III SA/Kr 883/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej uczestnikowi A. M. z urzędu w sprawie ze skargi Gminy na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 2 maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu M. K. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego przy ul. A, kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, a nadto kwotę 214 zł (słownie: dwieście czternaście złotych) z tytułu pozostałych wydatków. Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2007 r. (k. 70 i n.) ustanowiono dla uczestnika radcę prawnego, którego Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła w osobie r.pr. E. W. (k. 85). Przedłożone do akt przez Naczelny Sąd Administracyjny odpisy dokumentów dokumentują, że po wniesieniu skargi kasacyjnej r.pr E. W. uzyskała zwolnienie z funkcji pełnomocnika z urzędu, a w jej miejsce organ samorządu zawodowego wyznaczył r.pr. M. K. (vide: odpisy pism Dziekan OIRP), uczestnik udzielił natomiast rzeczonemu radcy prawnemu wymaganego pełnomocnictwa (vide: odpis pełnomocnictwa). Ten zaś w dniu 24 czerwca 2009 r. stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (vide: odpis protokołu I OSK 920/08). W dniu 14 sierpnia 2009 r. radca prawny M. K. złożył w tutejszym wojewódzkim sądzie administracyjnym wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej domagając się przyznania ogółem 394 zł wskazując, że na powyższą kwotę składa się opłata w wysokości 180 zł za jego udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego w kwocie 214 zł na podróż na rozprawę przed NSA w dniu 24 czerwca 2009 r. na dowód czego dołączył bilety PKP wraz z miejscówkami w obie strony oraz kopię faktury. W swoim wniosku oświadczył, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 02/163/1349 ze zm.) określając czynności, stawki minimalne i szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielnej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (§1 rozp.) Zgodnie z §16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku radca prawny złożył wymagane oświadczenie. W konsekwencji brak jest przeszkód do przyznania wynagrodzenia radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W myśl §2 ust. 2 rozporządzenia podstawę zasądzenia opłat stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Gdy chodzi o postępowanie przed sądami administracyjnymi konkretyzuje je umieszczony w rozdziale 4 rozporządzenia przepis §14 ust. 2 różnicując w zależności od instancji i przejawionej przez radcę prawnego aktywności wysokość wskaźnika stawki należnego wynagrodzenia. Za sam udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje radcy prawnemu który nie prowadził wcześniej sprawy, nie sporządził i nie wniósł kasacji opłata w wysokości 180 zł stosownie do §14 ust. 2 pkt. 2 lit. c) powołanego na rozp. Min. Spr. z dnia 28 września 2002 r. Kwota ta odpowiada bowiem 75% należnej stawki za czynności radcy prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji określonej w §14 ust. 2 pkt. 1 lit. c) wymienionego rozporządzenia. Okoliczność, że wskutek wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku kasacyjnego sprawa wróciła na wokandę wojewódzkiego sądu administracyjnego, w ocenie orzekającego nie sprzeciwia się przyznaniu radcy prawnemu wynagrodzenia za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W wyroku z dnia 9 lutego 2005 r. (GSK 1412/04) wypowiedziano co prawda pogląd, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego na zasadzie prawa pomocy następuje po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, stanowisko to nie zawiera jednak szerszego uzasadnienia prawnego. Przeciwstawić mu zaś można następujące argumenty. Po pierwsze ani ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani powołane rozporządzenie wykonawcze nie zawierają uregulowania analogicznego do zawartego art. 84 §2 kpk z którego wynikałoby, że dopiero prawomocne zakończenie postępowania jest równoznaczne z ustaniem obowiązków nałożonych na pełnomocnika z urzędu. W szczególności z obowiązkiem takim nie należy utożsamiać kompetencji pełnomocnika wpływających na zakres jego plenipotencji (por. art. 39 ppsa). Po wtóre, trudno wywodzić by w sytuacji stwierdzonego protokołem udziału należycie umocowanego radcy prawnego (vide: odpis pełnomocnictwa) na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie doszło do wykonania zastępstwa prawnego, skoro słownik języka polskiego wyrażenie <> definiuje jako <<1. zrobić coś, 2. wyprodukować coś, 3. odegrać rolę teatralną, filmową, utwór muzyczny>>. Wreszcie nie można tracić z pola widzenia i tego, że aktualnie - po dokonanym zwrocie akt - sprawie nadano w tutejszym sądzie nową sygnaturę (vide: zarządzenie z dnia 13 sierpnia 2009 r.). Na mocy §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona w ten sposób opłata ulega powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Nadto na podstawie §15 pkt. 2 rozporządzenia radcy prawnemu przysługuje zwrot udokumentowanych wydatków na które w niniejszej sprawie złożyły się koszty przejazdu pełnomocnika uczestnika pociągiem na rozprawę przed NSA w dniu 24 czerwca 2009 r. Stosownie do załączonych biletów przejazd w jedną stronę wyniósł 107 zł. Na trasie K.– W. – K. daje to łącznie kwotę 214 zł. Z uwagi na fakt, że wymieniona kwota znajduje potwierdzenie w przedłożonych kopiach biletów zakupionych na dzień 24 czerwca 2009 r. i jest adekwatna do obowiązujących na tej trasie cen biletów, poniesione przez radcę prawnego wydatki należało ocenić jako niezbędne (por. postan NSA z 3 stycznia 2006 r. FSK 2630/04; postan NSA z 29 czerwca 2007 r. I OZ 495/07). Mając to wszystko na uwadze orzeczono jak w sentencji.