III SA/Kr 951/16

Kraków, dnia 26 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wydania uprawnień do kierowania pojazdami kat. B p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] T. K. (dalej skarżący), działając przez pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2016 r., znak: [...], uchylającą we wznowionym postępowaniu ostateczną decyzję z dnia [...] 2007 r. o wydaniu skarżącemu prawa jazdy kat. B i orzekającą o odmowie wydania skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. W skardze do sądu administracyjnego zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 maja 2016 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej jako P.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a. (tj. m.in. zaskarżonej decyzji), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849). Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. A zatem to wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i uzasadnić to żądanie. Sąd nie może domyślać się intencji strony, ani orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący pracuje na terenie Szwajcarii i wykonuje pracę kierowcy. Podkreślił, że dojeżdża on do pracy codziennie samochodem, a oprócz tego wykonuje pracę kierowcy. Odebranie prawa jazdy skarżącemu spowoduje zatem utratę pracy, bowiem warunkiem zatrudnienia skarżącego na terenie Szwajcarii było posiadanie aktualnego prawa jazdy, celem transportu pracowników zatrudnionych przez pracodawcę skarżącego. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącego nie wskazał we wniosku konkretnych okoliczności, które by miały spowodować powstanie znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków poza wskazaniem niebezpieczeństwa utraty zatrudnienia przez skarżącego. Tymczasem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności potwierdzających zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Stanowisko takie potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela powyższy pogląd. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi bowiem do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, ale musi precyzyjnie wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex nr 1145639). Skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne (zob. postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 595/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zwrócić należy uwagę, że złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący, czy też jego pełnomocnik, powinni więc tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt I OZ 659/16, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zauważyć należy, że wykonanie każdej decyzji pociąga za sobą określone konsekwencje, często również dolegliwe, zaś jej uchylenie powoduje, że wykonanie aktu okazuje się zbędne. Istotą ochrony tymczasowej jest jednak przeciwdziałanie takim skutkom wydanego aktu, które byłyby trudne do naprawienia pomimo przywrócenia stanu sprzed wydania decyzji, co w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Podkreślić należy, że utrata zatrudnienia w charakterze kierowcy na skutek odmowy wydania uprawnień skarżącemu do kierowania pojazdami kat. B, na którą powołuje się pełnomocnik skarżącego, jest tego naturalną konsekwencją. Rzeczywiście może to prowadzić do pogorszenia się sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny poprzez utratę zatrudnienia. Jednak zarówno skarżący, jak i jego pełnomocnik nie wykazali, ani jaka sytuacja majątkowa, ani jaki jest stan rodzinny skarżącego. Wobec tego nie mogły zostać uznane za wystarczające podniesione argumenty, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu przemawia już prawdopodobieństwo wystąpienia skutku w postaci utraty zatrudnienia przez skarżącego w Szwajcarii. Zwrócić jeszcze należy uwagę na jeden aspekt, że przy tak uzasadnionym wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji nie sposób ocenić jaki będzie rzeczywisty wpływ zaskarżonej decyzji na funkcjonowanie skarżącego w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Utrata możliwości zarobkowania jako kierowcy, nie uniemożliwia wykonywania innej pracy zarobkowej nawet osobom, które nie posiadają żadnych innych kwalifikacji. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718,), orzekł, jak w sentencji postanowienia.