III SA/Kr 953/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Hanna Knysiak - Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2021 r. sprawy ze skargi G. P. na postanowienie Wojewody z dnia 14 maja 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala Postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r., nr [...] Wojewoda stwierdził, że odwołanie wniesione przez G. P. (dalej: "skarżący") od decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] 2021 r. nr [...] w przedmiocie uznania go za osobę bezrobotną i odmowy przyznania mu zasiłku dla bezrobotnych - zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wymieniona wyżej decyzja Starosty Powiatu z dnia [...] 2021 r. została doręczona skarżącemu osobiście w dniu 19 stycznia 2021 r. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie i terminie do wniesienia odwołania. Odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez skarżącego w dniu 22 marca 2021 r. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał się na treść art. 134 i art. 129 § 2 K.p.a. Organ odwoławczy wskazał również, że pismem z dnia 8 kwietnia 2021 r. poinformowano skarżącego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, czego jednak skarżący nie uczynił. W konsekwencji organ zobowiązany był wydać rozstrzygnięcie o ww. treści. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący wyraził niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia, zarzucając, że w terminie do wniesienia odwołania był chory i z tego powodu uchybił terminowi do wniesienia odwołania, a także do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2329 ze zm.) dalej: P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 P.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Orzekając w tak określonych granicach Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 134 zdanie pierwsze K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowany pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi, przewidzianego w art. 134 K.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 40/19, Lex nr 2636082). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nadesłanych przez organ, bezsprzecznie wynika, że decyzja Starosty Powiatu z dnia 19 stycznia 2021 r. w przedmiocie uznania skarżącego za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych została doręczona skarżącemu osobiście 19 stycznia 2021 r. Tym samym od następnego dnia, tj. od dnia 20 stycznia 2021 r. rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin do wniesienia odwołania. Termin ten upłynął w dniu 2 lutego 2021 r. A zatem skoro odwołanie zostało wniesione dopiero w dniu 22 marca 2021 r., to oczywistym jest, że odwołanie to zostało wniesione z uchybieniem 14- dniowego termin do jego wniesienia. W konsekwencji organ nie miał innej możliwości, aniżeli wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 134 K.p.a. Organ odwoławczy związany jest treścią powołanego przepisu i nie może nawet w najmniejszym zakresie działać w ramach uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2217/12, z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1768/15 oraz z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2673/17). Podkreślić jednocześnie należy, że organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia poinformował skarżącego o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, z czego jednak skarżący nie skorzystał. Natomiast dołączona do skargi dokumentacja medyczna skarżącego oraz jego twierdzenia o uchybieniu terminu bez swojej winy z uwagi na problemy zdrowotne nie mogły odnieść żądnego skutku albowiem to przed organem skarżący powinien przedstawiać tę argumentację. Mając powyższe rozważania na uwadze w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że zaskarżone postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania było prawidłowe, a skarga jest niezasadna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.