III SA/Kr 872/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 03 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O., W. O. "A" s.c. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. O., W. O. "A" s.c. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu na terytorium RP produktu biobójczego [...] p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. A. O., W. O. "A" s.c., działając przez pełnomocnika adwokata dr J. F., wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 2 lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wprowadzenia do obrotu na terytorium RP produktu biobójczego [...]. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił, że zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego została doręczona stronie skarżącej w dniu 08.02.2012r. W okresie do wniesienia skargi pełnomocnik nie mógł wykonać czynności zmierzających do wniesienia skargi, gdyż pozostawał niedyspozycyjny ze względu na chorobę, wskazując dokładnie, że przebywał w na zwolnieniach lekarskich okresach: od dnia 06.02.-16.02.2012r., 17.02.06.03.2012r., 07.03-21.03.2012r., 22.03.-28.03.2012r. , 30.03.-17.04.2012r. oraz w szpitalu w okresie od 24.04. do 07.05.2012r. Pełnomocnik dodał też, że początek jego problemów zdrowotnych nie zapowiadał tak długiej niezdolności do pracy, która w końcu doprowadziła do konieczności poddania się leczeniu szpitalnemu, a także dodał, że stosunek pełnomocnictwa opiera się na stosunku zaufania mandata do pełnomocnika i jego kwalifikacji prawnych i nie ma możliwości zastąpić pełnomocnika z powodu kilkudniowej niezdolności do pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. z 2012r. poz. 270) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Ustawa wskazuje warunki (o charakterze formalnym) jakie strona musi spełnić, by wniosek o przywrócenie terminu został przez sąd uwzględniony. Chodzi tu w szczególności o przewidziany w art. 87 § 1 cyt. ustawy wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w określonym ustawą terminie, tj. w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i przewidziany w art. 87 § 4 wymóg dopełnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Podkreślić należy, że strona zobligowana jest do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz, że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Jak podkreśla się w orzecznictwie o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyroki NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z 2 lutego 2000r. , sygn. akt SA/Sz 2125/98, Lex nr 39797). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminowi zalicza się nadzwyczajne okoliczności takie jak przerwy w komunikacji, nagłą chorobę strony, jej pełnomocnika czy przedstawiciela ustawowego, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobę, pożar, czy powódź. Jeśli natomiast strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od pełnomocnika procesowego dbającego należycie o interesy mocodawcy. Gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Oceniając wniosek pełnomocnika adwokata J. F. w pierwszym rzędzie należy podnieść, że spełnia on wymogi formalne, gdyż wraz z wnioskiem została wniesiona skarga a sam wniosek został wniesiony w siódmym dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, uznając za pełnomocnikiem, że przeszkodą był pobyt w szpitalu. Pobyt trwał do dnia 07.05.2012r., natomiast wniosek został wniesiony w dniu 14.05.2012r. Dokonując natomiast oceny czy pełnomocnik w sposób zawiniony czy nie nie dochował terminu do wniesienia skargi należy stwierdzić, że nie wykazał on przesłanek przemawiających za przywróceniem terminu do wniesienia skargi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 lutego 2012r. sygn. akt II FZ 858/11 (Lex nr 1116237) sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu. Zwraca uwagę po pierwsze, że we wskazanym przez pełnomocnika czasokresie choroby widoczne są przerwy w chorobie w ilości siedmiu dni, co znaczy, że pełnomocnik nie pozostawał wbrew temu co wywodzi niedyspozycyjny od dnia 06.02.2012r. do 07.05.2012r., a po drugie pełnomocnik nie wykazał, by podjął czasie choroby działania mające na celu dotrzymanie terminu. Na tego rodzaju wymóg wskazał przy ocenie spełnienia przesłanek przywrócenia terminu Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lutego 2012r. sygn. akt II FZ 63/12 (Lex nr 1116223). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi.