III SA/Kr 808/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w sprawie ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9.05.2008r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11.02.2009r. sygn. akt III SA/Kr 808/08 postanawia oddalić wniosek. Ustanowiony dla skarżącego na mocy postanowienia Referendarza Sądowego z dnia 24.03.2009r. sygn. akt III SA/Kr 808/08 adwokat wyznaczony przez Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w osobie M. J. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej podając, że treść tej opinii wraz z pouczeniem przekazał skarżącemu a jej kopię z potwierdzeniem odbioru przez skarżącego przedkłada w załączeniu. Postanowieniem z dnia 22.06.2009r. sygn. akt III SA/Kr 808/08 Referendarz Sądowy oddalił wniosek adwokata M. J. W ustawowym terminie adwokat M. J. wniósł sprzeciw na w/w postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek adwokata M. J. nie podlega uwzględnieniu. Zasadą jest, że adwokatowi ustanowionemu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy należy się wynagrodzenie od Skarbu Państwa, które wypłacane jest na jego wniosek. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zostały one uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002r., Nr 163, poz. 1348). Stosownie do treści § 20 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W ocenie Sądu treść w/w § 20 nie pozostawia wątpliwości, że oświadczenie, to jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wynika to z użytego w treści tego przepisu wyrażenia "powinien zawierać". Treść tego przepisu wskazuje ponadto, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (tak też NSA w postanowieniu z 28.08.2008r., sygn. akt I OZ 615/08). Oświadczenie nie może być przedmiotem domniemań ani interpretacji treści żądania adwokata. Przepis § 20 wyraźnie stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały opłacone w całości lub w części. Wniosek adwokata M. J. z 9.06.2009r. zawierał jedynie powtórzenie treści ustawy (art. 250 p.p.s.a), o tym, że jest to wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Nie oświadczył natomiast we wniosku w jakim zakresie koszty nie zostały opłacone. Oświadczenie z istoty rzeczy może złożyć jedynie zainteresowany. Kwestie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu były wielokrotnie przedmiotem orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego, wystarczy wymienić: wyrok NSA z 21.06.2006r., sygn. akt II FSK 862/05 (Lex nr 242945) i postanowienie NSA z 30.06.2009r. sygn. akt II GZ 133/09, w których wyrażone zostało stanowisko, iż brak oświadczenia, o którym mowa wyżej wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Brak przy tym oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, że oświadczenie, iż opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Wobec tego, iż wniosek adwokata M. J. nie zawierał oświadczenia wskazanego w § 20 w/w rozporządzenia, Sąd na podstawie art. 260 p.p.s.a w zw. z § 20 w/w rozporządzenia oddalił jego wniosek.