III SA/Kr 864/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Halina Jakubiec (spr.) Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2008 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata G. D. Kancelaria Adwokacka ul. [...] w K kwotę 420,00 (słownie: czterysta dwadzieścia) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności w dniu orzekania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2012r. sygn. akt II GSK 368/11 uchylił zaskarżony przez Z. B. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1135/09 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Wyrok zapadł w następujących okolicznościach stanu faktycznego: W dniu 15 maja 2008 r. Z. B. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwanej dalej ARIMR) wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008. Jako podmiot uprawniony do otrzymania płatności wymienił Z. B. Wniosek został podpisany przez Z. B. w następujący sposób " s. Z. Z. B.". Organ prowadzący postępowanie zgromadził m.in. odpis skróconego aktu zgonu (25 grudnia 2004r.) Z. B. oraz wnioski Z. B. o wpisanie do ewidencji producentów. Wnioski te Z. B. złożył w ARiMR w dniach 16.05.2007r. oraz 14.06.2007r. We wniosku z 16.05.2007r. Z. B. w rubryce "numer identyfikacyjny wnioskodawcy" podał numer należący do zmarłej matki [...] oraz własne dane identyfikacyjne, w tym imię i nazwisko oraz PESEL, podpisał się pod wnioskiem a jako cel zgłoszenia wskazał "zmiana danych" i "korekta danych". Odpowiadając na ten wniosek organ pismem z dnia 06.06.2007r., wyjaśnił, iż by uzyskać płatność bezpośrednią (Z. B. w dniu 15.05.2007r. wniósł także o przyznanie płatności bezpośrednich) zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej musi być osobie wnioskującej nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. Producent podlega wpisowi do ewidencji na podstawie wniosku, natomiast numer identyfikacyjny jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. W związku tym, jak wyjaśnił skarżącemu organ, celem ubiegania się o płatności bezpośrednie winien złożyć prawidłowo wypełniony druk wniosku o wpis do ewidencji producentów wraz z zaświadczeniem lub informacją z banku o prowadzonym rachunku bankowym, o charakterze dokumentu tzn. z pieczęcią banku lub na papierze formowym i podpisem upoważnionego pracownika wraz z pieczęcią imienną lub też kopią umowy z bankiem na prowadzenie rachunku bankowego oraz prawidłowo wypełniony druk wniosku o przyznaniu płatności do gruntów rolnych na rok 2007. Z. B. w konsekwencji wniósł w dniu 14 czerwca 2007 r. drugi wniosek, który określił jako "korekta wpisu do ewidencji producentów". Zawarł w nim te same dane co w uprzednim, opatrując wniosek komentarzem, że numer identyfikacyjny "istnieje z prawami nabytymi". W rozpoznaniu wniosku Z. B. z dnia 15 maja 2008r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał w dniu [...] 2009 r. decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności bezpośrednich za 2008r. Przesłanką odmowy przyznania płatności było uznanie, że Z. B. nie widnieje w ewidencji producentów. Jako podstawę prawną decyzji powołano art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 35, poz. 217 ze zm.), art. 138 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IV a wymienionego rozporządzenia oraz wykorzystania gruntów zarezerwowanych do produkcji surowców (Dz.Urz. UE L 345 z 20.11.2004r.), art. 12 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) i art. 104 kpa. W odwołaniu wniesionym w dniu 16 marca 2009r. Z. B. wniósł o zasądzenie zapłaty za sporządzenie odwołania oraz zasądzenie zadośćuczynienia w kwocie 60 000zł. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia 18 maja 2009r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wniosek o przyznanie płatności obszarowych do powierzchni gruntów rolnych został złożony w rzeczywistości przez Z. B., nie widniejącego w ewidencji producentów rolnych. Organ poczynił przy tym ustalenia, że Z. B. domagał się dopłat dla siebie, na będące w jego posiadaniu grunty rolne. Jednakże swojego uprawnienia nie realizował w sposób samoistny, lecz kontynuował składanie wniosków na zmarłą matkę, a swoje prawo wywodził z prawa spadkowego, na podstawie przepisów kodeksu cywilnego. Ponadto według oceny organu konsekwentnie odmawiał złożenia wniosku o wpis do Ewidencji Producentów. Poprzez pisma z dnia 16.05.2007r. i 14.06.2007r. Z. B. domagał się bowiem w ocenie organu nie nadania nowego numeru (jako nowo rejestrowanemu producentowi), a jedynie "przeniesienia" dotychczasowego numeru identyfikacyjnego swojej matki na siebie. Dalej organ wywiódł, powołując się na art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego , że samo posiadanie przedmiotowych gruntów nie jest jedynym wymogiem związanym z uzyskaniem płatności obszarowych oraz na art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) stanowiący, iż przedmiotowy numer jest "niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego". Tym samym nie jest możliwe dziedziczenie numeru producenta przez spadkobiercę, na co ustawicznie powołuje się skarżący. Powyższe rozstrzygnięcie Z. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 26 października 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1135/09 oddalił skargę Z. B. Sąd wypowiedział się w ten sposób, że dopłata nie może przysługiwać skarżącemu na zasadach następstwa prawnego w oparciu o numer identyfikacyjny zmarłej matki. Wyjaśnił przy tym, że system ewidencji producentów rolnych ma charakter przede wszystkim ewidencyjny i informacyjny w zakresie umożliwiającym kontrolę dopłat pod względem podmiotowym i przedmiotowym oraz zasad wykorzystania pomocy oraz realizuje zadania wynikające z Rozdziału 4 "Zintegrowany system zarządzania i kontroli" rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 z dnia 23 września 2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (...). Sąd powołał się na art. 11 ust. 1 tej ustawy o krajowym systemie ewidencji (...), stanowiącym, że producent podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do właściwego kierownika biura powiatowego Agencji, przy czym jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny, który jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego (art. 12 ust. 1 i ust. 2 ). Dalej Sąd wywiódł, że posiadanie numeru identyfikacyjnego jest jedną z przesłanek przyznania a zarazem warunkiem koniecznym przysługiwania rolnikowi płatności bezpośredniej w danym roku. Jest to czynność materialno-techniczna organu administracji publicznej, która może być dokonana jedynie wówczas, gdy podmiot spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. W ocenie Sądu Z. B. nie spełnił wymaganych przez prawo kryteriów, albowiem nie został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. Nie zostały bowiem uwzględnione wnioski skarżącego o zmianę danych w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności poprzez przyznanie mu numeru identyfikacyjnego jego matki Z. B. Przy czym jak Sąd podkreślił, nie było kwestionowane, że skarżący jest rolnikiem posiadającym działki rolne uprawniające go do występowania o dopłaty, nie negowano również powierzchni jak i charakteru prowadzonych przez niego upraw. W ocenie Sądu organy wykazały natomiast , iż Z. B. nie spełnia wymaganych przez prawo kryteriów albowiem nie został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. Nie zostały bowiem uwzględnione wnioski skarżącego o zmianę danych w krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności poprzez przyznanie mu numeru identyfikacyjnego jego matki Z. B. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie stał się przedmiotem skargi Z. B. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania, względnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił na podstawie art. 174 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej p.p.s.a.) naruszenie prawa materialnego to jest art. 7 ust. 1 ustawy z 2007 r. poprzez błędną jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż dla przyznania płatności bezpośredniej w oparciu o cyt. ustawę niezbędne jest spełnienie trzech wymienionych przesłanek łącznie, a to w sytuacji kiedy z treści powołanego wyżej przepisu w żaden sposób nie wynika konieczność łącznego i jednoczesnego spełnienia przesłanek dla pozytywnego rozstrzygnięcia w zakresie przyznania płatności obszarowej oraz art. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1782/2003 w zw. z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) poprzez błędne jego zastosowanie polegające na przyjęciu, iż jedyną osobą uprawnioną do złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośredniej jest rolnik prowadzący gospodarstwo rolne i jednocześnie zarejestrowany w ewidencji producentów rolnych, a to w sytuacji kiedy przepis cyt. rozporządzenia przyznaje prawo do ubiegania się o płatności rolnikom prowadzącym działalność rolniczą, bez ograniczeń związanych z wpisem do ewidencji producentów rolnych. Zarzucił również na podstawie art. 174 pkt.2 p.p.s.a naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy a to art. 77 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej k.p.a.) w zw. z art. 12 § 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 174 pkt. 2 p.p.s.a. poprzez wadliwą ocenę co do prawidłowości postępowania organów ARiMR orzekających w niniejszej sprawie, a to poprzez wadliwe przyjęcie, iż skarżący przed dniem złożenia wniosku o przyznanie płatności obszarowej na rok 2008, nie złożył wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wydał opisany na wstępie wyrok, uznając, że zasadne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym zakresie, gdzie Sąd przyjął, że skarżący starając się o przyznanie płatności obszarowej na rok 2008 nie złożył uprzednio wniosku o wpis do ewidencji producentów rolnych. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. B. złożył w rzeczywistości dwa wnioski w dniach 16.05. i 14.06.2007r. Co prawda w rubryce "numer identyfikacyjny" podawał numer identyfikacyjny nadany uprzednio jego zmarłej matce, jednakże występował w swoim imieniu, gdyż w obu wnioskach podawał własne dane identyfikacyjne oraz złożył własnoręczny podpis. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił w związku z tym, że kierownik biura powiatowego ARiMR - zanim podjął decyzję w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania płatności bezpośrednich i uzupełniających - powinien był formalnie zakończyć postępowanie administracyjne wszczęte wnioskami strony o wpis do ewidencji producentów rolnych. Wypowiadając się jedynie w stosunku do pierwszego wniosku, uczynił to wbrew przepisom w formie pisma nie mającego charakteru decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że organ nie mógł odmówić przyznania płatności z powodu nieposiadania numeru identyfikacyjnego przez producenta rolnego w sytuacji, gdy nie zostało zakończone przez organ postępowanie w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W przypadku stwierdzenia braków we wniosku o wpis do ewidencji, organ powinien był wezwać skarżącego do uzupełnienia braków w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w terminie 7 dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Producent rolny podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy, co wynika z treści art. 11 ust. 1 ustawy o ewidencji producentów. Wniosek o wpis do ewidencji producentów zawiera dane, o których mowa w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, w tym numer rachunku bankowego producenta. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył przy tym, że jednym z warunków przyznania i wypłaty płatności obszarowych jest rejestracja w ewidencji producentów i otrzymanie numeru identyfikacyjnego, który nadaje organ jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów. Dla ustalenia, czy wnioskodawca legitymuje się statusem producenta rolnego należy się odwołać według Sądu do regulacji zawartej w ustawie o ewidencji producentów, gdyż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o ewidencji producentów system ewidencji, obejmujący - stosownie do art. 4 cyt. ustawy - ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności oraz dokumentację związaną z prowadzeniem powyższych ewidencji, wykorzystuje się m. in. w zakresie przyznawania i wypłaty płatności. Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się przy tym z sądem pierwszej instancji, że skarżący nie mógł korzystać z numeru identyfikacyjnego swojej zmarłej matki, gdyż zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o ewidencji producentów numer ten jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Wymóg nadawania tylko jednego numeru ma charakter obligatoryjny i jest niezależny od stosunków materialnoprawnych pomiędzy następcami prawnymi. Każdy producent rolny- niezależnie od swojego statusu prawnego - może mieć tylko jeden indywidualny numer i numer ten nie przechodzi na następcę prawnego, a co za tym idzie nie może być on przejmowany po poprzednim producencie. Zaznaczył jednak, że uwzględnienie przez Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie zarzutów naruszenia przepisów postępowania czyni bezprzedmiotowym rozstrzyganie o zarzutach prawa materialnego. Odnośnie wskazówek co do dalszego postępowania Sąd podał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę wiążące go powyższe wywody dotyczące obowiązku formalnego zakończenia przez organy ARMiR postępowania ewidencyjnego prowadzonego na podstawie wniosków o wpis do ewidencji wniesionych przez Skarżącego i mając to na względzie wyda stosowne rozstrzygnięcie co do decyzji organów obu instancji w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i uzupełniających z powodu niezarejestrowania Z. B. w ewidencji producentów. Na rozprawie w dniu 10 października 2012r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uwzględniając wszystkie instancje, za udział w których koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze powyższy przepis oraz wykładnię dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzić należy, że orzekające w niniejszej sprawie organy naruszyły przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 7. 1. ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2009r., nr 20, poz. 105), stanowiący, że: rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) (6) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organy zakwestionowały posiadanie przez Z. B. numeru identyfikacyjnego, który we wskazanym przepisie stanowi obligatoryjną przesłankę przyznania jednolitej płatności obszarowej. W tym zakresie odwołały się do nieskutecznych starań skarżącego o dopłaty na będące w jego posiadaniu grunty rolne. Organy wywiodły mianowicie, że skarżący swego uprawnienia nie realizował w sposób samoistny, lecz kontynuował składanie wniosków na zmarłą matkę, a swoje prawo wywodził z prawa spadkowego, na podstawie przepisów kodeksu cywilnego. Ponadto według oceny organu konsekwentnie odmawiał złożenia wniosku o wpis do Ewidencji Producentów. Poprzez pisma z dnia 16.05.2007r. i 14.06.2007r. Z. B. domagał się bowiem w ocenie organu nie nadania nowego numeru (jako nowo rejestrowanemu producentowi), a jedynie "przeniesienia" dotychczasowego numeru identyfikacyjnego swojej matki na siebie. Dalej organy podniosły, powołując się na art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, że samo posiadanie przedmiotowych gruntów nie jest jedynym wymogiem związanym z uzyskaniem płatności obszarowych a także zwróciły uwagę na przepis art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności stanowiący, iż przedmiotowy numer jest "niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego". Tym samym, jak organy zauważyły, nie jest możliwe dziedziczenie numeru producenta przez spadkobiercę, na co ustawicznie powołuje się skarżący. Powyższe wywody organów, a w konsekwencji wydana decyzja odmawiająca Z. B. płatności bezpośrednich za 2008r. są jednak przedwczesne w świetle niezgodnego z przepisami załatwienia wniosków Z. B. o nadane mu numeru identyfikacyjnego. Złożone przez niego w dniach 16.05.2007r. oraz 14.06.2007r. na stosownym formularzu wnioski, wbrew ocenie organów, miały na celu uruchomienie procedury prowadzącej do nadania skarżącemu numeru identyfikacyjnego. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności: Producent podlega wpisowi do ewidencji producentów na podstawie wniosku złożonego do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy. Art. 12 ust. 1 stanowi, że: jednocześnie z wpisem do ewidencji producentów nadaje się numer identyfikacyjny. Organ administracji publicznej odmawia w drodze decyzji administracyjnej dokonania wpisu do ewidencji producentów (art. 13 ust. 1). Natomiast stosownie do postanowień art. 14 ustawy, producent jest obowiązany do zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego Agencji każdej zmiany danych zawartych we wniosku, na formularzu wpisu do ewidencji. Z przytoczonych regulacji wynika po pierwsze, że co do zasady, działania organu ewidencyjnego sprowadzają się do dokonywania czynności materialno - technicznych (dokonanie wpisu), jednakże ustawa przewiduje sytuacje wymagające podjęcia decyzji administracyjnej (odmowa wpisu). Jedyna regulacja odnosząca się do dokonywania zmian w ewidencji, to przepis art. 14, zobowiązujący producenta rolnego do zgłaszania organowi zmian danych uwzględnionych w ewidencji. W przypadku złożenia wniosku o dokonanie zmiany brak jest wyraźnego wskazania jakie działania winien podjąć organ ewidencyjny ale w drodze analogii przyjmuje się że organ dokonuje takiej zmiany poprzez dokonanie czynności materialno – technicznej (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 25 listopada 2010r. sygn. akt III SA/Wr 683/10, LEX nr 758057). Działania tego rodzaju nie zwalniają Kierownika Biura powiatowego Agencji do podejmowania czynności na gruncie Kodeksu postępowania administracyjnego w sytuacji gdy wedle jego oceny wniosek nie spełnia wymogów formalnych określonych przepisami ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Organ powinien był wezwać skarżącego do uzupełnienia braków w trybie art. 64 § 2 k.p.a. w terminie 7 dni z pouczeniem, że ich nieusunięcie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie wobec pierwszego wniosku o wpis do ewidencji producentów Z. B. z dnia 16 maja 2007r. organ wypowiedział się jedynie w formie pisma (06 czerwca 2007r.) informującego o konieczności ponownego złożenia wniosku o wpis do ewidencji producentów. Wniosek taki został złożony w dniu 14 czerwca 2007r., i co istotne nie spotkał się z jakimkolwiek odzewem ze strony organu. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że wnioski te z racji złożenia pod nimi podpisu osobiście przez Z. B. należy uznać za wnioski, w których Z. B. domaga się wpisania go do ewidencji producentów rolnych. Naruszenie przez orzekające w sprawie organy przepisów prawa materialnego polega na tym, że wydały w sprawie merytoryczną decyzję na podstawie przepisu art. 7 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w sytuacji gdy nie została w sposób prawem przewidziany ustalona przesłanka nadania Z. B. numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Decyzja obarczona jest w ten sposób wadą, która może zostać usunięta jedynie poprzez uprzednie przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie nadania Z. B. numeru identyfikacyjnego jako producentowi rolnemu. W zależności od wyników tego postępowania organy Agencji podejmą decyzję w przedmiocie z kolei przyznania skarżącemu płatności bezpośrednich na rok 2008. Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił wobec powyższego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję pierwszej instancji. W pkt II Sąd orzekł na podstawie § 18 pkt 1 ust. 1 i 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., nr 163, poz. 1348).