko, iż datowane na 29 listopada 2005 r. pismo ówczesnych skarżących z daty wpływu 5 grudnia 2005 r. skierowane do Starosty, kwestionujące dane w operacie ewidencji gruntów i budynków, ma charakter zarzutów w rozumieniu art. 24 a ust.9 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, o uwzględnieniu których lub ich odrzuceniu rozstrzyga organ w formie decyzji. We wniesionych dnia 5 grudnia 2005 r. zarzutach do operatu ewidencji gruntów i budynków podtrzymane zostało stanowisko wcześniej wyrażone w formie uwag na etapie wyłożenia projektu operatu ewidencyjnego jeszcze w 2003 r. oraz zgłoszonych dnia 8.11.2005 r. do poz. 22 wykazu uwag i zastrzeżeń, uzupełnione pismem z 24 listopada 2005 r. W uzasadnieniu zarzutów podniesiono, iż operat zmienia "podaną zafałszowaną treść i oznaczenia nowoutworzonych zmodernizowanych działek 783 i 784 z nowoutworzonymi zmodernizowanymi działkami Nr 764/2, 764/1, 768, 769, 782, 787, 786, 785, 817, 824 a 825, 830." Decyzją z dnia [...] 2008 r. Starosta orzekł o: I. odrzuceniu zarzutów A. G. do zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu A w zakresie zmodernizowanych działek ewidencyjnych 783, 784 i 824 położonych w A. W punkcie II- gim tej decyzji, orzeczono z urzędu o aktualizacji zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu A, w ten sposób, iż nie zmieniając oznaczeń, zmieniono konfigurację i powierzchnię zmodernizowanych działek ewidencyjnych: - 768 z 0.1921 ha na 0.1916 ha, - 769 z 0.1980 ha na 0.1954 ha, - 783 z 0.1110 ha na 0.1106 ha, - 784 z 0.0173 ha na 0.0169 ha - 785 z 0.0030 ha na 0.0035 ha 787 z 0.1294 ha na 0.1328 ha w oparciu o dokumentację geodezyjną przyjętą do zasobu w dniu 23 lipca 2008 r. za Nr [...], stanowiącą integralną część decyzji. Starosta ustalił, iż aktem własności ziemi z dnia 31 sierpnia 1973 r. Nr [...] stwierdzono nabycie przez K. G. i A. G. na prawach wspólności ustawowej nieruchomości obejmującej działki ewidencyjne oznaczone numerami (sprzed modernizacji) 192/1, 354/4 i 215/1, objęte księgą wieczystą Nr [...]. W zmodernizowanej ewidencji działki te odpowiednio otrzymały oznaczenie dz. ewid. zmod. 783, 784 i 824. Organ wskazał, iż rozpoczęta w 1999 r. procedura modernizacji operatu ewidencji w trybie przepisów wówczas obowiązującego rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 100, poz. 1086) została ponowiona po wejściu w życie od 2004 r. przepisu art. 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i przeprowadzona przy zastosowaniu niesprzecznych z nim przepisów obecnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454). W trakcie wyłożenia projektu operatu ewidencyjnego, A. G., w dniu 30 kwietnia 2003 r. złożyła opisane w pozycji 12 wykazu zastrzeżeń z 2003 r., uwagi co do przebiegu granic i powierzchni projektowanych zmodernizowanych działek 783, 784 i 824, żądając przywrócenia " pierwotnego" stanu prawnego na dzień 31 sierpnia 1973 r. tj. na datę wydania aktu własności ziemi. O sposobie rozpatrzenia uwag A. G. została poinformowana osobiście dnia 18 października 2004 r. Zgłoszenie w/w uwag miało miejsce podczas trwającego postępowania o rozgraniczenie działek ewidencyjnych 192/1 (proj. dz. ewid. 783) i 354/4 ( proj. dz. ewid. 784) własności A. i K. G., z nieruchomościami sąsiednimi stanowiącymi działki: 354/1 ( proj. dz. ewid. 764/2), 190/1 (proj. dz. ewid. 768), 190/2 (proj. dz. ewid. 769), 192/2 (proj. dz. ewid. 787) i 354/5 (proj. dz. ewid. 785). Postępowanie to zainicjowane zostało na wniosek A. G. postanowieniem Burmistrza Miasta z [...] 2000 r., a na etapie postępowania administracyjnego zakończyło się decyzją z dnia [...] 2000 r., rozgraniczającą nieruchomości według operatu upoważnionego geodety B. W., przyjętego do powiatowego zasobu w dniu 15 listopada 2000 r. za Nr [...]. Na żądanie wnioskodawców rozgraniczenia sprawa została przekazana do Sądu Rejonowego, który postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2004 r. sygn. Akt [...] rozgraniczył nieruchomości według operatu rozgraniczeniowego biegłego sądowego geodety A. B., przyjętego następnie do zasobu w dniu 18.10.2004 r. za nr [...]. W następstwie apelacji A. G. i K. G. rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 marca 2006 r. sygn. [...] zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w ten sposób, iż rozgraniczane nieruchomości nadal oznaczone według obowiązującego wówczas operatu jako (dz. ewid. 354/4 i 192/1) rozgraniczył z sąsiednimi nieruchomościami w sposób oznaczony na mapie biegłego sądowego J. P. z dnia 6.06.2005 r. przyjętej do powiatowego zasobu w dniu 29.07.2005 r. za nr ewid. [...] - Skarga kasacyjna od tego postanowienia została odrzucona postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt [...]. Wskazując na powyższe okoliczności, oraz m.in. na przepisy §§ 35, 36 i 44 pkt 2 Rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów, Starosta uzasadniał przyczyny, z powodu których ze sprawą w przedmiocie rozparzenia zarzutów od zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów, połączył wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie aktualizacji obowiązującego zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów, przez wprowadzenie do ewidencji zmian wynikających z prawomocnego Postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 r. rozgraniczającego nieruchomości A. G. i M. G. s. K., który wstąpił do sprawy, po śmierci ojca. Wskazano, iż stanowiące podstawę zawartego w punkcie II- gim decyzji rozstrzygnięcia opracowanie geodezyjno-kartograficzne geodety T. U. wraz z mapą uzupełniającą, przyjęte do zasobu dnia 23 lipca 2008 r. za nr [...], uwzględnia stan prawny granic działek ewidencyjnych po modernizacji, wynikający z prawomocnego orzeczenia o rozgraniczeniu i odzwierciedla ten stan na mapie przy naniesieniu oznaczeń działek odpowiadających numeracji przyjętej w zmodernizowanym operacie. Opisując przebieg postępowania, składane przez A. G. wnioski i podejmowane czynności, odniósł się Starosta do przyczyn, z powodu których odrzucił zarzuty do zmodernizowanego operatu w zakresie zmodernizowanych działek ewidencyjnych 783, 784 i 824. Wskazano, iż na etapie opracowywania projektu operatu zgłaszane były uwagi- zastrzeżenia co do przebiegu projektowanych granic, zmodernizowanych działek ze względu na spory graniczne. Organ wskazał, iż przepis § 39 rozporządzenia przewiduje, że spory graniczne nie stanowią przeszkody w modernizacji, a do czasu ich rozstrzygnięcia przebieg granic wykazuje się na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zarzuty sprowadzały się do tego, iż na projekcie modernizacji, a następnie w obowiązującym operacie, nie zaznaczono literą "s" jako spornych granic działki 783 i 784 z działkami 764/2, 764/1, 768, 769, 782, 787, 785 i 817 oraz dz. ewid. 824 z dz. 825 i 830. Nadto skarżący kwestionowali prawidłowość dokumentacji geodezyjnej, na której oparto akt własności ziemi jak i operat ewidencyjny podlegający modernizacji. Podkreślono, iż złożone w dniu 30 kwietnia 2003 r. uwagi związane zarzutami do wyłożonego po raz pierwszy projektu operatu kwestionowały długość granic i powierzchnię działek ewidencyjnych 783, 784 i 824. Do uwag tych odniesiono się w dniu 18 października 2004 r. w trakcie trwającego postępowania o rozgraniczenie działek 191/2 i 354/4 z działkami 354/1, 190/1 190/2 i 354/5. stwierdzając, że do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy o rozgraniczenie granice ewidencyjne będą wykazywane stosownie do przepisu § 39 na podstawie dokumentów przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Wskazano, że w ramach ponowionej procedury modernizacji ewidencji gruntów, powtórnego wyłożenia projektu operatu dokonano w dniach 7.11 do 28.11. 2005 r. W trakcie wyłożenia A. G. dnia 8.11.2005 r. złożyła uwagi opisane w poz. 22 wykazu uwag i zastrzeżeń, które uzupełniła pismem z dnia 24.11.2005 r. Ich przedmiotem był zarzut, że przedstawiony projekt modernizacji nie oznacza Literą "s" spornych granic zmodernizowanych działek 783 i 784 względem działek sąsiednich 764/2, 764/1, 768, 769, 782, 787, 785 i 817 oraz dz. ewid. 824 a dz. 825 i 830, połączony z żądaniem " doprowadzenia do zgodności rzeczywistego stanu prawnego za stanem w terenie". Te uwagi zostały rozpatrzone w dniu 28 listopada 2005 r. oraz uwzględnione w możliwym zakresie tj. uzupełniono oznaczenie spornych granic na mapie zgodnie z protokołami ustalenia stanu władania. O sposobie rozpatrzenia uwag A. i K. G. zostali powiadomieni jednak dopiero pismem z dnia 10 marca 2006 r., a w pozostałym zakresie uwagi "odrzucono" ze względu na sporny jeszcze wówczas charakter granic. W międzyczasie dnia 5 grudnia 2005 r. A. i K. G. wnieśli datowane na 29 listopada 2005 r. pismo, które stosownie do wyroku WSA w Krakowie z dnia 7 lutego 2008 r. sygn. III SAB/Kr 30/07 stanowiło zarzuty podlegające rozpoznaniu w formie decyzji. Treścią tych zarzutów były te same zastrzeżenia jakie zgłoszono w formie uwag do projektów operatu w 2003 r. do poz. 12 wykazu uwag i zastrzeżeń oraz w 2005 r. do poz. 22 wykazu uwag i zastrzeżeń oraz wymienione w pismach z 8.11 i 24.11.2005 r. Nadto zgłaszający zarzuty dopatrywali się fałszerstw i nieprawidłowości w dokumentacji, na podstawie której oparto projekt modernizacji. W toku sprawy pismem z 29 kwietnia 2008 r. wnieśli o wykonanie analizy porównawczej stanu prawnego katastralnego z ewidencyjnym w celu regulacji stanu prawnego wskazując, iż wyznaczały go akty notarialne z 1937 i 1948 roku i kwestionowali poprawność działek określonych w akcie własności ziemi z dnia 31 sierpnia 1973 r. Odnosząc się do tych zarzutów wskazano w uzasadnieniu decyzji Starosty, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, stan posiadania wyznaczał zakres granic prawa własności, a podstawę jego ustalenia stanowiły dane z ewidencji gruntów. Wskazano, na wynikającą z art. 63 ust. 2 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 107, poz. 464 ze zm.) niedopuszczalność zmiany w postępowaniu administracyjnym, także w trybie nadzwyczajnym decyzji, wydanych na podstawie ustawy z dnia 26.10.1971 r. Podkreślono, iż przed podjęciem decyzji, w dniu [...] 2008 r. doszło do spotkania A. G. ze Starostą, którego przebieg odzwierciedla protokół z tej daty. W czasie tego spotkania A. G. zakwestionowała operat sporządzony przez geodetę p. U. aktualizujący operat ewidencyjny w oparciu o prawomocne orzeczenie Sądu w przedmiocie rozgraniczenia, gdyż nie akceptowała samego orzeczenia Sądu o rozgraniczeniu uważając, iż dokumentacja na której oparł się Sąd była błędna i wadliwa. W toku spotkania A. G. wniosła o powołanie biegłego, który "dokona pomiaru kontrolnego całego spornego terenu, zbada stare rejestry gruntów, porównując operat ze stanem granic i mapą prawną katastralną." Organ I instancji podkreślił, iż w związku ze składanymi pismami z 27.10.2008 i z 7.11.2008 przez pełnomocnika A. G., pismem z 12.11.2008 r. zwrócił się do wykonawcy operatu aktualizującego operat ewidencyjny w oparciu o zmiany wynikające z prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30.03.2006 r. sygn. [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości stanowiącej działki 354/4 i 192/1 z działkami sąsiednimi wymienionymi w tym orzeczeniu, o uzupełnienie dokumentacji operatu pomiarowego przyjętego w dniu 23 lipca 2008 r. do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, przez oznaczenie na mapie lit. "s" jako nadal spornej granicy między dz. ewid. zmod. 783 ( poprz. dz. ewid. 192/1), a działką ewid. zmod. 782 ( poprz. dz. ewid. 184/17), która nie była przedmiotem postępowania o rozgraniczenie zakończonego tym orzeczeniem. Nadto zlecono dnia 12.11.2008 r. ( k. 331 tom I) geodecie wkreślenie numeru działki- drogi przylegającej do dz. ewid. zmod. 784 ( poprz. dz. ewid. 354/4) oraz uzupełnienie dokumentacji o opis dot. Linii granicznej zaznaczonej na mapie uzupełniającej kolorem czerwonym. W dniu 21 listopada 2008 r. geodeta T. U. przedstawił operat uzupełniony w powyższym zakresie. Zdaniem organu I instancji poczynione ustalenia uzasadniały odrzucenie zarzutów do operatu ewidencji gruntów dotyczącego zmodyfikowanych działek 783, 784 i 824, oraz wprowadzenie z urzędu zmian aktualizujących operat w następstwie prawomocnego orzeczenia o rozgraniczeniu. W odwołaniu od tej decyzji A. G. zarzucała naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego oraz naruszenie zadania organizowania i finansowania prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym rejestracji stanów prawnych i faktycznych oraz pomiarów geodezyjnych i opracowań kartograficznych. Zdaniem odwołania skutkiem naruszenia przepisów postępowania było oparcie się na przyjętych do zasobu materiałach, które zawierały błędy co stwierdzono protokołem kontroli Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z dnia 30.10.2006 r. Nr [...] przeprowadzonej przez upoważnionych przez Głównego Geodetę Kraju; Dyrektora i innych pracowników Wojewódzkiego Biura Techniki i Nadzoru Geodezyjno- Kartograficznego. Rozpatrując odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, opisał przebieg postępowania, przyjął za własne ustalenia organu I instancji oraz dokonał ustaleń uzupełniających. Ustalono, że przedmiotem postępowania wszczętego postanowieniem Burmistrza Miasta z [...] 2000 r. na wniosek A. G. było żądanie rozgraniczenia nieruchomości A. i K. G. objętej KW [...] składającej się z działek ewid. Nr 192/1 i 354/4 ( trzecia działka 215/1 nie była objęta żądaniem rozgraniczenia) z nieruchomościami sąsiednimi stanowiącymi działki ewid. nr 354/1 obj. KW [...], nr 190/1 obj. KW [...], Nr 190/2 obj. KW [...], 192/2 obj. aktem własności ziemi 2382/81 oraz nr 354/5 obj. KW [...]. Na żądanie A. i K. G. sprawa o rozgraniczenie, o którym orzeczono decyzją z 15.12.2000 r. przekazana została do sądu powszechnego. Nieruchomości te zostały rozgraniczone prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 r. sygn. [...], a więc po dniu 29 listopada 2005 r., w którym projekt modernizacji operatu, stał się operatem ewidencji gruntów. Prawomocność tego orzeczenia stwierdzono dnia 21.11.2006 r. Organ wskazał na przepisy § 44 pkt 2, 45 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. jako podstawę do aktualizacji obowiązującego operatu, w oparciu o prawomocne orzeczenie Sądu Okręgowego, które rozgraniczało nieruchomości oznaczone numerami działek sprzed modernizacji ewidencji na operacie technicznym biegłego sądowego J. P. przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 29 lipca 2005 r. za nr [...]. Wskazując na wiążące z mocy art. 365 § 1 kodeksu postępowania "administracyjnego" organy prowadzące ewidencję gruntów orzeczenie Sądu powszechnego w przedmiocie rozgraniczenia podkreślono, że operat pomiarowy wykonany przez geodetę T. U. dnia 23 lipca 2008 r. przyjęty do zasobu, służył jedynie aktualizacji operatu ewidencji gruntów przez przydanie rozgraniczonym nieruchomościom oznaczeń odpowiadających obowiązującemu operatowi ewidencji z uwzględnieniem konfiguracji i zmian powierzchni będących następstwem prawomocnego rozgraniczenia. Podkreślono, że w postępowaniu ewidencyjnym organ prowadzący ewidencję gruntów nie ma kompetencji do podważania orzeczenia Sądu w przedmiocie rozgraniczenia. Ustalił dalej organ odwoławczy, iż księgą wieczystą Nr [...] objęta jest nieruchomość A. i K. G. składająca się działek ewidencyjnych 783, 784 i 824 o łącznej powierzchni 0.2450 ha. Wskazano, iż opierając się na dokumentacji powstałej przed uprawomocnieniem się orzeczenia o rozgraniczeniu ( 21.11.2006 r.), a w szczególności na wykazie synchronizacyjnym oraz wyrysie z mapy ewidencyjnej przyjętymi do powiatowego zasobu dnia 29.11.2005 r. za Nr [...] oraz wyrysie z rejestru gruntów z 6 lutego 2006 r., sąd wieczystoksięgowy- Sąd Rejonowy dokonał z urzędu zmian oznaczeń nieruchomości uwzględniając zmiany wynikające z obowiązującego, zmodernizowanego od 29 listopada 2005 r. operatu ewidencji. Tym postanowieniem z Sądu wieczystoksięgowego z dnia 23 października 2006 r. dz. ewid. 192/1 o pow. 0.1070 ha zmieniła oznaczenie na dz. ewid. 783 o pow. 0.1110 ha, działka 354/4 o pow. 0.0167 ha na dz. ewid. 784 o pow. 0.0173 ha, a położona w innym kompleksie działka 215/1 o pow. 0.1042 ha na działkę ewid. 824 o obszarze 0.01167 ha, a postanowieniem tego Sądu z dnia 17.08.2007 r. sygn. [...] nie uwzględniono skargi A. G. na ten wpis. Zawarty w księdze wieczystej KW [...] opis nieruchomość odpowiada stanowi obowiązującej ewidencji gruntów, bez uwzględnienia zmian wynikających z prawomocnego orzeczenia o rozgraniczeniu. Organ odwoławczy uzupełnił ustalenia w odniesieniu do dz. ewid. zmod. 824 ( poprz. dz. ewid. 215/1), co do której także podniesiono zarzuty do operatu. Wskazano, iż działka 215/1, której odpowiednikiem w zmodernizowanym operacie jest dz. ewid. 824 nie była rozgraniczana z nieruchomościami sąsiednimi, stąd nie zachodziła potrzeba aktualizacji obowiązującego operatu danymi co do tej działki. Podniesiono, iż w toku postępowania modernizacyjnego niedopuszczalne było kwestionowanie prawidłowości wydania aktu własności ziemi z dnia 31 sierpnia 1973 r. nr [...], a który stanowił podstawę ujawnienia i opisu nieruchomości w księdze wieczystej oraz stanu własności w ewidencji gruntów. Zarzuty do operatu oparte na powoływaniu się na tytuły własności w aktach notarialnych z 1937 r. i 1948 r. nie mogły być uwzględnione, gdyż stan prawny co do działek objętych tymi aktami wynika z aktu własności ziemi z 31 sierpnia 1973 r., opartego na określonym w ewidencji stanie władania. Z tych względów Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zajął stanowisko, iż zarzuty A. G. złożone do operatu ewidencji gruntów w zakresie zmodernizowanych działek ewidencyjnych 783, 784 i 824 położonych w A nie są uzasadnione i podlegały odrzuceniu. Podzielił też stanowisko organu I instancji, iż obowiązująca zasada utrzymania operatu ewidencji w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi uzasadniała wszczęcie z urzędu postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian, o których orzeczono punktem II- gim decyzji. Podkreślono, iż skarżąca nie powołała się na żadne opracowanie geodezyjno-kartograficzne, które na podstawie art. 46 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 Rozporządzenia mogło by stanowić postawę zmian w obowiązującym operacie ewidencji gruntów co do działki ewid. 824. Tymi motywami kierował się organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję Starosty. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli A. G. i M. G. s. K. z wnioskiem o jej uchylenie. Skargę oparto na zarzucie naruszenia przepisów art. 7 "b" ust. 1 i 24 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, którego upatruje skarga w obrazie prawa materialnego przez błędną wykładnię względnie niewłaściwe zastosowanie poprzez brak kontroli przestrzegania ustawy oraz przeprowadzenie niewłaściwej modernizacji naruszającej zasadę, że w wyniku modernizacji nie należy dokonywać zmiany granic działek ewidencyjnych, oraz na zarzucie naruszenia przepisów §§ 44, 45 i 46 Rozporządzenia z 29 marca 2001 r. przez brak "odpowiedniej" aktualizacji. Nadto zarzucono w skardze naruszenie przepisów art. art. 7, 77, 8, 11, 10 § 1, 12 § 1, 80 i 107 kpa. W szczególności podniesiono, iż materiał dowodowy nie został zebrany w sposób wyczerpujący, zwłaszcza przez brak zlecenia pomiaru kontrolnego na gruncie, zawężenia przedmiotu postępowania, pominięcie części działek, nieuwzględnienie dokumentów składanych przez stronę, nie odniesienie się do modernizacji działki 824, upatrując w tych zarzutach naruszenia przepisów art. 7 i 77 kpa. Zarzucono pominięcie faktu "zatwierdzenia konfiguracji działek odnośnie, których nie było podziału. " Zarzut ten dotyczy podziału operatem z 1988 r. działki 192 na 192/1 i 192/2. Skarga zarzucając naruszenie art. 10 § 1 kpa podnosiła, iż skarżącej nie zapewniono czynnego udziału w postępowaniu oraz wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Podniesiono naruszenie zasady szybkości postępowania, wskazując na jego przewlekłość ( art. 12 § 1 kpa). Zarzucano naruszenie przepisów art. 8 i 11 kpa przez niewyłącznie organu. Naruszenia art. 80 kpa upatruje skarga w przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, przez błędną ocenę stanu faktycznego w ewidencji gruntów oraz bez przeprowadzenia oględzin i w błędnej interpretacji decyzji. Naruszenie art. 107 kpa widzi skarga w wydaniu decyzji w "innej sprawie’ podnosząc iż bez wiedzy stron organ już 26.06.2008 r. zlecił geodecie T. U. wykonanie operatu "wyłącznie dla działek 783 i 784 " bez powiadomienia stron o wszczęciu postępowania, a podjęta decyzja "zawęża o około 98 % przedmiot rozpoznania". Podniesiono, iż na stronie 4- tej uzasadnienia swej decyzji organ odwoławczy określił decyzję, od której rozpatruje odwołanie jako decyzję Starosty "[...]", oraz iż powołał się na nieistniejący przepis art. 365 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego jako na podstawę związania orzeczeniem prawomocnym sądu w przedmiocie rozgraniczenia. Naruszenia przepisów art. 7 i 77 kpa upatruje skarga także w " oparciu się na Rozporządzeniu Ministera Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454), które w świetle orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Rz 577/08, nie obowiązuje." Wojewódzki Inspektor Nadzoru geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wnosił się o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów dotyczących opracowania przez T. U. operatu przyjętego do zasobu 23 lipca 20008 r. za Nr [...] i stanowiącego podstawę decyzji w postępowaniu wszczętym z urzędu, podniesiono, iż jego celem było jedynie ujawnienie w ewidencji według aktualnych oznaczeń działek, zmian wynikających z prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego o rozgraniczeniu. W odniesieniu do zarzutu nieodniesienia się do modernizacji działki 824 wskazano, iż skarżąca nie poparła stosownym opracowaniem zarzutu, że powierzchnia tej działki jest odmienna niż przyjęta w operacie ewidencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), kryterium kontroli zaskarżonej decyzji jako przejawu działalności administracji publicznej stanowi jej zgodność z prawem. W myśl przepisu art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej ustawa p.p.s.a – sprawując tę kontrolę rozstrzyga sąd w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na tych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku wyrażonego na wstępie. Dostrzeżone bowiem uchylenia przepisom postępowania- o czym niżej – w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie mogły mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Zgodnie natomiast z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, tylko takie naruszenie przepisów postępowania ( poza dającym podstawę do jego wznowienia), które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stanowi podstawę do uchylenia decyzji w całości lub w części. Treść zarzutów skargi, a także zakres oczekiwań wyrażonych przez skarżącą na etapie postępowania przed organami administracji, wymaga przytoczenia podstawowych przepisów regulujących postępowania, w których zapadła zaskarżona decyzja. Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm), dane z ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczenia nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne- dalej ustawa- w przepisie art. 2 pkt 8 definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) – jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Zakres informacji objętych ewidencją gruntów i budynków określa przepis art. 20 ustawy. W szczególności w odniesieniu do gruntów- ewidencja obejmuje informacje dotyczące ( art. 20 ust. 1 pkt 1) ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Są to tzw. informacje przedmiotowe. Jak wynika przepisu art. 23 ustawy właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. Również na właścicielach i władających zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy ciąży obowiązek zgłaszania właściwemu staroście wszelkich zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od powstania tych zmian. W świetle powyższych regulacji powszechnie przyjęte jest w sądownictwie administracyjnym stanowisko, iż ewidencja gruntów i budynków ma odzwierciedlać stan prawny, a w zakresie wynikającym z przepisów także stan faktyczny, a nie ma tworzyć tego stanu prawnego lub faktycznego. Dokumenty bowiem stanowiące podstawę wprowadzonych do ewidencji informacji, takie jak np. decyzje, orzeczenia sądów, czy akty notarialne, powstają poza postępowaniem ewidencyjnym, w którym tylko rejestrowane są zmiany z nich wynikające. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzi starosta. Nośnikiem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, stosownie do przepisu art. 24 ust. 1 ustawy jest operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne w zasadzie nie zawiera regulacji dotyczących zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Obecnie czyni to wydane na podstawie ustawy, a obowiązujące od dnia 3 czerwca 2001 r., Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz. U. Nr 38, poz. 454)- zwane dalej rozporządzeniem. Zarzucając naruszenie przepisów §§ 44, 45 i 46 tego Rozporządzenia poprzez brak "odpowiedniej aktualizacji", skarga zarazem powołując się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2009 r. sygn. II SA/Rz 577/08, podnosi zarzut, iż przepisy tego rozporządzenia nie obowiązują, nie wskazując żadnych przesłanek na poparcie tego stanowiska. Podstawę tego rozporządzenia stanowi przepis art. 26 ust. 2 ustawy. Umocowanie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa do wydania tego rozporządzenia, dnia 2 października 2009 r. sygn. I OSK 495/09 ( Lex nr 529488), którym uchylono wyżej powołany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2009 r. i przekazano sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Wskazane w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty dowodzące nietrafności stanowiska WSA w Rzeszowie, że Rozporządzenie nie obowiązuje jako sprzeczne z Konstytucją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela, pomijając wewnętrzną sprzeczność zarzutów skargi, która upatruje naruszenia prawa materialnego właśnie w odniesieniu do przepisów tego Rozporządzenia. Przepisy Rozporządzenia z 2001 r. regulują w Rozdziale 2 ( §§ 19-43) zakładanie ewidencji gruntów i budynków, a w Rozdziale 3 ( §§ 44-58), prowadzenie ewidencji gruntów i budynków oraz szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych. W ramach tego rozdziału 3 zawarte są przepisy dotyczące modernizacji ewidencji gruntów. W szczególności przepis § 55 tego Rozporządzenia definiuje modernizację ewidencji jako zespół działań technicznych, organizacyjnych i administracyjnych podejmowanych przez starostę w celu: 1. uzupełnienia bazy danych ewidencyjnych i utworzenia pełnego zakresu zbiorów danych ewidencyjnych, zgodnie z wymogami rozporządzenia, 2. modyfikacji danych ewidencyjnych do wymagań określonych w rozporządzeniu, 3. poprawy funkcjonowania informatycznego systemu obsługującego bazę danych ewidencyjnych. W świetle przepisów § 22 pkt 1 i 6 w związku z § 23 ust 1 oraz § 28 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia, do bazy danych ewidencyjnych w rejestrze gruntów ( a więc w części geodezyjno –prawnej operatu) oraz zawartych na mapie ewidencyjnej ( tzw. część opisowo-kartograficzna) należy m.in. numeryczny opis granic działki ewidencyjnej ( § 60 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 23 ust. 1) oraz granice działek ewidencyjnych wraz z oznaczeniem punktów granicznych ( § 28 ust. 1 pkt 1 i 2). Uzupełnienie bazy danych lub modyfikacja danych do wymagań określonych w rozporządzeniu przewidziane przepisem § 55 ust. 1 i 2 rozp. nie wyłączają zatem dopuszczalności w postępowaniu, którego przedmiotem jest modernizacja ewidencji, zmiany granic działek ewidencyjnych. Przekonuje o tym treść przepisu § 56 Rozporządzenia, zgodnie z którym działania modernizacyjne, o których mowa w § 55 ust. 1 i 2, wykonuję się: 1. w sposób ciągły w ramach bieżącej aktualizacji operatu ewidencyjnego na zasadach i w trybie o którym mowa w § 45-49, 2. kompleksowo, na zasadach i w trybie określonym przepisami rozdziału 2, z zastrzeżeniem § 82. Nie budzi wątpliwości, iż dokonywane w trybie § 45-49 Rozporządzenia zmiany, mają za przedmiot m.in. także zmiany przebiegu granic działek ewidencyjnych, mimo iż samo postępowanie należy do kategorii działań modernizacyjnych, o których mowa w § 55 pkt 1 i 2. Nadto stosowany w trybie modernizacji kompleksowej, przepis § 82, do którego odwołuje się § 56 pkt 2 przewiduje sytuacje, w których w postępowaniu modernizacyjnym dokonuje się ustalania granic i pomiaru punktów załamania Linii granicznych. Z tych względów nie podziela Wojewódzki Sąd Administracyjny zarzutu naruszenia prawa materialnego - przepisu art. 24 a ustawy przez przyjęcie dopuszczalności zmiany w postępowaniu modernizacyjnym granic działek ewidencyjnych. Zarzut ten na którego poparcie załączyła skarżąca sporządzoną po decyzji organu II instancji, opinię techniczną uprawnionego geodety inż. S. B. ze Szczecina z dnia 12.06.2009 r., oparty jest na odczytaniu przepisu § 55 rozporządzenia w oderwaniu od innych przepisów tego aktu. Natomiast z mocą od dnia 22.09.2004 r. dodany został artykułem 2 pkt 8 ustawy z dnia 23 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami i niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 141, poz. 1492 ze zm.) do ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, przepis artykułu 24 a. Przepis ten reguluje tryb zarządzania i etapy prowadzenia modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych. Wynikające z tego przepisu regulacje zastępują w odpowiednim zakresie regulacje dotyczące modernizacji ewidencji wynikające z wydanego wcześniej rozporządzenia. Podstawową zmianą jest ta, że w miejsce decyzji starosty o zatwierdzeniu zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów ( § 42 ust. 2 w zw. z § 56 pkt 2 Rozporządzenia), stosownie do przepisu art. 24 a ust. 8 zd. I po upływie terminu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego, projekt ten z mocy prawa staje się operatem ewidencji gruntów i budynków. W myśl art. 24 a zd. II, ogłoszeniu w dzienniku urzędowym województwa podlega tylko informacja starosty o tym, że projekt zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów i budynków z określoną datą stał się obowiązującym operatem. Na tle tych regulacji, rozpatrując skargę obecnej skarżącej na bezczynność Starosty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 7 lutego 2008 r. o sygn. III SAB/Kr 30/07, zajął stanowisko prawne, iż datowane na 29 listopada 2005 r. pismo skarżącej A. G. i żyjącego wówczas K. G., z daty wpływu w dniu 5 grudnia 2005 r. do urzędu Starosty, stanowi zarzuty w rozumieniu art. 24 a ust. 9 podlegające rozpoznaniu w trybie art. 24 a ust. 10 w formie decyzji w przedmiocie ich uwzględnienia lub odrzucenia. W myśl przepisu art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawarta w tym wyroku ocena prawna, co do charakteru pisma datowanego na 29 listopada 2005 r. wiąże w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny i wiązała Starostę Powiatu, którego bezczynność była przedmiotem skargi. Natomiast całkowicie nieuprawnione jest powoływanie się w obecnie wniesionej skardze, jak i wcześniej w postępowaniu przed organami administracyjnymi na wyrok WSA z dnia 7.05.2008 r. jako przesądzający o zasadności samych zarzutów zgłoszonych w piśmie z 29 listopada 2005 r. Ta kwestia w ogóle nie była przedmiotem postępowania i rozstrzygnięcia, co należy podkreślić przed odniesieniem się do dalszych zarzutów skargi. Zgodnie z przepisem art. 24 a ust. 9 każdy czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia o głoszenia w dzienniku urzędowym informacji o której mowa w ust. 8 zgłaszać zarzuty do tych danych. Taka regulacja wywołuje określone skutki prawne co do zakresu zarzutów oraz legitymizacji do ich złożenia. Należy przypomnieć, iż w myśl § 20 Rozporządzenia częściami składowymi operatu ewidencyjnego są: 1. operat geodezyjno-prawny, 2. operat opisowo-kartograficzny. W myśl § 21 ust 1 operat geodezyjno- prawny jest zbiorem dowodów prowadzonym dla każdego obrębu ewidencyjnego, uzasadniających wpisy do komputerowych baz danych ewidencyjnych. Stosownie natomiast do przepisu § 21 ust. 2 operat opisowo-kartograficzny składa się z : 1. komputerowych wydruków raportów, które obrazują dane ewidencyjne w momencie zakładania ewidencji, 2. kopii odpowiedniego fragmentu mapy, o której mowa w § 8 ust. 2. Odesłanie przez przepis § 56 pkt 2 rozporządzenia do przepisów rozdziału 2-go ( §§ 19-43) oznacza, że przy modernizacji ewidencji, przewidziane § 21 ust. 2 rozporządzenia komputerowe wydruki raportów- jako elementu operatu opisowo-kartograficznego- winny obrazować dane ewidencyjne w momencie zakładania ewidencji i w momencie jej modernizacji. Przedmiotem zarzutów zgłoszonych w trybie art. 24 a ust. 9 ustawy do danych zawartych w ewidencji gruntów mogą być tylko te dane, które zawiera część operatu ewidencyjnego, stanowiąca operat opisowo-kartograficzny, a więc przede wszystkim odpowiedni fragment mapy ewidencyjnej wraz z raportami obrazującymi dane tej mapy. Legitymowanym do wniesienia zarzutów jest ten czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w opisowo-kartograficznej części operatu ewidencyjnego. Nawiązanie do interesu prawnego wskazuje, iż oparty być on musi na przepisach prawa materialnego, gdyż tylko z tych przepisów wynikać może uprawnienie lub obowiązek. Skarżąca wraz z mężem K. G. na prawach wspólności małżeńskiej stała się właścicielem nieruchomości składającej się z działek ewid. 192/1, 354/4 i 215/1 położonych w A. Nabycie własności tych działek nastąpiło z mocy prawa, co stwierdzone zostało decyzją- aktem własności ziemi z dnia 31 sierpnia 1973 r. znak [...]. Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości w trybie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych ( Dz. U. Nr 27, poz. 250 z późn. zm) następowało według stanu władania istniejącego w dniu 4 listopada 1971 r. Stan władania na tę datę wyznaczał zasięg prawa własności nieruchomości nabytej z mocy prawa. Ustalenie stanu władania następowało w oparciu o protokoły obowiązujące ten stan. Ustawa z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, uchylona została ustawą z 26 marca 1982 r. o zmianie ustawy –kodeks cywilny oraz o uchyleniu ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych ( dz. U. Nr 11, poz. 81 z późn. zm),a sprawy o uregulowanie własności gospodarstw rolnych przestały być sprawami załatwianymi w postępowaniu administracyjnym i stały się sprawami cywilnymi. Jednak dokonane do dnia wejścia w życie ustawy z 26 marca 1982 r. stwierdzenia nabycia własności przez organy administracji państwowej stanowią wyłączny dowód nabycia własności nieruchomości na podstawie ustawy z 26.10.1971 r. o uregulowaniu w własności gospodarstw rolnych. Nadto, od dnia 1 stycznia 1992 r. stosownie do przepisu art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarb Państwa ( obecnie tj. Dz. U z 2004 r. Nr 208, poz. 2128) wyłączone jest stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji ostatecznych wydanych na podstawie ustawy z dnia 27 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Z tych względów cała warstwa zarzutów skarżącej do operatu zmodernizowanej ewidencji odwołującej się do aktów notarialnych z 1937 i 1948 r. jako tytułów własności i map katastralnych, które obrazować miały parcele, z których wywodzą się działki ewidencyjne wymienione w akcie własności ziemi jest bezprzedmiotowa, gdyż nie jest dopuszczalne w postępowaniu administracyjnym, a tym b. w postępowaniu ewidencyjnym-modernizacyjnym korygowanie tytułów własności zwłaszcza uzyskanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. Ze sporządzonego dnia 31.10.2006 r. protokołu kontroli problemowej zleconej w trybie skargowym przez Głównego Geodetę Kraju, do którego odwołuje się skarżąca, i z którego wynikają stwierdzone na przestrzeni lat uchybienia w wytwarzaniu i przyjmowaniu do zasobu dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, a złożonego w aktach postępowania wynikają jednak m.in. i te ustalenia, że: - pomiar kontrolny wykazał, iż faktyczny stan władania skarżących w granicach istniejącego ogrodzenia trwałego był niezgodny ze stanem prawnym wykazywanym w ewidencji gruntów i budynków, na podstawie aktu własności ziemi nr [...] ( k. 12 prot.), - w dacie wydania aktu własności ziemi miejscowość A miała założoną ewidencję gruntów, z tym że numeracje działek ewidencyjnych ustalono przez zachowanie dotychczasowych numerów parcel, połączenie parcel sąsiednich będących przedmiotem tego samego władania i nadanie nowej działce numeru jednej z połączonych parcel lub podział dotychczasowych parcel i nadanie nowo utworzonym działkom numeru dotychczasowego łamanego przez 1,2,3... ( k. 3,4 prot.) Nie pozostaje zatem w sprzeczności z dowodami w sprawie ustalenie organów, choć wprost w uzasadnieniu nie odwołujące się do tego dokumentu, iż na etapie postępowania w przedmiocie modernizacji operatu istniała już przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przy założeniu ewidencji gruntów dla tego obrębu dokumentacja, wykazująca przebieg granic ewidencyjnych działek objętych aktem własności ziemi. W świetle tych okoliczności bezzasadny jest zarzut "ograniczenia" przedmiotu sprawy przy rozpoznaniu zarzutów. Skarżący mają tytuł prawny do trzech działek spośród wymienionych w piśmie z dnia 29 listopada 2005 r. ( z daty wpływu 5.12.2005 r.) stanowiącym te zarzuty i w tym zakresie zawarte w części opisowo-kartograficznej operatu dane mogły dotyczyć ich interesu prawnego ( a nie faktycznego) w rozumieniu art. 24 a ust. 9 ustawy. Spośród działek wymienionych w zarzutach z 29 listopada 2005 r. do działek skarżących 783, 784, przylegały tylko działki 764/2, 768, 769, 782, 785 i 787, a działki 764/1 i 786 nawet z nimi nie graniczą. Przedmiotem sprawy o rozgraniczenie były granice działek skarżących 783, 784 z działkami 764/2, 768, 769, 785 i 787. Stanowisko organów, iż wobec sporu granicznego, przebieg tych spornych granic działek ewidencyjnych wykazuje się w operacie zmodernizowanym na podstawie danych państwowego zasobu geodezyjnego lub kartograficznego, znajdowało oparcie w przepisie § 39 Rozporządzenia. Wobec toczącego się od 2000 r. sporu granicznego, początkowo w postępowaniu administracyjnym, a następnie przed sądem powszechnym, sposób wykazania w operacie spornych granic regulował powołany wyżej przepis § 39. Domaganie się oznaczenia w operacie ewidencji- na mapie- literą "s" sporności tych granic w obowiązującym operacie nie znajduje oparcia w żadnym przepisie prawa rangi ustawy czy rozporządzenia. Oznaczenie takie wynikać może co najwyżej z praktyki i ma znaczenie tylko informacyjne. Brak takiego oznaczenia na mapie wcale nie przesądza, iż granice nie są lub nie mogą w przyszłości stać się sporne. Nawet stanowiąca załącznik do zarządzenia nr 16 Głównego Geodety Kraju z dnia 3 listopada 2003 r. w sprawie wytycznych techniczno-organizacyjnych dotyczących prowadzenia ewidencji gruntów i budynków – a więc do aktu nie mającego waloru prawa powszechnie obowiązującego- tzw. "Instrukcja G-5- Ewidencja gruntów i budynków" przewiduje tylko w § 167 pkt 8, iż informacje o sporze granicznym ujawnionym w trakcie przyjmowania granic nieruchomości ( podlegającej podziałowi) zamieszcza się w przypadku opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości również na tej mapie. W uwzględnieniu zarzutów skarżącej w postępowaniu przed Starostą Powiatowym, uprawniony geodeta na mapie uzupełniającej z aktualizacji operatu ewidencji obręb A z dnia 20.11.2008 r., przyjętej do zasobu dnia 23.07.2008 r. za Nr [...] ( k. 355 akt), oznaczył literą "s" granice pomiędzy działką skarżących 783, a działką sąsiednia 782, którą jako sporną wskazywała skarżąca, lecz co do której nie toczy się nawet postępowanie o rozgraniczenie. Określenie przebiegu tej granicy na mapie ewidencyjnej zmodernizowanej również zatem podlegało zasadom z § 39 rozporządzenia. W odniesieniu do działki 824 zarzuty do operatu wniesione 5 grudnia 2005 r. nawiązywały do "zarzutów " złożonych pismem z 24.11.2005 r. do projektu operatu i opisanych w poz. 22 uwag do projektu. Z treści pisma z 24.11.2005 r. wynika zarzut, iż pozbawiono skarżących prawa własności do części parceli 215/1 ( nowe oznaczenie 824). Zarzuty kwestionują przyjęte miary tej działki ewid. a dokumentem odniesienia jest mapa katastralna. Z pisma skarżących z 10.09.2004 r. ( k. 6) wynika, iż konkretnie porównywano konfigurację działek z projektu operatu z parcelami na mapie katastralnej tzw. " G" wsi A z 1888 r. Należy zgodzić się z zarzutem skargi, iż Starosta odrzucając punktem I swej decyzji zarzuty do operatu opisowo-kartograficznego dotyczące także zmodernizowanej działki nr 824 z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 kpa nie wskazał motywów, którymi się kierował odrzucając zarzuty w tej części. Odwołanie od decyzji nie eksponowało tej okoliczności podnosząc tylko ( k. 3 odwołania), iż granica działki 824 jest sporna z działką 825 a nie z działką 823 jak pokazano na mapie. Brak odniesienia do wszystkich działek skarżących w zarzutach w tym do dz. 924 podniesiono w piśmie do organu II instancji z dnia 19.05.2009 r. ( k. 456 tom II). Do zarzutu dotyczącego działki 824 odniósł się jednak organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazano, iż działka ta nie będąca przedmiotem rozgraniczenia, w oparciu o wyrys z mapy ewidencyjnej przyjętej do zasobu dnia 29.11.2005 r. za nr ewid. [...] i wypis z rejestru gruntów z dnia 6.02.2006 r., postanowieniem z 23.10.2006 r. Sądu Rejonowego uzyskała nowe oznaczenie 824 ( w miejsce 215/1) i nową powierzchnię 0.01167 ha ( w miejsce 0.01042 ha). Łączna powierzchnia nieruchomości obj. KW [...] składającej się z działek 783, 784 i 824 wynosi 0.2450 ha, (bez uwzględnienia zmian będących następstwem rozgraniczenia działek 783 i 784 ). Zdaniem organu wprowadzenie zmian w operacie ewidencyjnym uwzględniających zarzuty co do powierzchni działki 824 mogło by nastąpić na podstawie opracowania geodezyjno-kartograficznego złożonego w trybie § 46 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 rozporządzenia, którego skarżąca nie złożyła. Z tych względów nie można podzielić zarzutu skargi, iż organ " nie odniósł się do modernizacji działki 824". Z datą upływu terminu wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego, staje się on z mocy prawa operatem ewidencji gruntów i budynków ( art. 24 a ust. 8.). Do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym służą zarzuty, o uwzględnieniu lub odrzuceniu których starosta rozstrzyga w drodze decyzji ( art. 24 a ust. 9 w zw. z ust. 10). Zarazem przepis art. 24 a ust. 12 stanowi, iż zarzuty zgłoszone po terminie określonym w ust. 9, a więc po upływie terminu 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, z jaką datą projekt operatu opisowo-kartograficznego stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, traktuje się jak wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyjaśniono już ( por. np. wyrok WSA w Krakowie, z dnia 2008.04.16 sygn. III SA/Kr 119/08- Lex nr 510289), iż zgodnie z przepisami rozporządzenia z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych następuje albo w trybie czynności materialno technicznej wprowadzenia zmiany w następstwie udokumentowanego jej zgłoszenia ( § 48 rozp. w zw. z art. 22 ust. 2 ustawy) albo w formie decyzji starosty wydanej po przeprowadzeniu przewidzianego § 47 ust. 3 rozporządzenia postępowania administracyjnego, wprowadzającej zmianę lub odmawiającej wprowadzenia zmiany. W myśl przepisu § 46 ust. 1 rozporządzenia dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek. W sytuacji zatem gdy organ z urzędu wszczął postępowanie w przedmiocie wprowadzenia zmian, a następnie doszedł do przekonania, iż nie istnieje podstawa do zmiany dotychczasowego stanu ewidencji winien umorzyć postępowanie, gdyż nie zostało ono wszczęte na wniosek strony, któremu należało by odmówić. Przydanie przepisem art. 24 a ust. 12 ustawy zarzutom zgłoszonym po terminie określonym ust. 9 charakteru wniosku o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków implikuje rodzaj merytorycznego rozstrzygnięcia decyzją o tym wniosku albo przez jego uwzględnienie albo przez odmowę uwzględnienia wniosku. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku z dnia 2009.10.02 I OSK 459/09 ( Lex nr 529488), przepisy art. 20 i 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowią upoważnienie do wydawania wprost na ich podstawie decyzji administracyjnych. W zależności od charakteru informacji, która w drodze aktualizacji na wniosek ma ulec zmianie ( tzw. zmiany przedmiotowe – art. 20 ust. 1 pkt 1-3, czy tzw. zmiana o charakterze podmiotowym art. 20 ust. 2 pkt 1), na stronie składającej wniosek o dokonanie zmiany ciąży ( §47 ust. 3 in fine rozporządzenia w zw. z art. 22 ust. 3 ) obowiązek wykazania – stosownym dla rodzaju zmiany- dokumentem podstawy do jej wprowadzenia. Przewidziane art. 24 a ust. 10 ustawy zarzuty służą do danych ewidencji gruntów i budynków ustalonych we wszczętym z urzędu przez starostę postępowaniu w przedmiocie modernizacji ewidencji gruntów. Powyższe regulacje prowadzą do konstatacji, iż ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne wprowadza dystynkcję prawną pomiędzy charakterem wniosku o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a zarzutami w rozumieniu art. 24 a ust. 9 do danych zawartych w ewidencji gruntów ujawnionych w obowiązującym operacie opisowo kartograficznym. Wniosek o zmianę danych w ewidencji podlega regułom pisma wszczynającego postępowanie administracyjne- tzw. ewidencyjne- i winien m.in. zawierać żądanie wprowadzenia określonej zmiany ( art. 61 § 1, art. 62 § 2 kpa w zw. z § 47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Merytoryczne rozpoznanie wniosku polega na wprowadzeniu decyzją zmiany lub odmowie jej wprowadzenia. Istotę natomiast zarzutów –w rozumieniu art. 24 a ust. 9 ustawy – do danych ewidencji gruntów ujawnionych w operacie opisowo- kartograficznym, stanowi wskazanie wynikających , z zebranego w postępowaniu modernizacyjnym materiału dowodowego, okoliczności faktycznych i prawnych, które zdaniem wnoszącego te zarzuty winny skłonić starostę do wprowadzenia z urzędu zmian danych ewidencyjnych ujawnionych w obowiązującym już operacie opisowo- kartograficznym. Przewidziane zatem art. 24 a ust. 10 uwzględnienie zarzutów do danych zawartych w operacie opisowo- kartograficznym, przejawia się decyzją starosty wprowadzającą z urzędu określone zmiany danych w obowiązującej ewidencji gruntów i budynków. Natomiast odrzucenie decyzją zarzutów w rozumieniu tego przepisu, oznacza zajęcie przez organ stanowiska, iż wskazane w zarzutach okoliczności faktyczne i prawne nie uzasadniają – w ramach ciążącego na staroście z mocy § 44 ust. 2 obowiązku utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności- dokonania z urzędu zmian danych ewidencyjnych. W związku z tym należy przyjąć, iż odrzucenie na podstawie art. 24 a ust. 10 ustawy zarzutów do danych ewidencyjnych ujawnionych w operacie, mających charakter impulsu do wprowadzenia zmian z urzędu, nie wyłącza dopuszczalności złożenia przez ten sam podmiot wniosku o wprowadzenie określonej zmiany, podlegającego merytorycznemu załatwieniu decyzją przez jego uwzględnienie lub odmowę wprowadzenia zmiany. Oczywiście jednak wnioskowana zmiana musi mieć oparcie w dokumencie, który w świetle rozporządzenia może stanowić podstawę jej wprowadzenia. Takie rozumienie istoty postępowania, którego dotyczy rozstrzygnięcie zawarte w I punkcie decyzji Starosty z dnia [...] 2008 r. utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją leży u podstawy oceny zasadności pozostałych zarzutów skargi. Nie można zatem uznać za uzasadniony zarzut naruszenia przepisów art. 7, 77 i 80 kpa przez zebranie materiału dowodowego w niewystarczającym zakresie i dokonanie oceny opartej na niepełnym- dla załatwienia sprawy – materiale dowodowym. Skarga akcentuje zwłaszcza nieuwzględnienie wniosku o dokonanie pomiaru kontrolnego na gruncie i " pominięcie dotychczasowego zasobu geodezyjnego". W ustaleniach stanu faktycznego odnotowano złożony dnia 29 kwietnia 2008 r. ( k. 191-185 tom I akt adm.) wniosek " o wykonanie analizy porównawczej stanu prawnego katastralnego z ewidencyjnym (porównanie map katastralnych z ewidencyjnymi) - w celu regulacji stanu prawnego naszej nieruchomości parceli L. kat. 191/1 i 215/1 oraz sąsiednich wskazanych w tym wniosku...", a także w celu określenia przebiegu granicy szeregu jeszcze innych parcel określonych punktami 2 i 3 wniosku. Z uzasadnienia tego wniosku wynikało, iż skarżący kwestionują prawidłowość wydania aktu własności ziemi Nr [...] oraz prawidłowość dokumentów geodezyjnych, które ich zdaniem stanowiły podstawę rozstrzygnięcia przed sądem powszechnym sprawy o rozgraniczenie. Swoje stanowisko dobitnie wyraziła skarżąca A. G. do protokołu z dnia 27.10.08 ze spotkania odbytego ze Starostą. Wynika z niego wprost, iż kwestionuje materiały geodezyjne wykorzystywane w postępowaniu sądowym, a z rozstrzygnięciem sadu o rozgraniczenie się nie zgadza. Zgłoszony w tych celach wniosek dowodowy wykraczał zatem poza ramy postępowania wyznaczonego zarzutami do danych obowiązującego operatu, gdyż w tym postępowaniu organ ewidencji gruntów nie ma kompetencji do korygowania aktu własności ziemi czy prawomocnych rozstrzygnięć sądowych, którymi był związany. Całkowicie bezpodstawny jest zarzut uniemożliwienia skarżącej czynnego udziału w sprawie. Z akt sprawy administracyjnej wynika, iż niezależnie od postępowania związanego z uwagami do projektu a następnie z zarzutami do operatu ewidencji skarżąca inicjowała postępowania w trybie skarg do osób pełniących funkcję Głównego Geodety Kraju, do kilku posłów na sejm RP, złożyła też doniesienie do organów ścigania na nieprawidłowości jakich mieli się dopuszczać w postępowaniu rozgraniczeniowym trzej kolejni geodeci. Toczące się z tych skarg i zawiadomień postępowania owocowały z jednej strony zleceniem wspomnianej wyżej kontroli publicznej, z drugiej zaś wielokrotnym badaniem sprawy w drodze nadzoru i udzieleniem informacji. Miało to istotny wpływ na czas postępowania. Akta sprawy dowodzą, iż korzystająca od pewnego czasu z pomocy fachowego pełnomocnika jeszcze w postępowaniu administracyjnym skarżąca w żadnym czasie nie była pozbawiona możliwości czynnego udziału w sprawie, dostępu do akt czy możliwości wypowiedzenia się o zebranym materiale dowodowym. Te okoliczności powodują, iż skarga na zaskarżoną decyzję, w części w jakiej utrzymuje w mocy decyzję starosty orzekającą w punkcie I-szym o odrzuceniu zarzutów od danych dotyczących działek 783, 784 i 824 ujawnionych w operacie opisowo- kartograficznym nie ma usprawiedliwionych podstaw, gdyż nie dopatrzył się sąd uchybień prawa materialnego lub procesowego, która uzasadniały by uwzględnienie skargi. Przedmiotem skargi jest jednak decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, utrzymująca w całości w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2008 r., a więc także w części obejmującej rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II -gim decyzji organu I instancji. Przedmiotem rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II -gim decyzji Starosty jest wprowadzenie – w postępowaniu wszczętym z urzędu – zmian w zmodernizowanym i obowiązującym od dnia 29 listopada 2005 r. operacie ewidencji gruntów obrębu A, wynikających z prawomocnego orzeczenia- postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 r. sygn. [...]. Postanowieniem tym orzeczono o rozgraniczeniu nieruchomości skarżących stanowiącej działki ewid. 192/1 i 354/4 ( obj. KW [...]) z nieruchomościami sąsiednimi oznaczonymi jako dz. ewid. 190/2 ( obj. KW [...]), 190/1 ( obj. KW [...]), 354/1 ( obj. [...]), oraz między nieruchomością skarżących stanowiącą działki 192/1 i 354/4 z nieruchomością stanowiącą dz. ewid. 192/2 obj. KW [...] i dz. ewid. 354/5 obj. KW [...] liniami oznaczonymi na mapie biegłego sądowego mgr inż. J. P. z dnia 6.06.2005 r. wpisanej do powiatowego zasobu w dniu 29.07.2005 r. za nr [...]. Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż Starosta w piśmie z dnia 10 września 2008 r. ( k. 253, tom I) stanowiącym skierowane do stron w trybie art. 10 § 1 zawiadomienie o zebranym materiale dowodowym w przedmiocie zarzutów do operatu ewidencji gruntów, zawarł również skierowane do tych samych stron, pod tym samym oznaczeniem sprawy, oparte na przepisie art. 61 § 4 kpa zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie aktualizacji zmodernizowanego operatu ewidencyjnego obręb A w zakresie działek ewidencyjnych 764/2, 768, 783, 784, 785 i 787. Zawiadomienie to doręczono skarżącym dnia 29.09.2008 r. ( k. 250 i 253). Umocowany dnia 24.09.2008 r. przez skarżącą A. G. pełnomocnik, zawiadomił organ o umocowaniu dnia 6.10.2008 r. ( k. 280). Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, poza uregulowaniem zawartym w art. 62 kpa nie zawierają przepisów dających podstawę do połączenia dwóch lub więcej spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Starosta co prawda nie wydał w sprawie postanowienia w przedmiocie połączenia do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw w przedmiocie zarzutów do operatu ewidencyjnego i –wszczętej z urzędu- sprawy w przedmiocie aktualizacji tego operatu, ale faktycznie od pewnego momentu prowadził te sprawy równolegle, wydając względem nich decyzję z tej samej daty i oznaczenia. W świetle przepisów art. 62 kpa połączenie tych spraw mimo tożsamości organu i stron było zresztą niedopuszczalne, gdyż inny był stan faktyczny stanowiący podstawę rozstrzygnięcia i inna podstawa prawna, każdego z tych rozstrzygnięć. Prawidłowe byłoby zatem wszczęcie odrębnego postępowania w przedmiocie aktualizacji operatu i zakończenie go odrębną decyzją. Pomimo jednak przeprowadzenia w obu sprawach jednego postępowania i zakończenia go jedną decyzją z [...] 2008 r., treść tego aktu wykazuje, iż zawiera ona odrębne rozstrzygnięcia dla każdej ze spraw. W istocie zatem jedną decyzją organu I instancji rozstrzygnięto o dwóch oddzielnych sprawach administracyjnych z udziałem tych samych stron. Jest to uchybienie procesowe, lecz nie mające żadnego wpływu na wynik sprawy. Do odrzucenia bowiem zarzutów skarżących do operatu dotyczących granic działek 783 i 784 wystarczające było ustalenie faktu, iż działki te- co prawda pod poprzednimi oznaczeniami ewidencyjnymi, zostały prawomocnie rozgraniczone. Z kolei sama okoliczność prawomocnego rozgraniczenia daje podstawę do wprowadzenia zmian aktualizujących operat ewidencji, niezależnie od tego czy toczyło się postępowanie z zarzutów w związku z jego modernizacją. Podstawę materialnoprawną decyzji z [...] 2008 r. orzekającej o zmianach w operacie ewidencji stanowiły przepisy art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z powołanymi w decyzji przepisami §§ 44, 45, 46 ust. 1 i ust 2 pkt 1 oraz § 47 ust. 1 i 3 rozporządzenia. Przepis proceduralny art. 62 kpa nie stanowił podstawy tej decyzji, a uchybienie proceduralne polegające na nie wydaniu odrębnej decyzji zawierającej rozstrzygnięcie objęte punktem II i odrębnie oznaczającym numer porządkowy sprawy, w świetle podnoszonych w piśmiennictwie wątpliwości co do wykładni art. 62 kpa (por. np. Andrzej Wróbel, w komentarzu do art. 62 kpa Lex/eL. 2010 ), nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Można wskazać orzecznictwo NSA, akceptujące z uwagi na treść art. 7 i 12 kpa łączne rozpatrywanie spraw mimo braku podstaw do bezpośredniego stosowania art. 62 kpa ( por. wyrok NSA z 2.07.1982 r. I SA 438/08, ONSA 1982/2/68, Lex nr 11301). Uzasadniony w świetle akt postępowania jest zarzut skargi, iż jeszcze przed wszczęciem postępowania z urzędu w przedmiocie aktualizacji operatu, Starosta zlecił uprawnionemu geodecie T. U. 26 czerwca 2008 r. ( k. 204 tom I) wykonanie operatu geodezyjnego. Miało to miejsce natychmiast po otrzymaniu w dniu 23 czerwca 2008 r. ( k. 205) odpisu wyroku WSA z dnia 7.02.2008 r. sygn. III SAB/Kr 30/07 za zwrotem akt administracyjnych. Natomiast odpis prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 r. sygn. [...], którym rozgraniczono nieruchomości skarżących stanowiące działki ewid. 354/4, 192/1, znajdował się w aktach sprawy administracyjnej od 28.11.2006 r. ( k. 96-97 tom I ). Wykonany przez geodetę T. U. operat pomiarowy stanowiący podstawę aktualizacji operatu ewidencyjnego punktem II- gim decyzji Starosty, a którego przedmiotem było wkreślenie Linii rozgraniczenia wynikających z opracowania biegłego sądowego J. P. z dnia 6.06.2005 r. stanowiącego podstawę orzeczenia sądu powszechnego o rozgraniczeniu, w mapę ewidencyjną przy oznaczeniu rozgraniczonych działek numeracją odpowiadającą zmodernizowanej ewidencji i wykazaniu zmian będących następstwem rozgraniczenia względem operatu ewidencji obowiązującego od 29.11.2005 r., został przyjęty do powiatowego zasobu geodezyjno-kartograficznego dnia 23.07.2008 r. za Nr [...]. Wniosek o wyłączenie tego samego geodety od wykonywania "pomiaru kontrolnego", który nie był przedmiotem opracowania zleconego geodecie złożyła skarżącą dnia 1.08.2008 r. ( k. 211). O wniosku organ nie rozstrzygnął w formie postanowienia ani pisemnie, a z treści pisma skarżącej z 19.08.2008 r. (k. 242) wynika, iż była tylko ustnie informowana, iż brak podstaw do wyłączenia geodety T. U. Formą rozstrzygnięcia wniosku o wyłączenie pracownika, na podstawie art. 24 § 3 tj. uprawdopodobnionych okoliczności, innych niż wymienione w § 1, a które mogą wywoływać wątpliwości co do bezstronności pracownika jest postanowienie, od którego nie przysługuje jednak zażalenie ( Por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz Wyd. 3. C.H. Becka 2004 r., str. 165). Niewątpliwie zatem Starosta naruszył przepis § 123 § 1 i 2 kpa nie rozstrzygając o wniosku skarżącej o wyłączenie geodety uprawnionego postanowieniem, zwłaszcza, iż w uwzględnieniu zarzutów skarżącej do operatu Nr [...], pismem z 12.11.2008 r. ( k. 331) zlecił temu geodecie uzupełnienie operatu przez wkreślenie Lit. "s" na oznaczenie spornej granicy działek 783 i 782, wkreślenie numeru – działki drogowej przylegającej do dz. ewid. 784 oraz uzupełnienie operatu opisem na mapie Linii granicznych oznaczonych kolorem czerwonym. Wskazane przez skarżącą we wniosku o wyłączenie geodety okoliczności mające uzasadnić wątpliwości co do bezstronności geodety przy wykonywaniu pomiaru kontrolnego a więc czynności na gruncie-zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego- nie dawały podstawy do wyłączenia tego geodety uprawnionego od czynności zleconej przez organ tj. opracowania kameralnego, przenoszącego na mapę ewidencyjną z nowymi oznaczeniami działek Linie rozgraniczenia prawomocnie ustalone pomiędzy działkami z poprzednim oznaczeniem ewidencyjnym. O takim charakterze czynności świadczy dokumentacja tego operatu ( tom IV), a skarga właśnie zarzuca ( str.4), iż operat sporządzono bez pomiaru na gruncie. W świetle powyższego, uchybienie przepisom postępowania co do zlecenia opracowania geodecie uprawnionemu T. U. przed formalnym zawiadomieniem stron o wszczęciu z urzędu postępowania o wprowadzenie z urzędu zmian w ewidencji, lecz przy możliwości zgłoszenia przed wydaniem decyzji merytorycznych uwag co do tego opracowania, po części uwzględnionych, nie miało wpływu na wynik sprawy. Tak samo jak nie miało wpływu na wynik sprawy zaniechanie rozstrzygnięcia postanowieniem o odmowie wniosku wyłączenia geodety uprawnionego. Skarga nie akcentuje zresztą w zarzutach nieuwzględnienia tego wniosku, eksponując natomiast zarzut nie wyłączenia "organu". W aktach sprawy znajduje się ( k. 348 tom I ) datowane na 9 grudnia 2008 r. pismo pełnomocnika skarżącej adresowane do Starosty, a stanowiące wniosek o wyłączenie " stosownie do przepisów kpa Naczelnika Wydziału Katastru i Geodezji K. S., albowiem brak załatwienia sprawy w terminie jest ze szkodą dla strony, a dotychczasowa korespondencja pokazuje, iż Naczelnik nieuwzględnia wniosków dowodowych". Zdaniem skarżącej miało to świadczyć o nastawieniu Naczelnika Wydziału mogącym mieć wpływ na rozstrzygniecie sprawy. Na piśmie tym znajduje się prezentata Urzędu Starosty stwierdzająca jego wpływ dnia 6 stycznia 2009 r., a z załączonej kserokopii koperty ( k. 347) wynika, iż została nadana przesyłką poleconą dnia 2 stycznia 2009 r., a więc po wydaniu w dniu 24 grudnia 2008 r. decyzji przez Starostę. Czynności w sprawie m.in. podejmował z upoważnienia Starosty K. S. jako p.o. geodety powiatowego. Na wniosek ten udzielił odpowiedzi Starosta pismem z dnia 21.01.2009 r. ( k. 353) wskazując, iż wpłynął po zakończeniu postępowania w I instancji i dotyczy wyłączenia nie organu lecz pracownika organu. Uchybienie formie postanowienia w odmownym załatwieniu wniosku nie miało również żadnego wpływu na wynik postępowania, a sam wniosek był złożony po zakończeniu postępowania. W myśl przepisu § 44 pkt 2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków do zadań Starosty należy utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Zgodnie z § 45 ust. 2 do aktualizacji operatu stosuje się odpowiednio przepisy § 35 określającego źródła danych ewidencyjnych, do których m. in. należą: 1. materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Do takich materiałów należy powołany w postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2006 r. sygn. [...] przyjęty w dniu 29.07.2005 r. do zasobu za nr [...] operat rozgraniczeniowy, według którego rozgraniczono nieruchomość skarżącej oznaczoną według ewidencji sprzed jej modernizacji jako działki 354/4 i 192/1 ze wskazanymi tym orzeczeniem nieruchomościami sąsiednimi. W myśl § 36 pkt 1 przebieg granic ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie przyjętej do zasobu a sporządzonej w postępowaniu rozgraniczeniowym dokumentacji geodezyjnej. Istniała zatem w powołanych w decyzji przepisach tego rozporządzenia w zw. z art. 20 ust. 1 pkt 1 i art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawa do zaktualizowania obowiązującego od 29 listopada 2005 r. po modernizacji, operatu ewidencyjnego dla obrębu A, przez naniesienie w części kartograficznej i opisowej zmian będących następstwem prawomocnego rozgraniczenia. Należy tu zresztą zaznaczyć, iż zmiana konfiguracji działek będąca następstwem rozgraniczenia, zmniejsza powierzchnię ewidencyjną działki 783 (poprz. 192/1) o 0.0004 ha tj. 4 m² kwadratowe, a działki 784 ( poprz. 354/4) również o 0.0004 ha tj. 4 m² powierzchni, w stosunku do powierzchni przyjętych w zmodernizowanym operacie ewidencji. Skarżący podnosząc, iż powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przepis art. 365 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nie istnieje, zarazem nie mają wątpliwości iż przytaczanej treści orzeczonego przepisu odpowiada treść art. 365 § 1 kodeksu postępowania cywilnego. Błędne powołanie na przepis art..365 § 1 kpa a nawet nie powołanie w uzasadnieniu przepisu art. 365 § 1 kpc nie zmienia faktu, iż przepis ten obowiązuje, a prawomocne orzeczenie w przedmiocie rozgraniczenia wywiera skutek wiążący nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej. Nie może więc budzić wątpliwości, że orzeczeniem tym związany jest Starosta jako organ administracji publicznej umocowany art. 22 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne do prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Te okoliczności powodują, iż skarga zarówno w sprawie, której przedmiotem było odrzucenie zarzutów do obowiązującego od dnia 29 listopada 2005 r. zmodernizowanego kompleksowo operatu obrębu A, jak i w sprawie, której przedmiotem było wprowadzenie w obowiązującym operacie ewidencji z urzędu zmian uwzględniających skutki prawomocnego orzeczenia z dnia [...] 2006 r. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, nie była uzasadniona i uległa oddaleniu. Orzeczenie oparto na przepisie art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.