III SA/Kr 952/19

Kraków, dnia 3 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 3 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. K. na pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 lipca 2019 r. w przedmiocie zwrotu skierowania na leczenie uzdrowiskowe p o s t a n a w i a odrzucić skargę. J. K., zwana dalej w skrócie skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 lipca 2019 r., w którym Dyrektor poinformował skarżącą, że dokonał zwrotu skierowania na leczenie uzdrowiskowe do lekarza kierującego ze względu na niewskazanie przez skarżącą umotywowanych powodów zmiany terminu leczenia uzdrowiskowego. Skarżąca uznała, że organ bezzasadnie odmówił jej uwzględnienia wniosku o zmianę terminu leczenia uzdrowiskowego, gdyż w jej ocenie przedstawione powody zmiany terminu polegające na konieczności zapewnienia opieki córce w ciąży były w zupełności wystarczające. Ponadto skarżąca zarzuciła organowi, że uchybił terminowi doręczenia potwierdzenia skierowania, gdyż od doręczenia do dnia rozpoczęcia leczenia miały upłynąć zaledwie 10 dni, natomiast przepisy prawa wymagają, by ten okres wynosił co najmniej 14 dni. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na jej niedopuszczalność, gdyż przedmiotem skargi było pismo organu, które nie stanowi potwierdzenia skierowania na leczenie a jedynie pismo informacyjne wystosowane w związku z zakwestionowaniem przez skarżącą terminu leczenia uzdrowiskowego. Organ alternatywnie wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że skierowanie skarżącej na leczenie uzdrowiskowe wpłynęło do Oddziału Funduszu w dniu 26 września 2016 r. i pochodziło od lekarza specjalisty w dziedzinie balneologii i medycyny fizykalnej. Lekarz określił formę leczenia (uzdrowiskowe leczenie sanatoryjne), długość trwania turnusu leczniczego (21 dni) oraz profil reumatologiczny, odpowiadający rozpoznaniu zasadniczemu (bóle grzbietu). Skarżąca została poinformowana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia pismem z dnia 7 listopada 2016 r. o zarejestrowaniu skierowania na leczenie uzdrowiskowe pod numerem [...] oraz o przybliżonym czasie oczekiwania 25 miesięcy. Z kolei pismem z dnia 10 maja 2019 r. organ potwierdził skarżącej skierowanie na leczenie uzdrowiskowe w terminie od dnia 10 czerwca 2019 r. do dnia 1 lipca 2019 r. do Sanatorium Rehabilitacji Uzdrowiskowej "[...] Sp. z o.o." w M. Skarżąca odebrała ww. pismo w dniu 30 maja 2019 r. Pismem z tego samego dnia skarżąca zwróciła się do organu o zmianę terminu leczenia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad córką w ciąży. W odpowiedzi organ przesłał do skarżącej ww. pismo z dnia 1 lipca 2019 r., w którym poinformował skarżącą o braku możliwości przesunięcia terminu leczenia uzdrowiskowego oraz o odesłaniu skierowania do lekarza, który je wystawił. Jednocześnie poinformował, że rezygnacja z leczenia uzdrowiskowego oraz zwrot potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe jest uznawany jedynie w wyjątkowych okolicznościach, do tego udokumentowanych, zwłaszcza, gdy ich powodem jest wypadek losowy oraz choroba świadczeniobiorcy. Skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała powodów rezygnacji z turnusu. Organ wskazał, iż nawet przyjąwszy, że skarżąca zaskarżyła pismo z dnia 10 maja 2019 r. o skierowaniu na leczenie uzdrowiskowe (tj. zaskarżalną do sądu administracyjnego czynność) to ze względu na przekroczenie terminu do wniesienia skargi winna również podlegać odrzuceniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga J. K. podlega odrzuceniu. Kognicja sądu administracyjnego według przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej P.p.s.a.) obejmuje kontrolę działalności administracji publicznej przez orzekanie w sprawach skarg na: sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ze skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1 – 3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiotem kontroli Sądu z punktu widzenia legalności jest czynność (pismo) Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 1 lipca 2019 r., w którym organ uznał dokonany przez skarżącą zwrot skierowania na leczenie uzdrowiskowe za merytorycznie nieuzasadniony. Procedura dotycząca kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową została uregulowana w przepisie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1373), zgodnie z którym skierowanie na leczenie uzdrowiskowe wymaga potwierdzenia przez oddział wojewódzki Funduszu właściwy ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy, a jeżeli nie można ustalić miejsca jego zamieszkania – oddział wojewódzki Funduszu właściwy dla siedziby świadczeniodawcy, który wystawił skierowanie. Do potwierdzenia oraz odmowy potwierdzenia skierowania leczenie uzdrowiskowe nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto procedurę te regulują postanowienia rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie kierowania na leczenie uzdrowiskowe albo rehabilitację uzdrowiskową (Dz. U. Nr 142, poz. 835), które zostało wydane w oparciu o delegację ustawową wynikającą z ust. 5 art. 33 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. W orzecznictwie sądowym, w szczególności w uchwale (7 sędziów) Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt II GPS 2/13 zostało przesądzone, że czynność organu polegająca na potwierdzeniu skierowania na leczenie uzdrowiskowe, wydane na podstawie przepisu art. 33 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych jest czynnością, o której stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Również spod kognicji sądu administracyjnego nie została wyłączona odmowa skierowania na leczenie uzdrowiskowe (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 367/18 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 7 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 883/18, publ. cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie nie ulega jednak wątpliwości, że skarżąca kwestionuje stanowisko organu o braku zasadności dokonanego przez nią zwrotu potwierdzonego skierowania na leczenie uzdrowiskowe, które zostało wyrażone w piśmie z dnia 1 lipca 2019 r. Pismo to stanowiło ciąg korespondencji ze skarżącą mający miejsce już po potwierdzeniu przez organ skierowania na leczenie uzdrowiskowe (w piśmie z dnia 10 maja 2019 r.), którego to skarżąca nie kwestionowała w drodze skargi do sądu administracyjnego, co było możliwe przy zachowaniu 30- dniowego terminu na wniesienie skargi (art. 52 § 3 P.p.s.a.). Jak wskazano w uzasadnieniu orzeczeń sądów: postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 123/19 czy postanowieniu NSA z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 3/16 – ani powołane wyżej przepisy, ani inne powszechnie obowiązujące przepisy prawa nie normują kwestii "uznania zwrotu skierowania za nieuzasadnione". Nie ma podstaw, by traktować zaskarżone pismo jako czynność w rozumieniu przepisu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W konsekwencji Sąd przyjął, że zaskarżone przez J. K. pismo organu z dnia 1 lipca 2019 r. jest jedynie informacją organu o skutkach nieskorzystania ze skierowania do sanatorium, a zatem skarga podlega odrzuceniu w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j., Dz.U z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).